2304 resultaten.
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
569 de teloorgang van restauraties
geeft telkens meer stations
de aanblik van een koude voorstad
in het macabere voorportaal
van morgen krijgt kille nevel
vat op mijn gemoed...
bij de automaat pin ik een kaartje
voor de trein naar niemandsland…
restauratie wegens restauratie gesloten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 op het oog een doodgewone
huis tuin en keukenschilder
die de restauratie na restauratie
voorziet van vrolijke tinten
met ongekende ijver geeft hij kleur
aan een voorheen somber wachtverblijf
als een tovernaar met slechts een kwast
legt hij de basis voor ontmoeting
en het afscheid van morgen...…
Open oog en gesloten hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 Ze zegt dat mijn ogen zo afgesteld zijn
Door het kinderlijk vertrouwen in mij,
Door de onbegrensde naïviteit waarmee
Ik de wereld in kijk -
Ze nemen alleen de waarheid van
Leugenaars waar, van voorliegers,
Van bedriegers met een open oog
En hun gesloten hart.…
Van Binnen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.540 Mijn hart is gesloten, niemand laat ik nog toe.
Mijn ziel is gestorven, verdronken in zeeën van pijn.
Nooit zal ik vergeten hoe het is om zo te zijn.
Niemand die het ziet, niemand die het merkt.
Van buiten nog steeds in leven, maar van binnen gestorven.…
de lelie kleurt paars...
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.132 waar fluisterende wind
hun kreten draagt
het eeuwige lied
der gevallen tranen
siert de lelie
hun laatste blazoen
in haar kleuren wit
het strijdtoneel
aanvoelt de nacht
die ijskoude rilling
waar doden herleven
diep
in ons hart
verloren zij samen
hun laatste gevecht
de lelie gesloten
zij kleurt paars…
Op weg naar de toekomst
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.432 Blijf niet staan voor een gesloten weg
want er is altijd een alternatief.
De toekomst verdwijnt niet aan
het einde van je blikveld, nee, daar
gaat zij gewoon verder met jou
want jij maakt deel uit van die toekomst.…
een thema van de Hema
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.033 ik Google gordijnen in gedichten,
daarna gedichten met gordijnen
en vind vele vlagen wind
gesloten werelden, stof en mijten
voor mij is het blauw velours
dat zelden sluit om het licht
buiten gekleurde vlaggetjes voor tegen
de duiven. het helpt geen zucht
mijn uitzicht is ruim, blauw en groen
niemand ziet mij naakt
al zou ik het willen…
28 mei 1932
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
958 het waren geen
halfuitgevoerde plannen
het was een dag
zoals een dag moest zijn
we hoeven onze
paspoorten niet te laten zien
om over te steken
van oost naar west
of omgekeerd
gespleten werden de zeeën
wat overbleef is de dijk
waar water nu aan
weerskanten van afdruipt
de afsluitdijk gedicht in verovering
van een gesloten droom…
netgedichten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
813 ik verzin ze waar je bij staat
kwak de woorden uit mijn hoofd
en het scherm vormt en vult
de nacht stormt onmachtig de schuld
waar vissersvrouwen eens
op het duin
op hun mannen wachtten,
soms tevergeefs want de zee
nam de boot, de mannen en hun netten
en ik, ach,
ik heb er zojuist eentje gesloten
dat krijg je er van
vissers gaan zo nu…
verzinsel
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
636 het leven is eigenlijk maar een verzinsel
meer een grap van iemand
die duidelijk over de schreef ging
in tijd van donkere korte metten
geen gouden oogst, maar meer
een rijping van een leeg alfabet
de wereld als een terras in het discodonker
gesloten in haar sluitingstijd
het is onmogelijk om mij voor te stellen
wat hij eigenlijk beoogde…
Zwart geboren
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
737 Haar handen
zwart
gaven af
gewend te geven
klauwen vingers
gekromd in taal
haar eigen taal
waar strak
een omweg
maakt en
letters niet
meer drukken
op verloren
ooit wordt
sprakeloos
het boek gesloten
het hoofd denkt
na en geeft grijs
de laatste letter
voor de punt
wanhoop raakt
zwijgt zij…
Windstilte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.020 Gisteren nog
de ondergaande zon in rood
de maan iets minder vol
de hemel open
witte aanslag op de velden
groeide in het kille zilverlicht
vanmorgen nevel
hemel grijs gesloten
verwachting van veel regen
koude lucht maar nu ook vochtig
net als gisteren veeg ik
tranen uit mijn ogen
hoewel het windstil waait…
waar is de droom ?
