1811 resultaten.
Als haarfeest
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
414 je haar
piekt niet meer
nu het herfstig
is gesneden in
een schitterende
mêlee van
lichtend grijs
en het nog
zomers opgelichte
blonde bruin
het is de
nonchalante val
die vitaal jeugdige
krachten genereert
volume geeft en
in haar speelse
eigenwijze tijd
wat kleine
lieve stukjes
hemel presenteert
waar donker
dekkend uit
dichtbij…
Etherische varens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
469 miezerregen
die zachtjes mijn gelaat beroert
mijn geest verdwaalt zich
zoals mijn voeten
dit is de wijd open wereld
ik ben de geluidloze man
Welhaast ongrijpbaar verplaats ik mij
doorheen de grijze mensenmassa
onzichtbaar, geruisloos
ik ben een geest, een fantoom
Ik ben alleen
helemaal alleen, en heel ver weg
lopend door de regen
het is grijs…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 En je zag de zee
Donker en grijs, die op stranden beukte.
Je zag de sterren, in de zwarte lucht.
En je beefde, overweldigd als je was.
Toen het leek of je hallucineerde
Zag je dat boek, zonder kaft, verregend,
Dat in het bos lag.
En er was daar die fiets, weggeroest,
Een speelbal voor de wind.…
Zing gewoon je eigen wijs
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
866 Zie je wel, je bent een wonder
niets aan jou is saai en grijs.
Wees maar jij en blijf bijzonder
zing gewoon je eigen wijs…
Als levens franje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 zelfs aan
de hellepoort
wenkten je handen
liet je lach
de zonde door
als levensfranje
jij wees
het grijs de weg
die met knallen
was belegd en
waar jouwers nog
misnoegen grauwden
hen was
hemel beloofd
maar zelfs onder
de regenboog
konden zij geen zon
en warmte vinden
versteende hagel
vernielde vruchten
zij grepen weer mis…
Jouw zonnevingers
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
449 ik voelde hoe
jouw zonnevingers
hun pixels zachtjes
op mijn huid vlijden
na een lange reis
als lichtdeeltje
van de hemel maar
het aards paradijs
ik had mij
komend uit het
langdurig grijs en
somber van de hel
voorzichtig opgesteld
zodat de eerste
confrontatie niet zou
uitmonden in schade
verfrissend stroomde
energie door mijn…
Die spirit
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
305 wiegde
op benen die
je jeugd nog niet
konden dragen
danste met de pas
verworven stappen
om ons
daarna met
intens warme
vrolijkheid
heerlijk toe
te lachen
want jij
hebt doorgezet
sneller dan gedacht
de wereld veroverd
met je meer dan
stralende lach
bij jou brandde
het vuur van
ontdekking en
ontplooiing nog
toen de as al
grijs…
Zilverdoem
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
510 Mistroostigheid behoeft
geen kleur, een kleed
van zilverdoem bedroeft
een wilgenkant
die zwijgend zinkt
in dicht verwaterd land
de stilte weegt
vervaagt het al
omfloerst en leegt
tot daar een vogelvlucht
wit opduikt uit
de grijs vermiste lucht
meeuwen zwenken, hangen
alsof ze naar harmonie
verlangen
ze hijsen zeilen op de plas…
Aflossing
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
215 kruipen samen
het dal is diep en steil
het einde van de reis
schuift steeds meer voor hem uit
Draad op hoge poten die zich
spannend in de hoogte die hem
meenam naar de verte
waar alles anders was
Trok sporen door de steden
sneed vlakken in de velden
zag wat de mensen deden
hij heeft genoeg gezien
Laatste letters wasem
op een grijs…
Pastel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 Ik kleurde de zee in mijn droom in pastelblauw,
Haar branding in zacht wit, grijs en zelfs paars.
En schelpen in elke pastelkleur op het strand.
Met het zachte beige, bruin en roze
Herkleurde ik de zonsondergang op het strand,
Zo zacht gekleurd, als in mijn droom bedacht was.…
Het ezeltje Asinus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Als de tafel wordt gedekt en een knuppel
zijn benen strekt; hoef je geen schilder
te wezen om iets van kleur
tussen al dat grijs te lezen.…
De ontwaking van de natuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Kleine tekenen van nieuw begin
vol verwachting, een zachte aankondiging van groei die het stille grijs zal verdrijven.
Natuur rekt zich uit, ontwaakt langzaam uit
haar diepe winterslaap.…
Schreden des tijds
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Schreden uit het grijs verleden
Komen indringend op mij terug
De gezichten die opdoemen heden
Ontwijk ik doel bewust op de vlucht
Erkenning dat doet mij aarzelen
Het eigen zijn met hen van weleer
Wilde mijn levensweg met hen delen
Hun wegen stopten kwamen nimmer weer
En nu mijn klok begint af te tikken
Komen zij ongevraagd mijn resttijd…
De dageraad,
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
988 De klaarte groeit, de wanden worden grijs,
Mijn kamer leeft weer in de tijd.
