1860 resultaten.
Traagheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 Blaren van
kaarsen
en namen
die als echo
versterven van kou.
Hoofdpijn
op vreemde plaatsen.
Achter hem
een vrouwenstem
die namen roept
en hoopt te raden
hoe hij heet.
Maar zijn horloge
is gebroken
en daarmee ook
de tijd.
Zou hij zich herinneren
dan zou hij
zo traag
als meeuwen
in ramen
passeren.
Maar voortbewogen…
IMPRESSIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
554 Vier gaten in een lege muur
Het ‘Pedicure’ is verdwenen
Zeker te weinig eelt en tenen
Of misschien gewoon te duur
‘t Is zondag zo rond negen uur
De kerkklok luidt en in mijn genen
Worden ze vederlicht, de stenen
En voel ik me weer rein en puur
Mijn kerkgebouw ligt in de polder
Mijn hond kwispelt een prima preek
Binnenin klinkt een oude…
Haantjes
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
726 Sommige haantjes laten het bij kraaien,
zijn er als de kippen bij om maar de
voorsten te kunnen zijn, onrust te zaaien.
Er zijn er ook die slechts elkaar verwennen;
ze verwaarlozen hun reden van bestaan –
het minnen van de hennen.…
De ellende van een ander
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
970 Is het wel eens opgevallen
dat we smullen van nare kost
Is het wel eens opgevallen
dat leed, om op te vreten is
Is het wel eens opgevallen
dat verdriet zo lekker weg leest
Is het wel eens opgevallen,
dat de ellende van een ander ’t mooiste is?
In een adem uitgelezen,
de narigheid van hem
In een ademtocht
met dichtgeknepen billen…
VERMOGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
483 ‘t Gedicht is als een toegestoken hand
Het wil worden gedrukt en aangevoeld
Het is op tegemoetkoming gestoeld
Het kan verwijderen of schept een band
Het schrijft zijn warmte diep in onze palm
Is licht dat zich door mensenbloed verspreidt
‘t Kan wegzakken in de vergetelheid
Liggen in een geheugenlade, kalm
Herinnerd worden en verbroederen…
COENACULUM (1) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 Wat heb ik hier eigenlijk nog te zoeken
Ik kan het met de anderen niet vinden
Mijn liefsten ligt allen te ontbinden
In graven, andere armen of in boeken
Of zijn gewikkeld weer in bakerdoeken
Mijn oogleden zijn als gesloten blinden
Waarachter vraagtekens ’t waarom verslinden
En uitroeptekens het gemis vervloeken
Ik zag je en je wou geen…
Het prozagedicht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
775 Dichter en prozaïst zijn het eens, de mens is
geïncarneerde taal, communicatiemiddel die
ons onderscheidt van ‘t dier. Is het volk nog
analfabeet worden verhalen op rijm gezet dat
werkt als skelet en houdt de tekst stabiel en
bewaard door mondeling door te geven. Die
noodzaak is er nu niet, dus ook de rijm niet.
Poëzie pure, de bloemetjesjurk…
COENACULUM (2) Voor B. (1944-2001)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 Ik zit met een gemis dat niet verjaart
Wij werden er in wezen mee geboren
Het rusteloze speuren naar de sporen
Van tweezaamheid lag vast in onze aard
Ons goddelijke lichaam was de taart
Wat waren we speciaal en uitverkoren
Gezegend en omringd door engelenkoren
Wij waren slagroom in Gods witte baard
Wat kan ik anders dan je te gedenken
Eens…
WEERSPANNIG
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
622 En nu de steen is weggerold
Ziet zij ze staan in de spelonk
De vele vaten die hij dronk
En die hem hebben uitgehold
Nadat zij hem de huid vol schold
Omdat de goddelijke vonk
Niet langer in zijn ogen blonk
Heeft zij in windsels zich gerold
Verwijt zij hem de wilgentakken
Waaraan hij het tuinieren hing
Nu heeft hij dronkemansverdriet…
WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Alice verbleef in artistieke kringen
Was zeer geliefd en onconventioneel
Ze declameerde voor het merendeel
Gedichten die de mensen blij ontvingen
Haar lezers hielden geldinzamelingen
Want verder had het meisje niet zoveel
Ze praatte met de vogels en ’t struweel
Was kleine heilige en kloosterlinge
Volgens haar vader had ze t.b.c
Dat hebben…
WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Alice, de ogen zedig neergeslagen
Moest lachen om de rol haar toebedeeld
Later heeft ze -wat moest ze- nagespeeld
Wat anderen nu eenmaal in haar zagen
Ze wilde Eddy du Perron behagen
Maar deze had een ander afgodsbeeld
Platonischer, en op zijn ziel veel eelt
Hij wist Alice te pesten en te plagen
Ze dreigde zich van kant te willen maken…
Schrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Er bestaan mensen die denken,
dat ze bio-grafen of bio-logen zijn.
