Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

scheur in kraak en breek

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.003
ik snoei takken van mijn stam en maak het zicht weer vrij eens was ik blij met iedere loot die uit mijn bast vol levenslust ontsproot ze bladerden snel door de jaren ik heb ze niet voor storm of regen willen sparen ik scheur in kraak en breek wil nu de horizon weer zien waar ik als eersteling naar keek…
wil melker18 december 2004Lees meer >

in de loop van de woorden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 460
de asgrijze schrijver sloeg met dode takken de laatste taal uit de steen van zijn geërodeerde hart op de grens van herfst en winter op de drempel van lichtheid naar zwaarte droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand woorden weten niets dàt had de oude poëet begrepen toen hij zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
J.Bakx15 november 2025Lees meer >

De Kogel Is ....

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
iemand heeft mij op pad gestuurd moet aan het werk en heeft me aangevuurd men moest eens weten hoe ik me soms voel want zoals bekend tref ik meestal doel en heb me wat dan betreft van mijn taak gekweten daar waar men meestal bidt tot God bepaalt iemand anders iemands anders lot door een enkel schot ik ben de kogel geschoten .…
catrinus18 januari 2023Lees meer >

Langs de holle weg

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
Wind gaat door zijn takken zoals jaren door een hart. Er is geen woord meer nodig hier. Alleen het ritselen van bladeren, het zachte vallen van het licht — en in zijn schaduw ademt tijd, onzichtbaar, maar aanwezig. Alsof de wereld luistert ...!…

Een doodgewone winterdag

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 658
Merels, koolmeesje, roodborstjes en tortelduifjes beschermd door hun dikke vederpak komen schuchter dichterbij gevlogen pikken gulzig aan de granenbol en verdwijnen weer fladderend van tak naar tak.…
Katty17 december 2010Lees meer >

Gij en wij saam.....

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.942
Boven de tijd, boven het leed Heft zich de goede en schone daad, Die klein mag zijn, want elk mens weet Dat hij voor kleine taken staat.…
Albert Verwey15 november 2023Lees meer >

In de tuin der overwoekering

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 952
beweging sluit ik de deur naar het gemis en werp mijn blik nogmaals naar buiten De gebroken tak wordt door een merel zorgvuldig in zijn nest gelegd zoals ik destijds je woorden heb gezocht Nu worden ze begraven, in onbegaanbare spelonken ondergebracht en niemand die erom maalt...…

Sneeuwdier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn treurend op een kale tak ergens in een steenkoud land.…

hou moed

gedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 6.798
een apelazarus neergezegen papzak plet zich een omgekeerde tent in het woud dan traag een zwart pluizige arm door ondoordringbaar bamboeriet van tak naar mond en mond naar tak op dood gemak een boeddha op een berg op dood gemak één boeddha in een bos zou de panda weten dat hij met tweeëndertighonderd is en stel dat er een constante hoeveelheid…

De stad herboren

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.451
We kijken tevreden omhoog, hij en ik door de takken van de plataan. ---------------------------- uit: 'Hoor de stad', 2015.…

Lente.........

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 691
Een bonte specht, tokt van tak tot tak, zoekt op een holle boom naar een groene biobak. Verse zonnekracht, met ultraviolette spilindex, tatoeëert mijn bleke winterhuid in een roodbruine uv-index. En ik zeil, bubbels genietend in mijn zeilboot, lekker heet van al dat wulpse moois op mijn geile schoot.…

Het zaad van Poëzie

netgedicht
1.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 722
Als indrukken zich opstapelen en alles te luid spreekt, groeit de jonge stam stevig op in mijn wezen, zodat de vloeiende stroom van mijn hart opnieuw kan stromen en reikt als takken naar licht en ruimte.…
CB13 december 2025Lees meer >

Vergankelijkheid

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Kale takken tekenen lijnen tegen de grijze lucht, een spel van kracht en kwetsbaarheid, en in de stilte van deze observatie ontvouwt zich het besef dat schoonheid herhaalt, beweegt, en loslaat.…
CB8 oktober 2025Lees meer >

Natuurwandelen

netgedicht
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 644
Bomen buigen langzaam met hun kronen, hun wortels diep in de bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
CB27 september 2025Lees meer >

Moeder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 771
Je streven is er op gericht, Kijken naar ieders vertrouwd gezicht Dat is je tot taak gesteld. Als zij zitten in hun stoelen. En zich veilig weer voelen . Weet er immers toch geen een, "Moeder voelde zich eenzaam, en alleen".…

Ken je dat gevoel

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.029
zoals een zonnestraal de ochtend inluidt tussen de gordijnen door en een merel zich uitleeft op een tak wanneer je wakker op de wekker tuurt en je je realiseert dat het nog vroeg is en nog een uurtje kan slapen als je hart weer eens een sprongetje maakt bij de aanblik van haar, haar glimlach die je zo raakt de stilte in het schrijven…

VLERKEN

poëzie
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.407
Nachtelik vliegen vogels van de wilde wingerd weg Schrikbeladen klapperen vlerken dof in deemstering Knakgeluid van takken veelvuldig kort ontsluieren_ _ _ _ _ vlerken _ _ _ één ogenblik niet-herkenbare ruimten de ruimte is van knakkende _ _ _ _ vlerken _ _ _ _ vol Plotseling zijn…

