1364 resultaten.
Egypte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Egypte heeft van zuid naar noord
het stroomdal van de Nijl
water, leven, vruchtbaarheid
door kurkdroge woestenij
Westerwolde zuid naar noord
dal van de Ruiten Aa
daar zit landbouw, leven, vlijt
tussen hoogveenwoestenij.…
Guurde de noordooster
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 buiten
guurde de
noordooster
schuurde hagel
langs de ruit
binnen lachte
warmte vlaagde
plezier door het
versieren van boom
en takken thuis
frutsels en
tierelantijnen van
lang geleden alles
heeft een plaats en
maakt geschiedenis
jij manoeuvreert tussen
velen en iedereen
in regel en beslissen
of het resultaat minder is
dan vorig…
Palmzondag 13/04/2025 Songkran,Pesach, Boeddhistisch Nieuwjaar vandaag in volle maan
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
650 Enkele druppels op de ruiten
Voor de nacht ontwaakt
bloemige ontluiken
wisselvallig maretakken palmbomen
ontstruiken
speelse geluiden
licht dat de wissel van verduisterende nachten
vreedzaam wil aansluiten
sleutelbloemen willen ontsluiten
deuren die welkom luiden
"Je rusalem lied van goud"
bevochtigde ogen in scheepswrakken…
zijn tweedehands op zicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.726 de ramen aan de achterkant
zijn tweedehands op zicht
ze kijken niet op geld
letten nooit op wat er telt
in vogelvlucht zie je
de lucht tussen de bomen
in het statusloze staan
aan een onmogelijke laan
de voorkant heeft wel stijl
ramen ogen hoog en zwart
de sponning stevig in de lak
aan een avenue met kak
de ruiten zijn wat
ondoorzichtig…
Liefdescondens
netgedicht
5.0 met 101 stemmen
387 benen
de mêlee emoties
van opzwepende
drift tot vertederende
liefde ging de muur
aan als autist die alles
voelde en wist met
versteende herinnering
ook wij beleven
de stad in de stap
van de mensen hun
schuifelende wensen
ingeklemd tussen
mastodonten die namen
en voordeuren ademden
waar ramen het leven
in sponningen benauwd
en ruiten…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 het water ligt zwart
de maan gooit er een streep licht op
je stapt erin met je blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat
op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails
de zon ging onder de zon kwam…
Sellingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Geen opwellingen
alles rustig en geregeld
heggen recht, paden betegeld
gras gemaaid, gesnoeid prima
beekdal van de Ruiten Aa
vriendelijk, doe maar gewoon
het is het dorp waar ik woon.…
Frangipani
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Vandaag kwam gisteren
opnieuw tot leven
Als long time yesterday in yesteryear
Een bomexplosie richtte mijn vizier
Op toen, Melissekade Leidsche Rijn
Voor mijn verdrongen geestesoog verschenen
Castellum Hoge Woerd Heliomare
De Dampkring Westerlengte Evenaar
Monarchvlinder Partout en Pratumplaats
De Réaumur Beaufort en Fahrenheit
De Johanniterweg…
Als een touw
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.767 vrouw van zijn leven een kus
zou hij zichzelf bijna vermoorden
maar alles is er om te blijven leven
drie zoons een vrouw en een tuin
het is lastig maar blijf nog even
zo koud zonder haar op je kruin
een versje blijven toch enkel woorden
soms drukt het wat van binnen uit
maar wat heb je er aan om te moorden
het transparant als een glazen ruit…
Bleke humor
netgedicht
3.0 met 47 stemmen
4.126 'k heb witte wallen rond m'n ogen
een rode knop-neus die zo glimt
en brede lippen die soms mogen
lachen, als de spot licht dimt
'k draag een broek die veel te wijd
is, een ruiten jas die veel te ruim
is, een valse bloem die maar wat schuim
is, ze spuit soms meters guitigheid
maar mijn grijns dat is slechts pose
door dé traan naast elk…
Le petit mort
netgedicht
3.1 met 28 stemmen
3.016 En weer is elke ruit beslagen,
wentel ik mijzelf in de overdaad
die met jouw lichaam samengaat
in tijdloos wederzijds behagen.
