1681 resultaten.
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuivend
vlaktes en vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.
In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en
vormen in schoonheid nieuw leven
van dood om hoop weer te geven.…
Stilzwijgend
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
962 Ik hou van je
Zou deze lieve woordjes
Heel zachtjes hebben gezegd
Mij naast jou naakt hier neergelegd
Stel me voor je open
Bang hoe het zal lopen
Hou je wel van mij
Is er chemie te ontwaren
Ik kus je lippen, streel je haren
Geef me helemaal bloot
Ben als de dood
Dat ik zal lijden
Afgewezen af zal glijden
Zonder jou alleen
Ik hou van jou…
dag
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
885 pijn zoals zwart
zwart zoals een nacht
vergeten
verloren
als de pracht van
het gloren
van de ochtend
na een nacht
zo warm
zo wil ik zijn
voelen
tot in jouw hart
streel
omhels jouw smart
tot in het donkerblauw
van mijn hemel
ons bestaan
kom
laat mij verdergaan
verder
dan de nacht
dan de hemel
ik ontwaak
in de morgen
in…
Warm Duinlijf
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 Rond lig je daar in de herfststilte
Bruin grijs in je volle rust
Schoonheid straal je uit
Jij slokt me op in je paardenpad
Koestert me in je beschutting
Je helmgras verwaait nauwelijks in de zeebries
Ik treed in je wijdsheid verlicht
Verwarmd openend naar je rondingen
Inademend je lucht
Jij laat je strelen door de lodige wolken
Opduikend…
Rembrandtcyclus 11: anno 1647: genegenheid voor Hendrickje Stoffels
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
559 rusten
verhef het zwaar
door tergen
van mijn lusten
woel en zweet ik
in mijn dromen
verlang naar iets
dat nog moet komen
iets dat niemand anders
ooit geschilderd heeft
niet eens begrijpen kan
wat diep hier in mij leeft
daar ligt zij slapend naakt
mijn ogen glijden
langs haar lichaam
dat mijn hart zo heeft geraakt
penselen strelen…
OM TE STELEN
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
769 Een lichaampje om te stelen
schreed traag aan mij voorbij
Borstjes, die je zo zou strelen
hadden veel weg van toverij
Achttien lentes, zo minimaal
ritselden in een voorjaarszon
Fantasieën gingen aan de haal
door ‘t werk van het testeron
In deze slaperige, stille stad
stapte zich, van niets bewust
Dat meisje, dat echt alles had
waarvan…
dansen op het water
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
734 de kiezelstenen wast
de melodie de je zingt
ik was vergeten
het speelse klotsen
als je verstoppertje speelt
onder de overhangende rotsen
ik hou van je zeegroene kleur
de eeuwige deining, je zilte geur
laten we geen tijd verdoen
want het nu.... is zo later
ik wil dansen, dansen op het water
je lange lieve golven
heten me welkom
strelen…
Persica
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
912 Ietwat pluizige schil van de perzik
voelt anders dan haar huid
welke in zachtheid niet is overtroffen
doch de kleur van het lichtste gedeelte
komt verbazingwekkend overeen
kunstschilders zoals Rembrandt
hebben het weerlicht getart deze explosie
poëtisch in hun werk te laten strelen
zelfs de planethische warmte van Venus
heeft haar goddelijke…
Nu en Ooit
hartenkreet
3.6 met 17 stemmen
999 Jij maakt wat in me los
iets waar ik voor huiver
Ik zoet me met een zweem
uit de parfumverstuiver
Bruine ogen die glimmen
mijn handen die zweten
In het hol van de leeuw
ik had het kunnen weten
Ik kijk naar je gezicht
en voel het is nog daar
De liefde van nu en ooit
mijn grote levensgevaar
Jouw handen die strelen
ik zie alles door…
Psychosomatisch
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
665 En streel die een kwartier of wat.
U moet zelf ook wat investeren.
Maar dokter, ik kan ’s nachts niet slapen
en ’s morgens ben ik vrees’lijk moe.
Heeft u geen pil of een tablet?
