De aarde spreekt

Oude wortel rust
een stille bron van wijsheid
ontwaakt in het licht


Onder je voeten leeft een
oud geheugen, een stille bedding waar
je mag landen. Geen haast om verder te reiken
dan je ziel verdraagt, de seizoenen kennen het ritme van je hart.

In regen, wind en wortels
herken je opnieuw wat onder de drukte
stil is blijven ademen. Jouw gevoeligheid draagt
geen tekort in zich, zij opent lagen die anderen soms niet horen.

Kom thuis in de wijde
natuur die in jou woont, waar je eigen
ritme weer ruimte krijgt. Tussen ademhaling en
aanwezigheid ontvouwt zich de herinnering aan wie je altijd al was.

Zoals de aarde alles draagt
zonder oordeel, mogen ook jouw kwets-
baarheid en stille wijsheid thuiskomen. Wat je zocht
in de wereld om je heen, heeft al die tijd diep geworteld in jou geleefd.

... Geïnspireerd door de wortels van een oude beuk. Een meditatief gedicht over thuiskomen, innerlijke wijsheid en de stille kracht van gevoeligheid. ...

Biografie van deze schrijver

natuur gevoeligheid levenskunst

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

1.7 met 3 stemmen 9