5661 resultaten.
Maaltijd
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
912 De tafel is gedekt
met een gesteven laken
damast - zo lijkt het -
aan de glans te zien
ik serveer een schamel maal
droog brood
gekookte rijst
een rotte appel
pindakaas
mijn gasten smullen
van de culinaire kunst
en jubelen mij maanden later
nog hun verrukking na…
Dit schitterend exposé
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
745 je sluiert
zeer gewaagd
in salsa tango en merengue
ik meng me
ongevraagd als
schaduw in jouw dans
en breng de glans
weer terug in ogen
het trotse hoofd gebogen
na dit schitterend exposé
neem ik je hand en
ook de laatste sluier mee…
Maar briljant uniek
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
814 zag een glans
een steentje bij
mijn voeten en
een nieuwe kans
ik raapte haar
ze straalde in
het licht van raken
de setting daargelaten
haar facetten
kon ik later
met veel zorg
weer helder maken
ze straalt niet
in mijn ring maar
briljant uniek boven
dat te lang gedragen ding…
Heel weinig blijft er nog
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
573 Zo vaag en toch zo helder,
want wat de echte dingen zijn
wordt helder door de glans van pijn
en van veel moeten laten...…
Vlamden felle kleuren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
631 Een luxe glans, vandaar dat ik het niet aanraakte.
Maar toen de wind jou blies
had ik toch spijt.…
Onder het polijsten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 het beeld van de
man, het metaal
boven zijn hoofd
in brons gegoten
schuld
door polijsten
verfraaid
vastgezet
op een sokkel
gladgestreken
tot glans
zich tegen
het metaal keert
metaalmoeheid
wroet en vreet
door elke constructie
der creativiteit
een barst ontluikte
het zachte brons…
De lente komt van ver, ik hoor hem komen
poëzie
4.0 met 29 stemmen
8.715 Goud is het in de lucht als goude heiligen,
in labberlichtkleden, de zeilige
die nu de aarde bevaren, bezeilen,
over de luchte meren
met het zachtgladde kleed scheren
en blijven wijlen
en komen keren,
het zachte hoog luchtkleed tillende zeilen
ze hene en weer wiegelende
en blikken zich spiegelend
in de blauw verwarmde waterevlakken…
regenboog
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
975 een regenboog een zonnestraal
verstoten al mijn doelen
een wonder en een gouden schat
laten mij de liefde voelen
jij bent die regenboog die zonnestraal
dat wonder en die gouden schat
niemand gaf mij ooit het gevoel
dat mijn leven zoiets nuttigs had…
Parker
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
996 Dus nam ik gisteren een kloek besluit:
Ik ga nu voor een gouden Parker sparen.
Voor gouden Parkers houd ik een pleidooi:
Het handschrift blijft onleesbaar maar wel mooi.…
Slechts horend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Hoor niets meer van je
verzilver geen spreuken meer
zwijg over het goud.…
[ Raap op straat geen goud ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Raap op straat geen goud
op, het is van een rijke –
die het terug wil.…
Kintsugi (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
509 Ja littekens zijn opgevuld met goud
Worden gezien, besproken en beschreven
Worden daardoor tot meesterwerk verheven
Het is een kunstvorm, een al eeuwenoud
Japans gebruik, bij barst of breuk of fout
Is er altijd een kans op overleven
Ja littekens zijn opgevuld met goud
Worden gezien, besproken en beschreven
Wij zijn ook lemen…
Droom
gedicht
2.9 met 482 stemmen
118.094 Ik liep vannacht - van een optocht los -
geraakt - ineens onder een hoog en luchtig
viaduct, jong, naast mij liep een grote
vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.…
wolk wil ik zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
807 soms luchtig,
doorzichtig,
soms loodzwaar,
met regen beladen
maar altijd
op weg.
als wolk wil ik reizen
met onbekend doel,
gestuurd door
de wind die mijn
richting bepaalt.
de aarde omarmen
en niet hoeven denken,
niet hoeven kiezen
me gewoon
laten drijven
het oosten, het westen
het maakt me niet uit.…
Prins
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.599 Beleefde van tijd tot tijd
met luchtige élégance
de wildste avonturen
die soms bijna
verkeerd afliepen.
Hij heeft het ervan genomen,
als koopman, ridder, vorst.
