Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

De jogger ( PCW )

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
Zilte zoete voeten stappen gretig toe in schemerige verten langs zovele paden gaan jouw stappen - verre schemering – tegemoet langs ochtenddauw en mistige velden wind en pollen wuivend riet als mistige voeten gaan jouw stappen voort – voort – laten evenzovele sporen van mistige stappen in het verschiet…

Equinox

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
op een kruising van verre wegen, in de ronding van de moederschoot, komen hemel en aarde elkaar tegen met de rechtheid van een schietlood de zon die aan de oostelijke hemel staat is stabiel als een rivier zonder verhang, totdat hij in het westen ondergaat, dan duren dag en nacht even lang het viel mij op zonder tegenbericht, de loefzijde…
Iniduo18 maart 2013Lees meer >

Kamer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
het is aanwezig maar niet tastbaar er gaat een glinstering door oogwit verrassend (ik was nog niet klaar) verdomd dat u helderziendheid bezit ik herinner me nu het metselwerk weer ongeborduurd als ons rauwe vlees in het raam gaan de wolken tekeer waar ik in dit verband al naar verwees niemand kan ons zeggen wat het is zodat wij verre uren…

Aftakeling

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 957
Dit is míjn verre kust. Mijn krakend schip, met altijd stinkend drab in ’t ruim. Koppig bonkend tegen de kaai en van alles wat draaien kan ontdaan. We worden weggesleept. Een korte reis over het IJ brengt ons voorbij de laatste kranen, naar mannen met roest in hun baarden. Zij tekenen met krijt de zwakke plekken.…

Zilveren golfjes

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 497
ik zag de zon boven de plas in zijn gerimpelde weerkaatsing klonk stralend jouw lach de zilveren golfjes gekuifd door de wind liepen zacht dood in het donker van borders die groen overhuifden om hun verdwijnen te verfijnen in de rust van het land een schitterend plaatje waarin onze blikken zeilden over het water naar een verre…
wil melker18 september 2016Lees meer >

Bestaan zonder repliek

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 572
zacht regeert de mystieke vleugelslag in kerken en tempels het vaak religieus onbekende straalt al van verre zijn hoop gebouwd op meridianen van kracht uit een lang vervlogen wetenschap gesticht om gezicht te geven aan hen die in geloof en liefde willen leven generaties gebeden mantra’s en offerandes gaan naar goddelijke handen…

stilleven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 450
mag het een onsje meer zijn een glas water bij het avondmaal een dorpsplein in nog ruwe stilstand pasgeboren, evenredig aan toekomst lukraak, lik op stuk, zoals verzilveren van late middaguren, niet te vergeten een gedicht, zodat flarden ziel zich laten nalezen, een vrachtwagen met panne, op de meest ondenkbare plek, verre reizen die…
Iniduo20 juli 2017Lees meer >

Hannelore heengegaan

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 761
De horizon stralend toelachend, maar Uit de wereld gerukt zonder verre vlucht. Wij staren in het luchtledige door het plotse. Een vrolijke vrouw zal je nooit zijn, Jij blijft ons nabij in gestokte wording. Dit overstijgen werkt verscheurend, Wij staan genageld aan de grond … Jij vertrok, en de troost kwam niet!…

de roeier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
Nu de man de rivier over vaart ziet hij het groen, hij staart hoort een verre stem De stad krimpt achter hem tot een maquette van steen de man lacht, hij is graag alleen De warmte trilt in stille lucht vogels dansen er in hun vlucht de riemen klieven in het water De man denkt nu aan later als hij weer over het water kijkt en zijn tocht…

korte schittering

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
haar bed de verre planeet waarin ze met heldere ogen de randen van het leven registreert in haar voltrekt zich de trage kleine tijd haar ogen reizen naar de dwaze wegen die ze ging van alle winters ter wereld is deze dieper dan de stilte hij vindt zijn hart in de dood een ijle toon van weemoed fluistert hoe het gras de sneeuw…
J.Bakx10 oktober 2019Lees meer >

Herinneringen van vandaag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Oude boeken, die ons onvoltooid verleden naar een verre toekomst dragen, kunnen vandaag worden gelezen. Tijd is een menselijke illusie. Gisteren lijkt altijd op morgen. Leven verandert altijd actueel. Ons leven hebben we te danken, aan het heden van vandaag.…

Vervlakking

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Nergens klinkt geluid zo iel als over verre vlakte waar geen weerstand of strijd overwinning ten offer viel het leven tot de horizon vervlakte elke roep om hulp verzand.…

In de voetstap van mijn vader

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 711
In de voetstap van mijn vader wil ik vrij zijn en tevreden, is hij ook al overleden, wandelend op 't verre strand, blijft zijn voetstap naast de mijne in het warme zachte zand.…

SCHOTSE HOOGLANDER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 516
Het ruige bruine rund afkomstig uit woest heuvel- en bergland graast lustig met waakzame ogen op Nederlands of Vlaams heideveld onder het bedaarde eten danst losjes zijn geduchte kop waaraan twee lange kromme hoorns steeds naar de bosrand wijzen in dennen en sparren de verstild woorden vatten van dichte warrige wouden uit het verre stamland…
Han Messie28 september 2023Lees meer >

Bloem in voorjaarsregen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 541
de zee spoelt de oudste dromen door het onderwaterwoud zwart groeit door het grijze heen ongepolijste sporen van erosie en verval hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren het licht beeft van verlangen in de blauwe koelte bloemen vogels en vroege dromen een milde voorjaarsregen vult de verweerde letters van jouw naam verre tonen…
J.Bakx25 februari 2024Lees meer >

