1936 resultaten.
Dolende Dola
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Waar kind'ren
In fabrieken zijn
Samengeperst
Om te leren,
Om te studeren,
Om hun leven te beheren
Scharrelt
-welhaast onzichtbaar-
Een schaduw rond
Doffe ogen,
Verbeten mond
Dola wordt hij genoemd -
Docent
Op
Loop
Afstand
Al dolend in een
Te vol fabrieksgebouw
Wordt hij geacht
Drie groepen tegelijk
Te beheren…
Tuin der Lusten
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
3.257 mijn warme wens is
dat ik je vind
in dit lichtblauw labyrint
mijn rood gemoed
schaamrood op de kaken
doet me naarstig zoeken
opgewonden passeer
ik die blauw stralende
lichtheid van jou
sporen van een rein verleden
ik ploeg door je gele
afstandelijkheid heen
struikel over je opgelegde
paarse spiritualiteit
tot ik je zie verschijnen…
Geef mij een leven waarin het nooit later wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Waar het leven zich
Bevindt, vraag je mij,
Waarop ik je alleen
Maar zeggen kan dat
Jouw leven net als het mijne
Zich altijd in het Nu
Afspeelt, nergens anders,
En zeker niet in de tijd -
Kijk goed om je heen
En zie dan dat het leven
In het moment wonderlijk
Stil is, waar je ook bent -
En dat je afstand hebt gedaan
Van de kracht…
Ik en jij zijn wij!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.285 Op afstand draag je me op vleugels om te leren vliegen als een vogel zo vrij.
Ooit vliegen we samen zij aan zij.
Dan wordt ik en jij een wij!
Voor mijn engel!…
het psychiatertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 psychiatertje
na de zoveelste halve gare in kaart te hebben gebracht,
in het urinoir, bij het terugschroeven van de voorhuid over zijn eikel
en de aldus ontsnappende dampen bewonderend,
vroeg het psychiatertje zich gekweld af,
of deze stomen, samengeperst in de machinekamer van een dinkytoytreintje,
bij machte zouden zijn om dat treintje
over de afstand…
Ontluikend verleden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
460 waren we hier al geweest
waren we eerder onszelf
in afstand, nabijheid
in gezamenlijk verliezen
hebben we nooit bestaan
na afscheid, herinnering
vergeeld vervagen, vergeten
in dozen op verlaten zolders
in avondlicht langs kale muren
als huisraad zonder handen
zullen we elkaar ooit weerzien
ergens aan zwaarte voorbij
zomaar,…
Simpele vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
897 Waarom lijkt vrede zo verontrustend
in ruimte die leegte inneemt
omdat het waaien vragen heeft
tot in de dood, het stille zwijgen
wanneer jij afstand in gedachten kan overbruggen
is jouw zwijgen tijdloos in jouw eerste levensvragen.…
terminale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 voorlopig blijft alles bij hetzelfde
geen ontkennen meer aan
bestaan is totaal afwezig
afstand door verte ingehaald
aan het einde van de dag
zijn de uren nog niet af
is ruimte gevuld met lege zachtheid
zijn gedachten blind en
is water ontkalkt, daartussen
valt onraad uit gestrekte hemel
blijven ogen onbewogen
en ratelt lucht ademloos…
Nagedachte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
558 De mislukking ingepakt
in dozen zonder opschrift
dozen die niets verraden
van de vijf smaken
van de liefde, haar netels
en het plakgras eromheen
Bij jouw spullen de misverstanden
de stille pijn van afstand en
niet na te vertellen grapjes
die ik meteen vergat
in mijn verlangen
naar gezelligheid
Dag dozen…
woont in de stilte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.082 ik haal je zerk
niet om
jij rust in vrede
maar spookt nog steeds
in mijn gebeden
woont in de stilte
van mijn lijf
woorden zijn er
nooit gesproken
tijdens jouw verblijf
ik wilde graag
de kleur en
fine fleur van leven
die jij aan anderen
wel wist mee te geven
zelfs in je afscheid
is die afstand er gebleven