Zo gaf hij ons een voorbeeld
hoe leven geleefd kan worden...…
Melodie
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.212 Tuin maken doe je zo
groen graven mollen zomers
pluisjes plegen hun aanslag
luchtig bellen blazen
en dan vooral de zon aanbidden.…
het aangeschoven woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
650 voor Gerrit Kouwenaar
stoelen van woorden
bieden plaats aan vermoeiden
in de luwte neergestreken
krijgt het zitten zijn beslag
we schuiven aan met z'n allen
aan tafels van vertier
hier wordt straks wellicht
een drankje gedronken
en luchtig geconverseerd
over het één en ander
morgen wanneer tafels en stoelen
zijn verlaten getuigen…
een hedendaagse sprong
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
805 ik mijd de dag
als bomen de lucht bekleden
enkel met kale takken
die snijden dan
door luchtige dromen
en doen vooruitzichten
wezenloos knakken
ik mijd de nacht
als bij volle maan
alles helder schijnt
maar de zon
achter de einder
is geslacht
en in de oceaan
verdwijnt
ik mijd de dag en de nacht
een etmaal lang
spring over het…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 de rug in het warme duinzand
luchtig perspectief
vloeit langzaam dicht
grijs en dreigend
als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen…
We verkenden stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
483 je wist dat je
geroepen was
de lach in je ogen
antwoordde zacht
je stem
nog quasi nonchalant
sprak luchtig maar ik
voelde het trillen van je hand
je lichaamstaal
meegaander dan ik dacht
we pasten wonderwel
de eerste keer dat ik je zag
we verkenden stilte
uit verleden tijd
behoedzaam rakend in
jeugdige nieuwsgierigheid
deelden…
Hyperventilatie
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.581 werkelijkheid en realiteit
Als een waas uit het niets
bezweet pupillen verwijd
Overvallen door pure angst
het moment van ademnood
Trillend vol verwarde emoties
bang als de dood voor de dood
Vervloekte dichtgeknepen keel
zomaar in het nauw gedreven
Zowel lichaam als geest bekneld
grond zoeken tijdens het zweven
Hunkerend naar een luchtig…
Zij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
428 zij was niet compact
in tijd en ruimte
krioelde haar leven
sprong van hak op
de tak om toch daar
richting aan te geven
comprimeerde gevoel
in lach en ogen
geëngageerd en bewogen
regen zon en wind
gaven haar de ultieme
onschuld van een kind
zij lichtte op in verschijnen
luchtig en vluchtig maar
ieder nam haar als de zijne
allen…
Ruis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Alsof het gordijn heel even trilde
zo bewogen de dubbele plooien
vluchtig als een zucht
voor mij net waarneembaar
de wind was het niet
want schemer lag stil
onder een luchtige deken
van een warme lenteavond
voelde jij soms het denken
van mijn lachende rimpels
terwijl trillende handen
weerbarstige tulpen schikten
weet je nog, als kind…
Bomen in skelet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 het leven stilt
waar bomen in skelet
nog rillen onder de noordooster
vlokt zacht de eerste sneeuw
zij dartelt
in het luchtig vallen
op de koude schrale wind
bewonderd door een spelend kind
haar lach brengt
weer de vrolijkheid
in een witte wereld terug
waar stilte van de schepping heerst
in het wissen van de sporen
zal de winter…
ZWERVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Brabantse busreis:
zakelijke gebouwen
glijden steeds voorbij,
waartussen vrij bosleven
onbelemmerd luchtig wuift.
Langzaam rondlopen,
stilte beleven
op de zandverstuiving,
denkend aan kindervermaak,
dat hier vroeger weergalmde...…
De vijver bewaart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
535 De vijver sluit zich af
in een week een laag van
twintig centimeter ijs
Het water wiegt stil
het ingeslapen leven
dekt zorgzaam wat kikkers toe
diep in de modder weggekropen
Tussen jouw borsten en billen
ontdek ik sporen van nieuw leven
geknakt, geplet door luchtigheid
scheppen dat is ernstig leven
vlees en wil in evenwicht
even zwak,…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één kleur overleeft
de wolken nemen mij op
ik waag een blik terug
terwijl de lijn luchtig…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken…
Imbolc II
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
529 Het leven is zwanger:
koeien, schapen, de Aarde zelf
wil baren, leven schenken,
melk laten vloeien;
Barden dichten en bezingen
luchtig het leven, de liefde,
sensueel geurende bloemknoppen
die kleurrijk ontluiken;
Smeden smeden ploegen,
timmerlui herstellen de kraal,
bezielde handwerkslieden, begeesterd
door het eeuwige vuur van Kildare…
Windfluisteringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 draai nog
niet echt
konden vinden
omdat ze een
heel seizoen
deel hadden
uitgemaakt van
de boomkroon
onder het stof
van verloren dagen
blonken glinsterend
vragen die niet aan
de orde waren geweest
jij wist sneller
dan een ander
verdronken stenen
weer aan het
praten te krijgen
voor windverhalen
vol fantasy en horror
zo luchtig…