Wat bleef

Er is een verhaal dat vervaagde,
een tuin die zich achter ons sloot
op de dag dat we wisten
wat we niet meer wilden weten.

Maar niet alles ging verloren.

Kijk omhoog, op een avond
zonder wolken, zonder licht van steden —
de sterren staan er nog,
onaangeraakt door alles
wat we sindsdien deden.
Zij herinneren zich niets van onze val,
zij blijven gewoon branden,
geduldig en van ver.

Kijk naar een bloem
die opengaat zonder haast,
zonder verdienste, zonder vraag,
zonder kennis van goed en kwaad —
zij groeit gewoon
naar het licht toe,
zoals ze altijd deed.

Kijk naar een kind
dat nog niet weet
dat er iets te verliezen valt,
dat lacht om niets
en de wereld aanraakt
alsof het elke ochtend
opnieuw begint.

Drie dingen die bleven
toen de tuin zich sloot:
licht dat niet oordeelt,
bloei die niet twijfelt,
een kind dat nog niet weet
dat er een buiten is.

Misschien is dat
waarom we naar boven blijven kijken,
waarom we bloemen blijven planten,
waarom we een kind vasthouden
tot het slaapt —

we zoeken de tuin
in alles wat vergat
dat hij gesloten is.

verwondering, onschuld

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 1 stemmen 12