1728 resultaten.
Selamat djalan (goede reis)
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.546 een eeuwigheid later
was ik er zelf
daar, aan het warme water
mijn stem trilde
het was waar
hier zag ik nog
haar voetstappen in het zand
ruiste nog de bries
door het losse zwarte haar
verliefd dwalend over het strand
"selamat djalan"
riep Indië haar toen nog toe
"zal op je wachten
als je morgen weer komt
mijn stem zal blijven roepen…
HET RODE VERLATEN
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.028 morgen roept oktober
rond de ochtend kleuren nachten valer
eenzaam, gestorven in dat loze uur van wachten
vanuit het oosten raast de herfst al eender
met een open dag
de blik door het raam verraadt herkenning
en gespitste oren vangen reeds de oude roep
uit vroeggeboren nevels
overal
waar afscheid blaast
leg ik rode bladeren neer…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Paladijnen knikken mij meewarig toe
gniffelen zonder woorden
boven hun strak gesteven boorden
achter mijn rug roepen ze; koetje boe.
Als versteend trek ik mijn pistool
schiet die paladijnen één voor één
tot ze vallen als een steen.
Vrolijk loop ik verder door de straten
de karbonkel is verdwenen
niemand trapt meer op mijn schenen.…
Samenspel
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
690 Close current tab
Het scherm dat loert mij vragend aan
Toe maar….het is zo gedaan
Close current tab
Ik twijfel en de muis zegt bloop
Maar als ik m’n vinger strek
Houdt ie weer gedwee z’n bek
En wacht tot dat ik hem weer roep
Zo vermaken wij ons wel
Het scherm, de muis, de hand
En het vragend vakje
Het toetsenbord staat buitenspel…
wij twee
gedicht
1.8 met 5 stemmen
8.473 '
Voorbijgangers blijven staan,
drukken hun neus tegen ons raam,
roepen:
'En wij dan... Vlak ons niet uit...!
Alsof wij niet gelukkig zijn!'
lopen peinzend verder,
vragen elkaar:
'Wij zijn toch gelukkiger dan wie dan ook?
Dat is toch zo?…
Onzichtbaar schild...
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
1.733 Krachtig onzichtbaar schild,
zet zich vast om mij heen,
teruggetrokken in mezelf,
stille roep, heel sereen.
Heldere kleurrijke regenboog,
weerkaats jij op mij neer,
stralende zon in jouw lach,
een blij ongedwongen sfeer.…
MENSEN
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
493 roepen dikwijls degenen,
die zelf de baas willen zijn.
De hele mensheid
is een geweldig vuurwerk
van kleine vonken,
gewoon of kunstig brandend,
gedoemd tot zijn en niet-zijn.
Veel kinderboeken
tonen in alle eenvoud
de levenswijsheid,
waar volwassen mensen
vaak lang naar blijven zoeken.…
Ik ben het beu.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel.
Gedachten verzetten piramiden.
Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.
Een nieuwe aarde is in aantocht als we scheppen wat ieder zou willen:
een deugddoende thuis-is-waar-mijn-hart-is. Gedijen mag. Dus...…
Schaduwtaal
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
598 de dag erna
is er de melancholie
van overvloed
als gevoelens zijn uitgeput
door veelheid in nuance
lijkt de de ziel beboet
door de aangereikte kansen
van woorden die nu rusten
in de geest of een enkel hart
van vaak gesloten ogen
de dag erna
roep je in de leegte
van een woestijn
met vergane glorie
terwijl in het bloed
nog wat chocolade…
Maanlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Soms loop ik in het duister
Dan weer in het licht
ik voel de koude regen
Verfrissen mijn gezicht
Kijk ik dan omhoog
En aanschouw ik dan de maan
Wil ik roepen, lieve mensen
Zie dan aan
Dat in dit duister
Een lichtstraal neerdaalt
Zodat een ieder
Nimmer meer verdwaalt
Volg daarom met vaste tred
Het door Hem verlichte pad
Pas dan…
Camouflage
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
620 je ze weer
op het journaal
er zijn er nu toch
al veel meer als soldaten
met hun camouflage pakken
bivakmutsen
bezetten ze gewapend
separaat en adequaat
onafhankelijk allemaal
hun eigen Checkpoint
maar hou ze in de gaten
het is wel even wennen
maar zo’n ding in je armen
vervult je jongens droom
je eigen oorlog
ik roep…
Iemand zoals jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
844 Jouw ogen raken me
nog altijd
Diep van binnen
Waar angst regeerde
voel ik nu de spijt
Het spijt me
dat ik niet verder
met je wilde,
jou ineens liet staan
'k had te weinig vertrouwen
in mezelf en jou
Uit angst ben ik gegaan
Heb daarna steeds
verkeerd gekozen
en denk vaker terug
aan jou en mij
'k weet dat ik nu
m'n ziele-roep…
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 binnenkort kantelt
het licht weer mijn uitzicht
in hoop verpakt
en natuurlijk bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht
het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen…
Galg- of humor?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 Is datum al bekend, ach:
roep het maar;
Waarom ik?
Zal het zwaard uiteindelijk vallen
of valt het uiteindelijk mee,
zijn de zaailingen elders gevallen
of doe ik straks niet meer mee?
Waarom ik?
Onzekerheid is vreselijk,
onwetendheid eveneens,
IK moet aan mezelf denken,
dus denk IK
Waarom IK?
