Alle inzendingen over sneeuw, dooien

2665 resultaten.

Sorteren op:

Boeren wijsheid

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 331
Het kan vriezen, het kan dooien, Het is het één of het ander, Van twee walletjes eten gaat niet, Die mogelijkheid heb je niet. Dus als je niet kunt kiezen, Zit je mooi met de gebakken peren, Van die les kan je leren, Zonder kiezen, kan je alles verliezen.…

Sneeuwde stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 609
geruisloos sneeuwde stilte esoterisch in het gaan langs het dubbelglazen raam transparant vlokten hun voorbijgaan zonder stapeling de platte kant toch waren er nog luwteplekken waar een warrelend licht suizen wat dynamiek verried en tocht zijn energie langzaam loste als de avondkoud het licht liet vallen in de donkerte…
wil melker14 november 2022Lees meer >

Onherkenbaar wit

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 457
ik stapte maar kwam niet vooruit zwoegend ging mijn adem en de armen wiekten in een poging tot balans afgronden gaapten hun donkere gaten met overhangend talud benen trilden en sprankjes hoop waren vervlogen ooit gingen wij met zon de ochtend in het vredige ontwaken op paden die wij zelfs nog mochten smaken in alle rust…
wil melker1 november 2021Lees meer >

VELE NAMEN

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
vele namen heeft de Inuit voor sneeuw vele namen heeft de Toeareg voor de wind vele namen heeft een Fries voor ijs vele namen heeft de visser voor storm en regen maar voor diepe diepe genegenheid bestaat wereldwijd slechts één naam – liefde…

Heisa

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Ons volk is van nature kalm en sober Wel zijn wij soms in uiterlijk vertoon Rond voetbal, schaats en fiets wat ongewoon Maar dat is dan weer zelden in oktober En toch: één sneeuwbui en de krant staat vol Men belt de Friese ijsmeesters al dol ----------------------------------------------------------- Een onverwachte sneeuwdag met bijna-kouderecord…

VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.910
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - priemend ijsgekertel - priemvormige ijskristallen met de asemtocht - met de adem 't haargespertel - verwarde neushaartjes temt - hindert locht - lucht spree - sprei ‘t zij waar ge uwe ogen vlucht - waar je ook je ogen laat gaan snee - sneeuw gesnoeid - snijdend aangewaaid…

Besneeuwd winterland

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
Twee verliefden. Een spoor van wit in ‘t zand. Wolken boven het water trekken voorbij aan dit winterland. Even één zijn met de kou. Totdat de zon het zicht doet smelten.…
MDCK8 november 2003Lees meer >

EN OMGEVING

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 927
in het gras net zo koud als de stenen die niet willen smelten als je valt sneeuw daalde neer op mijn geweten wat bleek ik een integer mens te zijn zonder aan kracht te verliezen in de schepping ik maak het groen om tussen te wonen zonder de klacht maar enigzins in te perken want van liefde krijg je nog rode oren alles fluit mee in de bomen…

sneeuwvlokken

hartenkreet
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.100
sneeuwvlokken neervallend isolaat onberoerd vallend op de aarde samenklevend door willekeur waar val ik…
lolita28 september 2003Lees meer >

DE WINTER

poëzie
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.628
Hij ploegt, hij delft, hij snoeit, hij plant, Door buldervlaag, noch sneeuw vermand; En zorgt voor 't bloembed zo getrouw, Of Flora's kus hem lonen zou.…

Winter

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.556
Rode kinderhoofdjes dragen stralende ogen in blozende wangen. Sliertjes haar wapperend onder een natte wollen muts Koude handen met rode vingertjes besturen houten sleeën Opgewonden geschater golft haar echo’s langs besneeuwde bomen. Een weelde daar nog van te kunnen genieten.…

Veren in de wind

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 604
onder veren kussen dons bedolven liefde sneeuwt om ons en drijft tussen de lakens in bed, kasteel verover mij je silhouet danst schaduwen en ik streel een glimlach uit de nacht wacht op het ontwaken van de dag, dan verdwijnen wij alleen de wind weet waarheen…

Jou verlaten

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Jou verlaten was niet meer dan een handomdraai en tijdelijk de schemer je hardvochtige terugkeer was zoveel meer onverstaanbaar maar niemand verliest zich in in tijdloosheid lang of in stilte even wandelen wij in de schaduw over zomerresten van het veld het vacht van kale bomen wachtend op de sneeuwballade van gesmolten pijn buigen doe…
Irmgard8 november 2005Lees meer >

Ik zeg het jou

netgedicht
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.835
November heeft zich uitgespreid nieuw confetti ogen raakt weliswaar de dagen stuk waar midden op de tafel je handen lagen ligt de mythe dus klim op mijn rug ik ben nog ongemoeid gebleven en mos bekleedt mijn knieën kus mijn hals nog de morgenzomerwind ademt jou in omgekeerde rollen kom zoals zovaak het nooit is geweest op besneeuwde takken…
Irmgard15 november 2005Lees meer >

Kerstkwatrijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.935
Ongerept en onbetreden krijgt de tijd iets van weleer samenlevend in het heden blijkt verdraagzaamheid soms teer…

"Sneeuwigheid"

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 751
Een witte zegen van stilte daalt over het land. In de botten van mijn hand kruipt een tochtige kilte. Volle, grauwe wolken luchten wriemelende witte mieren. Ze feesten en vieren de vlokkendans der zuchten. Miljoenen piepschuimbrokken verliezen het Noorden en landen als klankloze woorden op een grenzeloos kussen van vlokken.…
ORFO27 februari 2004Lees meer >