Nee echt mevrouw het beste wapen,
het klinkt wat vreemd, dat geef ik toe.
Ga ’s avonds maar nooit meer naar bed.…
Zo kostbaar...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
933 ik koester ze, terwijl mijn handen strelen.
Ze zijn zo kostbaar, zo uniek,
omvatten heel mijn leven.
Heel mijn hart gaat er naar uit,
met veel geluk omgeven.
Ik neem ze teder in mijn handen,
want zo beschadig ik ze niet.
Ik wrijf ze met een zachte doek,
zoals mijn hart gebiedt.…
draagmoeder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 ik zie een vrouw
haar kleren zwaar van vruchtloos water
aan haar slippen hangt verlangen
elke vinger draagt de namen van een kind
dat langverwacht haar liefde vindt
doch nooit geboren uit haar schoot verdrinkt
in pijn
“het heeft zo moeten zijn” zegt ze
en kijkt voorbij vandaag
haar handen strelen graag de haren van haar grote wens
het…
Groene anatomie ?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 De horizon raakt
de haartjes in je hals,
daarachter leggen
kleine schaduwen een
groene loper voor mij uit
als ik je aanhoudend strelen
en zoenen mag, verse vrucht
zo van het land getild.…
Alleen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Het strelen, de aandacht, het zielendelende vertrouwen.
Het kleffe, het lieve, het romantische zoenen.
Want ik genoot
ik begon
ik ging door
en wilde meer.
Zijn dit de instincten van moeder natuur
die het onbeschroomd laten afweten
en actief langs de zijlijn staan?
Ik weet niet of dit hoort
en of het is als een verdediging.…
nu ik sterf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 mijn leven eindigt nu, ik ga
maar keer terug in wat de bloemen je vertellen
hun blaadjes zwellen in het
morgenlicht
de nacht is al gezwicht voor
zoete druppels dauw
ik zie je gauw
terug
laat me niet alleen - nu ik ga -
raak me aan en streel mijn rug maar
strijk niet tegen haren in
de lamp dooft zacht aan dit begin
van etmalen vol…
klein van stuk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
488 stil
haar mens-zijn uit te dragen
zomaar
op een dag gingen haar ogen overstag
ze werden zacht
en spraken open, over hoe een lach
tot dan toe
over donkerbruine glazen viel
haar bril werd oud
door haar nieuwe sprak het goud
van eerlijke erkenning
de gewenning was compleet
ze lachte breed en liet
haar kleine handen over, aan
het strelen…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 In het vroege morgenuur
als alles nog sereen is en puur
zweven wolken
als witte watten
spelend met de zon
in het hemelse blauw
het gras nog nat
van de morgendauw
nog geen geluid de stilte verstoort
maar wel het zingen van de vogels dat bekoort
ontwaakt langzaam
de dag uit de nacht
en de aarde zich laat strelen
door het prille ochtendlicht…
Schoonheid (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ik doe mijn best
intelligent en gevat
te converseren, maar
ik raak het gevoel niet kwijt
dat ons huwelijk een spel is
In bed staart hij weg van mij
tijdens het strelen en het vrijen
Hij ziet mijn eenzaamheid niet
maar maakt er het beste van
hij bergt mij in zijn armen
voor hij actief wordt, en laat me
daarna inslapen op zijn borst…
In één verbondenheid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
742 de enige
manier van
bij elkaar
zijn
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
in mistige
dagen
grijs verzilvert
tot licht
wanneer zon
je haar
komt strelen
in stilte
op het
hart gericht
zing ik
je toe
als vreugde
door
verdriet
in avondrood
verdrinkt
begrensd
in onze
horizon
iedere morgen
kijken naar
de…
Over mens en dier.
netgedicht
5.0 met 13 stemmen
675 Nu ik streel ik de poten en de vacht
van de warme kat naast mij heel zacht.
Opdat zij aan vogels zou verzaken,
hun karkassen niet open zou kraken,
ontdaan van hun bonte vederpracht.
