2594 resultaten.
de gin (in Dmaj7sus9)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 ’t glas is nu wel echt leeg
niet half leeg
geen halfslachtig gedoe leeg
’t is klaar leeg
morgen weer ’n nieuwe gin
en tonic erin…
Laatste rit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
358 Als de dood komt, met geweld,
als het leven breekt als glas,
laat jij het zijn dat ik zie
voor alles sluit,
een weerspiegeling van ons
in de lenzen van jouw ogen.
Neem me mee,
als passagier in jouw stilte,
als dwaallicht naast je stuur,
door nachten die weigeren te eindigen.…
De nachttrein
netgedicht
1.5 met 17 stemmen
315 Rollende nachttrein
lichten glijden door het glas
een slapend gezicht
Nachttrein staat stil in
het dovende blauw; zijn metalen huid
bewaart het laatste licht. Raam spiegelt een hemel die
zacht en zonder haast naar donker helt, terwijl het spoor niets meer verlangt.…
verdriet
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
952 Glazen woorden op het puntje van m'n tong
die aan jou toebehoren
maar die ik steeds verdrong
woorden als glas zo breekbaar
gebroken in m'n mond
voor eeuwig onuitspreekbaar
omdat ik de moed niet vond…
Mijn kind laat mij met buitenlucht alleen
gedicht
3.4 met 56 stemmen
28.987 Plastic steekt uit haar afgewend profiel,
met apparaten woont zij achter glas
die haar weerspannig ademen bewaken.
Als ik tot bloedens toe mijn handen was
mag ik een ogenblik haar vel aanraken.
Hoe steel ik haar, hoe krijg ik haar ontvreemd.
------------------------
uit: 'Dochter', 1984.…
Handschrift
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
2.016 Zij laat ze vallen in een glas
en voegt ijsblokjes toe
herschept de tijd en geheugen.
Zo is het niet geweest, zo
zal het ook nooit zijn
het lied van verloren woorden
verdwaald in vele wegen
die aarde zijn ontstegen
uiteindelijk hemel zullen zijn.…
rafels
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.234 Gedachtes spelen door mijn hoofd
Over hoe het had moeten zijn
Pijn nestelt zich in mijn lijf
Het vecht om een weg uit
Het glas wordt steeds leger
licht speelt met de kleur
troost komt er niet vandaan
confrontatie met wat niet meer is
alleen zwoeg ik de avond door
morgen weer een dag
het koord is doorgesneden
maar rafels schuren langs…
de taveerne
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
703 in de taveerne, waar wij zaten
te verveeld om het glas te heffen
of te luisteren naar elkander
slechts de tronie van de barman
al beneveld in sluimer in licht geronk
verdween de dag
we hadden in bad kunnen gaan
visjes eten in de haven
vrijen en zo
maar niets van al
wij zaten verveeld
met vuile glazen…
Zeemeerminnen kind
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.785 Zuiver in de meest kristalheldere beek
Doorzichtig als pas geblazen breekbaar glas
Beweegt ze met sierlijke tred door het water
Alsof ze een echte zeemeermin was
Lange haren nat glimmend in het ochtendlicht
Haar huid prachtig mooi lichtbruin getint
Ze droomt over later als ze een vrouw zal zijn
Maar nu is ze nog…. een zeemeerminnen kind…
Hand over zee
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.015 Een lied van zuiver spinsel
doorbreekt het glas
met licht, wiegend in het blauwe
schijnsel van water op ruis.…
Vondelpark
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.506 Zomerse zondag
in het Vondelpark
spelende kinderen
in het kinderbad
kleedjes
overal neergevleid
loom luierende mensen
nippend
aan een meegebracht glas
Zijlstra speelt in de muziektent
zweet gutst
op het ritme van de jazz
publiek deint mee
op de maten
van hun blues
de zon gaat nog lang niet onder
hier in het Vondelpark…
De kleuren van de regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
952 Bij een kunstwerk in glas van Annemiek Punt…
Luchtkasteel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.383 Als een adder in het gras, spuit venijn door
onbreekbaar glas, de telefoonlijn is geduldig.
Wanneer een vlieg op het behang, een dodelijke
spin blijkt tja dan, zijn de poppen in het
luchtkasteel als marionetten aan het dansen!…
Gehate liefde
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.565 Laat me geloven
in jouw woorden
het glas heffen op jouw bestaan
Geef me het recht
om te dromen
droom mijn dromen
als ik ze laat staan
Leef mijn leven
als ik het vergeet
Lach voor mij
als jij mij laat huilen
Heb een ander lief
zoals ik jouw haat
Geef me een teken
als jij mij verlaat…
Vrijzwijgend
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
654 zonder jas loop je in de regen
onbedekt, zoals je bent
ik kijk naar je vanachter glas
net als altijd, van een afstand
geen pas neem je teveel
en woorden zeggen je niets
maar als onze blikken kruisen
versta ik je eenzaamheid
je bliksem bezocht mijn ruimte
die deelbaar werd door twee
mijn jas hangt aan je lippen
stilzwijgend
vrijblijvend…
zomerplooi
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.620 een klein intiem terras
ludiek genesteld
in een zomerplooi
de tafeltjes vierkant
een rondeel vol vuur
de zon staat op één uur
je voelt dat ik je kozen wil
je oog zo klaar als water parelt
in het fijngeslepen glas
als uit het witte zand
de zon een ooglens brandt
zingt in je blik kristal.…
amour perdu
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.544 ik kijk versuft naar wat je achterliet
een half gerookte sigaret, het lege glas
wat kruimels op de keukenvloer
hoor nog de toon waarop je sprak
de deur die zacht gesloten werd
zelfs de hond bleef onbeweeglijk
liggen in zijn mand
alsof je even om een boodschap liep
nooit echt verdwenen bent…
WVK
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
3.297 Achter glas verscholen,
het zeurende geluid.