Ach waarom niet hè?…
In haar warmte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 weer
zilveren vogels vliegen
zonder enig geluid
pas als de
bommen vallen
gaan zijn dromen uit
dan is er
chaos herrie stof
explosies klinken dof
in die paniek
vindt hij zijn weg zonder
een woord te hebben gezegd
de vertrouwde straat
was al kapot geschoten
hij zoekt zijn eigen plaats
kijkt verbijsterd op
bij een bekende roep…
Rouwen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ik ben boos
Nee, ik ben woedend
Maar heb ik het recht
Om boos te zijn
Ik kwel mezelf
Met de gedachte
Dat ik moet leven
Met deze pijn
Ik heb verdriet
wel of geen tranen
Het maakt het gemis
Er niet minder door
Ik roep je naam
Maar krijg geen antwoord
Het is enkel de stilte
Die ik nu hoor
De aarde draait nog steeds
Maar voor…
Aanslag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Het heeft geen zin om op te roepen
tot alertheid en waakzaamheid.
Niets of niemand verijdelt dit soort aanslagen.
Ook geen vingerafdrukken,
geen grens, geen wet, geen superministerraad
houdt die waanzin tegen.
Daarvoor is Allah in het hoofd van de daders
een maatje te groot.…
speciale man
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
934 Als ik hem tegenkom en hij maakt de fout om:
‘Ha, wie we daar hebben’ te roepen
trakteer ik hem op een voorleessessie
uit de Wikipedia-pagina.
Want geloof me,
Ik heb meer talent in flauwekul
dan hij vermoedt.
En dan zit het geheim ‘m natuurlijk in de frontale aanval.…
Woorden schatrijk
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
701 bekneld
Zeg me hoe je mij wilt zien
Zeg het
Anders doe ik niets
Beschrijf mij
Gun me tijd
Maak me vrij
Respecteer
Jong geleerd
Oud ben ik
Dus ik moet er tegen aan
Dat weet ik
Maar heb geen haast
Ik ben een speurtocht
Een zeurkop
De deurknop
Een open boek
Het vallend doek
Misschien alles wat je zoekt
Maar zeg het
Roep…
Roerige tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
586 Stille getuigen
Zee van verlangen
rivier van onzekerheid
kraanvogels roepen.
Onvoorspelbaar
Uit onverwachte hoek
blaast een nieuwe open wind
door stad en land.…
Cernunnos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Cernunnos,
Gehoornde heer van het Woud,
Brenger van Overvloed en Vruchtbaarheid,
Duistere God van Leven, Dood en Wedergeboorte,
Ik roep u aan:
U bent de balans
tussen torc en slang,
dag en nacht, hier en daar.
U bent de vrede
van het midden, de stilte
van de innerlijke stem.…
onomkeerbaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 ik ren over de melkweg
verzamel zakken met sterren
draag toverballen in mijn haar
ik loop met lampionnen in de nacht
vind een verwilderde tuin
een oude boom
waar de wind in rust
een cherub aan de oostkant
houdt de wacht
ik zoek een meisje
wil roepen maar
ze heeft geen naam
ik keer de spiegel
ze hangt aan mij
groene ogen smalle lippen…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 na het onachtzaam dansen
op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels…
Verloren engel
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
592 Elke dag blijf ik haar roepen,
elke dag voel ik die pijn.
Ook al mag ik schuilen in lieve mensen groepen,
hoop dat mijn engel weer bij mij verschijnt.…
Bomen over kerst
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
574 nog stond
het groen te
bomen over kerst
ook zij die jarig
worden en hun
dagen vieren
in de huiskamers
met de geur
van dikke snert
sfeerlicht rond
kribbe en stal
met de namaak
beesten en af en toe
een verdwaalde knal
behaaglijk binnen
terwijl het luiden
van kerkklokken
buiten bevriest
in het roepen om
samen te komen
met…
Bezinnen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
553 Kijk naar mijn handen, recht mijn rug,
roep de morgen na zijn begin terug.
Om de nieuwe dag alsnog te gaan beleven,
zoals jij die aan mij zou hebben gegeven.…
Oud worden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.015 Wordt het overal zoeken,
in het ergste geval moet men zelf God erbij roepen.
Waarna het toch teruggevonden wordt,
op een plek die je al tien keer hebt doorzocht.
Maar de schaamte die is het groots,
omdat op iedereen behalve jezelf ben je op zo’n moment ontzettend boos.…
Nesjomme
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
716 de zielen reizen
niet langer naar
Gaza
ze roepen goden
noch geesten aan
zij weten nu:
het zijn de mensen
zonder ziel
zonder betrokkenheid
waar is hun nesjomme?…
Dorpsfeest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
332 roepen ze
tegen hun buren op het feest
in de zaal van het dorpshuis
Kratten drank, plastic stoelen
en schragen met theelichtjes
op schoteltjes, zo armzalig
Wat lachen ze, openlijk
handtastelijk in nette kleren
uit de tijd dat ze jong waren
wat ze nu weer zijn, proost!…
Een Juliusiaanse verlichtende houding
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.113 voorwaar ik zeg u en het is waar
roep ik de sprakeloze menigte toe
terwijl ik gelukkig nog net op tijd
het juichen onderdruk met een zegenend gebaar
terwijl mijn nieuwe inzicht toch zeker niet
voor blindgeletterden onderdoet
maar daar ik wars ben van naijver of nijd
zeg ik, het is waar, en dat in alle bescheidenheid
(immers voor hoogmoed…