inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

De jonge morgen

Alsof de nacht mijn lasten voelt,
ontlokt de hemelboog mij duizend zuchten…
Ik offer tranen aan de goden voor mijn zielenrust.
Zij helen de vleugellammen
en ook mij.
Ik, die -zwaar verankerd- aan verleden lijd…

En in de bron van de maan baadt het licht van de zon.
Haar mildheid werpt goud als kleur over mijn ochtend.
En ik drijf de dag in.
Licht…
Onbezwaard…
De ademtocht bewaard,
maar stokkend van ontroering…

Want, neen,
niets is zeker.
Deze jonge morgen kent mijn oude gisteren nog niet…

Schrijver: Martine Iterbeke, 25 jan. 2011


Geplaatst in de categorie: emoties

4,0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 148

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Henk Knibbeler
Datum:
26 jan. 2011
Email:
kers.verzengmail.com
ik moest even denken aan 'de zotte morgen'van Sjef Vanuytsel, maar daarna is het toch de fragiele woordkeuze weer van je schrijven die dit wederom bijzonder maakt om te lezen..

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)