Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

Oude kou

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
De witte lakens zijn bevlekt met maagdelijke tranen van nieuw verdriet over oude zaken die niet willen verjaren Oude kou bevriest van binnen resten levensvreugd van toen vertekent ook het beeld van nu tot een simplistisch afgietsel van gedane zaken zonder keer…
Gerardo11 juni 2005Lees meer >

Vreemde ruimte

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 994
vliegend in de ruimte, geen besef van tijd. Liggend in de verte, iedereen afgezaagd. Liever staande, elven en feeën. Leven of stilte, Luid of dood.…
*Jelena*31 december 2004Lees meer >

De kaarspit

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 845
Aan gloed ontbreekt het je niet flonkerend knetterend vlammetje met je bitter blauwe stammetje dat oranjerood vertakt in 't verschiet. Ik kijk graag naar je tongen die zoveel stemmen trekken en de zomerdromen wekken die ik ooit heb verdrongen. Gloeiend zuurstof smeden met vlerken die liefde bedrijven me omarmen in het sterke stijven…

Altijd al, in de eeuwen ( J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
En in de nieuwe tijd vanaf zeilschepen in gouden tijden tot revoluties: ik leerde steeds meer, mijn beleving van ziel naar jou toe te wijden. En in de stilte van deze tegenwoordige tijd... trokken wij ons terug, in het kiezen voor geloof: geloof in de breedste zin van het woord...…
Petra Hermans12 november 2012Lees meer >

waar is de tijd gebleven

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 846
waar is de tijd gebleven dat ik buiten speelde en van alles beleefde zonder dat mensen me benadeelden. waar is de tijd gebleven zonder zorgen. die tijd toen we nog als één familie leefden, ik heb het veilig opgeborgen. maar waar is toch de tijd, toen ik was wie ik hoor te zijn. ik ben mezelf kwijt en dat doet ongelofelijk veel pijn.…
melissa5 december 2012Lees meer >

Geen verlies van tijd?

netgedicht
4.9 met 65 stemmen aantal keer bekeken 472
In een wisseling los van enig verwijt en gewin, word jij dan in die ene nacht de vlieg en ik de spin, die het web kort kunnen delen zonder onbehagen en onwaarschijnlijkheden opgeslagen in de tranen van genegenheid, voordat die drogen, is geen verlies van tijd.…
Pama17 februari 2020Lees meer >

beelden van de tijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 459
ik legde het horloge onder mijn brede bed nu geurt zij naar stof en slaap in versteende vastgelopen tijd ik heb mezelf in het bed gelegd nu giet de nacht in gips gegoten uren in beelden van de tijd…
J.Bakx31 maart 2020Lees meer >

de dis, onaangeroerd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
het beeld van geluk niets meer dan de herfst in de kruin van een boom gisteren waren de vruchten rijp maar nu liggen ze onaangeroerd te wachten op het moment waar ik mezelf ontbind van vriendschap en van spijt de kou mijn lief, de kou heeft de zetel uit mijn hart verdrongen....en de dis die wacht onaangeroerd op het breken van de tijd…
elze14 januari 2018Lees meer >

Utopie

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 819
Tergend langzaam blijven straten onbegaanbaar verbleekt de zwaluw in de tijd zwemt in deeltjes regenbogen purper kortdurend haar toevalligheid kwinkslagen schieten flarden luchtkastelen zinnen melken herinneringen zomaar alsuit het niets kan schaduw ruisend zijn?…
Irmgard3 februari 2006Lees meer >

lijf -het witte kruis en zuider kruis-

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.936
o bedenk tijd laat me alsjeblieft voorlopig geen elegiën meer schrijven elke keer ga ook ik weerom een beetje dood hoe dichter en hoe minder er over blijft van het woord aan het eind is er geen goed woord meer en er komt geen heel woord meer over…

Erosie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
van jouw voeten staan nog vers in het zand Ze vagen langzaam weg Door de zee, de wind, een hand Ik volg het spoor dat steeds duidelijker begint te worden Tot ik eindig bij nu Er was nog veel te moeten Dromen al op papier De letters stromen weg Door tranen, de dood, nu hier Ik kan niet door zonder het samen eeuwig oud worden De tijd…

Deadline

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 830
toen je zei dat het tijd was om te gaan hield ik je niet tegen ook ik dacht aan later -wist ik veel- nooit was tijd zo ontregeld als nadien…

Leeftijd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 918
Hoe langzaam uit zich dit; Een man, zoals ik, niet wetend Waar vandaan hij komt, niet Ziend hoe het hem is vergaan. De jaren tellen: een zomer in Een tuin, eendjes in het park, Hondjes om mee te spelen; Hij is weer thuis geweest, heeft De wijzers van de klok gespeld, Vluchtig woorden gekust. De vrijheid; om terug te zwaaien, Het korenveld…

oliebaron in de ijstijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
de donder dringt en rolt hoekig over scherven een dek dat knispert, de doffe speklaag onder de ribben van een rubberzool dit is het late antwoord op de iele schicht in deze diepvrieslucht wil geen vezel bederven de zeebonk veegt het kristalpoeder van de stoppels duikt gapend in het donker dons van de kajuit knieschijven in de klem van een…
wim veen9 september 2006Lees meer >

