3411 resultaten.
Verweesd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
873 Een oorverdovende leegte
Overmeestert mij
Het gemis
Schreeuwt het uit,
Zonder geluid
Ik ben in de greep van
Een verlamd gevoel,
Verweesd verdriet
Ik voel me als een verlaten huis
Overwoekerd door
Onkruid
In de verte staat een oude fontein
Daarrond cirkels van opgedroogd water…
Marlies wordt een sterretje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
615 Marlies, je wordt een sterretje,
daar aan het firmament.
Zul je naar me knipogen als je
daar aangekomen bent?
De weg erheen is licht,
zo licht als je nooit zag.
Dus ga maar meisje, ga maar,
slaap eindelijk maar zacht.
En als je daar aangekomen bent,
daar boven aan het firmament,
vergeet niet om te knipogen,
want dan weet ik: je…
Sterven, mijn oudste zus gaat sterven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
662 Mijn oudste zus gaat sterven
Fineke Gerda is opgegeven voor de dood,
voor de laatste overgang
Mijn zus krijgt in die transitie
ook het maximale van wat het leven
aan liefde en hulp kan bieden
een pijnloze liefdevolle afhandeling
van alles wat het leven daarvoor biedt
Dan mag de dood een schaduw trekken en
mijn pijnloze unieke zus doen…
De laatste dagen van Marlies
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 Zo graag schreef ik iets opbeurends, zo graag schreef ik iets grappigs, lolligs, of gewoon over idiote acties die buiten plaatsvinden. Dat kost me geen moeite.
Maar wat boeit het jou wat er allemaal gebeurd buiten, niks toch? Kan 't jou iets schelen dat de zon schijnt? Vast niet.
De avond valt, langzaam maar zeker komt er een donkere deken over…
Niets meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 Zoals vergeelde fotos
van langvervlogen mensen
mij niets meer zeggen,
zo zal men
ooit,
ook mijn portret
emotieloos bezien.
Dan is er niets meer van mij over.…
Graf
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
557 (Kruis II)
De steen
die eerst het graf had
afgesloten
verzegeld
was verwijderd en de
tombe was verlaten, leeg
Hoe is het toch mogelijk
dat Hij zichzelf heeft bevrijd...?
Zowel fysiek als geestelijk
tot het uiterste getart
heeft Hij
met het vergeven
van schuld, ieder-
een verward...!…
Johan Cruijff
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
743 Een bijzonder mens,
een voetbalgod
is niet meer
R.I.P.…
Nr. Veertien
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
599 Nummer 14 uit Betondorp
J.C., slechts magische voetbalkwaliteiten
Cruyffiaans, zowel vocaal als aan
de bal, slechts een fabuleus fenomeen
niet te evenaren, laat staan te
overtreffen. Instituut. Icoon
Uitmuntende aansturing. Voetbalinzicht
Een absolute kenner die wist van wanten
Een geboren en getogen Amsterdammer, als
wereldburger en Catalaan…
De rokende pijp van het mortuarium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
507 Terwijl we richting de aula lopen,
werp ik een blik naar boven.
De rokende pijp laat weten
dat de oven brandt.
Wetend dat jij daar straks ook in ligt
in die nietsontziende vlammen
ril ik, in de warme voorjaarszon
en weet: dat na mij opnieuw iemand
naar boven kijkt, naar die rokende pijp.…
Voor Marlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 Uitgemergeld lig je daar, stervend van de pijn
vel over been, oh kon ik maar de grote genezer zijn.
Door kanker wordt je opgevreten, steeds verder gaat je lijf
de morfine slaat niet aan en al ben je een sterk wijf:
DIT is onmenselijk.
