1982 resultaten.
Vriendschap
hartenkreet
4.4 met 47 stemmen
6.117 Vriendschap is een open deur
een huis om in te schuilen
en als het soms eens moeilijk is
een schouder om op uit te huilen
vriendschap is aandachtig zijn
en steeds opnieuw luisteren
naar verdriet, weemoed, angst en pijn
en tussendoor een bemoedigend woord fluisteren
vriendschap is verbonden zijn
in angst, verdriet en lijden
en als de ander…
lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.841 van je liefde
gebleven
je schrijft hoe het is
hoe de mensen daar zijn
dat het je zo goed bevalt
maar het doet zo'n pijn
dat ik geen liefde proef
waar is de warmte gebleven
is de afstand dan brekend
in ons leven
lief, wat is het stil
vertel me toch wat er is
zie je mijn tranen dan niet
voel je niet hoe ik je mis
laat mij niet lijden…
Het maantje
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.562 "Ik kan het u niet geven:
O, zo ge later, kind,
Ook 't levensheil wou hebben,
Dat men op aard niet vindt,
Denk dan aan 't zilvren maantje,
Dat door de wolken loopt,
En dat hij veel moet lijden,
Die op 't onmooglijk' hoopt."…
Een wimpel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 nog waait jouw vlag
zijn de kleuren sprekend
maar het doek heeft
zijn beste tijd al gehad
glans en souplesse
zijn gaan lijden door
de levenslange gang
van onze vier jaargetijden
ooit heeft de mast
een wimpel gedragen
die is gestreken toen
rugzakken overbodig bleken
het mechaniek kreeg
later onherstelbare averij
door een constructiefout…
Echt lang
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.233 Ze hadden ervaring verworven
en vonden elkander verdorven,
maar kroost mocht niet lijden:
ze wachtten met scheiden
tot iedere telg was gestorven.…
Finis
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.748 ‘Tot een groot lijden ben ik uitverkoren
en smart ligt, donker bloedend, midden in
de pracht van al mijn arme, jonge leven,
mijn jonge leven.’
Mijn liefste lieveling, weet gij dan niet,
dat ook mijn ziel omkomt in dood verlangen,
dat ook een lang verdriet klaagt door mijn dagen,
o, door mijn dagen.…
Méér minder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
557 Wie geen honger lijden wil,
hoeft niet méér te eten.
Eén keer per elke dag,
is al goed genoeg.
Goed is wat de aarde ons biedt.
Welvaart maakt ons verslaafd.
Gezond eten wordt niet goed,
in een fabriek.
Minder durven eten,
is wat slimme mensen,
langer leven doet.
Meer welzijn met minder welvaart.…
DAN LIGT ER ABSOLUUT MEER VREDE VOOR DE HAND!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
12 Ik ben niet van het hebben
Ik heb genoeg
Ik ben wel van het houden
Nooit genoeg van
Ik heb best veel spullen
Ik heb meer dan genoeg
Ik heb gelukkig meer om van te houden
Maar ook om van te huilen, te jammeren
Ik zie de wereld als een vreselijk ongeluk
Ik zou vooral de aarde meer geluk willen wensen
Ik lijd onder de pijn van oorlogen
Vooral…
De weg naar ware liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.541 een hel
De weg naar ware liefde
Ondraaglijke pijn en verdriet
Om aangeleerde systemen te doorbreken
Het is mijn hel
Mijn weg naar ware liefde
Bloed en tranen die ik vergiet
En al mijn kracht lijkt spontaan te verweken
Compleet verslagen
Lig ik bloedend aan haar voeten
“Geef het op.” zegt een zachte stem
“Er is geen reden voor al je lijden…
/////
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.179 Ze mogen elkander wel lijden.
Hun huwelijk is voor hen beiden
helaas minder leuk
en dat komt door de breuk,
want ze zijn door een deelstreep gescheiden.
Dit betreuren de twee ongemeen.