Ze beschrijven levens en leven.
Toch, zijn ze veel méér dan dat.
Biologen en biografen zijn schrijvers,
die over hun eigen levens schrijven,
op nog ongeschreven bladeren.
Op een onbeschreven blad.…
WIJSGEER MET PILS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 Vandaag heb ik een filosoof ontmoet
Het was in de openbare bibliotheek
Adept van Darwin die geen vraag ontweek
Hij had al heel wat dingen omgewroet
Zeg mij zou het nu slecht zijn of juist goed
Of erg indien de palingsoort bezweek
Zijn grenzen een schijnzekerheid en fake
Zit de verbondenheid ons in het bloed?
Vraagschap, vaagheid, biodiversiteit…
POËZIE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
2.324 Poëzie,
tenger en sterk mirakel,
dat zich voltrekt boven een trosselke woorden,
boven een enkele zin,
boven een luttel woord;
ach trosselken,
ach woordenrei,
ach woord weiger van waarde,
wie heeft uw geest gewekt
en over wrokkige aarde
doen heilichten
- Gods blik die gloort -?
Dat is de tere, koninklijke kracht
uit eenzaamheid geboren…
ZINGEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
552 Het wil maar niet klinken
ik zal er een keer in verdrinken
in dit onnodige tijdverdrijf.
Dit zingen is mij een last
het lukt me niet
maar ik oefen alvast.
Gebroken akkoorden
dat past goed bij mij:
zingende noten
om een gebroken ei.
Laat het roesten en roken
en dan op een goede dag
of nacht: een gedicht dat
op zichzelf staat als…
Utopie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
479 Nooit zegt mijn vader
-hij is 93-:
'Het is lente'.
Wel vraagt hij bijvoorbeeld:
'Hebt ge de patatten al gezet?'
Zo zou ik een gedicht willen schrijven,
niet over,
maar DAT lente is.
Of slechts een woord,
een klank,
waarvan de nieuwe kracht
niemand ontgaat.
Ooit hoop ik zo ver te raken
in mijn poëtische zoektocht,
dat ik
DE klank…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Op grond van lezen.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
630 Tenen krommen het boek,
geplooid in zinnen
schuift poëzie even op
en valt terug aan wielen,
de banden kunnen zelfs
een tafel op voeten zijn
Gedichten reiken te ver
voor begrip en beelden
raken slaap aan,
één bladzijde wil rusten.…
Dichter in z'n element
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
460 de lucht betrok
het begon te waaien
en te regenen, niet normaal!