En un momento dado

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Dan is het zover de laatste fase balans op nul gesteld handen vullen zich met werkelijkheid met zaden dode takken aaibaar wild de adem zoekt verlenging maar niemand kent de maat ik plant bomen die als ze groot zijn zaden strooien die tot bomen ontkiemen die als ze groot zijn zaden dragen voor de toekomst…

Ze is nog zo jong

hartenkreet
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.292
Ik kijk vragend naar de maan naar de sterren in de nacht wat is er misgegaan dat haar taak al is volbracht. Ze is zo jong maar lijkt oud door de helse pijnen haar voeten zijn zo koud waarom mag zij de zon niet meer zien schijnen.…

Parels

netgedicht
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.946
Ik moést ze zien de glazen parels en de dauwranden op de notenbladeren allen kaal aan krachteloze takken hangend. Deze novembermaand glinstert onverwacht het wakke, zware wegen uit grauwe en wachtende tuinen en zelfs eindeloos schitteren nog de brandende pompoenen. Zo wil ik het ook wel: doodgaan met frêle, zere parels op de rug.…

De schildwachten

netgedicht
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.032
De glans van mijn pijn bederft de eetwaar En de hoop die spartelt in het achterhuis De opstand is te vroeg uitgebroken De meineed nog te vers en onversneden De schildwachten steken de rivier over Het hout is droog, de takken scherp De rovers weigeren zich over te geven Uit hun handen valt een lege vaas Het was midden november en het water…

Wat is de aarde toch een lege plek

gedicht
3.0 met 78 stemmen aantal keer bekeken 20.973
Wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als versteend staat in de lenteknop een jonge tak staat in de lenteknop wat zijn de dagen arm maar teder wat is de aarde toch een lege plek wanneer de middag grijs en koud als en april zijn eigen weg gaat ------------------------------------ Uit: 'Van gelijke duisternis…

SLAKKEN

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.784
misschien zoals george bernard shaw die bij het snoeien van een perelaar een tak brak en viel vierennegentig jaar na zijn geboorte en als mijn asse dan vermengd met deze van mijn lief is uitgestrooid op het tuinpad en de rozen denkt de toevallige bezoeker hé die witte stof is vast iets tegen slakken…

Nieuwe mogelijkheden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10.328
Hoor de wind die de takken buigt tot pijnlijke kromming. De woudreus kreunt vervaarlijk maar strekt steeds weer zijn rug. Keert in nieuwe staat terug. Om verder te buigen. Verder dan voorheen. Om zich weer opnieuw op te richten maar niet te barsten. Trots trotseert hij tegenslagen. En draagt nieuwe vruchten.…

overgang

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
nooit was ze alleen het huis had sterke vleugels en ogen die ze kon sluiten veilig verborgen toen de dag nieuw werd huilde van nood wuifden enkel kale takken welkom en ze vertrok beladen met verleden verdriet de wereld rond tot aan de ring van vuur en er doorheen gelouterd tot feniks hooglied van de zon…
rietvr16 augustus 2008Lees meer >

sprookjesland

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.056
Heerlijk stil is het om mij heen het is hier stil en zo sereen idyllisch is het gezicht de nevel die uit de grond wordt opgelicht heel langzaam zie je het zweven de nevel komt tot leven kon ik het maar pakken maar het verdwijnt op de takken de zon verwarmd de damp aangetrokken als een soort mistlamp het stijgt over mij heen sprookjesland…

wil der wegen

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.201
De wil was er,gezocht heb ik op plekken waar nooit iemand is gegaan waar hart en ziel zich kruisen in de aarde van het bestaan kroop door de holtes van mijn wezen zwom in het diepste van mijn ziel klom over honderde illusies waar ik duizend malen viel heb daar mijn weg gevonden aan het puntje van mijn tak vast moest ik mij houden…
Duende4 maart 2009Lees meer >

Een nieuwe jas

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 835
mijn muisdagen zijn voorbij geen krassen meer op mijn ogen ‘k zie elk addertje onder het gras en krul mij in het verlangen om weer soepel en gefocust aan de laagste tak te hangen ja, ik heb een jasje uitgedaan maar dat is voor mij toch evident want mijn nieuwe kleurenvel geeft weer ruimte om te spelen en speuren langs slingerpaden als…
Hanny15 april 2009Lees meer >

Als rondvliegend glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
chaos vlaagt heftig in brekende takken lopen emoties huizenhoog op in donkere luwte ritselt vervaarlijk het blad loerend op kansen uitschietend in kracht woorden snijden als rondvliegend glas verwonden geliefden met een hysterisch gelach nog is de storm niet bedaard maar goede medicatie heeft ons de orkaan bespaard…
wil melker14 september 2014Lees meer >

Over en over

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.089
als een wilg op weg naar winter de bladeren zacht laten gaan takken strak in de wind nog even en het snoeimes dringt tot aan de knot er rest niets dan wachten op herhaling zal een zomer nog de kleuren hervinden van toen alles bloeide en vogelbekjes voedden zich op de takkenschoot de root scheen van goud leven overleefde de treurnis…
Ludy Bührs6 november 2009Lees meer >