1231 resultaten.
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 de waanzinnige liefde
is al zo vaak geschreven
In vervoering of de pijn
bij het verdrinken of zweven
Diepste verlangens dromen
of gekwetst zijn in de ziel
Harten die zijn verbonden
ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds onrust…
adres onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
648 ruig woest en leeg
de ruimte
ik legde mij neer
en droomde daar over mijn eigen wereld
nooit zorgen over eten en drinken
een beschermend dak niet nodig
immer achtergrondige muziek
ik zou volmaakt gelukkig zijn
maar een donkere wolk
deed mij beseffen dat deze
droom in een gedroomde droom
intens kwetsbaar was
wakker geworden door de onrust…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Oh, dat onvolmaakte verlangen,
zo met enig lot verbonden,
zacht ontaarde onrust,
spiegel in de tweedeling
van geaarde geslachten.…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Onrustige blik, licht gebogen,
geen echte bink zo te zien.
Was híj nou degene om wie zij
zo eindeloos lang had geweend?
Wrok noch compassie ervoer zij
terwijl hij voorbij werd gebeend.…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 de deur
van het paviljoen gaat
van het slot
de kleine jongen
onrustig hart
waar is mama?
gespitste oortjes
waarom is het zo stil?
tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Ik herkende de reflectie
van het beslagen glas
waarachter destijds
luidkeels onmacht werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van…
Zij die verdwenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Wat bleef was de onrust in oprechte
spijt, dat zij slechts in persoon
een leven met ons deelde in gedeelde tijd.
Zij die verdwenen. De vervaging
aan hun herinnering is nu bijna
dood. Hun gezichten zijn nu nog
slechts vage schimmen.
Hun gemis een signaal van een
mogelijke dood.…
Het onafwendbare
gedicht
3.5 met 2 stemmen
8.390 We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient,
wil je soms wieden omdat het zich aandient.…
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Zoals de zwaluw de warme zomer beschrijft
in blauwe lucht, in zwevende vlucht, zo wil ik
onze innige liefde beschrijven
in liefde
die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in vogelvlucht
om het land te overzien
het leed te…
Herboren als genie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik heb
vannacht voor
het eerst je ogen
op zien lichten
uit de onrust
waar jij in slaapt
ook hoorde ik
het lage zoemen
van de frequentie
waarmee jij
soms met
anderen praat
die dislocatie
neemt je
krachten weg
en laadt niet zo
vaak maar wel
heel snel ook op
dan lijkt het
of je weer
herboren bent
ontdaan van
remmingen en…
Gedicht
gedicht
2.5 met 157 stemmen
77.129 Als we dan liefhebben, liefhebben
tussen veel papier, holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:
Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,
het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 Kleine witte duif
vertel me wat je ziet
tijdens de lange vluchten
wanneer je drijvend op de wind
de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 Nee….. dat kan ik niet doen
Want ik kàn het niet verdelen
Liefde vind je niet in één zoen
Onbeschrijfelijk die verwarring
Bloemblaadjes dwarrelen op de wind
Rimpels maken het water onrustig
Hoe kan ik nu begrijpen wat ik vind?…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 Maar ik ga die ik liefheb haten
om wat ze mij heeft nagelaten :
een zwakke geest die eindelijk ontaardde,
doch sterk genoeg die onrust in mij baarde.…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 Leeg te midden van drukte
Niets raakt me
Zoektocht naar vervulling
Onrust vragen
Heen weer waar
Weg wanneer
Geen leidraad, signaal
Teken aan de wand
Mijn eigen pad
Mijn eigen hart
Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen…
Kinderen die leren lezen
gedicht
2.3 met 130 stemmen
30.036 kinderen die leren lezen
zitten in lokalen
uit te rusten van
onrustige verhalen
er hangt een stilte
zoals tussen auto's
op parkeerkerreinen
en tussen bomen
en juf beklimt
het podium
met wit papier
kinderen die leren lezen
hangen letters te drogen
aan de wanden
van de klas
in de winter steekt
juf de kaarsen aan
en kinderen…
ik heb de vrouwen vaak na vijven nog zien vegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
919 Ik heb de vrouwen vaak na vijven nog zien vegen
In de spreekkamers waar dan al niets meer werd gezegd
De uren van de klok hebben ons klein gekregen
Tot genezer geroepen en tot ambtenaar geknecht
En ’s morgens voor de gesloten poorten
Staan de mensen die de nacht onrustig laat
Te wachten om zich te laten horen
Of enkel tot de voordeur opengaat…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.
