6706 resultaten.
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 En als ik eindelijk durf te rusten in die
zachtheid, die niets wil fixen maar gewoon nabij is en
blijft, dan weet ik: deze gevoeligheid is geen last, maar een stille kracht
die liefheeft tot in het breekbare, daar waar zacht gezelschap meer zegt dan welk woord ook.…
Wanneer de aarde ademt
netgedicht
2.7 met 41 stemmen
623 Wind raakt mijn wangen
niet om te breken, alleen
om mij weer te zijn
De wind raast door de bomen
als een stem in mijn borst, niet luid, maar diep —
de aarde ademt door mijn huid. Soms vrees ik zijn kracht, maar
vaker laat ik me meevoeren, want in zijn eigen taal hoor ik iets stiller dan woorden.
De zee trekt en duwt als een kind
dat te…
Zwarte bladzijden
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
365 De heldere rode zon gaat onder
in de nevel van de late zomeravond
een vriend schrijft een haiku
over liefde en verval
vriendschap en vrede
oneindig lief onder het maanlicht
een minnaar schrijft een gedicht
over liefde op onleesbare bladzijden
nu het leven begint met aanvaarden
dat de stilte vreemde vragen kent
brengt hij het dieptepunt…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Licht blijft hangen nu
zachte stilte omarmt mij
hart zoekt eigen rust
Het lijkt of de avond
aarzelt net voor ze valt, en de lucht
kleurt langzaam, voorzichtig als een stille gedachte.
Alsof ik nu pas besef dat ik nog niet klaar ben, dat ik pas nu adem.
Geritsel van bladeren
raakt me zacht, een fluistering die
zegt dat niet alles luid…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Dat mijn gevoeligheid geen
breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
Medemenselijkheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
531 Ogen ontmoeten
stilte weeft een zachte band
handen vinden thuis
In gezichten lees
ik verhalen van tederheid en
terughoudend verlangen. Elke blik onthult
iets breekbaars, een glimp van wat niet durft te worden gezegd.
Stemmen horen die aar-
zelen, woorden die zoeken naar evenwicht.
In hun trilling leeft menselijkheid — de poging om elkaar…
In bed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 Heel de ochtend lig ik in bed
met koortsige gedachten
De lakens zijn zacht
en ruiken naar zeep
Ik weet niet wat ik van het leven vind
Ik weet niet, wat kan ik het beste doen?
Heel de ochtend lig ik te woelen
van de liefde te dromen
en heel de tijd te zuchten
of mijn hart wel echt zo zeker is
dat ik niet bedrogen uit ga komen…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Vleugels in zonlicht
geel draagt de stille adem
ruimte wordt mijn huid
Hoe de wereld met haar
stormachtige kleuren en ongefilterde
stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen.
Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.
In de luwte van deze zelf
gekozen diepe stilte zakt de trilling van
de ander langzaam…
Openheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
379 Blauwe ochtendlucht
ademt zonder grenzen meer
stilte ontvangt licht
Nu stilte in mij niet langer
een schuilplaats is maar een landschap
waarin ik durf te lopen zonder mijn stappen te tellen.
Ik kan de wereld weer ontvangen zonder haar te moeten dragen.
Geluiden die mij bereiken
komen niet meer binnen als scherpte
maar als open golven…
Bloemengoud
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.633 Wie heeft gezegd dat kunst
behalve kennis en kunde
ook kracht en overtuigingen
nodig heeft, bevindt zich gunstig
tussen het onbevangen dichtersgilde
het samenvloeien van genegenheid
kost de nodige moeite
en serieuze inspanning
nu de weg naar dichterbij
plaatsvindt via emoties
in de continue nabijheid
van een geesteswereld
waarin droomavonturen…
Wat nog geen woorden heeft
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.390 Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel,
een fluistering van binnen zonder helder doel.
Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg,
alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg.
Het willen begrijpen van waarom, wat of wie
soms is het niet nodig, soms is het de wil,
en soms moet het gewoon.…
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
123 Jouw gevoeligheid draagt
geen tekort in zich, zij opent lagen die anderen soms niet horen.
Kom thuis in de wijde
natuur die in jou woont, waar je eigen
ritme weer ruimte krijgt. Tussen ademhaling en
aanwezigheid ontvouwt zich de herinnering aan wie je altijd al was.…
In zangerige verpozing
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
197 De grauwe wereld vraagt
soms om een strakke maat
een vast ritme dat ik
niet altijd vind
maar in de cadans
van mijn eigen lied
ben ik tenminste
een vrijblijvend kind
mijn pauzes vallen
waar een ander praat
mijn zinnen buigen als een zachte draad
het is de vertaling van wat ik beleef
soms onbegrepen, maar voor mij zo waar
dus laat…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Van de eerste ochtend tot de stille nacht
ben je een toevluchtsoord voor mijn gevoelige ziel.
