15018 resultaten.
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 Jong licht giet zich over de huid die trilt van kleur
waar landschap en lichaam samenvloeien in warme golven
en de Bosweg kronkelt door het groen vol zonnige tinten
terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende…
Knoestig staat de wilg aan de waterkant
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
443 Uiteindelijk zal ik vermoeid mijn vleugels laten rusten
om te landen op beide voeten
en in het lot berusten.....
Soms ben ik zo krachtig en soms ben ik zo moe
en denkend aan mijn bootje laat ik mij zachtjes drijven
want ik ben aan rusten toe.…
VERLANGEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.136 En vloog ik naar mijn bruid;
Snel ging het over stad en land,
Van zee tot zee, van strand tot strand
Naar u, mijn lief, mijn lust!
Waar Holland's duin rijst boven 't zand,
Dáár vond ik rust!…
drijven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
802 laat me maar drijven
op mijn gedachten
met de stroom mee
liefst nergens heen
laat me daar blijven
niet op mij wachten
wees een droomfee
om wie ik ween
laat me maar zwerven
geef me de vrijheid
waar ik toch ooit
zoveel om gaf
laat me maar sterven
hervind je blijheid
ik neem het nooit
meer van je af
laat me maar drijven…
Genoeglijke uitputting
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
3.796 Lichamelijk totaal uitgeput
Door louter geestelijk verzet
Maar ik ben nu waar ik wezen wil
Ik heb het van me afgezet
Geen stap meer te verzetten
Het is ook niet meer nodig
Als je uitrust op de goede plek
Zijn verdere stappen overbodig
Dus zit ik in het licht van boven
En laat me rusten, laat me gaan
Lichamelijk een wrak, geestelijk op…
Onrust
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.383 Ik ben geen plant: ik wil geen rust
’k Ben jong – en van mijn tijd,
Brenge ieder uur mij leed en lust
En telkens nieuwe strijd!…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
Als de avond valt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.149 wanneer kwijnende
zonnestralen
zich drenken
in het bloed van
de vergane dag
de zee
het wellen van
haar golven
langzaam
laat vervagen
in ‘n verstarde lach
en als de wind
haar wisp’ren
niet meer door
de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
zijn deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn hoofd ter ruste…
Meditatie
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.358 Neem even de tijd
gun jezelf de rust
in deze wereld van dwaasheid
sluit je ogen welbewust
voel je lichaam verlangen
naar balans en evenwicht
je wilt de stilte ontvangen
om te worden verlicht
de stilte neemt je mee
naar de poorten van je hart
je hebt er vrij entree
kunt kiezen voor een nieuwe start
kijk rond en voel wat je zo tergt
doorleef…
Bezinning
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
1.615 Rust en tijd voor mijn gedachten
geen mensen om me heen
die iets van me verwachten
heerlijk even alleen
in de stilte heerst ruimte en rust
woorden worden niet gesproken
ik word me pas van mezelf bewust
als een snik de stilte heeft doorbroken
ik laat me drijven naar het verleden
onderdrukte gevoelens komen voorbij
ik wik en weeg de omstandigheden…
haven
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
930 waar hij zonder zorg kan leven
in de luwte van de storm
waar hij zonder zelf te geven
weer zijn waarde zoekt en vorm
waar hij dieper dan zijn wezen
in de warmte van het zijn
blijvend vrij, met niets te vrezen
weer zijn angst verliest en pijn
vindt hij rust en veilig water
in de armen van een vrouw
die zonder vragen, nu of later
hem…
mijzelf ontmoeten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.218 het schemert al
als ik slenter door
smalle stille straten
dat doe ik wel vaker
dan hoef ik even
niet te praten
ben dan in mijzelf
ik ben dan genoeg
vertoef zo in mijn wereld
het is mijn hart
dat daar naar vroeg
niet dat ik zo diep ga
of iets moet beslissen
het is gewoon de rust
die ik heb moeten missen
zo maar alleen zijn…
Beekje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
755 Rustiek beekje
kiezelsteentjes gooien
paardenbloem in je haar
mijn liefde zo puur
daar ben ik zeker van
je bent zo mooi
in de nacht dicht
tegen je aan kruipen
met een arm
om je heen…
Verborgen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
861 Jeruzalem's edelen
zitten uitermate safe
in superieure handen
en ervaren rust
over verre einders
rennen aardse leugens
lallend en slalommend
westwaarts
alwaar titanen,
zegevierend in chaos,
heftig tekeer gaan bij
avondlijke aanvaringen :
revoltes
eerlang navigeert
over naamloze zenits :
indalend charisma,
heilzame toerusting…
Leesvoer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
945 Flarden van een hoofdstuk
Meng ik door het avondmaal
De rest is een verzinsel
Een samenraapsel dat er uit wil
Een spil waarrond ik koortsig draai
Driftig wipte ik in het fietszadel
De molen naar een hoger toerental drijvend
Het kan nooit snel genoeg gaan
Een speekselbel aan de bovenlip
Thuis
Uitgerekt of onderuitgezakt
In een roes van rust…
