2600 resultaten.
Tijdelijk abnormaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
493 Anderhalve meter
niet normaal
mondkapje
niet normaal
slechts een triootje op visite
niet normaal
je handen stuk wassen
niet normaal
om 21 uur laatste horecagasten
niet normaal
voetbal, kerken, theaters blijven beperkt en dat is
niet normaal
maar het is tijdelijk
laat ik die stip aan de horizon voor u zetten, landgenoten, wereldburgers…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Turend naar de eindeloze horizon,
genietend van de warme stralen zon.
Luisterend naar mijn innerlijke stem
laat ik mijn remmingen los.
Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.
Het spel van golven, zee en wind
dat is wat ik het mooiste vind.…
zomeravond in een haven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.148 meeuwen knopen tapijten
uit lachen en nevelsluiers
liggen vermoeid op de pier
terwijl de geur van hete koffie
nog door steegjes drijft
aan flessenpost hangt zeeluigaren
en de bakstenen van de mansardestad
kleuren rood als een roestige dag
de zweetnaad tussen horizon en zee
is lekgeslagen en laat de zonnestralen
diep oranje in de…
statio
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
943 hang
over mijn schouder, het laken
dat mij toebehoort
en opnieuw een dag
waardig
zodat ik mij kan neerleggen
in de dageraad van
het geweten
de ruimte die ik zoek
langs schubben van de ziel
schuif zeeën
naar me toe, het gehoor van
rivieren
in licht en opgeheven handen
en schenk de horizon
het water van de wouden…
Zomerland
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
985 de holle weg
pijnbomen langszij
leidt het verleden
de kruisweg voorbij
niet meer gebonden
verlaten bladzijden
het uitgelezen boek
om te dichten de tijden
waar koud goud
sporen heeft geprint
ratelen rijen populieren
dwars op de wind
de holle weg
pijnbomen langszij
verschietend aan de horizon
brengt zomerland nabij…
een leeslint van bloemen
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
4.021 ik mijn dank
tot leven brengen in deze winterstilte;
oud vanbinnen
tenzij verwondering
een diepere betekenis krijgt in een pas
ontwaakte lichtwereld
vol letters
en zoveel meer
een nieuwe stem, een jaar, duizelingwekkend
blauw
en uitstromend naar alles
wat leeft
beweegt
dieren, bomen, bloemen
een gedicht op de horizon…
Lente-lach
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
602 In vleugels strekte ik mij naar jou uit
en vloog vanuit de winternacht
tot ver voorbij de horizon
omdat ik zeker dacht te weten dat
ik jou daar vandaag vinden kon
in het veelbelovend licht
smolt jij als sneeuw voor de zon
niet langer bevroren
voel ik mij als herboren
uit blijdschap dat ik jou vond
kleur ik deze lente-dag
met jou als lach…
Weer een lente
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
722 Als het donker van de nacht
door het morgenlicht
is weggekust
en ik de zon verwelkom
op m'n gezicht
de blauwe lucht zie
met witte wolkjes
die tot aan de horizon reiken
en de vogels hoor zingen
in met glanzende knoppen
gehulde bomen neerstrijken
Dan besef ik ineens
dat de lente
de winter heeft uitgeblust
en ik nog even
op de schoonheid…
Zee Land
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
480 achter de dijken
liggen mensen te slapen
in hun warme bed
zee omspoelt de oevers
het zilte water ademt
eeuwig in eb en vloed
ginds, ver aan de horizon
vervaagt grens tussen zee en land
hier blijft ieder waakzaam
na de grote stormvloed
die mens en dier greep
met meedogenloze golven…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Bitterzoet
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
648 in goud gesponnen draden
als liefdesmelodie
van hart tot hart
in vleugelslag
guirlandes
gedragen door de wind
als een fluistering
tot ver over de horizon
ooit was jij mijn lief
maar jouw ogen sloten
in eeuwigheid
nu brengt jouw warmte me
een glimlach
vol herinneringen
bitter en zoet
omdat houden van
meer dan liefde is en was…
ode aan de zon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Met je zilveren licht
en je warmte heb je
de aarde en ons
weer gepamperd
waarvan iedereen zo genoot
Nu je stralen zijn getemperd
kleur je de hemel
met je warme gloed, oranjerood
en je langzaam zal verdwijnen
achter de horizon
en in de prille morgen
je stralen opnieuw uitbundig
zullen schijnen
O, heerlijke zon,
jij bent een
onuitputtelijke…
Élysée de liberté
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
484 Bouw geen muren
op fundamenten
door mij afgekeurd
breek wallen af
op gronden die niet deugen
en bouw geen toren
in een diep dal
waar ruimten zijn besloten
plaats mij op een kale berg
waar mijn gezicht
tot de horizon reikt
veranker mijn grondvest
aan sterke rotssteen
bouw daar mijn veste
op onbedorven scheppinggrond
waar nog vrede op…
de ziener
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
698 in haar kristallen bol
ziet zij wezens
reiken naar zonnestralen
voorjaarsvogel scheert
langs de rand van de wereld
een enkele zwaluw
maakt nog geen zomer
krassen de raven
die uit hun schuilplaats komen
kristal is ijs geworden
smeltwater sijpelt
tussen gespreide vingers
dan is zij wereld in water
rondom haar wordt horizon geboren…
Innerlijk licht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
609 Er stromen rivieren rond jouw naïviteit
het is zomer, je roept een ober
je vraagt vriendelijk om innerlijk licht
alsof zwaartekracht niet meer bestaat
weemoedig meewaait met de wind
nu al mijn woorden zijn verdwenen
je glimlacht voortijdig naar een kind
rozen bloeien sober, je voelt je onbemind
over wat jij mij aan diepte bracht
de horizon…
Portret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 De zon daalt en verdwijnt aan de horizon
haar silhouet verschijnt als nooit te voren.