Wiegzang en de dood

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.254
een overgave aan verre verten de opvlucht van ganzen alleen zij weten waar ze gaan in het vroege licht de tijd kruipt voort over het barre land om in oeverloze leegte te verstuiven in de wind het uit donker geboren lied van het koude hart diep verborgen in een winterjas een engelenstem zweeft aan zijden draden tussen zomerwind…
J.Bakx23 oktober 2024Lees meer >

wat ik niet zeggen kan

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 487
het is het lege nest dat op de schoorsteen achterblijft de blauwe sluier rook die over grauwe daken reist de overgroeide kuil bij de rivier een vogel in de verre verte de verdwenen zandweg de vervaalde verf op kozijnen een dag van nevelige dauw de middag die in stuurse stilte verstikt het dorp waar het windstil is de korst van vervreemding…
J.Bakx7 december 2025Lees meer >

LIPPENHUISTER HEI

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 163
Lage berken staan vol sterk levensgenot tussen bevallige struiken waaronder reine poelen verborgen begroeide kuilen juichen over afzondering trots zijn op hun taak kleine tere dieren en de edele gentiaan in eenzaamheid te beschermen achter verre boomtoppen duidt Lippenhuizens watertoren als waarschuwende vinger dat er ergens ook…

Een blauwe rivier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Een blauwe Rivier — ontmoette mij Met ongetemde Vrede Twee bruine Ogen open — wijd Op Vleugels in de Hoogte Geen Schijn van Weemoed hield hier stand Voor de felle Zon — bezweken Een wilde Vreemdeling werd ik — In deze verre Streken De Vloed trekt van de Oevers weg De zwoele Wind — gevangen Het naakte Leven zoekt de Zee Waar Diepten —…

Pythia, de profetes

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 736
tempel van Apollo vereerd als Delphi's zonnegod, beroemd om zijn voorspellingsgave, stegen dampen uit een grot Stel uw vraag, gij hoogverheven koning - zonder wedervraag - ken u zelve in 't verhaal van Pythia's orakeltaal in sluiers van verbaal omhaal sprak zij in ambigue taal de waarheid die men horen wou, van heind' en verre…
Nemo4 april 2019Lees meer >

zij stamt van lady kant

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 931
ze woont al levenslang in koog ja aan de zaan haar maatje die heet daan geboren als pang-van gang zijn vader's kant dichtte lekkende kraantjes langs vergeten laantjes in ’t verre montferland zij daarentegen is heel verlegen met ‘r moeder’s kant grootmoe was de lieve lady kant beter bekend als faliekant te zijn doorgezakt na…

Als ik tenslotte oud zal zijn

gedicht
3.1 met 74 stemmen aantal keer bekeken 47.488
Als ik tenslotte oud zal zijn en na een zoveelste kale reis strand in mijn laatste onhuis zal het jouw gezicht zijn, ongelezen, dat ik uit het verre daglicht aanhaal.…

VLINDERS

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.654
Ik stond in vuur en vlam de vlinders hadden het druk van hem, die van verre kwam stroomde over van geluk We gingen samen aan de rol toen is hij teruggevlogen naar de and're kant van de aardbol onze eega's voor èven bedrogen.…

Vrijheid

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.530
je kunt me blinken zien als een zeiljacht of een schip varend aan de zilte kim niet meer dan een verre stip mijn verhalen die zijn stil mijn tranen zijn onzichtbaar de straffe wind is met me mee mijn zeilen zijn onklaar mijn angsten zijn verborgen geen maan of leidend ster het anker overboord gegooid maar de bodem is te ver…
oepsie19 februari 2003Lees meer >

Vaste vriend

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 922
Water kan niet kouder worden dan net voor de plotse geboorte van de zuiver orakelende regelmatige ijskristallen Zo kent de geest noch het geoefend intellect mijn diepste angstketenen voor mijn lichaam het ze vertelt Ik kan verre reizen maken met vreemde woorden spelen maar de vruchten van mijn daden draag ik voelbaar met me mee Als…
rubic1 november 2005Lees meer >

fuutjes, en het dauwt nog

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 781
het bos raakt er van alles los van mijn remmen als pa en moe fuut met hun kinderkes voorbij komen zwemmen waait de wind door hun kuiven heel dapper aan de wapper de kleintjes sperren met rood hunne muiltjes ze krijsen wahowee geef me te eten daar ginds komt de zon op om niet te vergeten met traantjes uit mijn krop zichtbaar van verre…
Suasso22 juni 2007Lees meer >

Aan lager wal

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 913
helder water legden wij de kiel bouwden ons schip met sterke spanten wisten van wanten in zeewaardigzijn lag nu eenmaal onze ziel en zaligheid wij zijn de horizon voorbij gevaren er was geen oceaan te groot maar in de havens bleek het water nog viezer dan een sloot ik ben daar aan lager wal geraakt gelukkig had jij wel de verre…

De horizon

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.613
Het verre daarachter wat je ogen niet zien ligt de rest van de wereld gehuld in geheimen misschien. De zon lijkt verdronken in de spiegelende zee waar het onder gaat langzaam naar benéé. Hoe ver je oog ook reikt het laatste wat je ziet is de langgestrekte horizon verder kijken kun je niet.…
Moeke15 april 2004Lees meer >

De winter en mijn lief zijn heen

gedicht
4.0 met 70 stemmen aantal keer bekeken 30.623
Hij luistert: uit een verre boom klinkt als het ketsen van twee stenen een vonkenregen van verlangen zo luid, zo helder en zo bang. De merel stort zich met een kreet vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…
M. Vasalis1 januari 2004Lees meer >