maar in het beven…
weemoed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het is het stille lege nest
op de schoorsteen
de blauwe sluier rook die
over de daken reist
de overgroeide kuil bij de rivier
een vogel die in de verte roept
de verdwenen zandweg
de afgepelde oude verflaag
het is een dag
vol nevel en dauw
de beklemmende middag
het stuurse zwijgen
het dorp dat nooit
mijn dorp werd
de korst van afstand…
herleiding
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
390 we moeten een nachttrein van zijn tijdlijn
ontdoen, wachten op afstempeling
een bierglas vullen, op gezette tijden
problemen van personele aard oplossen
uiteindelijk een afstand verkleinen die ligt
tussen nader tot elkaar en vroegtijdig
we kunnen nog wonen in herinnering
onze toekomst doorzoeken op herhaling
als we onze daden bij een…
je glimlachte voorbij
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
2.720 je lopen heeft
iets gratieus het haar
blond opgestoken
je neusje in de wind
de ogen wat geloken
je blikt nog lente
in de zomerzon
aarzelt en kijkt om
ik lach het volle licht
in je verbaasd gezicht
je stem
klinkt lichte tonen
in herkenningskleur
je parfum is herinnering
aan eerste kussengeur
ik kreeg een hand
op armlengte afstand…
Rondedans
netgedicht
5.0 met 18 stemmen
814 langs woelige golven gekomen
zijn de dromen van het bestaan
dat zijn vruchten laat groeien
in het hart van de verbeelding
de geschiedenis wankelt
terwijl jij en ik willen geloven
in een beleving van beloften
bij onze liefde en beider hoop
gedragen aan zelfde ringen
doen ze wat wij niet weten
een rondedans om te bepalen
de bron op afstand…
Grote liefde, intense pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Voel je niet die enorme afstand met boven?
Vergeet je de pijn voor een dag?
Ga je weer in geluk geloven?
Rouw gaat traag,
het mag er zijn.
Hoe groter de liefde,
hoe intenser de pijn.…
Onoverbrugbaar
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
174 Onoverbrugbaar lijkt de afstand
tussen toen en onze liefdesaffaires
onafhankelijk
van elkaar diep
in het moeras van de rode namen
en telkens wanneer je een slok neemt
van de liefdesdrank die voor je staat
denk je terug
aan mijn armen
die in het matte van duisternis
jouw stille ziel omhelsden
met alles wat ik niet in bezit had
en…
Gat in de dag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.132 Slaap maar lekker door
Het is zondagochtend en er is niks te doen
Ik ben met afstand de slaapkampioen
Slaap maar lekker door…
Dochter.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.765 Ach, ik ben alleen
je moeder maar,
'k wil op afstand
op je passen.
't Zit erin gebákken
denk ik, ach, misschien is
't overdreven,
misschien ook niet,
láát me nou maar even...…
Luister
hartenkreet
4.4 met 26 stemmen
1.886 Luister mijn allerliefste
Mijn woorden voor jou
Jij leeft nu je grote geluk
En ik kijk toe op afstand
Negeer mijn tedere gevoel
Mijn vriendschap voor jou
En vooral mijn oprechtheid
Het is alles wat ik kon zijn
Ik heb zoveel pijn doorstaan
Miljoenen tranen vergoten
Over het gemis maar gezwegen
De hoop en de teleurstelling
Jij ging…
Beide voeten in het donker
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
979 De nacht dempt elke kleur
en zwart het witste wit tot een vermoeden
ik verschuil me moeiteloos in ’t veld
onzichtbaar voor een ongewapend oog
terwijl ik niets heb te verbergen
een motor jankt de nacht in
ik meet de afstand groot
voorbij de eindigheid
blind geworden door de duisternis
neem ik wat stippellichten waar
als aardse vonken…
Het meisje van mijn dromen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.560 Omdat je weet van mijn gevoelens
mag ik niet te dicht bij je komen,
hou je me op een veilige afstand
en mag ik alleen maar van je dromen.