Het probleem - in hun maag als een steen -
vereenvoudigt zichzelf,
immers Noemer is elf,
net als Teller en dus zijn ze één.…
Het blonde
netgedicht
3.9 met 138 stemmen
515 ik zag zand
tussen je vingers
verglijden in een
constante stroom
van stukjes lijden
een enkeling
glinsterde positief
vlaagde speels
in de wind het
blonde van een kind
een constante
trits boodschapte
zwaartekrachtmoedig
altijd inwisselbaar
en diepbedroevend
jouw handen
hebben teveel
leven gegeven in de
afgelopen jaren zonder…
kerkhofkruisen
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
787 Kruisen op het koude kerkhof,
chrysanthemen op de graszoden
mensen denken nu aan de doden
aan pijn, lijden, as en stof
Een akker als tranenaarde
van tijd en dood ontdaan,
maar de eeuwigheidswaarde
blijft hier voortbestaan.
De oude treurwilgboom,
haar dunne blaadjes beven.
Zie hoe de levensdroom
hier is voorbij gedreven.…
Laatste wens
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
3.320 geen bloed voelen stromen
zo bleek als vaal katoen
mijn bed niet uit te komen
geen fut om iets te doen
volledig hol van binnen
als een lege batterij
soms even buiten zinnen
de wanhoop heel nabij
mijn passen voelen zwaar
het eten smaakt me flauw
ik leef als een kluizenaar
de wereld kleurt zo grauw
ik wil niet langer lijden
dit doet…
In witregels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 begonnen
een eenvoudig lied maar
de woorden klonken niet
de lach heb ik
uitvoerig beschreven zonder
echte warmte in het leven
papier en pen gaven
wel contouren aan helaas
zonder de pijn in mijn bestaan
ze zijn ontbloot van
de belangrijkste emoties
die ik in witregels goot
de bladzijden zijn leeg
het boek mocht er niet komen
ik lijd…
rijksarchief
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
549 je in het geneeskundige gesticht
je praatte nooit, je antwoordde op niets
soms verkeerde je in eenen toestand van razernij
je stootte onaangename en akelige geluiden uit
daarom moest je bijna altijd
een dwangbuis aan
je werd krankzinnig verklaard
ik was je even nabij
ik streelde over je naam
zacht sprak ik je naam uit
Adrianus, het lijden…
licht in duisternis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
924 je bent omsloten door duisternis
het voelt alsof er geen licht meer is
je verlangt naar betere tijden
het lijkt alsof je steeds moet lijden
je beseft dat dit niet waar kan zijn
dat er een einde komt aan die pijn
kom maar naar Mij, kom naar het Licht
laat Mij het zijn die je pad verlicht
laat Mijn hulp over je neerdalen
zodat Mijn Licht altijd…
Eindelijk rust
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.021 Keihard gevochten
Keiharde tijd
Kinderwens weg
Grijze toekomst
Jij zou verliezen
Maar niet toegegeven
Positief gebleven
In 3 jaren strijd
Nooit zeuren
Geen doodgaan gesprek
Jij ging door
Tot het laatst gevochten
Moegestreden
Jij wilde slapen
Jij ging slapen
Niet meer ontwaken
Nu is er rust
Geen vechten meer
Geen lijden meer
Geen pijn…
Satanisch leed
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
1.334 De duivel was ziek en goed van streek
Een mens die min of meer op hem zelf leek
Een lustmoordenaar eens door hem ingehuurd
Had hij onachtzaam ontzien en teruggestuurd
Dus was hij nu dusdanig bedroefd overstuur
Zodat hij zich jankend wentelde in hellevuur
Brulde kotsend naar beneden laat onschuldig lijden
Stuurde satanische demonen welke op…
Euthanasie
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.607 opgesloten in mijn aftakelende lichaam
moe en verdrietig van mijn eigen lijden
gulle eindigheid in besloten ruimte
verloren vrienden van vroeger
hoop op bevrijding van bezetting
van pijn en verdriet in overvloed
nu wachtend op een stem uit de toekomst
afscheid van achterblijvers in een dode ruimte
mijn kracht is weggeëbd en uitgeput…
Voorgoed weg
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.373 Voor jou die zoveel heeft moeten lijden aan je eigen gedachten
