2665 resultaten.
Boeren wijsheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
331 Het kan vriezen, het kan dooien,
Het is het één of het ander,
Van twee walletjes eten gaat niet,
Die mogelijkheid heb je niet.
Dus als je niet kunt kiezen,
Zit je mooi met de gebakken peren,
Van die les kan je leren,
Zonder kiezen, kan je alles verliezen.…
Sneeuwde stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
609 geruisloos
sneeuwde stilte
esoterisch in het
gaan langs het
dubbelglazen raam
transparant
vlokten hun
voorbijgaan
zonder stapeling
de platte kant
toch waren er
nog luwteplekken
waar een warrelend
licht suizen wat
dynamiek verried
en tocht
zijn energie
langzaam loste
als de avondkoud
het licht liet vallen
in de donkerte…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 ik stapte maar
kwam niet vooruit
zwoegend ging
mijn adem en de
armen wiekten
in een poging
tot balans
afgronden
gaapten hun
donkere gaten
met overhangend
talud benen trilden
en sprankjes hoop
waren vervlogen
ooit gingen wij
met zon de
ochtend in het
vredige ontwaken
op paden die wij
zelfs nog mochten
smaken in alle rust…
VELE NAMEN
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
587 vele namen heeft
de Inuit voor sneeuw
vele namen heeft
de Toeareg voor de wind
vele namen heeft
een Fries voor ijs
vele namen heeft de visser
voor storm en regen
maar voor diepe diepe
genegenheid bestaat
wereldwijd slechts
één naam – liefde…
Heisa
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.296 Ons volk is van nature kalm en sober
Wel zijn wij soms in uiterlijk vertoon
Rond voetbal, schaats en fiets wat ongewoon
Maar dat is dan weer zelden in oktober
En toch: één sneeuwbui en de krant staat vol
Men belt de Friese ijsmeesters al dol
-----------------------------------------------------------
Een onverwachte sneeuwdag met bijna-kouderecord…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
3.6 met 15 stemmen
2.910 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
priemend ijsgekertel - priemvormige ijskristallen
met de asemtocht - met de adem
't haargespertel - verwarde neushaartjes
temt - hindert
locht - lucht
spree - sprei
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht - waar je ook je ogen laat gaan
snee - sneeuw
gesnoeid - snijdend aangewaaid…
Besneeuwd winterland
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
919 Twee verliefden.
Een spoor van wit in ‘t zand.
Wolken boven het water
trekken voorbij aan dit winterland.
Even één zijn met de kou.
Totdat de zon het zicht doet smelten.…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 in het gras net zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen…
sneeuwvlokken
hartenkreet
1.2 met 5 stemmen
1.100 sneeuwvlokken
neervallend
isolaat
onberoerd
vallend
op de aarde
samenklevend
door willekeur
waar val ik…
DE WINTER
poëzie
3.4 met 18 stemmen
4.628 Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant,
Door buldervlaag, noch sneeuw vermand;
En zorgt voor 't bloembed zo getrouw,
Of Flora's kus hem lonen zou.…
Winter
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.556 Rode kinderhoofdjes
dragen stralende ogen
in blozende wangen.
Sliertjes haar
wapperend onder een
natte wollen muts
Koude handen
met rode vingertjes
besturen houten sleeën
Opgewonden geschater
golft haar echo’s
langs besneeuwde bomen.
Een weelde
daar nog van
te kunnen genieten.…
Veren in de wind
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
604 onder veren
kussen dons
bedolven liefde
sneeuwt om ons
en drijft
tussen de lakens
in bed, kasteel
verover mij
je silhouet
danst schaduwen
en ik streel
een glimlach
uit de nacht
wacht
op het ontwaken
van de dag, dan
verdwijnen wij
alleen
de wind weet waarheen…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Ik zeg het jou
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
4.835 November heeft zich uitgespreid
nieuw confetti ogen raakt weliswaar
de dagen stuk waar midden op de tafel
je handen lagen ligt de mythe dus
klim op mijn rug ik ben nog ongemoeid
gebleven en mos bekleedt mijn knieën
kus mijn hals nog de morgenzomerwind
ademt jou in omgekeerde rollen kom
zoals zovaak het nooit is geweest
op besneeuwde takken…
Kerstkwatrijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.935 Ongerept en onbetreden
krijgt de tijd iets van weleer
samenlevend in het heden
blijkt verdraagzaamheid soms teer…
"Sneeuwigheid"
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
751 Een witte zegen van stilte
daalt over het land.
In de botten van mijn hand
kruipt een tochtige kilte.
Volle, grauwe wolken luchten
wriemelende witte mieren.
Ze feesten en vieren
de vlokkendans der zuchten.