Het raam staat niet open,
maar maakt in dit geval niets uit.
Ramen zijn geen hinder,
en muren even min.
Ik zit achter mijn boeken,
maar heb nu echt geen zin.
Ik kom niet verder dan regel 1,
en denk ook niet dat ik het halen ga.
Door dat ontzettende rotgeluid
van die vreselijke WVK.…
Over lijken?
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
846 hoe vaak kun je sterven
aan dodelijke blikken
de bodem raken van
een glas bloedrode wijn
hoe sterk moet je zijn
om te kunnen overleven
tussen andermans wanen
die zo realistisch lijken
hoe lang ben je in staat
de zure druiven te slikken
waarvan je weet dat ze niet
rijpen zonder warme lucht
en hoe blauw is het antwoord
op al deze ongestelde…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
Bloemenring
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
908 Hij vult beide handen
met dieprode doornen
rozen slaan taal stuk
in glas in lood
het kroontje speelt
met de schaduw
rond haar gezicht
maar laat in ogen
de lach verbloemen
beneveld worden stelen
verzopen in de laatste steken
haar huid blijft lelieblank
de striemen leven onderhuids…
De hemel is met muizenhuid bespannen
gedicht
3.5 met 33 stemmen
6.520 De hemel is met muizenhuid bespannen
en insecten zitten met lood gevuld
op straat als het geluid
van brekend glas verbaast. Men ziet
een hand die fles na fles de hand is
van een prototypische bedelares!
Ze ademt in en uit en dan vallen
er woorden (het, is, roestig)
naast de glasbak uit haar mond.
Muizenhuid.…
Een onverwacht genoegen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
636 Ik heb je rode kraal gevonden
tussen het stof achter de kast
Je bent lang niet zo dichtbij gekomen
het is jaren terug dat ik hem zag
Ik heb hem even opgewreven
zag je reflectie in het glas
en bij het zorgvuldig opbergen
wierp ik hem terug over de kast
opdat over ongetelde jaren
ik hem plotseling weer vinden mag…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
De wezenlijke schijn
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
951 mijn spiegel
is aangetast
door de jaren
waar ik nu in kijk
is verworden tot
doorzichtig glas,
aan een loep gelijk,
doch zonder dat hij
de afstand naar mijzelf
kan verklaren
een schild dat
niet meer weerkaatst
en het innerlijke naar
uiterlijkheden verplaatst
door een filter die steeds
grotere gaten vertoont
opdat de werkelijkheid…
Shots vol ellende
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
524 nog staat
een raam te klapperen
waarin gordijnen
scheuren door glas
hoorbaar sijpelt
dood en stilte
uit een wijk die
ooit springlevend was
een beeldverslag
van slachting die
toen gaande bleek
gaat achteloos voorbij
shots vol ellende
zijn er tientallen op rij
met de knop omzetten denken ze
gelukkig zijn wij daar niet bij…
rimpeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 ze heeft gedwaald in het verhaal
alsof het niet haarzelf betrof
zij een reflectie was
meed spiegels water glas
een tweelingziel
de vaste vorm verloochent zij
soms gaat ze naar de waterkant
beroert het water niet
en ziet haar helder staan
maar een kleine rimpeling
laat haar weer gaan
de epiloog die schrijft zij niet
het wordt een open…
Intimiteit voor beiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 ja ik was van glas
zo doorzichtig
dat transparantie
niets wist van
mijn leven en gezicht
ik ben gaan slijpen
kleine stukjes
stralen weer kleur
kaatsen terug
wie ik wil zijn
de hoekige lijn
is gepolijst
scherpe kanten
zijn weg met
compromis en overleg
jij kunt mij strelen
zonder de pijn
van het snijden
eindelijk intimiteit…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
703 de vergankelijkheid wordt duidelijk zichtbaar
nu het ineens slecht met je gaat, eis je
ondanks alles toch een glas cola
als een engel met vleugels lig je tussen
de kussens van het te grote ziekenhuisbed
blijkt jouw wil sterker dan je lijf
dat moe is, happend naar adem
heb je je over te geven aan wat komen gaat
maar niet zonder slag of stoot…
Lucky Man
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
588 Rook benevelt me,
mist van de koude sambucca dampen,
ijsklontjes die tranen huilen in het glas,
waar ik niet janken kan,
een onzichtbare man,
verscholen achter een brandend licht,
als motten naar de incomplete leegte,
flokt de vrouwenziel naar het onvulbare eb,
omdat ze moeten,
omdat ik moet,
om te branden,
niet alleen in het glimmende lemmet…