2567 resultaten.
Heel en al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Wanneer alledaagse problemen groeien,
boven mijn overvolle hoofd,
hoef ik alleen maar in te stappen,
en op te stijgen.
Dan wordt alles weer heel,
want alles is er al.…
Onland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ontplofte wereld
binnenstebuiten
onwankelbaar
het water verzwolgen
en de korst een asfaltzee
een dode zee, onland
waar geen vee kan grazen
en iedereen honger lijdt
is een horrordroom
van anderhalf uur
in de bioscoopzaal
waarbuiten we vertrouwen
op kernbommen en slimme oplossingen
voor een menslievend milieu
want er zit geen groei…
Gebroken zon
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
481 ’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december
De tuinen daar ontberen elke groei
Mijn zomertijd die eindigde in november
Toen brak de zon: jij kapte alle bloei
’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter
Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op
De wortelstok bevroor in elke flinter:
De rozen komen niet meer in de knop…
Ik ben een boom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 die me draagt
ik wortel
in diepe lagen
de oude lagen
waaruit ik voortkom
waarin het zaad
van mijn bestaan
ontkiemde
dat geeft me m’n basis
de Aarde voedt me
via m’n wortels
stromen haar gaven
naar stam en kruin;
Ik voel de sapstromen
langs m’n ruggengraat
de sterke stam
geeft stevigheid
de kracht te staan
in weer en wind
te groeien…
Diepste verlangen
netgedicht
3.4 met 707 stemmen
81.161 Trappelend van ongeduld, nog even wachten
groei is zichtbaar aan de buitenkant
Niet wetend wat we kunnen verwachten
of wat er straks in het wiegje belandt
Zeker is dat je welkom bent
en dat je met liefde wordt omhangen
Ons geluk is ongekend
je stilt ons diepste verlangen
Een wens staat op uitkomen
nog even geduld
Het overtreft onze stoutste…
ei
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.639 Het ei tussen mijn oren
Vol toekomst maar nog niet gebroken
Broedend vol van woorden
Die groeien naar zachte zinnen
Steeds wil ik je lezen
Maar eerst moet je breken
Voor het leven je kan aanschouwen
Toen zag ik jou
En het is gebeurd
De schil viel in snel tempo op mijn hart
De liefde is geboren
Nu de zinnen zijn te lezen
Zing ik ze…
Stil weggegleden
hartenkreet
3.9 met 64 stemmen
3.707 De afstand is al genomen
Voelbaar in ieder moment
Gemis komt van een kant
Omdat jij me vergeten bent
Maar doe wat je goed lijkt
Het duurde al veel te lang
Ik groei nu met de dag lief
Niets maakt mij nog bang
Ik kijk weer recht vooruit
Verleden stil weggegleden
Trieste tranen verloren in tijd
Mijn hart is nu uitgestreden…
Dillema's
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
731 Mag je nazi’s
nazi’s noemen;
laat je de haat
daardoor groeien
of helpt het juist
dit kwaad uit te roeien?
Moet je nazi’s
nazi’s noemen;
helpt doodzwijgen
of hen te allen tijde
in woord en daad
bestrijden?
Ja,
dat kan, mag, moet!…
Als je oud bent
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.638 bent en gerimpeld
blijf je nóg de mooiste voor mij
Zal ik nog net zoveel van je houden
als ik zo vaak al tegen je zei
Schoonheid zit immers van binnen
en is niet aan leeftijd gerelateerd
En dat is wat ik zo aan jou
vanaf het begin heb gewaardeerd
Dus kijk je later in de spiegel
denk dan maar gewoon hieraan
Het aantal rimpeltjes zal groeien…
In kerend tij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 ik streek
heel even
tegen de vleug
probeerde
de sporen
nog te wissen
maar mijn
handdruk was
niet te missen
zag wolken
groeien tot
een felle bui
in ogen die
al stormden
in kerend tij
waar ooit
liefde en geluk
balanceerden
brak nu de hel
in wisselend
snel weerlichten
later vonkte
weer je blik
samen jij en ik…
Herfst
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
991 In de bekoring slaapt de zon
altijd tussen een glimlach
in het uithangen van de was
op het grote stadse balkon
groeien de dagen
uitéén in elkanders
verlegen brieven
omdat je juist hem
niet in het ademen
kunt laten vergeten
dooft de herfst
de zonkracht.…
Gaudix
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
891 Vraatzuchtige machines slaan
gapende scheuren in de flanken
van de bergen om Granada,
de stad waar statige buurten
gestadig groeien op de korsten
van het gewonde landschap.
Wat steenworpen verder
liggen in koele grotten
de oudste huizen van Europa:
Barrio Troglodyte,
waar het licht al duizenden jaren
in perfecte stilte balanceert.…
Zo laag op de aarde
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.335 rivieren die stromen en groeien
verdwijnen in het dorstig land
nooit de zee zullen bereiken
maar wellicht ondergronds
hun zoetwatermeren maken
wachtend op de wortels
van groene wijngaarden
samen met de trage aarde
tot paarse druiven en bloed
de lach van een gelukkige vrouw
van een man en een schreeuwend kind
haalt water van…
in het aanschijn
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
694 in het aanschijn van
een reeds te vroege geboorte
groeien tussen nagelaten generfde blaren
van een voorgaand najaarssterven
knoppen aan mijn bomen en
zie ogen naar een gemiste winter staren
niet dat mijn gemoed
eerder zal opfleuren in dromen
of dat ik eerder het licht zal erven
de schaduw lijkt dat nog te bewaren
wat niet is zal…
Passie
netgedicht
3.9 met 47 stemmen
1.053 Weer slinger jij door mijn leven
razendsnelle fijne draden kroelen innig
om zich heen
wil je leiden maar houd je niet bij
jouw kwetsbare draden grijpen
vertrouw mij
weef je teder door obstakels
begrijp de wil tot groei
als een granaat jouw
passiebloei te tonen
iedere passant stil te laten staan
maar....
