2289 resultaten.
De jogger ( PCW )
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 Zilte zoete voeten
stappen gretig toe
in schemerige verten
langs
zovele paden
gaan jouw stappen -
verre schemering –
tegemoet
langs ochtenddauw
en mistige velden
wind en pollen
wuivend riet
als
mistige voeten
gaan jouw stappen
voort – voort –
laten evenzovele
sporen
van mistige stappen
in het verschiet…
Equinox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 op een kruising van verre wegen,
in de ronding van de moederschoot,
komen hemel en aarde elkaar tegen
met de rechtheid van een schietlood
de zon die aan de oostelijke hemel staat
is stabiel als een rivier zonder verhang,
totdat hij in het westen ondergaat,
dan duren dag en nacht even lang
het viel mij op zonder tegenbericht,
de loefzijde…
Kamer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
458 het is aanwezig maar niet tastbaar
er gaat een glinstering door oogwit
verrassend (ik was nog niet klaar)
verdomd dat u helderziendheid bezit
ik herinner me nu het metselwerk weer
ongeborduurd als ons rauwe vlees
in het raam gaan de wolken tekeer
waar ik in dit verband al naar verwees
niemand kan ons zeggen wat het is
zodat wij verre uren…
Aftakeling
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
957 Dit is míjn verre kust.
Mijn krakend schip, met altijd
stinkend drab in ’t ruim.
Koppig bonkend tegen de kaai en
van alles wat draaien
kan ontdaan.
We worden weggesleept. Een korte reis
over het IJ brengt ons voorbij
de laatste kranen, naar mannen
met roest in hun baarden.
Zij tekenen met krijt de zwakke
plekken.…
Zilveren golfjes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
497 ik zag de zon
boven de plas
in zijn gerimpelde
weerkaatsing klonk
stralend jouw lach
de zilveren golfjes
gekuifd door de wind
liepen zacht dood
in het donker
van borders
die groen
overhuifden om
hun verdwijnen
te verfijnen in de
rust van het land
een schitterend plaatje
waarin onze blikken
zeilden over het water
naar een verre…
Bestaan zonder repliek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
572 zacht regeert
de mystieke vleugelslag
in kerken en tempels
het vaak religieus
onbekende straalt
al van verre zijn hoop
gebouwd op meridianen
van kracht uit een
lang vervlogen wetenschap
gesticht om gezicht
te geven aan hen die
in geloof en liefde willen leven
generaties gebeden
mantra’s en offerandes
gaan naar goddelijke handen…
stilleven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 mag het een onsje meer zijn
een glas water bij het avondmaal
een dorpsplein in nog ruwe stilstand
pasgeboren, evenredig aan toekomst
lukraak, lik op stuk, zoals verzilveren
van late middaguren, niet te vergeten
een gedicht, zodat flarden ziel
zich laten nalezen, een vrachtwagen
met panne, op de meest ondenkbare
plek, verre reizen die…
Hannelore heengegaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
761 De horizon stralend toelachend, maar
Uit de wereld gerukt zonder verre vlucht.
Wij staren in het luchtledige door het plotse.
Een vrolijke vrouw zal je nooit zijn,
Jij blijft ons nabij in gestokte wording.
Dit overstijgen werkt verscheurend,
Wij staan genageld aan de grond …
Jij vertrok, en de troost kwam niet!…
de roeier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 Nu de man de rivier over vaart
ziet hij het groen, hij staart
hoort een verre stem
De stad krimpt achter hem
tot een maquette van steen
de man lacht, hij is graag alleen
De warmte trilt in stille lucht
vogels dansen er in hun vlucht
de riemen klieven in het water
De man denkt nu aan later
als hij weer over het water kijkt
en zijn tocht…
korte schittering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
498 haar bed de verre
planeet waarin ze met
heldere ogen de randen
van het leven registreert
in haar voltrekt zich
de trage kleine tijd
haar ogen reizen naar de
dwaze wegen die ze ging
van alle winters ter wereld
is deze dieper dan de stilte
hij vindt zijn hart
in de dood
een ijle toon van weemoed
fluistert hoe het gras
de sneeuw…
Herinneringen van vandaag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
477 Oude boeken,
die ons onvoltooid verleden
naar een verre toekomst dragen,
kunnen vandaag worden gelezen.
Tijd is een menselijke illusie.
Gisteren lijkt altijd op morgen.
Leven verandert altijd actueel.