Dan stopt geheel en als bij toverslag
heel de wereld, ook mijn hart,
maar wij gaan sneller dan het geluid.
Wij wisselen onze wezens uit,
en elke vezel in mijn lijf verstart
voordat ik in jou sterven mag.…
geniet de lente
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.182 karrenvracht
die zich ontworstelt met een woeste kracht
dan vallen trots en jubel niet te stuiten
het puntje van de tong streelt daarna zacht
de gladde massa en de harde kluiten
nu wordt het tijd de lippen te gaan tuiten
waarna ik inhaleer uit alle macht
als na die daad een noeste niesbui wacht
dan druipt het prille voorjaar langs de ruiten…
Ah ! Vous dirai-je, Maman
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.221 Wanneer ik mijn geliefde toetsen streel
Zie ik zo af en toe hun boerse snuiten
Grimassen trekken voor mijn schone ruiten
En erger ik mij dikwijls groen en geel.
Diep in mijn hart hoor ik een melodie
Die ik in noten voor mijn ogen zie,
Het wordt een variabel meesterwerk.…
Pere Pardal*, een jonge mus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.059 Hij maakte zich maar weinig zorgen
tot hij me zag en werd verblind
In helwit licht dat door de ruiten
van de garage binnenviel.
Hij wilde weg, heel gauw naar buiten:
heet dat instinct of wellicht ziel ?
Ik zette alle ramen open
begon te roken en te hopen
dat hij zijn vrijheid vinden zou.…
23 december 2017
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
680 Een straffe wind staat op verlichte ramen
Maria, jong nog, loopt op alle dagen
In haar geval bepaald geen welbehagen
Een keizerlijke volkstelling eist namen
Een straffe wind staat op verlichte ruiten
Maria kan nu elk moment bevallen
Het zal geschieden in een van de stallen
De herbergiers sluiten haar immers buiten
Nog even en de engelen…
Langs de wegkant
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.344 Langs de wegkant de sporen van je banden,
het verhaal afgesloten, de fotograaf wil
plaatjes als beloning voor de dag, zijn licht
spiegelt in de ruiten, draaft maar door,
je komt het tegen in de plassen op het hek,
de dood te lezen in de trekken op je gezicht.…
halverwege de nacht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.303 heel stil omhelst de zon het betreden pad
wanneer de dichter woorden laat vervagen
in ondergrondse, nachtelijke lagen
die nog schemeren doorheen zijn zielensmart
hij schikt het zwijgen in ’t bleke ochtendlicht
onder de grimmige wolken op de ruit
verzamelt zinnen voor zijn stervende bruid
wanneer zij het uur volgt zonder morgenzicht
en in…
FLATULENTIE
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.099 stuiten
je voelt je één met ploerten en schavuiten
maar daarna loop je snel weer in 't gareel
je hebt er bij die kort hun lippen tuiten
een volgende schraapt nonchalant zijn keel
maar iedereen wil snel de spieren sluiten
als je betrapt wordt, gaan de troepen muiten
dus maakt je achterste teveel krakeel
dan kijk je toch onnozel door de ruiten…
Dutje
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
4.039 Als zij toch plotseling eens anders zou besluiten
dan donderde en stormde het
dan ging zij echt door roeien en door ruiten
was geen ijs haar nog te glad
geen aal te glibberig
Beleid en niks van iets als bibberig
geen olifant was haar te sterk
zij stelde paal en perk
De luie donders in het veld
zij zou ze krijgen:
in het bijzonder die Kalou…
Hoonte
gedicht
4.5 met 18 stemmen
10.965 Insecten trekken strepen langs de ruit
en vlinders buit'len om elkanders buit.
Een dikke duif vliegt in de groene krater
van bladeren, een duiker onder water,
en komt er later even oud weer uit.