laat mij teder weven.…
wij lieven ons steeds weer
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.388 Uit: Intiem genot
omarmd
slapen wij in
om te ontwaken
huid aan huid
in ‘t morgenlicht
nachtelijke geuren
beschermd
door handen
in hun bewegen
als spelende dieren
groeien wij
vanzelf
samen
tot één
gloeiend
lijf
en dromen wij
met gesloten ogen
oneindig geluk
ons lieven
in een zonnewind
als verstrengelde…
de pasgeborene
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
898 Ik heb de Nieuwjaarsnacht doorwaakt
terwijl een vuur me warmde
de pasgeborene ontwaakt
ik wieg hem in mijn armen
Ik zie de toekomst tegemoet
gesterkt door Godsvertrouwen
en weet dat Vader God behoedt
wat ik nu op ga bouwen
Eén jaar heb ik slechts met dit kind
dat ik mag op zien groeien
bij rozengeur of tegenwind
het zal me zeker boeien…
Bos
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
813 Ik weet dat wij
in bomen zijn uitgebroken
voor groei en strekken
naar elkaar en reiken
in liefde.
Ik weet: wij lopen vaak stuk,
stuiptrekken op hars, schors
en het kussen van rasp
en oud hout.…
‘t mooiste moment
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.442 een kus is geen contract
en een geschenk nog geen belofte
handen geen boeien; al groeien
nieuwe spraken mij door jou te zien
bleef het een zwijgen toen ik je vroeg
een laatste woord als ons moment
jouw lieve mond en zachte lippen
liefdevol lachend weten
waar in het stille midden
als bede fluisterend bloeit:
’mijn lief, ik heb je lief’;…
Houten vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 De ochtendzon strijkt met lange stoelpootschaduwen
langs de witte bak van de visafslag met rode opdruk
GEM.VISMIJN
VLISSINGEN
waarin gekloofd haardhout is opgestapeld
naast de bak zit Siep zich op te warmen
en uit te kijken over het berijpte gras
waarmee onze vallei bedekt is, groene
zee waarin de houten vissen groeien…
Flower power kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 was geen
flower power kind
had eerbied en respect
van huis al meegekregen
pas later ging ik
voor en tegen wegen
koos wat ontredderd als
naamloze de middenweg
de scherpste kantjes
had ik al opzij gezet
hekel de prestatiemaatschappij
snel consumeren maakt niet blij
nu speel ik met bloemen
droom van liefde met
een hart dat nog kan groeien…
Suites voor Annemieke XXVI
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 pillen en de tijd
een doosje vol vindbaarheid
waarop een vlieg landt
een lat-relatie
de afwas stapelt zich op
glimlach na glimlach
zo zacht zo open
daar gaar het grappen maken
oh zo makkelijk
geen tijd voor groeien
slordigheid in perfectie
in een holle boom
witte narcissen
en de geur van de lente
valt pas later op…
ONMISBAAR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.068 Zij heeft tijd nodig
om te groeien
en te bloeien.
Een bezig bijtje landt
neer in haar
snoeperig wereldje,
- zij verkent
- zij proeft
- zij verzadigt zich.
O vreemde wereld
wat herberg jij
aan mysteries.
Die grote woelige zee
onstuimig
geeft maar weinig
geheimpjes bloot.
Zo ook ...…
Vervagend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
570 Schaduwen tussen bomen
fluisteren hun woorden
in akkoorden van zachte bries
groeien in mosstille geluiden
door zonlicht gestrekt
tot drempels over zanderige paden.
Sluipend door en over elkaar
geven elkander geen ruimte
vormen zacht licht van de dag
om tot nevelige schemer
tussen verduisterend eikenhout
tot nacht elk zicht ontneemt.…
Dragen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De regen valt
Bevochtigd
Maakt schoon
Stof wordt vloeibaar
Druppels worden stromen
Zou er ooit een einde komen
Aan deze liefde
Soms stromend als regen
En net als wolken blijft groeien
Niet altijd een kans
Om neer te vallen,
en wordt alles door te wind geleegd
Maar als het komt
Dan is het mijn kans
De stromen op te vangen,
Te dragen,…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie,
en eenzaamheid,
gemeenzaamheid,
ze doen ons beide groeien
tot eens het water
van de stroom
in zee zal vloeien.…
EENS OP EEN DAG
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
982 kwam het pas
hij had heel lang gewacht
en steeds gedacht
eens op een dag
gebeurt het echt
er is geen keus
door liefde is hij toen doorgloeit
en alles wat hem nu nog overkomt
dat is een peulenschil
hij weet, het is Gods wil
hij richt zijn leven daarnaar in
hij doet en regelt alles zo
dat van zijn lichaam en zijn geest
een ieder groei…
gerechtigheid
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.087 Door zijn albasten leden
Groeien verse scheuten dood.
Vol jarenlang verlangen
Laat zij haar vingers glijden
Langs de pijn geladen kralen,
Prevelt versleten woorden
Die voor hem een Hooglied weven.
Haar lippen sluiten zijn ogen
Kalm bij zoveel gerechtigheid.…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 En alleen sporen achterlaten in vertrouwde dromen over dagen die passen in een jaar dat niet meer wil groeien
en nieuwe dromen laat slapen
waar de stilte
elke wijzer en schaduw laat wachten op een nieuw begin
van woorden en ontmoetingen
die niets meer verdringen en alles glimlachend laten ontwaken.…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 uit haar mond komen de vlinders
die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…