2449 resultaten.
Puinhoop
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
842 Stilte valt als regen
tegen de ramen
eens waren wij samen
nu zijn er alleen nog de tranen
stilte bloeit als onkruid
in een slecht onderhouden tuin
mijn leven ligt in puin
ik moet mijn weg daarin weten te banen
alles wat blijft is de stilte
de oude stad draagt de regen
en jouw kilte.…
Die langs mijn bloemen gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Lauwe lentelucht
Die geurt naar liefde
En levenslust,
Die in 't voorbijgaan
Mij op de wangen kust -
Vogels in mijn tuin
Zingen hun hoogste lied,
Hommel die voorbijkomt
En zoemend langs mijn
Bloemen gaat, en in
Bijentaal vertelt waar
Het om gaat -
't Wordt zomer,
Vroeg dan wel laat!…
onthechting
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
611 ik ben
een gekooide kamerplant
gekluisterd
in een kamertje
aan een rolstoel
maar in mijn beperking
is plaats voor alle sterrenstelsels
een tuin vol bloemen
een berg liefde
en tederheid
en zelfs voor een kussentje
onder mijn kont
mijn gedachten
zwerven
onbelemmerd en vrij
de nacht
verduistert ze niet
ik ben een jonge god…
tuinkabouter
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
530 de tuin, nog roerloos stil
houdt halverwege op
een poëtische adem vult het onzichtbare,
nevelt gedachten die langzaam
de zomer vergeten
niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand
al zijn we aldoor onderweg
mijn handen volgen de krullen van een wilg
ook hij vermijdt het sterven
de herkenning
die ik vanbinnen bewaar…
Joël spoort niet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
487 De reiger staat in de tuin,
en de man tekent een mooie bloem.
Hij schoor z'n haar tot in de kruin.
En de kip zegt BOEM!
Dat is het leven van Joël.
Hij spoort niet.
Zeg nu maar vaarwel,
want hij wil rauwe friet.…
Nog steeds prenataal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
656 het huist al
in warme tuinen
struint op beschutte
plaatsen in de duinen
jaagt met de
vogels in lied
en gebied bij het
zonnig lengen van dagen
het cirkelt rond
in takjes met vragen
hoe krijg ik dit jaar
mijn nest van de grond
het is mijn lente
nog steeds prenataal
zij wordt geboren in een
totaal onverwacht ochtendgloren…
Waar appels rozen zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 kunnen wij
nog spelen
in een tuin waar
appels rozen zijn
als ik ze pluk
komt klein venijn
de oogst verstoren
verhaalt haar doornen
toch ga ik af
op bellefleuren
manden vol met
schitterende kleuren
de rozen in mijn hand
heb jij geschikt tot
oogstpalet en zo hun
warm aroma blootgelegd…
Hippocrates
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 de zon
is al boven de
verhitte hoofden
broos als een bloem
tot in de tuin
van mijn huis
waar we telkens weer
de valse dageraad zien dagen
rondom het
leven
wekkend
koor
daar breekt ons hart
in jubel uit
ons eigen zuivere land
dat dood en leven bant…
Vlinder
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
640 Je vliegt
fladdert
als een vlinder
door 'n tuin...
als een zomers paradijs
Bloemen
met hun bloemkelk
ontvankelijk, open
zonder
enig voorbehoud
Een reis
-lijkt het me-
zonder last
zonder bagage
-vakantie zonder uurwerk-
Je blijkt beresterk
je vliegt met vaart
-kort elk oponthoud-
want je missie:
reis van je leven.…
Duivenliefde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 Het is bijna herfst in onze tuin.
Duiven maken elkaar het hof,
alsof het lente is.
Het nieuwe nest is bijna klaar.
Onze herfst is al aangebroken.
Ons nest is al àf.
Nog steeds maken wij een lentehof,
zoals onze voorbeeldduiven doen.
Vóórdat het hartje winter wordt.…
Rozen rood
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
601 voor jou... speciaal uitgekozen
uit mijn tuin van liefde en smart
daar waar een bloem het leven ontwart
dit kleine boeket... rode rozen!…
Suites voor Bloem X - achtergronden 1874
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 in de lentetuinen
dienstmeisjes zonder broekje
- l'histoire d'o
ergens in die tuin
sluimert achter het lusthof
de achttiende eeuw
het kinderwetje
en heel het verzuilde land
viert vijftien jaar
vier zuilen
ondersteunen het dak
een stoa met shoah
evenredig
vertegenwoordigd -
arbeid en adel…
XXIV - bloem in de knop - 1916
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 heur haar opgestoken
haar schort altijd even schoon
liefde in de tuin
even eveline
in de kringen van kratten
haar jeugd gevangen
paralellen
schieten pijlen uit de oerknal
naar de eeuwigheid
weer een depressie
uit de lucht vallen zegening
en mobilisatie
na sterre maanden
de premature geboorte
van begeerte…
Flora
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ook wat onverwacht je tuin is in gelopen,
wortel heeft geschoten, plaats bezet.
Een beslissing moet genomen;
wel of niet gedogen?
