3020 resultaten.
scheur in kraak en breek
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
2.003 ik snoei takken
van mijn stam
en maak het zicht
weer vrij
eens was ik blij
met iedere loot
die uit mijn bast vol
levenslust ontsproot
ze bladerden
snel door de jaren
ik heb ze niet voor storm
of regen willen sparen
ik scheur in
kraak en breek
wil nu de horizon weer zien
waar ik als eersteling naar keek…
in de loop van de woorden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
460 de asgrijze schrijver sloeg met
dode takken de laatste taal uit
de steen van zijn geërodeerde hart
op de grens van herfst en winter
op de drempel van lichtheid naar zwaarte
droeg hij de zinnen in de palm van zijn hand
woorden weten niets
dàt had de oude poëet begrepen toen hij
zijn hart ontdekte in de woordeloze dood…
De Kogel Is ....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
400 iemand heeft mij
op pad gestuurd
moet aan het werk
en heeft me aangevuurd
men moest eens weten
hoe ik me soms voel
want zoals bekend
tref ik meestal doel
en heb me wat dan betreft
van mijn taak gekweten
daar waar men
meestal bidt tot God
bepaalt iemand anders iemands
anders lot door een enkel schot
ik ben de kogel geschoten
.…
Langs de holle weg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Wind gaat door zijn takken
zoals jaren door een hart.
Er is geen woord meer nodig hier.
Alleen het ritselen van bladeren,
het zachte vallen van het licht —
en in zijn schaduw ademt tijd,
onzichtbaar, maar aanwezig.
Alsof de wereld luistert ...!…
Een doodgewone winterdag
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
658 Merels, koolmeesje, roodborstjes en tortelduifjes
beschermd door hun dikke vederpak
komen schuchter dichterbij gevlogen
pikken gulzig aan de granenbol
en verdwijnen weer fladderend van tak naar tak.…
Gij en wij saam.....
poëzie
4.2 met 9 stemmen
4.942 Boven de tijd, boven het leed
Heft zich de goede en schone daad,
Die klein mag zijn, want elk mens weet
Dat hij voor kleine taken staat.…
In de tuin der overwoekering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
952 beweging
sluit ik de deur naar het gemis
en werp mijn blik nogmaals naar buiten
De gebroken tak wordt door een merel
zorgvuldig in zijn nest gelegd
zoals ik destijds je woorden heb gezocht
Nu worden ze begraven,
in onbegaanbare spelonken
ondergebracht
en niemand die erom maalt...…
Sneeuwdier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
592 Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn
treurend op een kale tak
ergens in een steenkoud land.…
hou moed
gedicht
3.6 met 5 stemmen
6.798 een apelazarus neergezegen papzak
plet zich een omgekeerde tent in het woud
dan traag een zwart pluizige arm
door ondoordringbaar bamboeriet
van tak naar mond en mond naar tak
op dood gemak een boeddha op een berg
op dood gemak één boeddha in een bos
zou de panda weten dat hij met tweeëndertighonderd is
en stel dat er een constante hoeveelheid…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 We kijken tevreden omhoog,
hij en ik door de takken van de plataan.
----------------------------
uit: 'Hoor de stad', 2015.…
Lente.........
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
691 Een bonte specht, tokt van tak tot tak,
zoekt op
een holle boom naar een groene biobak.
Verse zonnekracht, met ultraviolette spilindex,
tatoeëert mijn
bleke winterhuid in een roodbruine uv-index.
En ik zeil, bubbels genietend in mijn zeilboot,
lekker heet
van al dat wulpse moois op mijn geile schoot.…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 Als indrukken zich opstapelen
en alles te luid spreekt, groeit de jonge stam
stevig op in mijn wezen, zodat de vloeiende stroom van
mijn hart opnieuw kan stromen en reikt als takken naar licht en ruimte.…
Vergankelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
532 Kale takken tekenen lijnen
tegen de grijze lucht, een spel van kracht
en kwetsbaarheid, en in de stilte van deze observatie
ontvouwt zich het besef dat schoonheid herhaalt, beweegt, en loslaat.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Bomen buigen langzaam
met hun kronen, hun wortels diep in de
bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken
mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 Je streven is er op gericht,
Kijken naar ieders vertrouwd gezicht
Dat is je tot taak gesteld.
Als zij zitten in hun stoelen.
En zich veilig weer voelen .
Weet er immers toch geen een,
"Moeder voelde zich eenzaam, en alleen".…
Ken je dat gevoel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.029 zoals een zonnestraal
de ochtend inluidt
tussen de gordijnen door
en een merel
zich uitleeft op een tak
wanneer je wakker
op de wekker tuurt
en je je realiseert
dat het nog vroeg is
en nog een uurtje kan slapen
als je hart weer eens
een sprongetje maakt
bij de aanblik
van haar, haar glimlach
die je zo raakt
de stilte
in het schrijven…
VLERKEN
poëzie
3.9 met 22 stemmen
4.407 Nachtelik vliegen vogels van
de wilde wingerd weg
Schrikbeladen klapperen vlerken
dof
in deemstering
Knakgeluid van takken veelvuldig kort
ontsluieren_ _ _ _ _ vlerken
_ _ _ één ogenblik
niet-herkenbare ruimten
de ruimte is van knakkende
_ _ _ _ vlerken
_ _ _ _ vol
Plotseling zijn…
En un momento dado
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
617 Dan is het zover
de laatste fase
balans op nul gesteld
handen vullen zich met werkelijkheid
met zaden dode takken aaibaar wild
de adem zoekt verlenging
maar niemand kent de maat
ik plant bomen
die als ze groot zijn
zaden strooien
die tot bomen ontkiemen
die als ze groot zijn
zaden dragen voor de toekomst…
Ze is nog zo jong
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.292 Ik kijk vragend naar de
maan naar de sterren
in de nacht wat is er
misgegaan dat haar taak
al is volbracht.