Smeltijs

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.660
er ligt nog ijs in plakken waaruit het water vlucht tot stof en vuil berusten er ligt nog sneeuw op daken waar troosteloos vertoeven het huis gekraakt verlaat en het koude laken blijft nog even bitter haken aan de rechte hoeken want het grote plein was wit ooit helemaal wit gedicht mijn woorden klonken er toen ook helder en het…
Verdano2 maart 2004Lees meer >

Sneeuw die tot juli blijft liggen [III]

gedicht
3.5 met 60 stemmen aantal keer bekeken 13.599
Wij geloofden aan sneeuw die tot juli blijft liggen. --------------------------------------------------------------------- Uit: 'Mos en gladde paadjes', 2003.…
Jane Leusink26 september 2004Lees meer >

Speelt wintertje

netgedicht
3.6 met 58 stemmen aantal keer bekeken 640
een hoekje in de luwte met wat hagel en fijne sneeuw een kleuter met emmertje en schepje speelt daar wintertje alleen handjes in het nooit geziene wit voelen kou die in zijn vingers prikt lacht om de knallen en kleuren van afgelopen nacht nu is alles witter dan gedacht geen familie nog te zien zij zongen en proostten net…
wil melker2 januari 2021Lees meer >

Buiig wit

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 474
zacht dalen de vlokken uit buiig wit het losraken van de kristallen haken geeft hen gewicht de zweefvlucht op minimale wind is een en al rust waar stilte weer woorden hoort is aarde nabij een groene wei met spelende kinderen wordt plotseling verblijd met ruimte voor het sneeuwprettig bewegen in onverwachte wintertijd…
wil melker16 januari 2021Lees meer >

Mevrouw Julia doet de ramen open

gedicht
3.6 met 67 stemmen aantal keer bekeken 22.352
- - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - - - - - - -- - - uit ‘Het moest maar eens gaan sneeuwen’, 2003…

Kristallen

netgedicht
4.3 met 146 stemmen aantal keer bekeken 482
sierlijk dansen de kristallen op vlaagjes wind voorbij mijn raam waar een enkeling helaas zijn einde vindt in een krampachtig smelten zie ik later de druppels glanzend naar beneden snellen op weg naar laag wit laat de bui zijn sporen na op weer een maagdelijke aard je hoort knispers knappen als kou langs kristallen…
wil melker12 december 2020Lees meer >

LATE WINTER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.186
wit en wijds strekt het landschap zich uit als een opengeslagen deken van eerste kwaliteit verse sneeuw de felle noordooster blaast modder- kopjes bloot die nieuwsgierig rond kijken in de verblindend lichte ruimte de slootkant is een ultra natuurlijk kunstwerk steil gewand ongerept met overhangende witte waaisels de dammen met roestige…

De aarde is helder wit

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 708
De aarde is helder wit, De nostalgie van de sneeuw zit, Overal verwerkt in de natuur, Ook gebouwen alles is eronder bedolven. Maar op den duur, Smelt al dat vlekkeloze weg, De zuiverheid is dan wat een pech, Verdwenen, om ooit weer terug te komen.…
Gemke6 december 2004Lees meer >

Doorzichtigheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
nog weet je het eerste vlokje dat plakte tegen het raam daar zijn glinsterende ragfijn witte kristallen liet zien om dan heel langzaam naar beneden af te glijden steeds kleiner in een snel drogende lijn naar het kozijn ademloos heb jij haar zien sterven aan doorzichtigheid wil melker 18/01/2019 www.wilmelkerrafels.deds.nl…
wil melker18 januari 2019Lees meer >

Vlokkenval...

hartenkreet
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 710
Sneeuwvlokken zijn prachtig van struktuur, ik bewonder als betoverd de vorm ervan; wit en puur dik, rond of ragfijn. Als ik lang genoeg naar de vlokkenval kijk is het net alsof de vlokken stilstaan en ìk stijg alsmaar. Meegevoerd op de wind door de lucht suizen; alle kanten op rakelings langs huizen ongedwongen als een kind Hoe…

Dek mij toe

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.128
tot mijzelf gekomen in kilte ontdek ik dat ik vandaag weer eens ben wie ik ben als sneeuwvlok die smelt op warme handen ondanks welzijn verbaas ik mij dat ik in zachte klei door zout en keihard water ben verdroogd door wrede adem via sluipweg van lucht en zon als zandkorrel weggeblazen rul vooruit vliegend op de wind die in mijn ogen…

sneeuwwitte vleugels

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.076
een zoektocht naar mezelf zo dichtbij maar niet gevonden vrijheid heb ik nodig diepe, onuitputtelijke vrijheid laat me gaan hou me niet vast die het niet goed met me voorheeft vliegen wil ik op sneeuwwitte vleugels naar de hemel en weer terug om te vertellen wie ik ben en altijd zal zijn…

Onzichtbare muziek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
jij weet de watergordijnen zo te plooien dat hun ragfijne schittering alle kleuren van de regenboog stralen lichter en witter vallen vlokken dwarrelt zacht langdurig dromend kristal tonende sneeuw op onzichtbare muziek haar eerste prelude jij met je vriend jouw lach in zijn lange uithalen de wind die met nu aanwakkerende kracht…

El Niño

netgedicht
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.456
Het holle vat klinkt vol van smart het regent gestaag Op zijn spijkerbed woelt hij de nachten door en baadt in laag water Dan zijn er de eerste wolvensporen in de zomerse sneeuw slaapt hij als prooi.…