Meervoud heeft helaas de kleinste kans.…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
Kindertijd
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.938 er was een tuin
dat weet ik nog
met hoge struiken als een bos
waartussen ik het zonlicht ving
daar leefden wezens
zoals ik ze hebben wou
soms werd een wrede vijand
mijn zwakkere beschermeling
nog steeds hoor ik de warme stem
die mij het huis in riep
en voorlas uit een lijvig boek
nu is die klank een echo vol herinnering…
Adem tussen ons
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.000 Laat haar één keer bewegen
in de adem tussen ons
want zij is haar naam vergeten
in de blootgewoelde uren
spreekt het woord zich tegen
wat kan zij doen, het nadrukkelijke
licht leunt tegen de tafels met
bloemen uit haar tuin
wisselend van zaad en naam
in de doorgewroete aarde
geborgen in haar dromen
laat haar één keer verspillend
zijn…
een zachte verstrengeling
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
783 zonder woorden of vragen
stijg jij boven tekens uit
je wandelt slechts rondom vandaag
schuifelend door de tuinen van gevoel
zeg jouw glanzende blik
leven is overal
hetzelfde lied in jou en in het kind
in een verre milde god
er is die zachte verstrengeling
van einde met begin…
Gewoon geweldig
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
987 De zomer
was niet zo groot
maar de zon
gewoon geweldig
het regende pijpenstelen
en altijd werd 't weer droog
een merel woonde in mijn tuin
tot een kat hem roofde
een ekster huppelde
in 't gazon niet denken
hij was vergeten
wat hij hier vinden kon
en meesjes dartelden
in mijn taxushaag
het spel der liefde
hield hen lenig…
Kleine ramp
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.144 In de tuin lag een schoorsteenonderdeel
Het stuk aluminium heet nu lamp
Het heeft een deukje van het landen
En omgekeerd deden zijn handen
‘Werk licht maken handen veel’
In de kamer hangt een lamp
Het lijkt wat op mijn leven
Het geeft mooi licht aan het geheel
Nu ben ik meer zoals die lamp, maar even
Was ik echt dat schoorsteenonderdeel…
Wedijverende hemellichamen
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.684 Door de serene welvingen
van de tuin
- Zen! -
glijdt een porseleinen dame
het gelaat
half verborgen
achter een waaier.
Over het halfrond
van de stenen brug
trippelt de dame
met begeerlijk
knipperende ogen.
De zon en de maan
- beiden wit -
deinen speels aan
de hemel
om de blikken
van de dame
te vangen.…
Jouw groene preludes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 jij bloeide muziek
mijn lieflijke
vergeet-me-niet
ik hoorde je groeien
in de border
van mijn tuin
jouw groene
preludes wiegden
harmonieus samenzijn
ik zong in het
ondergaan van zon
mijn kleine aria’s
jij knopte
tonen tot liefde
kleurde refrein
ons afscheid
was stilte met
de melodie van pijn…
Niet meer
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
2.900 Mijn leven is leeg
als een tuin zonder bloemen
en jij bent er niet
Mijn gevoel is donker
als een dag zonder licht
en jij bent er niet
Mijn verdriet is diep
als een zee zonder bodem
en jij bent er niet
Mijn tranen stromen
als een rivier zonder dal
en jij bent er niet
Mijn hart wordt meegenomen
door de wind, want jij,
mijn lief, bent er…
het kind onder de appelboom
gedicht
2.8 met 32 stemmen
19.327 het kind onder de appelboom
telt tot honderd, ze draait zich om
en loopt door de zonverlichte, gele tuin
waar hebben ze zich verstopt?…
Zij brak schoonheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 ik vond haar op strand
ontgroeid aan het zand
en zout van de zee
rankte in onstuimig
vallende golven
met wit bloeiend schuim
ik nam haar mee
maar zij brak schoonheid
in vertakte broosheid
stalde haar uit
op de scheidingsmuur
tussen duin en tuin
maar zij verdween
slechts een spoortje zand
dwarrelde nog op de rand…
Dit moment
gedicht
2.1 met 45 stemmen
31.928 Er is niets voor te stellen mooier dan
een vrouw die in het strijkend avondlicht
een tuin in loopt, het waait, ze zoekt naar
bloemen, snoeiend, alles als weleer.
Daar bukt ze, rustig buiten elke tijd,
verbonden met haar wereld, ook de mijne.…
China
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
658 Nog even zal ik langs de straat
de laatste groenten
uit de laatste tuin
te venten staan.
Angst grijpt mij aan:
mijn oude China ligt in puin.…
De zoete geur
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.654 Als de geur van de seringen,
de tuin doet ruiken zoet en fijn,
komen bij mij de herinneringen,
aan ons eerste samenzijn.
En vaak denk ik met spijt,
hoe ik onze liefde liet verbleken,
door teveel te vaak te weinig tijd,
tot haar liefde was geweken.
Nu zit ik hier met teveel tijd,
en denk aan haar in stilte en eenzaamheid.…
Meer moet dat niet zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
442 de bomen slanken af
dezer dagen
(wat je van mij niet kunt zeggen)
in het zeewater
liggen schaduwen verborgen
of zijn het zandbanken
het licht is anders nu
de lucht zo fris
als de herfstappels in mijn tuin
maar de zon schijnt nog
in mijn humeur
de woorden dwarrelen
op dit blad papier
dat zo zijn maagdelijkheid verliest
maar wel…
De Mooiste
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
603 een aantal dagen lang
sta jij te gloeien in een tuin
ik loop steeds naar mijn raam
om te genieten van je gratie
vol bewondering herhaal ik
"voor mij ben jij de mooiste"
morgen zullen regen en wind
jou de kleding van het lijf rukken
een foto bewaart de herinnering
aan dit intense sterven…