Sneltrein

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Ik ben weer terug op het perron daar waar het einde begon Het ging allemaal zo vlug Een sneltrein zonder eindstation Hier liggen gemaakte fouten in het heden Ze zijn niet meer terug te draaien Ook al ben ik opnieuw in het verleden De coupé is leeg maar mijn hoofd gevuld Ik begrijp niet waarom het leven geen 2-de kansen duldt De trein…
Miranda Dirven10 september 2006Lees meer >

Najaar

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 814
Zelfs hier is de herfst voelbaar ondanks de warmte van het middaguur word ik in de schemering steeds meer gewaar dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur. Van de bergen in het noorden rollen wolken naar het dal waar jij en ik het traag verval beseffen zonder grote woorden. Laten we nog één keer de sintels van het licht met onze adem…

Wees welkom

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Wees welkom oude vrouw jij die het leven hebt geleerd, de liefde, het geven het luisteren naar hen die zichzelf vervleugen in de wind wees welkom oude vrouw je mag er zijn zoals je bent zonder krachtprestaties het leven hoeft slechts doorgegeven de liefde slechts geleefd de zachtheid omarmd jezelf welkom geheten met wat je nu hebt…

Kringloop

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 697
nat sloop tussen vochtig, aangeslagen misschien nevelig in, tussen kieren door beslagen zicht herkende ze vergeten spaanders, niet meer nat was het onze tijd, wasemend gedruppeld nu in nerven van een vroegere inhoud, prikkend vocht vermengd droog…
Aafje9 oktober 2006Lees meer >

Levenswater

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Ik ben naar Kauai gereisd om de berg van het murmelende water te vinden: Waialeale, gelegen onder oneindige wolken waaruit momenten als regendruppels op me neervielen. Ik opende mijn mond en dronk van de eeuwigheid.…

Etmaal

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
De avond tilt het licht omhoog naar ijle sferen. De nacht stilt het duister zwijgzaam in oude uren. De ochtend daalt het zicht zonder genade de zon. De middag staalt schaduwen in loden loomheid rust.…

Tijdloos

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.356
Nee, het is ons allen wreed Tijd voelen kent zijn gevaren Neem genoegen met het leed: Tijden die onze zorgen baren…

De momenten

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 931
De herfst slaat om zich heen of reageren wij de luchten, bomen, dieren, mensen omdat het tijd is Natuur verwoordt het zo in cyclische cadans seizoenen, vreugden, zuchten, hopen en wachten langzaam Momenten zijn aan zet dicteren wat gebeurt maar ik wil huilen als ik pijn heb en zelf beslissen…

Boom

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.280
Met mijn takken zoek ik de vrijheid, alleen of samen met andere bomen reis ik door de tijd, zonder ooit ergens aan te komen. Met de aarde ben ik door taal en cultuur verbonden mijn wortels hebben hun eigen verhaal, aan geen enkele traditie of geloof ben ik gebonden toch zit ik met plezier aan een feestmaal.…
Tatjana Das13 december 2006Lees meer >

Jaarwisseling

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 736
Aan het eind van zo'n tijd die geen enkele zin vond ben ik maar een schijntje een gillend keukenjoch.…

Rap.

hartenkreet
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.088
Ik heb gedroomd, ik nam de klok En ik draaide hem achteruit. zo’n vijftien jaar , ’t was wel gewaagd. Ik hing hem doodleuk terug. Toen ben ik rap naar jou gesneld En heb je hand gevraagd.…
Peterdw.28 februari 2007Lees meer >

Hoe laat het is?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 568
De morgen is een land dat de zon bezaait in vlekkeloos licht dat voorzichtig aanraakt en niets zal besmetten. Heel anders de middag die op de schop neemt alles omver spit wat aan stilte zich spaarde in diepe gronden. De avond zoekt evenwicht laat loden lasten vallen geeft over aan de nacht de sterren die stralen zonder een schijntje…

Cirkel des tijds

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.225
cirkel gesloten De cirkel des tijds…
modo10 maart 2007Lees meer >

Een vogel voor de kat

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 778
In de muren van ons huis hebben mezen hun nest gebouwd. Eén van de vogels kleeft aan de steen, kijkt schichtig heen en weer en heen en weer en weer en dan ineens, verdwijnt het beest. Weg is het in de woning die ooit, nooit aan gedacht, een mens hem schiep. Even later ligt de kat van de buren een meter hoger in de zon. En heel…

Lege blik

hartenkreet
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.195
tenminste voor mij Toen heb ik zacht je hand genomen en het leek of je weer rustig werd je wilde opstaan uit je bed maar was vergeten dat je niet kon lopen En zachtjes neuriede ik jouw lied zag de herkenning in jouw ogen je straalde en deinde zachtjes mee ik wiegde je als was je mijn kind Hoelang we daar zo hebben gezeten ik had zelf van tijd…
Moeke7 juni 2007Lees meer >

Blauw

gedicht
3.1 met 28 stemmen aantal keer bekeken 13.356
Met kalmte van een nuttig mens keek ik naar wolken en vertrapte haast de stralend blauwe pol, de ereprijs waar je die niet vermoedt, tegen het stenen trapje aan de voet van een nog kale winderige dijk. Ik mocht je zo, de zin die ik aan mijn verleden geef hangt af van energie en van toevalligs dat ik zie. En daar grijpt midden op de dag…