1811 resultaten.
Tijd
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.678 Ja, ook jij wordt grijs.
Je haren geven je leeftijd prijs.
Mijn botleeftijd was altijd lager.
Mijn biologische klok was altijd trager.
Je verjaardag, ja je verjaart.
Daar wordt echt op blindgestaard.
Op 't eind van 't jaar, altijd weer,
ben ik niet blij, doet het weer zeer.
Je gevoel zegt je dat je veel jonger bent.…
De schoonheid van verval
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
619 laat de oude bomen mij
opnieuw verleden geven
als ruïnes die nog huiveren
in verlaten land
oude schuren armoe spreken
in de stille dorpen,
harken aan de kant
oude handen met hun vouwen
dunne haren grauwig grijs
boven de versleten ruggen
verdroogde huid in vochtig huis
laat dit alles overstemmen
wat perfectie heet,
het niet meer…
December
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
785 Wat te doen grijs landschap, grauwe luchten,
de bomen met de kruinen bloot,
door stilte en mist omgeven, ‘t doet mij vluchten,
bij boek en haard, met warme drank en brood.
Het doet mij vluchten
bij boek en warme haard,
de grijze sombere luchten,
geen zonnestraal die zich openbaart.…
Is het dan nooit genoeg?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
902 Wat is genoeg en wat teveel
vraag die men te weinig stelt
aan tienduizenden mensen kinderen
zoals die kleurig rond vlinderen
te Manilla op de Philippijnen
Ze graven en scharrelen op zoek
hoe jonger hoe beter contractueel
tegen het grijs van vuilnisbelt
Je kunt echt zien
dat ze er geen genoeg
van kunnen krijgen
http://galerie.associationanak.org…
angst om te vlinderen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
626 in verscholen verte
wacht gekreukeld
teerblauwe vlinder
in veilig cocon
onder grijs-grauwe zwaarte
sluip- slurpen
dorstige dreig-rode
vurige vlammen nabij
vleugellam geslagen
krinkelt vlinder osmotisch
blauwe lucht-gedachtjes
terwijl ver buiten haar bereik
in groen en gele pracht
het universum lonkt
schildert zij haar vliegangst…
Vroege winter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
879 En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan
om een bad te nemen in zwart en grijs
gaan de dagen een verbond aan met de nacht
en zal het een vroege winter zijn.
Zal ik de lampen vullen met olie
de kruiken met water en vragen om wijn.
Of zal ik vertrouwen en
hopen dat er morgen sneeuw zal zijn.…
Jij had geen idee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
893 Jij had geen idee
Alles was zo zwart
Geen enkele ruimte
voor net dat beetje wit
Waardoor dat alles misschien wel grijs zou worden.…
Een Stilte in de Zaal
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
974 mag ik rustend in jouw okselholte kind zijn
vragen stellen over aarde en de dood
mag ik grijs jouw haren tellen
en je wijsheid drinken als een kalf de melk
mag ik – jouw hand in de mijne
aan de hele nieuwe wereld wennen
en achteraf de troost verkennen
van verhalen zonder taal
dan mag jij
me minder plots verlaten…
In zwart en bloot
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 ik draag zwart
omdat jij genomen hebt
wat ik bezat
veel bloot om jou
de pijn te laten zien
het lijf waarvan ik gruw
nog sijpelt af en toe
die grote rode vlek
over het wit dat ik ooit was
dan schreeuw ik
in mijn slaap als jouw handen
mijn onschuld doden
word ik gebroken wakker
in lamlendig grijs
dat niet wil wijken
ben in…
Een nieuwe toekomst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 We dromen over regenbogen
Met aan het eind die pot met goud
We hopen ooit iets te bereiken
En dan opeens gaat alles fout
Geen droom meer om over te dromen
Geen regenboog meer vol van kleur
Opeens wordt alles grijs en donker
En dicht gaat die mooie deur
Misschien dat er een andere deur komt
Met minder goud en kleur en pracht
Maar met jouw…
Sterrenstrooisel wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 Hier in het grijs van de voortgaande nacht
bespeur ik zwak mijn naam in kabbelschijn
van water dat op sterrenstrooisel wacht,
voor ogen als een richtpunt hoopt te zijn
tegen scherpte van diepgevoelde pijn.