Botten steken door het dunne vel, wat eens glad was
nu rimpelt het om je lijf
je ligt te sterven van de…
Crematie van een moeder
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
664 er waren vijf zoons en geen één sprak
het geluid van dood hing in de zaal
en het gevoel bekroop ons allemaal
waarom niemand de stilte verbrak
en bij de tonen van het laatste lied
huilde mijn hart om al hun verdriet…
Avondwake
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Praten met mijn vader
Luisterend naar zijn zoon
In de stilte van de nacht
Zo intens en ongewoon
Verhalend over dingen
Die voor ons bijzonder zijn
Zittend bij elkaar
Soms rechtlijnig overal tegen
Vaak wel op één lijn
Pratend met mijn vader
Ook al is hij jaren dood
Van hem mag ik klein blijven
En hij blijft altijd groot…
Onsterfelijke ego's
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
543 Wanneer we niets doen blijven we leven.
Ons bloed blijft stromen.
De wereld draait door.
Emails blijven komen.
Wanneer we sterven kan niets verloren gaan.
Microben veranderen onze cellen in stof.
Onze genen reizen verder.
Onze ego's zijn onsterfelijk,
want ze hebben nooit bestaan.…
Over het leven en de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
612 Mensen vallen en overlevenden mogen opstaan.
Wij allen zullen moeten leren leven met de dood.
Mensen die dat leven aanvaarden zoals het is,
zijn niet hulpeloos klein, maar moedig groot.…
Telefoon
gedicht
5.0 met 3 stemmen
8.704 Iemand is een verre stem
in een doos niet meer, een sterke hand
niet meer of een te strak gestrikte
schoen, een doorgestikt overhemd, iemand is
een niet verwijderde gemiste oproep
nog misschien, een ingeslikt signaal
dat trilt van een bericht, iemand is
zo te zien zo uit je telefoon,
je kunt bellen wat je wilt
of me nog meer vertellen
--…
Van een deugzaam man.
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.231 Hier lig ik in mijns moeders schoot
Een vriend der vromen totter dood.
Mijn naam, mijn stam, mijn ouderdom.
Ik bidde (op zo goed weerom)
Dat men mij daarmee niet en kwel.
Het zwijgen past de doden wel.
-----------------------------------
mijns moeders schoot - moeder aarde
op zo goed weerom - op belofte van wederkerigheid…
En weer: zo'n kaart
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
636 De brievenbus gaat open, gelijk valt mijn blik
op een envelop met zwarte rand: ik schrik
wie ie er nu weer vertrokken naar daar
waar geen mens van terugkeert, gelukkig maar.
Snel geopend, ach jee, oh gossie,
'k Had je pas nog aan de telefoon
alles was nog heel gewoon
nu ineens kan dat niet meer, echt niet.
'k Heb wat met die randjes-post…
Nadat haar man begraven was
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.414 nadat haar man begraven was
liet overgrootmoeder Betjie van Middenspruit
hem opgraven
en trok hem een ander zondags pak aan
‘ineens begrijp ik het’ zegt mijn moeder
‘ik zou niets liever willen dan
daar bij die hoop grond te gaan graven
net zolang totdat ik bij je vader ben
tot bij waar hij is en hem
aan zijn schouders optil
die onontkoombare…
alweer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 lag de kaart in de bus
tussen reclame en huis aan huis
weer een vriend dood en
nog zo jong als een zestiger
aan alles denk je dan terug
en waarom hij maar dood ging
ergens denk je aan het noodlot
mooi woord voor die blinde kracht
die rottig schept en vernietigt
noem het God, maar zou te veel
eer betekenen, zie beter verloren
geliefden…
Rijkgevulde kinderhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 hoi lief
meisje wat
zoek jij
tussen dit
heerlijk geurend
groene gras
oh boterbloempjes
en madeliefjes
deze vond
mijn mammie
het allermooist
zij is
naar de
hemel ja
pas
pappie zei
als zij
ze ziet
lacht mijn
mammie door
de wolken
heen
straks als
ik weer
naar huis
ga druk
ik een
dikke kus
op haar
foto op
het vele
hartjes…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
688 de zin van het leven
de zin van de dood
te moeten aanvaarden
probleem levensgroot
ik zie de natuur
als normaal proces
dit aardse bestaan
vormt mijn levensles
de dood niet ontlopen
hij woont in mijn stad
ik zie hem als vriend
op mijn levenspad
ik maak me niet druk
om het naderend eind
onvoorspelbaar blijft het
‘t wordt nooit omlijnd…
Elegie
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.009 Hij had hobby's, eigenaardigheden, fascinaties.