Nooit zal ik een keer mijn lichaam ontmoeten.
Een schuldig gordijn houdt me voor eeuwig van me gescheiden.
----------------------------------------
uit: 'Gesloten gedichten', 1964.…
piercing
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.077 zien
die was van een staafje met bellen voorzien
en verder hield zij, nog iets lager bij haar
haar edelste deel met een ring bij elkaar
ik vroeg haar voorzichtig of dat nou wel moest
en of zij niet bang was voor uitslag of roest
zij antwoordde mij: "Dit is echt naar mijn zin,
alleen kom ik zo nooit een vliegtuig meer in,
ook slaap ik onrustig…
vlinderkens (Ode aan Guido Gezelle)
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
1.417 Vlinderkens tintelen langs open bloemen
zachtkens strijken ze de boom des vlinders
de lenteregen had haar takjes gebogen
onrustig cirkelden ze tussen de bloesem
In verbeelding en gepeins
sloeg mijn mensenharte gade
ze vlogen waarlijk schoon
in harmonie met haar omgeving
Ze vlogen in grote getale om de lamp
heerlijk…
Het mobieltje van Descartes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
679 De wereld beperkt zich tot deze tafel
en twee stoeltjes, waarvan één eeuwig leeg,
volkomen opgelost is zij, totaal geabsorbeerd
door de onrustige digitale schijnimpulsen
van haar druk en immobiel bestaan.…
Eeuwenoude wijsheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
896 Donker gevangen of vrij ademend leven
Onrust en angst of pure liefde ervaren
kiezen om naar pijn of lust te streven
zij scheppen verbinding met zilvergaren.
Het bloemenveld reikt naar de horizon
vindt vrede in verstrengelde zielenbron.…
Stille tocht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.521 Het is stil op het veld
Geen gewone stilte
Zelfs de wind vertelt niet
Zijn verhalen aan de herders
Toch zijn de dieren niet onrustig
Opeens verbreekt Licht
Het duister van de nacht
Een koor van engelen
Zingt over de geboorte
Van het kindje Jezus
Herders worden op weg
Gestuurd naar de plaats
Waar het Kind is geboren
Daar zien zij een…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 Zware donderwolken
verduisteren maanlicht
de gele trompetnarcis breekt
in donkere nachtmerrie
naast de steen met de naam
van een vriend uit onzekere tijden
landwegen kronkelen zich
in zijn sombere gedachten
emoties stromen
zijn als wilde rivieren
tranen vinden warme wangen
alle onrust in een nacht gevangen
er is een weg naar…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 honderd keer herhaal ik dit in
m'n verwarde hoofd. op deze kille
ochtend deze onrustige ochtend).
een hond blaft in de verte, angs-
tig verward over de verloren tijd
en het voorbijgaan van de dingen.
ik versnel m'n pas, loop haastig
weg van hier naar daar..
bang om m'n passen te verliezen.-…
onder dekens, diep weggezonken
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
747 vanuit een schaduw
met ogen van weggaan
een laatste reis
door een donker huis, denkbeeldig heengegaan
in de veelheid van rouw
ze ontkleedde woorden
en het wachten uit openstaande deuren
het geluid en de stervenspijn;
erom huilen
van haar, enkel van haar
en van witte wolken
in iedere verwarde val, soms zichtbaar overdag
door de onrust…
Boer zoekt vrouw
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
604 die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord
door geiten werd hij vaak geringeloord
geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien
hij kon het zware celibaat verfoeien
de trage trekker leek in veen ontspoord
maar zie, er meldde zich een kudde schonen
die hunkerend zijn stoere stee bezocht
en om de gunsten van de zaaier vocht
gedreven door onrustige…
labyrint
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
784 Kom mijn Lief we zullen strijden,
overwinnen wat jou zorgen baart,
tot het goed jou zal omringen,
tot jouw onrust is bedaard.…
NUL
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.127 Gare dood ligt over vier uur
met de poten ten hemel geheven op tafel
Ik voorzie
weinig tot geen fatsoen
rondom dit gastronomisch grafje
(de som van onrust en schijnheiligheid
gedeeld door de tijdseenheid nul
vermenigvuldigd met
de massa van het gevogelte)
Tenslotte is God al sinds enkele
millennia van zijn taak ontheven door
Willekeur…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Daar slaapt de onrust
van mijn vrede als niche
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt lijf en brein
naar de moederschoot, wat
na de geboorte slechts een
vermomming was tot de
dorst met nieuwe woorden
mij weer wakker kust.…