26246 resultaten.
dochterliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
445 als een vrolijke melodie
raakt ze, maakt ze
momenten bewust
zo kan ze gerust
onomwonden de waarheid plaatsen
eigenwijs een weerwoord kaatsen
dan weer onhandig
geheel zelfstandig
sorry zeggen, alleen oprecht
ze leert, eert en motiveert
zingend, soms dwingend
ze opent je hart
ze is mijn rots, mijn trots
een prachtige verschijning…
Nieuwe haiku's #3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 If root strong, fruit good
Het fruit aan de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.
Na de laatste slok
De fles heeft een hals
een buik en een bodem maar
ze heeft geen borsten.
Saxophone Sam
Op zijn saxofoon
spelend blaast hij zijn tonen
door de eenzame nacht.…
Schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik heb de mogelijkheid
om me rot te voelen
in vrede
en in een welvaartstijd.
Ik heb
meer dan genoeg
te eten, warmte
en een dak
boven mijn hoofd.
Ik kan slapen
zonder de reële angst
dat iemand
mij van het leven berooft.
En toch
leef ik moeilijk
en heb ook ik
mijn portie verdriet.…
Zal er ooit vrede zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
633 als ik denk aan de mannen
vrouwen en kinderen
in oorlogstijd
dan is er een gevoel
van schaamte
ik heb de mogelijkheid
om me rot te voelen
in vrede en in een welvaartstijd
ik heb genoeg te eten
heb warmte en een dak
boven mijn hoofd
ik kan slapen
zonder de reële angst
dat iemand mij
van het leven berooft
toch leef ik moeilijk…
Zonneschijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
247 me zijn
Wil iemand hebben om op terug te vallen
Het was een verschrikkelijke tijd
Dat zwarte gat moet je vergeten
Maar raak je nooit meer kwijt
Dus wil ik een Zonneschijn
Die bij me wil zijn
In goede en slechte tijden
Zodat ik niet hoef te lijden
Ze moeten me kunnen bevrijden
Vaak gaat het anders
En beslist het lot
Gaat het rot…
liefdeslied
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
9 Ik hou van je, mijn schat,
zolang je leeft heb ik je liefgehad
Wie ook je vreugd ontnemen
of zich van je vervreemden,
ik blijf steeds aan je zij,
je hebt toch altijd mij
Een rots in sterke stromen,
prins van je stille dromen
Ik neem je met mij mee,
ik draag je door de zee,
met mij win je de strijd,
leef je in eeuwigheid
Ik ga niet…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Onaantastbaar is het zinken, ongenaakbaar
zinkt het rotten, vrijheid voelt het enkel in verval.…
Spijt
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
2.717 Ze weet het niet:
denkt dat ze naar de branding loopt
en ingetogen praat
met haar mooie vriend.
Ze wiegt
haar slanke taille
de hoog gedragen hals
de golven van haar heupen.
Manestralen slaan als de bliksem in!
DE DANS
Hier wiegt de dans.
Een regisseur speurt alle zalen af
op zoek naar haar.…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
ik heb je lief
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.453 zelfs na duizend jaar liefde
voel ik me bij jou
schuchter en verlegen
ik heb alle stranden gezien
in alle brandingen gezwommen
maar telkens zijn jouw golven
nieuw voor mij
elke nacht is duizend nachten
en na elke nacht komt de zon
nieuwsgierig en verbaasd
hoe ineengestrengeld
man en vrouw kunnen zijn
onze afgekoelde huid
warmt hij vol…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 Een uitgestrekte vlakte
lengt scheiding
tussen vloed en branding aan.
Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar de wind van de vergetelheid
zijn adem nog niet vond.
Ook rotsen van Gibraltar
torsen hun luimen door de eeuwen
met een schuimbedekte wereld
waar de storm nog immer waait.…
Populus tremula
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
389 Hoor het ruisen van de branding
langs akkers door espen omlijnd.
Ruik de mildheid van vroege
tinten bitterzoet, heel verfijnd.
Hoge kruinen ratelen en ritselen
als speelgoed van het kind.
Zij laten van zich horen,
al bij het minste zuchtje wind.
Zie ontelbare pluizen als een deken,
overvloedig als zij zijn bij vlagen.…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het strand gaan
en naar de grijze zee en de verlaten branding…
Springwater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 ofschoon onwrikbaar en knisperend
als een kalenderdag naar willekeur
zou voorbij de branding het ogenzicht
roerloos moeten zijn, het water kalm en brak
dan viel niets meer te bevriezen,
niets te bevatten in vloeibare lucht
ontstemde woorden zouden verdrinken
in een uitbundige oceaan van tranenzout
een zielevloed zou alles sprakeloos…
zonder titel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
601 de hemel lijkt vandaag een glazen boog
breekbaar als de schelpen op ‘t strand
de branding stuwt de golven omhoog
daarachter iets dat lijkt op ‘t moederland
was het daar dat ik er een droom had?…
De kust
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Grijs groeit de lucht
en vloeit zich aaneen
met de grijze golven
van de zee aaneen
tot aan de zichtbaar
wolkende horizon
door wind bedolven
krijsen meeuwen daar
in buitelende vlucht
kolkend en brekend
omwoelt de branding
en beukt de barrière
van de verzanding
veilig brengt de kust
voor het volk een teken
na de grote misère
het…
Ondoorgrondelijk?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
449 Een paraplu
schuift over
de dag, de hand
die hem beroert
als scherm tegen
een onbekende
regen en scheurt
elke dag een
pagina van de
kalender af, we
zoeken naar de
juiste woorden,
ze zijn niet
te plaatsen,
ze passen in
geen enkel
alfabet, gemorst,
verwaaid in de
branding van de
toekomst, verstart
alles wat zeker was,
verrijst…
Meeuwentaal.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
437 ijle lucht was koud en zilt
liep waar strand zich liet
verdringen door de branding
meeuwen kliauwen in hun vlucht
hun schaduwen op het natte zand
sommeerden mij te wachten
hurkend bij een stuk drijfhout
waar een veer lag, zilvergrijs
achtergelaten met betekenis
even was er niets dan adem
niets dan huid in de wind
licht genoeg om door…
Avondzon aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
305 De brekende golven in de branding
Lichten wit op in ’t duister,
Zand licht groen op onder onze voeten.