Zo zachtzinnig was hij, fijngevoelig, hij had pianovingers.
Als hij zijn handen balde, waren zijn vuisten klein.
De onbemande auto heeft hem ingehaald.
Het kwam onverwacht, al is het altijd te vroeg.
Niemand gaat te laat. Wij zullen ons aan herinneringen
moeten vergrijpen, zoals je masturbeert…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
849 Je moeder is je moeder
je wilt haar nooit kwijt
maar één maal zal het gebeuren
dan is het haar tijd
Ze was er altijd
ze baarde je en je groeide op bij haar
van baby tot volwassen zijn
het is nu helemaal klaar
Je had haar nog een kus willen geven
je had nog zoveel willen zeggen
maar nu kan dat niet meer
niets meer om uit te leggen…
Frans Vogel overleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
613 Opnieuw is er een dichter doodgegaan
zo rauw zo grof, zo ongesensureerd,
zijn werk zal tenminste blijven bestaan
hij stierf, zoals hij wilde: niet verkeerd.…
Op de kerkhove.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Speel, kinderen, huppel lustig ende blij
Over der doden sode,
U lachet dat jonge jaargetij,
Mi sietet ter nauwer node.
Speel, kinderen, laat u niet storen die vreugd,
Huppel ende dans maar wakker,
U groeit ende bloeit die lieve jeugd
Tot op de godesakker.
Sijt gi later eens moedegespeeld,
Hebt gi genoeg der lusten,
Dan komt een…
ga liefste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 de glinsterende
sterretjes gaan
jou verlichten
jij warmt
je onder
de gloeiende
zon
de volle
maan maakt
jou licht
in gewicht
wat jij
hier niet
meer kon
zwevend rondom
de aarde
bijna nabij
handkusjes zend
jij roept
ik ben
eindelijk vrij
eeuwig geen
pijn meer
noch zorgen
angsten verdriet
't verlangen naar
elders was…
Het gebed in je handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
509 ik heb je
vingers gevouwen
met het gebed
in je handen nog
warm van vertrouwen
wij kenden
je diepste verlangen
naar liefde en rust
na een emotievol leven
waarin jij alles hebt gegeven
je ogen
zijn niet gebroken
je bent mee gegaan
met je ziel na afscheid
van ieder waarvan jij hield
je bewaarde je lach
als het laatste dat
jij…
Pointing to the skies
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
595 Ik zie het leven door heel andere ogen
Je afscheidsrede vond ik prachtig hoor
Het ne me quitte pas, het jongenskoor
Abide with me, het was heel ingetogen
Ik zou mijn lief je tranen willen drogen
Ontsluit je hart en ziel, leen me je oor
Nu ik het voertuig van mijn geest verloor
Kom ik in vlinders op je toegevlogen
Dans ik in goudvonk boven…
rustakker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 rustakker
mijn leven ging voorbij
ik heb het al gehad
en legde langzaam af
een prachtig kronkelpad
achter mij hoorde ik
de snelle tijd nog razen
jij blijft
mijn hart stond stil
zij sloot mijn ogen
het avondlicht verdween
en nam zwaar afscheid
ik ging rusten
jij beweegt
ik blies de adem uit
de kaars mocht aan
het gewaad hing om…
afscheid
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
762 we hielden jouw hand
vast in de onze
kusten jouw koorts
we streelden jouw wangen
en we lieten onze tranen los
in vrije loop
je mocht gaan – we wilden het niet –
het verdriet was groot
toen je ons verliet
maar toch zijn we blij voor jou,
jouw pijn is weg
de koorts gesust, jouw rustige slapen
zacht gekust
in dankbaarheid, in…