Lavendelwater bij kaarslicht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.968 Heerlijk onderuit
door warmte
omringd
Geur van lavendel
waardoor de ziel
zachtjes zingt
Ogen gesloten
gedachten
op nul
Handen masseren
van tijd
geen benul
Kaarslicht met muziek
zetten samen
de sfeer
Van zulk soort badpartijen
wil ik
alleen maar meer…
Oudemanhuispoort
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 Niets gaat aan het oog verloren
Met dit hof kan ik mijn tijd misschien redden
Deze plaats lijkt wel gemaakt voor vandaag
Alsof ze wisten dat ik nu nodig zou hebben
deze rust; het leven wil niet meer traag…
Texel
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.906 waar strand en zee
schuimend de liefde bedrijven
schuren zand en zout
zonverbrande lijven
moet ik in wind en duin
kind en kruin beschermen
terwijl gaap en slaap
zich over mijn geest ontfermen
jij kust de rust
en sluit het zonlicht buiten
ik tel de schapen
die wollig ook mijn ogen sluiten…
Kunnen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
854 Op een bed
bedenksels strijkt hij neer in dit refrein
met groeten van de verre overkant,
van Vader die de stroom beheerst en stuurt
wat slechts kan komen uit dat ander land :
een rust die helend werkt, die nachten duurt,
de streling van een stem, een koele hand,
een geurig deuntje dat mijn slaap ommuurt.…
Zeewaarts
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
700 De mens is van nature goed
Het leven is als eb en vloed
Strijd heeft niet altijd te maken met bloed
Mijn grootste vijand is mijn gemoed
Het wijze geweten
Door omstandigheden aangevreten
Als een golf op de klip gesmeten
Fluistert zachtjes dat ik beter hoor te weten
Lange tijd in dienst van een ander
Hoe ouder des te meer ik verander
Stommiteiten…
Volwassen worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.376 ik pel de lagen af
van mijn huid
alsof ik een ui ontdoe
van zijn vertrouwde jas
de trui uittrek,
die moeder ooit
goedbedoeld
voor mij kocht
ondergoed
zuiver ik met Dreft
vellen verdwijnen
één voor één
in de afvalemmer
onder de gootsteen
vinden zij rust
tussen wortelresten
en zuur geworden melk…
Gedachtendirigent
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
702 vlinderen gedachten
switchen flitsend van
knollen naar citroenen
appels naar peren
bergen naar dal
de wakkere dirigent
probeert wanhopig
het weerspannig orkest
in harmonie te krijgen
terwijl hij alleen maar
alles los moet laten
om een rustpunt
te zoeken tussen
zoveel aandachtspunten:
het geluid van stilte…
Ademloos dichtbij
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.627 Ademloos dichtbij.....
zo voel je voor mij aan,
als een cocon vol geborgenheid,
als een symfonie die weerloos
mijn ziel beroert.
Ademloos dichtbij.....
zo voel je voor mij aan,
als ik in je ogen kijk,
als een stralende zon
bij een heldere hemel.
Ademloos dichtbij....
na een tijd op een woelige zee,
vaar ik nu op kabbelende golven.
Ademloos…
Dag kleintje
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.157 dag kleintje
dag voor altijd
rust maar
in eeuwigheid
je moeder...…
Bos (2)
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
867 Onze voetstappen vermengen zich met onze gedachten,
er lopen geen andere mensen,
wel loeit er een koe,
dit is een plek van rust en onbegrensde mogelijkheden.…
oude stenen
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
644 als ik drijf op de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
maakt het ademen diepe sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door het sterven ben aangeraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene word gelaakt
neen, de ziel is gedwongen verborgen
toch bouw ik op oude stenen
zij vormen…
de nacht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
651 in de nacht ben ik met velen
de rust ligt als een deken schemerig op de stad.
langzaam kruipt de tijd voorbij
wachtend op de ochtendgloren.
het gele natriumlicht schijnt weemoedig
op de verlaten straten
waar een eenzame fietser zich een weg baant.
op weg naar huis met een lijf vol drank
moe van het feestgedruis.…
Ik weet het even niet meer..............
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.591 Onrust
Verdriet
Eenzaamheid
Terleurstelling
RUST!!!
Waar ben je nou?
VERTROUWEN!!!
Kom terug.....
VERTROUWEN
Kom terug in mij.....
IK KAN NIET ZONDER…
Bezinning
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
730 Een nieuwe dag brak aan
waar zich de stilte hoeden liet
niet in verlangen nog naar meer
maar in tevredenheid
met alles reeds gezegd
en al het goede reeds gedaan
alleen de tijd tikt langzaam voort
en spreekt het stille leven tegen
dat ongezien steeds verder glijdt
een zeker einde tegemoet
daar scheiden alle wegen.…
Soms is het stil
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.404 Ik hoor alleen
het kraaien van de haan
regen die tikt
tegen het raam
wind fluistert
in het ontwaken
van de nacht
als zachte bries
over het glooiend
landschap verdwijnt
en stilte
zich onttrekt
aan geluiden
van de ochtend
is de stilte verdwenen
en begint
een nieuwe dag…