Monden fluistren de liefde,
Handen fluistren met de monden mee,
Omlijst door ’t ruizen van de zee.…
Groeien bloeien rotten binden
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.119 Eerst was ik het kind
Dat afkwam op de geur
Later werd ik de pollepel
Die roerde in de brei
Toen werd ik de pan
Pruttelend op het vuur
Lang hield ik het vol
Liefde voor geur en smaak
Verdwijnt wellicht ooit
En mijn toekomst is het asvat
Waar ieder alles in werpt
Maar waar mijn vlam minder vat
Gelukkig scheiden we het afval
In grijze en…
Jan Rot 1957 - 2022
snelsonnet
4.5 met 16 stemmen
811 Hij wist dat hij niet lang meer had te leven
Toch bleef hij tot voor kort nog aan het werk
Hij werd steeds zwakker maar wat was hij sterk
Zo’n kracht is slechts een enkeling gegeven
Vol passie zong hij in intieme zalen
Zelf was hij toch het trotst op zijn ‘hertalen’…
KONINKLIJKE KOTS OF TROTS, ROTS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
524 Weer zo’n onzin zin maar wel mooi muzikaal verpakt,
Ging met zijn moeder met 70 jaren wel een beetje die kant op
Maar als zijn Koningschap slechts 7 jaar zal duren
En hij heeft in de geest van God gehandeld
Dan mag hij van mij eeuwig leven in de eeuwigheid
Charles, de man van de Koninklijke Trots, Rots
Amen.…
Dromen liggen te rotten in de koelkast
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
260 Dromen liggen te rotten in de koelkast,
niemand die ze nog wil aanraken,
ik ook niet, maar ik doe de deur toch af en toe open,
uit gewoonte.
Ik zit aan de toog, natuurlijk zit ik aan de toog,
met een glas dat altijd halfleeg is,
of halfvol als je jezelf wil wijsmaken dat het nog ergens naartoe gaat.
En toch sta ik recht.…
Opschrift
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
2.029 Ik pak jou op
en bekijk je aan
alle kanten genageld
in de tijd spijker
je mijn ik vast
op vandaag
gisteren is nog
niet eens gekist
er zat rot in de
laatste plank
de deksel staat
nog op een kier
zodat mijn adem
nog even morgen
vangt en terwijl
respijt lucht geeft
en de kaarten al
uitgezocht waren
zegel ik haast
bewegingloos…
Kleedde me strak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
712 ik heb daar gestaan
mijn drietand slechts aan
heb turken en grieken verwezen
voelde hoe kiezel en zand
mijn rots en het bosporusstrand
in eeuwen had aangevreten
kleedde me strak
in wit en wat zwart
naar de nieuwmodische tijden
maar jij trok de knopen eraf
scheurde mijn hemd in verleiden
wiste de tijd voor ons beiden
zie je nu staan…
De mug, de klant en de ober
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.562 Meneer, de mug die U stak
Waarover U op 't terras zo
Luid grof vloekend sprak
Zich afvroeg wat voor nut
Zo'n rot beest heeft
Wel meneer, evenveel als U
Namelijk helemaal niets
Hij bestaat omdat U bestaat
U bent z'n prooi, z'n niche
U bent reden van z'n bestaan
Landt hij weer op Uw schedel
Zal ik hem voor U plat slaan…
Onverwachte wederopstanding
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.432 Op die amberkleurige rots
zonder enig respijt
beschreef ik er met krijt
mijn pasverworven trots
Verwacht maar 't kwam toch plots
ik die nu m'n eigen leven leid
heb me nu bevrijd
van haar zogenaamde gave Gods
Nu slapen w'in aparte bedden
omwille van die relatie
maar je kan er om wedden
Dat ik zelfs zonder je gratie
mezelf wel weet…
Oorlog in mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.554 Grote golven overspoelen
Geestelijk geloof
Het is oorlog in mijn hoofd
Door, en door, en door
Oorverdovend rot gehoor
Zwermen stemmen zweven
Ruziënd, roekeloos, radeloos
Dolend door mijn hoofd
Stemmen sissen 's avonds laat
Je gaat verliezen, veel te vaak
Schaterende, schorre schreeuwen
Beslissen stilletjes 's nachts
Smachtend naar verwachte…
Boeten in je dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.538 De slaap wijkt en ik
Word sluw verzwolgen
Door de duistere blik
Van het immense zwart
Bang voor de geesten
Die mij altijd weer vinden
Met hun handen wurgend
Doden ze mijn spiegelbeeld
De tijd verdwijnt
In deze nachtelijke ruimte
Als een uitgeholde rots
Gevoed met fakkels doordrenkt van bloed
Een groot toneel
Met beulen voor het slot…
Verloren vaart
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
723 ver weg
uit het zicht
begraaf ik een droom
radeloos rood gestampt
tot net voor de dood
zich als rots waant
woorden huilen zich los
en scheuren mijn lichaam open
wanneer de misthoorn
kreunt op mijn gezicht
door het brandend geloei
in de nachtstorm
ik kijk nog
een keer om en zie
de bron van mijn ziel
boven wolken
regenrood…