Onder je brede kruin verstilt de wereld,
en vind ik rust in alles wat je uitstraalt.
Je stam draagt de sporen van generaties,
waar kwetsbaarheid en kracht elkaar ontmoeten.…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
51 Kijk eens naar buiten
Zo hoog in die lucht
Zie je dan een kuiken
Of zie je een vrucht
Ik heb het over de wolken
Zo hoog, vergeleken ons beneden
Wat is de wereld toch mooi
Te mooi om binnen te blijven
Toch ben ik bang
Bang voor de buitenwereld
Want hoe moet ik dat dan
Zo alles alleen
Kan ik geen vragen stellen
En heb ik niemand om me heen…
De muziek ( A. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
759 Jij zult een plek
in mijn belevingswereld innemen.
Zoals jij jouw muziek
in mijn wereld bracht
herinner ik me hoe mooi je lacht,
hoe mooi je bent.
Ik zal je met mij meedragen
overal waar ik ga.
Alles wat je voor me deed, en nog steeds doet,
het is zo voor altijd goed.
Ik weet, nu, hoe mooi het is
dat ik jou heb gekend.
Ik was nodig op…
ZONDAGMORGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 Zondagmorgen
ik slaap m'n roes uit
door alle klokken
van alle kerken heen
Die roes ben ik voorbij!…
Lampion
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
453 Ach sirene
ach en wee...
Je weet
net als ik
dat het rijmt
op de zee
het lied
van de einde
loze dei
ning van de golven
en als de zon
straks wordt bedolven
dan licht één
een lampion
van duizend
kleurig vermiljoen
maar niemand weet
wat al die tinten
met een ziel
kunnen gaan doen…
Moederdag
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.966 De dag waarop ik haar laat zien
hoeveel ik om haar geef
een gevoel bij mij vanbinnen
zolang als dat ik leef.
Het gevoel daar heel diep in mij
wat ik heb voor haar,
heb ik niet slechts op moederdag
maar door het hele jaar.…
eindelijk!
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.471 Het gevoel weer vrijheid te hebben gevonden,
wat een opluchting!
Iets wat ik niet meer voor mogelijk hield.
Ik mag, ik kan, ik durf weer,
mezelf te zijn!
Te vertrouwen op mijn eigen gevoel.
Durven dromen van eindeloos veel mogelijkheden.
Ik zie de zon!
Eindelijk..…
Weer en stemming
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.002 Het weer geeft mijn gevoel aan,
bewolkt
het weer geeft mijn stemming aan,
druilerig
het weer geeft mijn weerzin weer,
stromende regen en donderslagen.
De weersvoorspelling voor morgen
zonnig, warm en droog
dus zal mijn stemming omslaan
als het weer, en is mijn gevoel,
mijn stemming en mijn weerzin
spoorslags omgeslagen.…
Je ogen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.222 Er staat geschreven in je ogen
geschreven waar je staat
Je gevoel bereikt je hand
je hand bereikt je hart
en je hart bereikt de mijne
mijn hart wordt verwarmd
verwarmd door de jouwe
en met jouw gevoel in mijn hand
Kijk jij mij in mijn ogen
waar het in geschreven staat.…
vertrouwen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 voorzichtig raak ik je aan
bang om pijn te voelen
durf ik het wel
ik kan niet meer tegen een traan
je voelt zo zacht
ik krijg een warm gevoel
ik word rustig vanbinnen
Dit is iets wat ik nooit had verwacht
ik hoef het niet te berouwen
het doet geen pijn
ik word blij van dit gevoel
volgens mij heet dit vertrouwen…
Bang
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
41 Gedaan om hun dat gevoel te geven?
Helemaal niks
Ik ben nutteloos
En daar ben ik zo bang voor…
eenzaamheid
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.877 Harde woorden
over en weer
een gevoel van eenzaamheid
overspoelen
de gedachten
aan wat eens is geweest…
ruïne
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.267 en als ze zich dan omdraait
weggaat
en geen laatste keer meer zwaait
dan heb ik het
gevoel
dat ik meer gestorven ben dan haar…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.023 Senryu
Gevoel verstikt mij
ik ben mijzelf verloren
op weg hier naartoe…
Houden van
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.570 Daar was je
opeens
uit het niets
ik viel voor je
als een blok
uit
het niets
is er nu
iets
tussen ons
er is iets
een gevoel
liefde
ik hou van je…
Geluk
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.227 Geluk is
een gevoel
van verwondering
dat
op
het
juiste
moment
je hart
beroert…
Gave - senryu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
534 ieder mens heeft een
gave dit ligt in het fijn
gevoelig weten…