Jouw leven bestond uit leugens uit pijn
Je leefde van dag tot dag
Iedere dag deed je pijn
Diep in je hart
Diep in je hart wilde je voorgoed weg
Nooit meer terug komen, WEG
Weg van de leugens
Weg van de pijn
Weg van de angst
Weg van je ongelukkige leventje
Je had…
Vrijheid
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.412 dan gingen mijn gedachten niet langer op de vlucht
Dan was ik vrij om te gaan
hoefde niet steeds stil te staan
bij wat eens normaal is geweest
Nu voel ik me gevangen
in iets waar ik niet wil zijn
In mijn hoofd droom ik dromen
koester ik het verleden, heb wensen
om eens weer normaal te zijn onder mensen
Misschien is dat mijn grootste lijden…
haar witte dood
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
2.346 Hard zijn eist een
hoge tol die hij moest betalen
om maar niet te zwichten
Geen keus dan lijden bij elke
spin die hem de aanblik bood -
stervend in haar witte dood…
Het desastreuze lot
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
689 Het vers gemaaide gras
smeult als zijnde het laatste leven
dat ik benoem met woorden
die ik vond langs de leegte van het pad
de geur is oud en desastreus, het ettert
waar gebeurde momenten uit mijn hand
al strijkt de eer slechts door het omber
dat zacht doorweekt wordt door
woorden van vergiffenis
spreuken die het lijden verlichten
zijn…
Jij...
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.140 Jij
Die daar zo ligt te lijden
In het witte hospitaal
Jij
Die daar in het steriele
Een bacterie opliep
Bijna fataal...…
Gebroken liefdesband
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
489 zij kijkt verder dan het venster
overschrijdt de troebele horizon
waar liefde plotseling verdween
zij verdrietig eenzaam achterblijft
haar grenzen liggen dichterbij nu
tegen de wanden van haar hart
deerlijk lijden wil ontsnappen
tot barsten overgaat in breken
hardheid delft het onderspit
de avond brengt geen uitweg
nergens kan zij soelaas…
Met zachte hand geweven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 De levende letteren
spreken
waarin ik jouw naam
met zachte hand geweven heb
En in een moment van geloof
trilt de geest der onvergankelijkheid
oneindig ver
Verdiept mijn lijden
evenredig aan mijn begrip
Op het pad van
sensitief en eerlijk
begraaf ik het verleden
Want ik ben het heden
Het levende bewijs waarin ik sta
is in de baarmoeder…
Stilzwijgend
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
962 Ik hou van je
Zou deze lieve woordjes
Heel zachtjes hebben gezegd
Mij naast jou naakt hier neergelegd
Stel me voor je open
Bang hoe het zal lopen
Hou je wel van mij
Is er chemie te ontwaren
Ik kus je lippen, streel je haren
Geef me helemaal bloot
Ben als de dood
Dat ik zal lijden
Afgewezen af zal glijden
Zonder jou alleen
Ik hou van jou…
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Ik, die -zwaar verankerd- aan verleden lijd…
En in de bron van de maan baadt het licht van de zon.
Haar mildheid werpt goud als kleur over mijn ochtend.
En ik drijf de dag in.
Licht…
Onbezwaard…
De ademtocht bewaard,
maar stokkend van ontroering…
Want, neen,
niets is zeker.
Deze jonge morgen kent mijn oude gisteren nog niet……
het lot dat stuitert
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
500 boven de klanken van geduld
laakt het lichaam de behoefte
aan warmte en wijsheid
bedwelmd schittert het blauw van de tv
door een traan van het rechteroog
alhoewel dag veertien volmondig
het weten flankeert van wijze witte
jassen woorden is deze onrust
als knisperend van grind op mijn graf
geen dag zal nog zegevieren
wanneer het lijden…
In hogere sferen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
688 De ontembare wilde
in de woeste nacht
vol sterke drank
geestespijn
lichaamspijn
is het een wonder
dat wij het lijden
willen overstijgen
met van alles en nog wat?
Terug naar het grote Niets
toen we nog geen pijn kenden,
wat wil God toch van ons?
Of is dat God niet?…