Ze is zo jong maar lijkt
oud door de helse pijnen
haar voeten zijn zo koud
waarom mag zij de zon
niet meer zien schijnen.…
Parels
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
1.946 Ik moést ze zien
de glazen parels en
de dauwranden op de notenbladeren
allen kaal aan krachteloze takken hangend.
Deze novembermaand glinstert
onverwacht
het wakke, zware wegen uit grauwe en wachtende tuinen
en zelfs eindeloos
schitteren nog de brandende pompoenen.
Zo wil ik het ook wel:
doodgaan met frêle, zere parels op de rug.…
De schildwachten
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.032 De glans van mijn pijn bederft de eetwaar
En de hoop die spartelt in het achterhuis
De opstand is te vroeg uitgebroken
De meineed nog te vers en onversneden
De schildwachten steken de rivier over
Het hout is droog, de takken scherp
De rovers weigeren zich over te geven
Uit hun handen valt een lege vaas
Het was midden november en het water…
Wat is de aarde toch een lege plek
gedicht
3.0 met 78 stemmen
20.973 Wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
versteend staat in de lenteknop
een jonge tak staat in de lenteknop
wat zijn de dagen arm maar teder
wat is de aarde toch een lege plek
wanneer de middag grijs en koud als
en april zijn eigen weg gaat
------------------------------------
Uit: 'Van gelijke duisternis…
SLAKKEN
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.784 misschien zoals george bernard shaw
die bij het snoeien van een perelaar
een tak brak en viel
vierennegentig jaar na zijn geboorte
en als mijn asse dan
vermengd met deze van mijn lief
is uitgestrooid op het tuinpad en de rozen
denkt de toevallige bezoeker
hé die witte stof is vast iets tegen slakken…
Nieuwe mogelijkheden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
10.328 Hoor de wind die de takken buigt
tot pijnlijke kromming.
De woudreus kreunt vervaarlijk
maar strekt steeds weer zijn rug.
Keert in nieuwe staat terug.
Om verder te buigen.
Verder dan voorheen.
Om zich weer opnieuw op te richten
maar niet te barsten.
Trots trotseert hij tegenslagen.
En draagt nieuwe vruchten.…
overgang
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
653 nooit was ze alleen
het huis had sterke vleugels
en ogen die ze kon sluiten
veilig verborgen
toen de dag nieuw werd
huilde van nood
wuifden enkel kale takken
welkom en ze vertrok
beladen met verleden verdriet
de wereld rond
tot aan de ring van vuur
en er doorheen
gelouterd tot feniks
hooglied van de zon…
sprookjesland
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.056 Heerlijk stil is het om mij heen
het is hier stil en zo sereen
idyllisch is het gezicht
de nevel die uit de grond wordt opgelicht
heel langzaam zie je het zweven
de nevel komt tot leven
kon ik het maar pakken
maar het verdwijnt op de takken
de zon verwarmd de damp
aangetrokken als een soort mistlamp
het stijgt over mij heen
sprookjesland…
wil der wegen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.201 De wil was er,gezocht heb ik
op plekken waar nooit iemand is gegaan
waar hart en ziel zich kruisen
in de aarde van het bestaan
kroop door de holtes van mijn wezen
zwom in het diepste van mijn ziel
klom over honderde illusies
waar ik duizend malen viel
heb daar mijn weg gevonden
aan het puntje van mijn tak
vast moest ik mij houden…
Een nieuwe jas
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 mijn muisdagen zijn voorbij
geen krassen meer op mijn ogen
‘k zie elk addertje onder het gras
en krul mij in het verlangen
om weer soepel en gefocust
aan de laagste tak te hangen
ja, ik heb een jasje uitgedaan
maar dat is voor mij toch evident
want mijn nieuwe kleurenvel
geeft weer ruimte om te spelen
en speuren langs slingerpaden
als…
Als rondvliegend glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 chaos vlaagt heftig
in brekende takken
lopen emoties
huizenhoog op
in donkere luwte
ritselt vervaarlijk het blad
loerend op kansen
uitschietend in kracht
woorden snijden
als rondvliegend glas
verwonden geliefden
met een hysterisch gelach
nog is de storm
niet bedaard
maar goede medicatie
heeft ons de orkaan bespaard…
Over en over
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.089 als een wilg op weg
naar winter
de bladeren zacht laten gaan
takken strak in de wind
nog even en het snoeimes
dringt tot aan de knot
er rest niets dan wachten
op herhaling
zal een zomer nog
de kleuren hervinden van toen
alles bloeide en vogelbekjes
voedden zich op de takkenschoot
de root scheen van goud
leven overleefde
de treurnis…