Mijn droom is uit, ik word weer wijs,
O leven, lieve ellendigheid.…
waarom huil je
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.111 ben je afgedankt en oud en grijs
heb je in rollen jou verborgen
betaalde voor hun falen jij de prijs
zie je zo op tegen morgen?
huil je om je onzekerheid
opnieuw verraden, ingeruild
laatste haven dus ook kwijt
is het dat, waarom je huilt?…
Het stoffelijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
909 Ja stellig zal ik ooit verrijzen
uit het stof van grijs verdriet
op een Berg van Overgave
door het Dal van Angsten omringd
Mededogen zal de wolken vullen
die de laagten vervlakken zal
en uit het stof mijn driest herscheppen
aan de wanhoop heeft ontrukt
Als de Overgave wordt geslecht
en zomerzon het stof verzengt
resten van het nieuwe leven…
Huilen mag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.031 Gemengd gevoel in mij
als we bij het graf staan
ik heb mooie bloemen bij
en steek een kaarsje aan
Ik had ze niet verwacht
de vrienden tot ik ze zag
hebben eraan gedacht
jouw vijftigste verjaardag
Bijna allemaal vijftig jaar
fijne vrienden lange tijd
oudere mannen grijs haar
vriendschap zonder spijt
Vijftig jaar haalde jij niet
toch…
Vrienden voor het leven.
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
3.230 Maar het houd ons niet meer ieder uur bezig
Ik ken mijn maatje nu al dertig jaar,
Behoorlijk grijs geworden, en met weinig haar.
Ik wil hem niet missen, voor geen goud.
Met hem word ik echt heel graag oud.…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
Blinde Eerlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 woorden
Een nutteloos geweld
Letters die uit verzonnen zinnen ontspoorden
Door het geweten gekweld
Een geheim alphabet
Gevangen in een leugen
In een vreemde taal omgezet
Zinnen die niet deugen
Muren van onzekerheid
Gebouwd in een duizeling
De liefde raakt zijn glans kwijt
Bij de schaduw van herkenning
Kruipend door de mist
Grijs…
Oude jeugd
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.721 Mama, je haren worden grijs
ze krullen golvend in een dans
bekronen met hun zilv’ren krans
je lief gezicht als een ereprijs
Je ogen kijken door beslagen ijs
doch het staren krijgt geen kans
het vuur te doven in hun glans
dus schitteren ze zichtbaar wijs
je vele rimpels worden oud
ze plooien zich in diepe rust
moe van wat je hebt aanschouwd…
Vannacht
gedicht
3.1 met 49 stemmen
23.991 Ze lagen onder dun zwart ijs;
de een zag grijs, de ander blauw.
Ik heb ze op het gras gelegd,
dat hard onder mijn voeten brak,
hun lijfjes droog en warm gewreven
en ze mijn adem ingeblazen.…
Inkleuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.514 grauw
Niet dat ik me zorgen maak
Nu het niet zo klikt met jou
Niet dat ik me zorgen maak
Om de drukte in mijn hoofd
Mijn kaars die te fel brandt
En wellicht vroegtijdig dooft
Niet dat ik me zorgen maak
Om de twijfels in mijn leven
De rust die wordt gemist
En die jij me terug kunt geven
Niet dat ik me zorgen maak
Over ons tijdelijk grijs…
Zijde en flanel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.974 avond
horizontaal wordt weggekeken
men zich voor het circus van morgen
weer slaafs te laat te ruste strekt
éénzaam door de nacht woelt
broedend op nieuwe duivelstreken
dan wikkelen wij het schemerlicht
in ongekende glinsteringen
de carrousel van gisteren
in duizenden herinneringen
en bruist het feest in zijde en flanel
het aardse grijs…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 hortende tonnen grijs,
slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;…
Zonsopgang groet
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.706 Ondanks het grijs, de zon komt op
weer bewezen wat gisteren hypothese
daarover praat ik niet en verzin
het grote zwijgen, dat valt
Jij gemarmerd Jugendstil betovert
op de bank waarop ik lig het licht
dat aarzelt aan jouw buitenkant
parelmoert en opnieuw verdicht
Jij kraakt, geeuwt de toekomst uit
weet mij kijken met ziel en lijf…
huwelijk
hartenkreet
2.2 met 105 stemmen
11.191 de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aaneen geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde
Ons leven is een ketting
Met aaneengeregen parels
Wit, grijs…
Als een schilderij
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
982 De lucht lijkt momenteel
een heel groot schilderij
met allerlei gekleurde wolken
in vele tinten grijs, maar ook
wat rood zit er nog bij
En als het strakjes donker wordt
zien we een volle maan
een hemel vol met sterren
wanneer de zon weer onder is gegaan
'k Zie grijze strepen van een vliegtuig
vogels die hun nest opzoeken
maar boven in…
Wijze Raad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
654 Trots en fier staat hij daar, gebouwd in een grijs verleden.
Duizenden gingen en genoten intens van
het uitzicht zoals alleen op deze plek kan.
Voldaan ging ieder bezoeker dan op zijn eigen wijze naar beneden.
Nu de deuren zijn gesloten laat de ns-planner een vluchtige traan.…