Omdat je weet van mijn gevoelens
kan ik niet thuis bij je komen,
slapen we nu definitief apart
en mag ik alleen maar van je dromen.…
Tijd
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.432 tijd heelt niet alle wonden
nee, niet allemaal
de kleur van het leven is soms zoek
daarom doe ik vaak mezelf tekort
toch is het tijd voor verandering
de cirkel moet gebroken worden
nieuw geleerde dingen toegepast
weg met overbodige ballast
ik heb zoveel pijn doorstaan
zoveel tranen en teleurstellingen
soms kijk ik als op een afstand toe…
Aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Op weg naar huis passeer ik
de terrassen, vriendinnen
zitten ontspannen te praten
met een warme jas aan
Ik geniet van de gezelligheid
de verbondenheid
die me aantrekt en
waar ik afstand van neem
Ik hoef er niet bij te zijn
om op een geschikt moment
ter sprake te brengen
hoe het echt met ons gaat:
onze zielenroerselen
bij de persoonlijke…
'Nakomertje'
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
4.949 Vol kinderlijk enthousiasme geboren
in het reeds volwassen huis
met alleen grote broers en zussen
met afstand de benjamin thuis
Velen zagen haar als ‘het zonnetje’
alleen zíj zag die zonneschijn niet
want aan de binnenkant van die stralen
voelde ze best vaak veel verdriet
Vooral door het grote verschil in jaren
groeiden ze ongemerkt uit…
Stoomboot in de mist
netgedicht
2.6 met 44 stemmen
4.649 Zwaaien verkleint de afstand
tussen wat is en wat gaat komen.
Zie de maan en zie de bomen.
De wind waait letters
door het woeste water.
Komt hij nu of komt hij later?
Een moeder sust.
Een oude heer met witte haren
stelt haar dochtertje gerust.…
Os
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
1.129 Zou kunnen denken aan "bot"
of het jaar van de "buffel"
en Olympische spelen
In het merg der dingen
een Chinees met twee
gratis boodschaptasjes
Links de groenten
zo'n elf honderd gram
rechts de tofu
Het gaat om het zoeken
naar evenwicht
de juiste afstand
tot de dingen
vervolgens ervoor gaan staan
bijvoorbeeld een tank
op weg…
Is er nog wel een keuze?
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.227 of afstand houden?
Geef jij het aan?
Vol overgave...
of goed doordacht?
Kun jij me helpen?
Goudeerlijk...
of op m'n woorden letten?
Wat kun jij aan?
Heel voorzichtig...
of ervoor gaan?
Mijn hart weet het al!
Mezelf helemaal geven...
of totáál verliezen?
Is er nog wel een keuze?…
Vluchtend zand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
605 Geen goudkleurige akkers
met bloemgele korenaren
maar diepgebogen spijt
toen ’t spreken mij nog toebehoorde
in talen wereldwijds
het gezucht van falende duinen
en ’t zicht dat gelauwerd en tijdloos
de afstanden schiep werpt nu
stroken nevels met aan de randen
het stoffige vluchtend zand
zelfs het water krijt strepen
aan de horizon en…
Je bent ver weg nu
netgedicht
3.9 met 37 stemmen
1.951 Je bent ver weg nu, niet alleen in afstand,
maar ook mijn hart
weet zich verloren soms;
Het vindt je niet meer,
wil de droom niet dromen
maar drinkt van stil verdriet
omdat er zoveel niet gezegd werd, nooit begrepen.
Je bent ver weg nu, en ik kan de kloof
niet dichten,
ze is er steeds en wordt misschien wel groter.…
Van de toren blazen
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
629 De menigte op afstand
keek ademloos toe
zal hij wel zal hij niet,
’t blazen was ‘r wat ie in de hoogte
daar achterliet,
hij blies zijn wangen op,
tot ze vol waren gelijk een ballon
liet de lucht ontsnappen
en iedereen weet nu
waarom hij hoog van de toren blies.…