1878 resultaten.
Laat elegantie leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 je bewegen
laat subtiel
elegantie leven
in het licht
dansante dat
gras en planten
doet wiegen
op een warme
zomerse wind
in voorzichtig
raken lijken
vonkjes te
ontwaken die
overspringend
hun energie
ontladen om de
aantrekkingskracht
intenser te maken
er zijn natuurlijk
meer paren die
scharen om
jouw lach te
onderscheppen…
Elke dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik mis mijn lief elke dag,
Vanaf ’t moment ik ontwaak,
Tot ik ’s avonds val in slaap.
Dan voel ik dat hevig verlangen
Samen met mijn lief te zijn,
Haar lippen te voelen op mijn.
Maar tant pis zij is er niet meer,
Mijn lief ging van mij heen,
Ongewild in ’t niets verdween.…
voordat je slapen gaat
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
2.848 vertrouwen is tweezijdig
je kunt het niet alleen
waarheid blijkt partijdig
liefde lijkt van steen
je hart blijft, zonder te begrijpen,
-lijkt doof en blind geweest-
gehavend samenknijpen
totdat het weer geneest
je ziel dwaalt zonder baken
op een ritme zonder maat
zal liefde nog ontwaken
voordat je slapen gaat?…
Voorbij de vloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik voelde
in je warme
hand dromen
zachtjes ontwaken
uit het slapen
hoorde je lach
zag de rode
hartjes die je
in de branding
had gestrooid
om ons pad
aan te geven
we sprongen
over kleine
krullende golfjes
probeerden het wit
van de authentieke
kuifjes niet te raken
we zijn als goden
herrezen uit
het schepping bad
voorbij de…
Een korrel geluk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.236 Ik geniet van de luie stilte
en kijk omhoog,
in't enkelhoge gras,
naar het ontwaken
van witte, speelse wolkjes.
Gekwetter vult de vrolijke tuin en
de zon ruist een stralend licht.
Gedachten zweven mee op het lied
van een vingerlichte bries.
Met gretige handen
grijp ik dit zacht ontloken geluk.…
Ochtend kind
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.534 zo donker als de nacht
Een koude rilling die mijn rug afrolt
Het bed laat zijn veren kraken
Chaos overheerst de ochtendstond
Jij bent mijn wakkere wekker
Met een hels lawaai
Benen en armen die blijven zwaaien
Mijn buren zullen zich nog eens omdraaien
Maar met die liefde die jij blijft stralen
Wil ik het niet laten om alle dagen zo te ontwaken…
Dierenleed
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
434 de zon heeft
al heel vroeg
lente geschenen
kleurde aardse
eerstelingen van
pril naar groen
bloemde bladeren
uit de voorjaarsknop
naar schoonheid ten top
maar heeft ook de
natuur verstoring
op zijn geweten
in de volgorde is de
klad gekomen dieren
hebben te weinig eten
te vroeg ontwaken
uit de winterslaap maakt
nog geen voedsel…
Hier zoen ik je
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.339 ...hier zoen ik je
in lentebed en paardebloemen gele ogen
bemin ik je in zachtheid van deze warme ster
laat mijn leven in jouw handen draaien
en mijn hart touwtje springen om je navel
...hier zoen ik je
in geruis en sappen van ontwakende aarde
als kersenbloesems die menuet dansen
laat mijn ziel in jouw glimlach draaien,
blootsvoets twee…
Voetbal in de Nacht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.595 Leder raakt de paal
scheve voet, doet me
schichtig ontwaken
'Robbie Rensenbrink'
in den morgengloed
Ook 'Dennis' maakt
me weleens wakker,
zomaar midden in
de nacht,'Bergkramp'
in mijn linkervoet
'Diego' laat me
rustig slapen
van hem te winnen
maakt ‘t dromen
voor altijd goed
--------------------------------
W.K.…
Strijd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
841 zich over mijn psyche
mijn opvattingen worden genarcotiseerd
door mensen in dronken beelden
ik verlies mezelf in de massa
geweten knaagt een gat in mijn hoofd
het lijkt wel een strijd tussen filosofen
mijn innerlijk aarzelt
maar ik laat geen twijfel meer toe
ons taalgevoel wordt dan wel een dagje ouder
laat dichters toch maar
ontwaken…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 boulevard als lichtend lint
verraden zal hij ons niet
in die kuil in vaalduister strand
verlaten door oosterburen
in ’t afkoelende zand
van die intieme enclave
streel ik knullig haar hand
gevoel van plots ontwaken
dan hapert ons fluist’ren
naar een schromende kus
door onze onwetendheid
volmaakt onschuldig
en altijd bleef ik…
Voor de ontmoedigden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
467 Verveeld verviel zij in melancholie
door de haat van dode dichters,
dove bromvliegen cirkelden om haar heen:
sterk is de hyena, O, mijn lief, ontwaak,
zie de sterren doven boven ravijnen
en diepe kloven:
de vlammende kaars fonkelt als drakenoog
in duistere nacht,
zie haar liggen wachten onder de zon
in een bed van donzen - sneeuw,…
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 mijn schreeuw
deed het glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 Straks wordt het weer voorjaar
Daar is het verlangen naar
De natuur gaat dan ontwaken
De eendjes gaan weer kwaken.