Het is het lot van mens en dier
onze prooi zonder pinken te verschalken.
we verreken daarbij geen spier
want wij zijn sperwers en torenvalken.…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Toeval bracht jou hier
en mij, ik kijk en zet een stap
dichterbij om je aan te raken
huid en haar, het fluweel
van je blad: wat voel jij
wanneer ik jou streel?
Mijn warmte zoals ik
de jouwe? De zon
in mij?…
proef groenblauw je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
733 ik olie je lavendel
ruik in Grasse je geur
proef groenblauw je ogen
streel je zachte geur
jij bent mijn Provence
in jouw cadans Camarquen
wilde paarden zie ik soms
nog zeldzame wijngaarden
je gloeit licht in
zacht glooiende heuvels
groen is aromatisch ingebed
kleurt tederheid op mijn palet
in vleugjes wind
overstijg je alle…
vleugelen vergeten dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 ik geef weer even
mijn gedachten vrij
ze vleugelen vergeten dagen
ik ontmoette jou
die dagen en je woorden
waren een gelogen zijn
jij wist mijn
zwakke plek hebt ziel en
zaligheid er opgezet om
je ego weer te strelen
maakt mensen zo kapot
dat kon je geen donder schelen
je gaat voor eigen roem
en wie je evenaart…
Ik lees jou
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Bij het nachtlampje lees ik jou
in mijn agenda’s, ik streel de deken
over jouw lichaam en lig
tussen de lakens wakker
op de harde vraag wat
had ik meer moeten
niet doen maar zijn
vandaag?…
een koppel wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
712 je hebt een
koppel wit gekocht
maar 'snachts vliegen
je zwarte vogels
ongrijpbaar in hun veren
tot in de kleine uurtjes
blijf je het proberen
ze strelen
langs je huid
in jouw gedachten
spreken ze te luid
de welbekende zinnen
zo vreten ze je op
heel diep van binnen
je hebt de kooi geopend
nog vliegen ze niet weg
licht…
ik voetveeg je
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
790 ik voetveeg je
omdat je hinderlijk bent
je kinderlijk gedraagt en
altijd maar om aandacht vraagt
wij zijn een clubje
strelen vaak elkaars gedachten
wij willen niet dat jij
dat zomaar gaat verkrachten
wij zijn geen halfzachten
maar schrijven poëzie
die we met elkander vergelijken
dan komt de grote kunst weer bovendrijven
rot…
Gedijen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
440 zo streel je teder met je handen
en helpt mijn ziel weer uit de nood,
je legt mijn somberheid aan banden,
je bent mijn honing en mijn brood.
En laat ik vaak mijn armen hangen,
jij blijft mijn lieflijk, geurig dier.
Laat mij dan steeds naar je verlangen
als een dorstig hert naar de rivier.…
Minnedicht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 tot aan opgehoogde dijken
zijn mooie hoofd met haren wilde struiken
zijn onderbroek een meter naar beneden
stoere benen slank tot aan onstuimige zee
en in mijn denken is zijn wil onverdroten
woest zijn beestenblik maar toch gedwee
zijn wijn heb ik in mijn bekerglas gegoten
vanavond is hij naar mijn stille bed gekomen
om mij zacht te strelen…
Ego
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
562 Alleen de triggers en het ontwaken, zelfs zonder het lichaam wat ik graag streel.
Ik wil je haat ik wil je liefde, ik wil je 3D in mijn bed.
Maar ik zie dat niet gebeuren, want onze zielen zijn besmet.
Met mijn handen in mijn haren, en mijn hart dat kleurt bloedrood.
Wil ik jou 5D eren, maar dan moet eerst mijn ego dood.…
Kussen in mijn rug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Plooi je als een kussen
in mijn rug, vorm je lichaam zacht
naar het mijne, dan zakt de pijn
erin weg, in de omarming
van jouw genegenheid, je mag me strelen
licht over mijn schouder, dat is alles
wat ik je geven kan als je belooft
om niet te bewegen, meer kan ik niet
aan, mijn open bloem blijft gesloten
Soms brandt ze van krampende pijn…