De wolkenlucht blijft het plan verstoren,
straks gaat maanlicht daar ook in verloren,
heeft duisternis opnieuw de overhand.…
De droom is uitgewoond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 de auto’s
rijden al een tijd
in zwart of grijs
mij vlaggend tegemoet
ik heb daarvan
nooit opgekeken
alsof je het intuïtief
tijdens het leven hebt gemeden
zij zijn
uitdagend schoon
vervoeren het theater
waarin de droom is uitgewoond
het laatste tripje
net zo liggend
als vroeger in het kribje
langs de bekende plaatsen
met…
analyse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
917 hier lig ik dan
alleen
omkaderd door een
vreemd bed
omringd door
vier witte muren
kleine witte kamer
in
groot grijs gebouw
nu laat ik haar toe
de vermoeidheid
ze walst genadeloos
over me heen
als een bulderende
sneltrein
ze verwittigt me
spot niet met mij
aanvaard mij
dus doe ik die starre
poorten open
en laat haar angstig…
Eden heden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
701 Melancholie overvalt de lente
die wel wil, ongeduldig mislukt en
de rode loper naar de warme zon niet uitgerold krijgt
grijs en helemaal van de wijs
Verwachting, laat me zachtjes je hand
nemen, vertrouwen op de gouden dageraad,
vermoeden van Utopia. O godallemachtig
moet toch mogelijk zijn !…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 ergens nog een kus in grijs…
als ik dan buig in licht devote knikken
tot mijn knieën aarde raken
zacht en ongerept
ik ben behept met deze gave
tot ze adem vangt en zingt: een zuiver lied
verdriet is tijdloos, ook na zoveel jaar
ik zoek je, vind je -telkens weer
mijn kind
dit blind zijn schuurt en schuurt
in glasgebonden ogen
waar…
VAGELIJK DENKEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 He echtpaar verlaat
dat wazige gewemel,
door licht grijs omhuld,
gaat naar wenkende leegte
van wachtende verrassing.…
Op het pad van kiezels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Op het pad van kiezels
luisterend naar jouw kleur
struikel ik vol overgave
en beland in jouw schaduw
Stenen, grijs, zwart en bruin
Kijkend naar jouw geur
maak geen keuze
en val in de diepte
Onder de meidoorn
mijmerend over ons
zien wij velden koolzaad
maar zien geen begin
Op het pad van kiezels
nip ik aan jouw tranen
Peinzend schrijden…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Oud en versleten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 je toe
morgen zal het leren
dat je vandaag zei, ik ben zo moe
Wanneer je oud bent
valt er niet meer te wensen
toch wil je dit leven nog niet verlaten
met al die door jou geliefde mensen
Je lichaam laat je in de steek
ook al zijn de artsen nog zo goed
als het op is, is het op
accepteren is wat moet
Oud en wijs
wat eigenwijs
nogal grijs…
Dagen vertragen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 Weemoedig land, verzopen van verdriet
doordrongen van kil bestaan
onder snakkende lucht, in grijs vergaan
en geen zonneschijn meer biedt.
Zijn het "her-ineringen"
die smachten doen,
zinnen verzinderen?
Waters door stilte gevoed
zieke zenuwbinding,
die naar diepe zielenpijnen voert.…
hypomaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
547 ik zie mezelf in het spreken van de wind
mijn ondertoon is zilt en grijs
’t maakt niet uit wat een ander van me vindt
‘k voel me thuis met mezelf als vrind
ik merk dat ik niet ben
en ‘k vraag me af of ik ooit iemand heb gekend
mezelf ter vondeling leg in de avond
die me kwelt en zo benauwt
ik ben het gezicht van velen, doch
mijn ogen zijn…
soms is één leven niet genoeg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 grijs waaien winden
tochtig de dag
onder zware wolken
gaat de dood gebukt
morgen - denkt zij
morgen
zoveel morgens
trekken voorbij
niets
en toch... die hoop
altijd weer die hoop
er komt een dag
waarop lente
de lucht zal vullen
met zachtheid
maar op dit uur
is het huis kaal
staan ruiten gebroken
in hoge lege kamers…
Grimmige grauwe wolkenstrijd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
756 van twee kanten komen ze aangedreven
grijs en grauw, als twee enorme kwallen
ze kunnen elkaar blijkbaar niet passeren
noch elkaar vreedzaam ontwijken
en botsen na enkele minuten op elkaar
krijg nooit genoeg van ’t kijken
naar dit dampige hemelse spektakel
dat wringen en dringen van vochtige luchten
het uiteindelijke samensmelten tot een nieuwe…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De weg van alle vlees
gegaan, dagelijks in godvergeten grijs.
De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven,
vliegend schuim. Het leek mij, versteende
vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos
terras te blijven. De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook.…
Lisa's Linde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Hoefgetrappel, bloesem alom
Bijen zoemen in het rond
Een kwispelende hond
Kinderen spelen met hun fietsjes
Vogels zingen hun hoogste lied
Een boom wordt aangeplant vandaag
Een mooie linde samen met haar as
Zo licht, zo helder grijs
Iedereen wordt stil
Crêpe bloemen worden gehangen
Aan de reikende armen van deze
‘Tilia Cordata’
Een…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 toast en wijn voor elke gast
wij praten niet over de kroon
met doornen. schreeuwend rood
de troon die Hem verried
zwart en tinten grijs, begraven
wij dromen de zon. snuiven blauwe
hyacinten. maar het gras is smal
vingernagels in blossom gel geverfd
zo reiken wij naar tulpen
verzinnen onze regenboog…
Haar aura
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 ik zag het
bewegen
zelfs de wind
was niet tegen
in een zacht
warm wiegen
de vlaagjes
accentueerden
het rond
vrouwelijk schoon
dat als droom
zomaar passeerde
haar aura
trok veel bekijks
kleurde in lach
en vrolijke ogen
een zonnetje open
in weerbarstig grijs
dit gebeuren
gaf de magie
van lentegeuren
al prijs in een
flow…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
De kleine krul
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
402 ze keek me aan
ik voelde haar blik
zacht tastend
naar binnen gaan
in grijs blauw
beschreef zij de
subtiele horizonnen
van verre zeegezichten
toch herkende ik
in de kleine krul
van witte golven
haar aanstekelijke lach
die met zijn
zachte mantra een
delende eeuwigheid
aan het strand gaf
heb me totaal
opengesteld in het
ervaren…