De winter is dan gauw voorbij
Iedereen wordt vrolijk en blij
Als de zon weer gaat schijnen
En ijs en sneeuw snel verdwijnen.…
de Stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 Die stad heeft moeite met het ontwaken
dus sluimert zij zachtjes voort,
tot het verkeer op drift gaat raken
dan is die sluimering verstoord
maar pas als de laatste flarden ochtendmist
in het niets zijn weggedreven,
is deze stad, wel zeer beslist,
weer terug gebracht tot leven.…
Lach over de grens
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.315 zo ver weg
maar toch ook niet
harten dragen mee
de merel zingt ook daar
ons vriendschapslied
een treffend deuntje
een verstaanbaar verhaal
over de grens
van onze moedertaal
o, stille dromer
speur, proef, ontwaak
in die illustere zomer
ik schrijf een blauwdruk
witte onveranderlijke lijnen
in vergeet-mij-nietjesblauw
en…
In Medias Res
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Het roestbruin bloeiend
bedolven onder het witte laken
van de continue geboorte
De stem van de stilte
zweefde over het open veld
zelfs de kraaien vluchtten
Zout was de dauw
de tranen van het ontwaken
deden de ramen beslaan
Zacht glooiend plooide
het landschap zich ondertussen
naar het afscheid van de winter
Haar groene vacht werd…
Zij is mijn bruid
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Het stille water uit de wintertijd
Wordt van de ijskap bevrijd
Door een zon die warmer straalt
Mij uit mijn winterslaap haalt
Lente laat leef tijd ontwaken
Zintuigen voelen groeiend raken
In diepe gronden treft het doel
Ontkiemt een tinteling gevoel
Voel in mij de levensstroom
Ondanks de flink gesnoeide boom
De knop is om, ik…
wacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 het gesprek van top tot teen
laat langzaam los
daar sta je dan alleen
het pad leidt je door een bos
een weg die iedereen vroeg of laat
moet lopen
het verlangen koppelt het hopen
nog een laatste vraag
fakkels branden fel in deze nacht
ontwaak
kracht
houdt wacht
figuren symbolen demonen goden
alles voorbij gekomen
dagdromen dromers…
Voor even
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
952 Voorbij de streep van geluk dat niet wacht
dwaal ik naar je ogen en
weet ik dat je teder wilt ontwaken
en gebaren schilderen
met de kleuren die alles vergeven
wat langer duurt dan het volgende moment.…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
Als de dichter ontwaakt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
694 als warmte het hart verlicht
de geest zijn heugelijke ronden danst
de pauwenveer op het bed betoverend glanst
dan schrijft de poëet zijn lentedicht
bloesemzinnen schakeren
bij het ontwaken de dageraad
schetsen de hemel in goudbrokaat
een weerschijn laat de aarde floreren
de pauw waaiert haar kleuren rond
als een weelderige vlag
de dichter…
Onder merelgefluit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
547 ik liet licht
bij je binnen
opende gordijnen
ontdooide ruiten
in de rode ochtendzon
samen keken we naar buiten
vlogen uit
in een ontwakende wereld
onder merelgefluit
jij bent te lang
in het donker geweest
licht wordt eindelijk jouw feest
onwennig verken je
zonder houvast de ruimte
die eens van jou was
ik zie in je lach
weer…
Wankel evenwicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot groot kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in bewondering
hoe jij…
In een wankel evenwicht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
653 de dagen zijn
voor jou geschenken
ontwaken met een lach
na een vaak rusteloze nacht
je eigen dingen doen
volgens vaste rituelen
het staan op eigen benen
in een wankel evenwicht
de liefdevolle handen
zijn hun werken niet verleerd
van baby tot nu vijftienjarig kind
zij hebben alles geprobeerd
jouw ogen blijven hen
verbazen in verwondering…
Plotseling patiënt
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 Als ik nu opgelucht ontwaak uit deze boze droom
zou ik verwonderd omzien
naar mijn gedetailleerde dromenfantasie
hopend dat dit nooit gebeurt
onderwijl vrolijk plukkend van de dag
liefste hou me stevig vast
het regent ijskoude realiteiten
vragen striemen door de binnenkamer
de zon lijkt verder weg dan ooit
als het leven twijfel is
wie…
Waggelen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
961 door verlaten straten
Wiebelend door holle duisternis
Stom dronken onderweg naar nergens
Dansend uit mijn evenwicht
De muren die de leegte vertellen
Zwak lantarenlicht op mijn gelaat
Schoonheid en stilte met eenzaamheid
Geen levende ziel te bekennen
Steeds verder waggelend wandelend
Verdwijnt gevoel voor ruimte en tijd
Met hoofdpijn ontwaak…
Streelt zoetigheid je lippen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
854 suikerwafelt
in een rondje ongezond
maar om jouw mond streelt
zoetigheid je lippen
ik proefde
met mijn tong voelde
later in de maag jouw
komende lichtvoetigheid
we dansten tot de vlam
viel uit de kaarsen
ontdekten licht in het
elkaar steeds weer verbazen
pas in de morgen
zonder haasten konden we
de paradijselijke nacht in
pril ontwaken…
Brandschilder jou
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 ik ga kloosteren
brandschilder jou
in alle ramen
de ochtendzon
geeft mij ons samen als
ik de vroegte knokig kniel
jij hebt mijn ziel
en ik leef daar
aanbid je zonneklaar
in metten en de lauden
hoor ik je stem in koren die
uit mijn stilte zijn geboren
zal ontwaken in de dagen
dat ik je liefde
weer zal kunnen dragen
ik omgord…