1267 resultaten.
Ik mis je meer en meer
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.677 Zwevende gedachten dolend in mijn hoofd
Stof genoeg voor slapenloze nachten
Als in een film gaan jouw beelden aan mij voorbij
Zie je volle lippen die zo vaak naar me lachten
Donker is de lucht opgelicht door de volle maan
De uren verstrijken de tijd tikt gestaag door
Het wordt weer tijd om naar dromenland te gaan
Maar mijn onrust blijft de…
Deprimande
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.125 Een misselijkheid van de ziel
tollend cirkelend
draaiend malend
onrust zonder gedrevenheid.…
Hoe zacht en teder
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
1.879 Zeker, er is armoe en veel honger, oorlog, onrust,
mensen zoeken naar de zin van hun bestaan;
staks gaan ook de herders weer op pad nadat
ze 't lied dat klonk voor hen hebben verstaan
dat er een Redder zou geboren zijn, te vinden
in een stal, gewikkeld in wat doeken...
Moeten wij in armoe dan gaan zoeken
en gaan knielen voor een Kind?…
Het onafwendbare
gedicht
2.5 met 110 stemmen
30.575 We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient,
wil je soms wieden omdat het zich aandient.…
Als de adem draagt
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
752 mijn dak kent
geen vaste plek meer
het is verloren gegaan
plots is er
na zoveel jaren
een doorbroken bestaan
de grond behoort mij
niet meer toe
ik draag de koffer voortaan
van hier naar daar
verspreid over de tijd
die mij nog rest
op en neer en verder
naar het onbekende waar
verleden wordt geleden
in de onrust van het hart…
het kind en het glazen vogeltje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
706 zachtheid
of een lief woord
dat deed vermoeden dat ik bestond
met het oor tegen een helderblauwe hemel
om in geluid
van nergens eindigende warmte
te kunnen wonen
ik tastte dan aan mijn hart
aan het kind
dat daar stond, hoopte dat God
het zou horen
dat de regen, die het verdriet
bleef verdragen, mij zou inschepen
vanuit mijn onrustig…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 de waanzinnige liefde
is al zo vaak geschreven
In vervoering of de pijn
bij het verdrinken of zweven
Diepste verlangens dromen
of gekwetst zijn in de ziel
Harten die zijn verbonden
ontluikende liefde fragiel
Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds onrust…
adres onbekend
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
648 ruig woest en leeg
de ruimte
ik legde mij neer
en droomde daar over mijn eigen wereld
nooit zorgen over eten en drinken
een beschermend dak niet nodig
immer achtergrondige muziek
ik zou volmaakt gelukkig zijn
maar een donkere wolk
deed mij beseffen dat deze
droom in een gedroomde droom
intens kwetsbaar was
wakker geworden door de onrust…
Delta van de dromen?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Oh, dat onvolmaakte verlangen,
zo met enig lot verbonden,
zacht ontaarde onrust,
spiegel in de tweedeling
van geaarde geslachten.…
Voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Onrustige blik, licht gebogen,
geen echte bink zo te zien.
Was híj nou degene om wie zij
zo eindeloos lang had geweend?
Wrok noch compassie ervoer zij
terwijl hij voorbij werd gebeend.…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 de deur
van het paviljoen gaat
van het slot
de kleine jongen
onrustig hart
waar is mama?
gespitste oortjes
waarom is het zo stil?
tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Ik herkende de reflectie
van het beslagen glas
waarachter destijds
luidkeels onmacht werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van…
Zij die verdwenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
519 Wat bleef was de onrust in oprechte
spijt, dat zij slechts in persoon
een leven met ons deelde in gedeelde tijd.
Zij die verdwenen. De vervaging
aan hun herinnering is nu bijna
dood. Hun gezichten zijn nu nog
slechts vage schimmen.