Miljoenen piepschuimbrokken
verliezen het Noorden
en landen als klankloze woorden
op een grenzeloos kussen van vlokken.…
Smeltijs
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.660 er ligt nog ijs in plakken
waaruit het water vlucht
tot stof en vuil berusten
er ligt nog sneeuw op daken
waar troosteloos vertoeven
het huis gekraakt verlaat
en het koude laken
blijft nog even bitter
haken
aan de rechte hoeken
want het grote plein
was wit
ooit helemaal wit gedicht
mijn woorden klonken er
toen ook helder
en het…
Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]
gedicht
3.5 met 60 stemmen
13.599 Wij geloofden aan sneeuw die tot juli blijft liggen.
---------------------------------------------------------------------
Uit: 'Mos en gladde paadjes', 2003.…
Speelt wintertje
netgedicht
3.6 met 58 stemmen
640 een hoekje
in de luwte
met wat hagel
en fijne sneeuw
een kleuter
met emmertje
en schepje speelt
daar wintertje alleen
handjes in het
nooit geziene wit
voelen kou die in
zijn vingers prikt
lacht om de knallen
en kleuren van
afgelopen nacht nu is
alles witter dan gedacht
geen familie
nog te zien zij
zongen en proostten
net…
Buiig wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 zacht dalen
de vlokken uit
buiig wit
het losraken
van de kristallen
haken geeft hen gewicht
de zweefvlucht
op minimale wind
is een en al rust
waar stilte
weer woorden hoort
is aarde nabij
een groene wei
met spelende kinderen
wordt plotseling verblijd
met ruimte voor het
sneeuwprettig bewegen
in onverwachte wintertijd…
Mevrouw Julia doet de ramen open
gedicht
3.6 met 67 stemmen
22.352 - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - -
uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…
Kristallen
netgedicht
4.3 met 146 stemmen
482 sierlijk dansen
de kristallen
op vlaagjes wind
voorbij mijn
raam waar
een enkeling
helaas zijn
einde vindt
in een
krampachtig
smelten
zie ik later
de druppels
glanzend naar
beneden snellen
op weg naar laag
wit laat
de bui zijn
sporen na
op weer een
maagdelijke aard
je hoort knispers
knappen als kou
langs kristallen…
LATE WINTER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.186 wit en wijds strekt het landschap
zich uit als een opengeslagen deken
van eerste kwaliteit verse sneeuw
de felle noordooster blaast modder-
kopjes bloot die nieuwsgierig rond
kijken in de verblindend lichte ruimte
de slootkant is een ultra natuurlijk
kunstwerk steil gewand ongerept
met overhangende witte waaisels
de dammen met roestige…
De aarde is helder wit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
708 De aarde is helder wit,
De nostalgie van de sneeuw zit,
Overal verwerkt in de natuur,
Ook gebouwen alles is eronder bedolven.
Maar op den duur,
Smelt al dat vlekkeloze weg,
De zuiverheid is dan wat een pech,
Verdwenen, om ooit weer terug te komen.…
Doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 nog weet je
het eerste vlokje
dat plakte
tegen het raam
daar zijn
glinsterende
ragfijn witte
kristallen liet zien
om dan
heel langzaam
naar beneden
af te glijden
steeds kleiner
in een snel
drogende lijn
naar het kozijn
ademloos
heb jij haar
zien sterven aan
doorzichtigheid
wil melker
18/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Vlokkenval...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
710 Sneeuwvlokken zijn
prachtig van struktuur,
ik bewonder als betoverd
de vorm ervan; wit en puur
dik, rond of ragfijn.
Als ik lang genoeg naar
de vlokkenval kijk
is het net alsof
de vlokken stilstaan
en ìk stijg alsmaar.
Meegevoerd op de wind
door de lucht suizen;
alle kanten op
rakelings langs huizen
ongedwongen als een kind
Hoe…
Dek mij toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.128 tot mijzelf gekomen in kilte
ontdek ik dat ik
vandaag weer eens ben wie ik ben
als sneeuwvlok
die smelt op warme handen
ondanks welzijn verbaas ik mij
dat ik in zachte klei door zout
en keihard water ben verdroogd
door wrede adem
via sluipweg van lucht en zon
als zandkorrel weggeblazen
rul vooruit vliegend op de wind
die in mijn ogen…
sneeuwwitte vleugels
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.076 een zoektocht
naar mezelf
zo dichtbij
maar niet gevonden
vrijheid
heb ik nodig
diepe, onuitputtelijke vrijheid
laat me gaan
hou me niet vast
die het niet goed met me voorheeft
vliegen
wil ik
op sneeuwwitte vleugels
naar de hemel en weer terug
om te vertellen
wie ik ben
en altijd zal zijn…
Onzichtbare muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
525 jij weet de
watergordijnen
zo te plooien
dat hun ragfijne
schittering alle
kleuren van de
regenboog stralen
lichter en witter
vallen vlokken
dwarrelt zacht
langdurig dromend
kristal tonende sneeuw
op onzichtbare muziek
haar eerste prelude
jij met je vriend
jouw lach in
zijn lange uithalen
de wind die met
nu aanwakkerende
kracht…
El Niño
netgedicht
1.5 met 8 stemmen
1.456 Het holle
vat klinkt vol van smart
het regent gestaag
Op zijn spijkerbed
woelt hij de nachten door
en baadt in laag water
Dan zijn er de eerste wolvensporen
in de zomerse sneeuw
slaapt hij als prooi.…