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.455 aan het eind van de dag
wacht een wereld in dromen
in gesloten ogen
sluipt langzaam de nacht
ontdek er de wensen
die sterren beloven
vergane dromen
op zoek naar zichzelf
in het waarom
van stil verlangen
dat eindeloos gevoel
van geborgenheid
waar liefde ontwaakt
in open ogen
aan het eind van de nacht
die begon
als een droom…
Hmmm...ikookfjou
hartenkreet
4.5 met 50 stemmen
2.468 Daar ligt ze
Gesloten ogen
Mondhoeken vrolijk gebogen
Haren als een waaier
over het hoofdkussen gespreid
Haar linkerhand
hangt over de bedrand
De tastzin van schoonheid
Ze is op reis door dromenland
Op een fluisterend
"Ik hou van je"
wordt half in slaap met
"hmmm…ikookfjou" gereageerd
waarna ze zich wegdraait
en je met alle…
Een sterven rijker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
901 De schaduwkant in rijpe vlucht
wacht tot het sterven zijn naam
verliest en de dood zich koudt
tot het volgend seizoen
in deze gedogen herinnering
spreken gesloten ogen
en nestelt hij zich in zijn
laatste vederbos
het licht breekt in stukken
en valt in ’t zaagsel
van dit aardse poppenspel,
waar deze marionettenklucht
zich verschanst…
twijfel
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.442 Het hart werd nooit gesloten
De liefde draaide op volle toeren
Maar broos door zware lasten
Onmogelijk om alleen te dragen
Steun was er
Alleen voor een tijdje
Het verzwakte
Werd niet meer naar voor geschoven
Hulp kon niet meer baten
Alles gaat nu zijn gang
En wordt nu… zo gelaten.…
Na jaren
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
711 helen herfstdagen weer
waar bruin langzaam verrot
raakt hij het laatste groen
al mijmerend nog even aan
het was in die dagen dat
lachen verboden leek en
luiken gesloten werden
licht heeft geen gordijnen
wanneer een pen lange dagen
van de kalender streept
en ogen verlegen lachend door
het venster naar binnen kijken…
Zonnekus.
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
660 netjes tegenover elkaar
Uit eten,
de dag er na
vijf keer halen, bij de wok
Naar het strand,
schelpjes zoeken
langs de waterlijn
Je smalle vingers,
jouw lieve handje
in de mijne
De zee, het zand,
alles zonovergoten,
wij zacht tegen elkaar aan
En al kussend,
je ogen gesloten
liet je mij begaan…
Lekker rustig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Iedereen slaapt
Duttende planten
De maan die gaapt
Sterren als diamanten
Tongen liggen stil
Monden gesnoerd
Duif in zijn til
Paden onaangeroerd
Bloemknoppen dicht
Deuren gesloten
Zorgeloos gezicht
Aangemeerde boten
Kaarsen opgebrand
Discussies onverhit
Door stilte overmand
Lekker rustig is dit….…
Jij wees me
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Jij wees me hoe ik moest leven
alles wat was gebeurd vergeten
het deurtje dat zolang goed was
gesloten ging toch weer open.
Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
Jij wees me
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Jij wees me hoe ik moest leven
alles wat was gebeurd vergeten
het deurtje dat zolang goed was
gesloten ging toch weer open.
Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
Akkoord
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 .
----
Bonden en werkgevers hebben deze week een nieuw pensioenakkoord gesloten waarin de hoogte van het pensioen afhankelijk wordt van het beleggingsresultaat van de fondsen.…
Jij schrijft zo mooi
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
619 jij schrijft zo mooi
zo stilletjes teer
lichtende sterren
leg je in een droom
voor mij
op aarde neer
slechts de vlinder
van de nacht
mag vleugelruizen
en mijn hart
ervaart het goede
dat wat het had verwacht
ik laat iets vrij
van de geslotenheid
jouw levensverhaal
het draagt mij verder
polijst de matte randen
rond mijn innerlijke…
Potdicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
542 eindeloze formule
in het slot van een omhelzing willen
klinken kozijnen vrijen
En ik maar denken dat zij nergens over nadachten
Ik doe het
Was fietsen maar een woord als jij
wat zou ik wielen op mijn podiumpje
wat zou ik de dames en weinige heren vervoeren
Het beest wil op de hoogte blijven
de bal gaat omlaag
vandaag ben ik gesloten…
Vlucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
621 Oude tijden herleven
In beginsel beschreven
Onontkoombaar heden
Geraakt en geleden
Gegaan en gezondigd
Wist niet wat we konden
Wat wij doorgaans deden
Wilde het niet weten
Het afscheid genomen
Gezien en ook geroemd
Grinnikend genoten
Gewend door pijn groter
Gelaten en bedroefd
Maakt heden gesloten…
Mijmering op de rand van een jaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
602 Heb zee van mijn hart
in gedachten gesloten
in woorden van branding
als tijden van eb en vloed
over vlakte de kim begroet
deinend in regelmatig ritme
weer en wind brengen beide
roep naar de toekomst aan
als slanke witte vogels
die zweven over de golven
nader komen om te rusten
daarna ook weer verder gaan.…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
668 zachtjes rekken violen zich uit
strekken narcissen hun lange nek
wiens kelken gekust worden
door 't morgendauw
doch houdt de vrijdagochtend
wolken steevast gesloten
waar vroege vogels onverstoorbaar
met luid gekrakeel onderdoor vliegen
ontvouwen madeliefjes hun
schoonheid treuzelend daar
kinderhanden in aantocht zijn
wachten lenteboeketten…
betonnen hart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
508 ik zoek een deur
ik zoek een ingang
ik zoek een toegang
jouw betonnen hart
is hermetisch gesloten,
maar ik blijf zoeken,
blijf eindeloos zoeken,
naar een toegang
een opening
een kiertje
een gaatje
om al tijgerend,
terwijl jouw granaten
gierend uiteenspatten
vlak boven mijn hoofd,
binnen te raken
en binnen te blijven…
Waterparels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 We hechten aan fluwelen wanden
zodat voeten niet vertrappen kunnen
we vullen vaarten en kreken
op majesteitelijke wijze
kronen de waterwereld
met transparant adellijk bloed
betast ons met gesloten ogen
minzaam langs blinde kades
raap in gedachten ons weg van hier
als sleutels
voor de deur van de dagen
en de poort van het hart.…