Hun gemis een signaal van een
mogelijke dood.…
Het onafwendbare
gedicht
3.5 met 2 stemmen
8.390 We zetten ons schrap
tegen de onrust, maar de liefde rust niet, laat niet
betijen. De liefde drijft boven, barst van het blad,
het is niet te stoppen. Overal scheuten en botten
en kroos. Waarom wil je wieden wat er zich aandient,
wil je soms wieden omdat het zich aandient.…
In liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 Zoals de zwaluw de warme zomer beschrijft
in blauwe lucht, in zwevende vlucht, zo wil ik
onze innige liefde beschrijven
in liefde
die meegaat met het deinen van de zee
in liefde die
in de ochtend de zon begroet
zo zal ik steeds beweren
om de onrust te bezweren
hoog in de lucht in vogelvlucht
om het land te overzien
het leed te…
Herboren als genie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 ik heb
vannacht voor
het eerst je ogen
op zien lichten
uit de onrust
waar jij in slaapt
ook hoorde ik
het lage zoemen
van de frequentie
waarmee jij
soms met
anderen praat
die dislocatie
neemt je
krachten weg
en laadt niet zo
vaak maar wel
heel snel ook op
dan lijkt het
of je weer
herboren bent
ontdaan van
remmingen en…
Gedicht
gedicht
2.5 met 157 stemmen
77.129 Als we dan liefhebben, liefhebben
tussen veel papier, holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:
Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,
het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds…
Vluchteling
netgedicht
3.4 met 320 stemmen
66.320 Kleine witte duif
vertel me wat je ziet
tijdens de lange vluchten
wanneer je drijvend op de wind
de weg naar ‘t nest zo feilloos vindt
langs blauwe of bewolkte luchten
Kleine witte duif
je hart is vol verdriet
ik lees de droefheid in je ogen
waar de onrust schemert; vaag
je vleugelslagen worden traag
het weten heeft je moe gevlogen
Kleine…
"Sexy zoen"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.498 Nee….. dat kan ik niet doen
Want ik kàn het niet verdelen
Liefde vind je niet in één zoen
Onbeschrijfelijk die verwarring
Bloemblaadjes dwarrelen op de wind
Rimpels maken het water onrustig
Hoe kan ik nu begrijpen wat ik vind?…
(De)generatie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.158 Maar ik ga die ik liefheb haten
om wat ze mij heeft nagelaten :
een zwakke geest die eindelijk ontaardde,
doch sterk genoeg die onrust in mij baarde.…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 Leeg te midden van drukte
Niets raakt me
Zoektocht naar vervulling
Onrust vragen
Heen weer waar
Weg wanneer
Geen leidraad, signaal
Teken aan de wand
Mijn eigen pad
Mijn eigen hart
Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen…
Kinderen die leren lezen
gedicht
2.3 met 130 stemmen
30.036 kinderen die leren lezen
zitten in lokalen
uit te rusten van
onrustige verhalen
er hangt een stilte
zoals tussen auto's
op parkeerkerreinen
en tussen bomen
en juf beklimt
het podium
met wit papier
kinderen die leren lezen
hangen letters te drogen
aan de wanden
van de klas
in de winter steekt
juf de kaarsen aan
en kinderen…
ik heb de vrouwen vaak na vijven nog zien vegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
919 Ik heb de vrouwen vaak na vijven nog zien vegen
In de spreekkamers waar dan al niets meer werd gezegd
De uren van de klok hebben ons klein gekregen
Tot genezer geroepen en tot ambtenaar geknecht
En ’s morgens voor de gesloten poorten
Staan de mensen die de nacht onrustig laat
Te wachten om zich te laten horen
Of enkel tot de voordeur opengaat…
Duizend nachten en dagen
gedicht
3.4 met 38 stemmen
16.296 Alleen ik vlieg nog rond met mijn vernederde onrust.
Nooit zal ik een keer mijn lichaam ontmoeten.
Een schuldig gordijn houdt me voor eeuwig van me gescheiden.
----------------------------------------
uit: 'Gesloten gedichten', 1964.…
piercing
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
2.077 zien
die was van een staafje met bellen voorzien
en verder hield zij, nog iets lager bij haar
haar edelste deel met een ring bij elkaar
ik vroeg haar voorzichtig of dat nou wel moest
en of zij niet bang was voor uitslag of roest
zij antwoordde mij: "Dit is echt naar mijn zin,
alleen kom ik zo nooit een vliegtuig meer in,
ook slaap ik onrustig…
vlinderkens (Ode aan Guido Gezelle)
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
1.417 Vlinderkens tintelen langs open bloemen
zachtkens strijken ze de boom des vlinders
de lenteregen had haar takjes gebogen
onrustig cirkelden ze tussen de bloesem
In verbeelding en gepeins
sloeg mijn mensenharte gade
ze vlogen waarlijk schoon
in harmonie met haar omgeving
Ze vlogen in grote getale om de lamp
heerlijk…
Het mobieltje van Descartes
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
679 De wereld beperkt zich tot deze tafel
en twee stoeltjes, waarvan één eeuwig leeg,
volkomen opgelost is zij, totaal geabsorbeerd
door de onrustige digitale schijnimpulsen
van haar druk en immobiel bestaan.…
Eeuwenoude wijsheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
896 Donker gevangen of vrij ademend leven
Onrust en angst of pure liefde ervaren
kiezen om naar pijn of lust te streven
zij scheppen verbinding met zilvergaren.
Het bloemenveld reikt naar de horizon
vindt vrede in verstrengelde zielenbron.…
Stille tocht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.521 Het is stil op het veld
Geen gewone stilte
Zelfs de wind vertelt niet
Zijn verhalen aan de herders
Toch zijn de dieren niet onrustig
Opeens verbreekt Licht
Het duister van de nacht
Een koor van engelen
Zingt over de geboorte
Van het kindje Jezus
Herders worden op weg
Gestuurd naar de plaats
Waar het Kind is geboren
Daar zien zij een…
Graf
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 Zware donderwolken
verduisteren maanlicht
de gele trompetnarcis breekt
in donkere nachtmerrie
naast de steen met de naam
van een vriend uit onzekere tijden
landwegen kronkelen zich
in zijn sombere gedachten
emoties stromen
zijn als wilde rivieren
tranen vinden warme wangen
alle onrust in een nacht gevangen
er is een weg naar…