Ons leven hebben we te danken,
aan het heden van vandaag.…
Vervlakking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
In de voetstap van mijn vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
711 In de voetstap van mijn vader
wil ik vrij zijn en tevreden,
is hij ook al overleden,
wandelend op 't verre strand,
blijft zijn voetstap
naast de mijne
in het warme zachte zand.…
SCHOTSE HOOGLANDER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Het ruige bruine rund
afkomstig uit
woest heuvel- en bergland
graast lustig
met waakzame ogen
op Nederlands
of Vlaams heideveld
onder het bedaarde eten
danst losjes zijn geduchte kop
waaraan twee lange kromme hoorns
steeds naar de bosrand wijzen
in dennen en sparren
de verstild woorden vatten
van dichte warrige wouden
uit het verre stamland…
Bloem in voorjaarsregen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 de zee spoelt de oudste dromen
door het onderwaterwoud
zwart groeit door het grijze heen
ongepolijste sporen van erosie en verval
hoe zacht deze hemel van schelpenkleuren
het licht beeft van verlangen
in de blauwe koelte
bloemen vogels en vroege dromen
een milde voorjaarsregen
vult de verweerde letters van jouw naam
verre tonen…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
wat ik niet zeggen kan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
487 het is het lege nest dat op
de schoorsteen achterblijft
de blauwe sluier rook die
over grauwe daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel in de verre verte
de verdwenen zandweg
de vervaalde verf op kozijnen
een dag van nevelige dauw
de middag die in stuurse stilte verstikt
het dorp waar het windstil is
de korst van vervreemding…
LIPPENHUISTER HEI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Lage berken staan
vol sterk levensgenot
tussen bevallige struiken
waaronder reine poelen
verborgen begroeide kuilen
juichen over afzondering
trots zijn op hun taak
kleine tere dieren
en de edele gentiaan
in eenzaamheid te beschermen
achter verre boomtoppen duidt
Lippenhuizens watertoren
als waarschuwende vinger
dat er ergens ook…
Een blauwe rivier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
80 Een blauwe Rivier — ontmoette mij
Met ongetemde Vrede
Twee bruine Ogen open — wijd
Op Vleugels in de Hoogte
Geen Schijn van Weemoed hield hier stand
Voor de felle Zon — bezweken
Een wilde Vreemdeling werd ik —
In deze verre Streken
De Vloed trekt van de Oevers weg
De zwoele Wind — gevangen
Het naakte Leven zoekt de Zee
Waar Diepten —…
Pythia, de profetes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
736 tempel van Apollo
vereerd als Delphi's zonnegod,
beroemd om zijn voorspellingsgave,
stegen dampen uit een grot
Stel uw vraag,
gij hoogverheven koning
- zonder wedervraag -
ken u zelve in 't verhaal
van Pythia's orakeltaal
in sluiers van verbaal omhaal
sprak zij in ambigue taal
de waarheid die men horen wou,
van heind' en verre…
zij stamt van lady kant
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 ze woont al levenslang
in koog ja aan de zaan
haar maatje die heet daan
geboren als pang-van gang
zijn vader's kant
dichtte lekkende kraantjes
langs vergeten laantjes
in ’t verre montferland
zij daarentegen
is heel verlegen
met ‘r moeder’s kant
grootmoe was de lieve lady kant
beter bekend als faliekant
te zijn doorgezakt
na…
Als ik tenslotte oud zal zijn
gedicht
3.1 met 74 stemmen
47.488 Als ik tenslotte oud zal zijn
en na een zoveelste kale reis strand
in mijn laatste onhuis
zal het jouw gezicht zijn, ongelezen,
dat ik uit het verre daglicht aanhaal.…
VLINDERS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.654 Ik stond in vuur en vlam
de vlinders hadden het druk
van hem, die van verre kwam
stroomde over van geluk
We gingen samen aan de rol
toen is hij teruggevlogen
naar de and're kant van de aardbol
onze eega's voor èven bedrogen.…
Vrijheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.530 je kunt me blinken zien
als een zeiljacht of een schip
varend aan de zilte kim
niet meer dan een verre stip
mijn verhalen die zijn stil
mijn tranen zijn onzichtbaar
de straffe wind is met me mee
mijn zeilen zijn onklaar
mijn angsten zijn verborgen
geen maan of leidend ster
het anker overboord gegooid
maar de bodem is te ver…
Vaste vriend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
922 Water kan niet kouder worden
dan net voor de plotse geboorte
van de zuiver orakelende
regelmatige ijskristallen
Zo kent de geest
noch het geoefend intellect
mijn diepste angstketenen
voor mijn lichaam het ze vertelt
Ik kan verre reizen maken
met vreemde woorden spelen
maar de vruchten van mijn daden
draag ik voelbaar met me mee
Als…
Triest
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.399 Op de verre kust
van stil verlangen
strandt mijn waan.…
fuutjes, en het dauwt nog
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
781 het bos
raakt er van alles los
van mijn remmen
als pa en moe fuut
met hun kinderkes
voorbij komen zwemmen
waait de wind
door hun kuiven
heel dapper
aan de wapper
de kleintjes sperren
met rood hunne muiltjes
ze krijsen wahowee
geef me te eten
daar ginds komt de zon op
om niet te vergeten
met traantjes uit mijn krop
zichtbaar van verre…
Aan lager wal
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
913 helder water
legden wij de kiel
bouwden ons schip
met sterke spanten
wisten van wanten
in zeewaardigzijn
lag nu eenmaal onze
ziel en zaligheid
wij zijn de horizon
voorbij gevaren er was
geen oceaan te groot maar
in de havens bleek het water
nog viezer dan een sloot
ik ben daar aan lager
wal geraakt gelukkig had
jij wel de verre…
De horizon
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.613 Het verre daarachter
wat je ogen niet zien
ligt de rest van de wereld
gehuld in geheimen misschien.
De zon lijkt verdronken
in de spiegelende zee
waar het onder gaat
langzaam naar benéé.
Hoe ver je oog ook reikt
het laatste wat je ziet
is de langgestrekte horizon
verder kijken kun je niet.…
De winter en mijn lief zijn heen
gedicht
4.0 met 70 stemmen
30.623 Hij luistert: uit een verre boom
klinkt als het ketsen van twee stenen
een vonkenregen van verlangen
zo luid, zo helder en zo bang.
De merel stort zich met een kreet
vol wildheid in de voorjaarsvlagen.…