de dichter trok z'n zondagspak
aan en begon te dichten…
6811 BJ Armhem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
740 Op het Johnny Van Doornplein
Stapelen de zuipers hun sculpturen van blik
En lunchen dorstig op betonnen nasischijven
Strikt gescheiden van de patatjepeeërs
De dam van kots, zweet en verschaald bier
Hun openluchtbar is een effectieve barriëre
Tegen het V&D-volk dat jij ooit van alles toedichtte
Totdat je hier bekaf en ademloos nederzeeg
Electric…
DE OUDE
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
558 Zij, zij is terug, zij
Van ver voordat ik dichter werd
Wat moet ik met haar
Ze ziet er goed uit, lijkt gelukkig
Heeft verwerkt, keert versterkt terug
Niet langer gedwarsboomd
Droomt zij een voormalig paar bij elkaar
Waar was je vraag ik, ik had niet verwacht
Je ooit nog terug te zullen zien
Diep weggeborgen zegt ze, zwart gemaakt…
RAMSBECK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Zo liefelijk als het stadje was
Zo toegetakeld de poëet
Van wie niet een de naam nog weet
Van wie niet een de verzen las
Versvoeten vol versplinterd glas
Spoorden het dier aan dat hij reed
De schrijftaal die hij openreet
Vormde een incompleet karkas
Het vakwerk dat het stadje sierde
Kenmerkte hem nu niet bepaald
Tot hij een kleine kerk…
ALLES WAS ODEM HAT
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
512 Vandaag heeft hij een Muzenberg bestegen
Heeft op de top zelfs Hercules ontmoet
Zijn zintuigen met opnemen gevoed
Een springfontein verspreidde nevelregen
Vrouwen, kunstzinnig, lachten alle negen
Een dichter kreeg weer broodnodige moed
Kon schrijven weer na alle tegenspoed
De goden waren hem weer toegenegen
In Kassel’s Bergpark, fel zonovergoten…
Gedicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 Ik heb een zin nodig die mij baat en verder
niks terwijl ik me er mee bezighoudt. De
hele wereld verdwijnt en ik druk het
ongeluk uit als een peuk in een asbak.
Alles wat ik nodig heb is het lege beeld, vel,
en de hele wereld kan me gestolen worden.
Als een mooie vrouw is de poëzie maar on-
zichtbaar zolang zij naakt is en eerst met
Een…
RÊVERIE
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
574 We lagen op een vlonder, hand in hand
Met achter ons een brede kraag van riet
Het was hoogzomer, blad dreef in de vliet
We hadden weer een hele sterke band
Luchtig gekleed was ik en bruinverbrand
Zilvergrijs haar had ik maar jij nog niet
Omdat ik je nog lange niet verliet
Vandaar dat beeld daar bij de waterkant
Je droeg een rode, wollen…
Sneeuwuil
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
924 ( voor Judith Herzberg )
Dichteres zonder weerga, zonder schijnvertoningen,
een ziel zo mooi als Marilyn Monroe op haar beste
poses, als Anne Frank in dat vernederende, uiterst
beklemmende verstophuis, moedig de pen hanterend
als vreedzaam wapen, maar effectiever dan heel het
Duitse wapenarsenaal. Hitler heeft het nakijken
met zijn bombastisch…
Een stille moeder
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
1.004 Roerloos staat ze
voor het venster
in het schijnsel van de maan.
Haar hart schreeuwt
de hunkering,
vragenworstelend
snikt ze zijn naam
hoe vaak heeft ze hier
haar hartstocht gestild
gekweld door verlangen
de nacht onderbroken
fluisterhuilend
haar liefste gezocht.
Ik weiger je dood
zie je leven in mijn dochter
jouw Loenia
hoor je,…
GEEN GEHOOR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 Mijn zuster is bespiegelend
Ook ik dook eens mijn pijnen in
Kwam uit bij kind en het gezin
Ik leerde houden van een Man
Die op Zijn beurt boos was en ver
Maar hoger dan de blauwe luchten
Toch veel van alle kinderen hield
Tussen servet en tafellaken
Zong ik verlangend als een bruid
Om deze vreemde bruidegom
Die zwijgzaam was en zelden thuis…
HIPPOCRENE
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
594 De laatste keten weegt loodzwaar
Haar handzaag is niet sterk genoeg
Ze spant hem rustig voor de ploeg
Op vliegt hij en het is al klaar
Ze geeft hem telwoorden, een paar
Omdat hij haar zo vaak al droeg
Van basiliek naar bruine kroeg
Van schommelwieg naar dodenbaar
En weer terug naar het gedicht
Haar thuishaven haar heiligdom
Haar bidkapel…
Dat ene woord
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
921 Er is een woord op aarde
van onschatbare waarde
duizendmaal al opgeschreven
voor het ‘veel om iemand geven’.
Er is een woord gehoord
waarvan de betekenis wordt verstoord.
Niemand schrijft wat het is,
behalve dat gevoel van gemis.
Er is een woord al zoveel malen
opgeschreven in honderden talen.
Maar nog steeds is het voor groot…