Mijn lens nodigt haar portret uit in één beeld
zo gaan haar contouren voor mij nooit verloren.…
Als dan de liefde verzwaart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Want aan de horizon
gloren verharde paden
waar ‘t water zachtjes schroeit,
en vogels in gevonden
dromen pikken,
waarvan de mooiste
worden doorgegeven,
aan zij die niet mee konden,
aan zij die bleven.…
spiritueel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
585 de vogels vliegen
het water stroomt
onwetend van een horizon
het heelal is zo groot
maar denkt daar niet over na
luister, luister…
Een positief 2017
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Wees een beetje positief
dat kan de wereld kleuren
doe dit jaar niet negatief
er kan iets moois gebeuren
Praat flink naar de andere kant
kies niet de spiraal naar beneden
als we het doen in het hele land
kan het de horizon verbreden
De toon maakt de muziek
positief zijn wordt een nieuwe sport
het maakt iedereen energiek
doe mee, een jaar…
Ergens in de oostenwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Stil strijkt de oostenwind
over vlakte, bos en water
door ruisend bladergroen
en over wuivende halmen,
verspreidt rust tot de horizon
ontspant kabbelend, golvend,
strijkend door de haren
en dromend van een vredesrijk
sta ik hier stil te staren.…
rode lijn
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
504 als ik naar de horizon kijk
en alras mijn ogen sluit
dan zie ik een rode lijn
ver voor de einder uit
in stilte met beide ogen dicht
komt mijn landschap tot bedaren
en zijn uiterste polen gelijkgericht
bij wijze van spreken, als het ware
hoor ik daar in de verte een stem?
is het degene die ik altijd zocht?…
in schitterend bedrog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
632 zijn rechte lijnen
ons bestaan
abrupt beeindigd
door een verrre lucht
die ze beknot in verder gaan
een horizon die
rond de aarde spant
en cirkeldraaiend
met geen rechte lijnen
samenvalt in schitterend bedrog
geeft ons optiek
in het geniep van een
vaste voorstelling in zaken
is recht toch eigenlijk de cirkel
waar we nooit uit…
De ander
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
650 Ik en de ander in mij en buiten mij
doe ik een appél op mijzelf
of op de ander
je weet van je zelf wat je uitstraalt
zou de echo nu een dimensie extra geven
je bent maar een stip op de horizon
ga op zoektocht naar de eenheid in het AL
hoor ik er wel bij, ben ik een beter mens geworden
ik voel het samensmelten met de weg naar het LICHT
zelden…
een stille aarde
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
909 weer gaat de tijd
zijn vleugels strijken
vliegen we in niemandsland
een stille aarde
laat ons blijken dat zij
in stasis is beland
we kijken in de verte
de horizon voorbij en raken maan
en sterren een eeuwigheid voor wij
ja, we gaan voor samen en
kleuren ons heelal, wij zijn
de goden en scheppen liefde overal…
De zon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
408 Jij gaat onder aan de horizon.
Ik wou dat ik het begrijpen kon.
Drie vingers dik, dan kan ik naar je kijken
zonder tranen uit mijn ogen te strijken.
Je zakt in de zee maar waartoe?
Elke dag weer en je wordt nooit moe.
Ik sta op het strand en ben verbaasd.
Wij mensen hebben altijd haast.
Maar de natuur die gaat z'n gang.…
Een beetje sterven?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Een beetje stervend
zie ik vanuit ’t raam
druilige regen
bedekte hemel met
wolken somber grauw
glimmend natte straten
een beetje stervend
mis ik bloemengeur
en heldere horizon
aan ’t einde van de dag
breken toch de wolken
zodat ik in laatste zonlicht
niet meer hoef te sterven
maar toch nog leven mag.…
de hoofddoek heeft je toekomst...
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
2.440 de lange rok
je trots doet pijn
omdat ze dwingt tot
dragen zonder klagen
je bent alleen
een straat vol ogen
blikken die gedogen
in onuitgesproken vragen
weten doet vergeten
de warmte van de kring
straalt midden in
je kleine leven
de hoofddoek
heeft je toekomst
in de horizon verweven
kan jij daar eigen kleur aan geven?…
La Fata
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
264 Ik hang hier maar
wat rond in huis
helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie…
logica en vleugels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
293 een rechte lijn
een pad van steen
zij houdt van stappen
van meten
van weten
van het antwoord
aan het eind
maar verbeelding
zij opent ramen
in muren die nog niet bestaan
zij maakt van wolken
bruggen
en van stilte zee
waar logica zegt
hier houdt het op
fluistert verbeelding
kijk
hier begint het pas
en ineens
heeft de horizon…
de kracht van het verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 geen maskers, franje of schijn
woorden die spreken:
“Dit ben ik, dit is mijn verhaal”
het groeit uit stilte, vreugde of pijn
raakt omdat het zo eerlijk en echt is
fluistert de waarheid, rauw of zacht
schreeuwend om echte aandacht
een echt verhaal verbindt mensen
bouwt bruggen, trekt je naar binnen
het leert je voorbij de eigen horizon…