Het leven, tegen dit decor gestuit,
wordt speeltoneel terwijl ik kijk en staat er.…
Elfstedenijstijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
805 Kristallen groeien en krassen bloemen in ruiten,
de dromen liggen in diepe voren sneeuw gegrift.
De ontvleesde zon schijnt zilte stralen de ochtend in,
de poolkou trekt niet meer op, daalt almaar neer.…
Bijscholing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
861 Wat als ik dit of dat toen deed
Zou het mijn heden hebben vervaagd
Had ik dan minder wat mij speet
Was ik minder ongelukkig
Doolde minder doelloos rond
Was ik minder rot en nukkig
Was mijn geest fris en gezond
Zou ik dan ook wat minder klagen
Deelde ik verbaal wat minder uit
Zou ik mijn vrienden vaker vragen
Brak ik wat minder vaak een ruit…
Westenwind.
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
2.366 onbewogen
de liefde die mijn hart ontvlucht
ik droom van warme stranden
met jouw lichaam aan mijn zij
ik heb het afgekeken
van verliefdheid buiten mij
ik sla een arm om je heen
en voel de warmte van binnen
ik druk mijn lust door je heen
en luister naar mijn zinnen
de wind waait van buiten
mijn hart slaat op hol
ruimte met beslagen ruiten…
Smeltwoorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
524 wolken trekken voorbij
als hemel van een gesluierde maan
die mij zwijgend gadeslaat
huid van poriën die openstaan
is ontvankelijk voor weldaad
ieders blik is naar buiten gericht
weg van het vergeelde papier
de nacht toont z’n glimmend gezicht
bezweet van broeiend vertier
nagalmend met een klamme dreun
warm duister kleeft aan alle ruiten…
TRANSFORMATIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Mijn lief, ik ga het boekje sluiten
Dat jij beduimeld achterliet
Ik hoop dat jij het ook inziet
Waarom mijn ziel begon te muiten
Mijn ziel wil luiken voor de ruiten
Daar dat kans op genezing biedt
Er ligt nog zoveel in ’t verschiet
Daarom sluit ik je voortaan buiten
Vanbinnen staat een stel op sprong
Elkaar een soort jawoord te geven
In…
Allure
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Snobs bij aankoop
Wie, wat, waar
Een nieuwe straat
Regionaal raffinement door Brussel
Kortegolffrequentie in de buurt
Hebt u en laat ons de zeven schoonheden
Stedelijke ruiten van de meest diverse materialen
Geheel in de geest; kinderlijke onschuld samengebald
Een schuchter eerherstel gedijt beter dan ooit
Die met een paling converseert op…
Gerecycled ?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
617 Vandaag zag ik mijn
jeugd terug en aan de
achterkant van een
grand defilé in een
onderbelichte zetting
van vensters zonder ruiten
liepen vreemde vogels
zonder snavels mee.…
Een kat maakt rare sprongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een zwerftocht,
woorden op de ruit.
Prent van heilig dier
verlies van oneindige liefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
haar bank bleef overeind,
schijn aangelengd met water.
Mijn porseleinkast
sculpturen breken er doorheen,
in kristal en marmer.…
De Ratelslang
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.223 Dit opgerolde kwaad, meetlint van zonden,
ligt schuldeloos te slapen bij de ruit.
Rondom hem liggen lappen oude huid.
Wie zoveel zont, vervelt ook onomwonden.
Al eet hij vlees, hij adviseerde fruit.
Maar Eva kon zijn boodschap niet doorgronden.
Hij ratelde nog wel zo opgewonden,
flitste zijn vleesvorkje wild in en uit.…
De regen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 De regen ranselt tegen de ruiten
en roffelt op het dak.
Maar ik moet naar buiten,
weggemoffeld in mijn jack.
Windvlagen als zweepslagen
tillen me bijna van mijn voeten.
Binnen zie ik welbehagen
door brillenglazen vol heldere sproeten.…