1812 resultaten.
Dapper
gedicht
2.3 met 70 stemmen
32.935 Het is de mat die
met de wereld vergeleken
veel te klein is als begin,
en zelfs met mij er middenin,
een beetje knelt.
Ik aarzel lang, rechtop in bed,
bedenk dat net als ja of het
het woordje bang
vaak in mijn dagboek staat,
maar dapper is mijn broer
en zelf ben ik een held.
Dat helpt.
Opstaan is de kunst.…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 doek, ik ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten wenen
schilder mij pigmenten fluweel
honingzoet gebonden kleur
in matte…
Je laatste saluut
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.845 nooit kwamen er soldaten maar
toen we jou naar je graf leiden
juist toen ons gevoel bij jou
moeder en onszelf was
waren ze daar jou ter ere
veranderden hun pas
in op de plaats saluut
hand aan de pet
nooit sprak je met ons
over jouw soldatentijd
al brak toen wel je been
ontroerend hoe je
heel even nog
door jonge maten
werd begroet…
Bedscene
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
934 Het irriteerde haar in hoge mate,
want hij probeerde zich eruit te praten.
't Zou beter zijn geweest 't niet te zeggen.
Ze toonde haar misnoegen onverbloemd,
toen hij 'r asfaltbloempje had genoemd.…
Haagse gaten
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
534 wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten
ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten
de gaten wachten, vullen tijd…
Kwelgeest
hartenkreet
2.2 met 15 stemmen
1.888 Het is toch wat
Uiteindelijk mijn besluit genomen
Hij gaat eruit, ik ben hem zat
Dit keer zal hij niet ontkomen
Dit keer veeg ik hem van de mat
Hij toont berouw, het spijt hem zeer
Desondanks gebeurt het echt
Hij was mijn kwelling en zelfs meer
Natuurlijk sta ik in mijn recht
Zoveel jaren mij ontnomen
Zoveel dagen naar de maan
Omdat hij steeds…
Oker
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
2.513 Met een lichte mate
van onverschilligheid
haar voor het gezicht wegschuiven
Kussen tot je naar adem hapt
aan een goudvis doet denken
schubben tot oneindigheid tellen
De mens terugbrengen
tot een holbewoner, die uit verveling
beesten kleurt op de muren
van een grot in Zuid-Afrika
waar af en toe nog Hottentotten komen
In de…
Ballade dans
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
617 prullaria)
nee, is meer dan dat
ik dicht het je toe in een poëem
vanuit mijn hart
zachtmoedig
dek ik de tafel met stilte
schuif maar aan
er is plaats genoeg
(lentebeelden wijzen de weg
voor jou en de jouwen)
dit is een lied
wat in de diepte speelt
in een bloemvers
van klaarheid vertolkt
nu en later
op edel papier gepend
op maat…
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens
-onze oudste mensentaal-
is ontoerekeningsvatbaar
Op hun graf is geschreven:
-De held die zijn leven gaf
opdat z’n maten…
Eigen wil?
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
707 Ik heb mijn leven niet
in eigen wil gezocht, het
beleefde zich in wat ik
wilde of niet kon zien,
bedrog van regenbogen,
prisma’s van de ziel, waren
alleen maar enkel ogen,
dat wat ik wilde zien,
werd in verbeelding
even vaak bedrogen,
bij gratie van de tijd
die hun maat opneemt,
zou anders willen zien
dan aanschouwen, verder
dan…
avondvoorstelling
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
920 met als decor,de maan in kwart,
tekent zich een prachtig dansfestijn,
op de zacht gelaagde lucht, glijdt
soepel draaiend, een meeuwen vlucht
in hun lichtend zilveren tenue,
met zwart getinte toppen aan de vlerk
zwenken zij zwierend in dansgenot
tegen het hoge nachtelijke zwerk
de lange trage vleugels, wieken
in passen van vier vierde maat…
Balans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 Maakt niet uit hoe, al is het buiten de maat.
Niets bracht me verder dan dit.
De balans, gaan van zwart en grijs naar wit.
Balans is mijn vriend, die ik ben, die het verdiend.…
Gekte
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
627 ik loop al dagen in mijzelf te praten
conversaties met nieuw gemaakte maten
ben niet langer meer verlaten
alle straten zijn als mijn staten
gekte is nu de baas en mijn wapen
wijsheid is mij onsnapt en mijn geweten
is als een voortdurende grap
lachend bij elke stap
ik ben nu weg van de realiteit
gekte is mijn nieuwe identiteit
mensen wijzen…
Remedie?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
479 Ik me op de private tekst verlaat,
het ene dicht de ander toe in de
maat- en meetlint van de poëzie,
fluitend riet waar de wind van
de me toegemeten tijd in blaast,
steeds hoger en altijd gehaast,
reikt naar de toonhoogte van
mijn verdriet, een odyssee naar
een remedie tegen dyslexie.…
WILLEN OF PILLEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.160 Voor alles bestaat
er een soort pilletje
maar vóór alles
geldt je eigen willetje
want er gaat zeker iets
boven de pillen:
in alle soorten,
maten, dieptes en hoogtes,
van tegen geboorte tot eigen dood,
iets dat de farmacie
‘de pil’ niet wil
je eigen zijn
je eigen ik
je eigen wil
daar is niets zweverigs aan
maar gewoon van jezelf…
Schorriemorrie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
948 In onze eigen stokerswijk
wanen we ons stinkend rijk
we wheelen en we dealen
katten om en lichten hielen
stelen fietsen bij de vleet
bouwen bruggen op ons reet
hijsen aan een stickie
en zuipen uit een blikkie
we scheuren door de straten
rappen met onze maten
in de nieuwste BMW
gevonden in Sell am See
aan elke vinger een…
Handen af!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 ’t Is weer de tijd van de lichtblauwe brieven
ze vallen altijd zachtjes op de mat,
maar ja dat doen professionele dieven,
die gaan geruisloos op het roverspad.
Mijn handen vangen altijd aan te trillen
zodra ik zo’n couvertje openmaak
en wat ik lees doet mij vol walging rillen
terwijl ik diepe afschuwzuchten slaak.…
Amsterdam....het Mekka.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 Levenslang
bang
voor het kwaad
in de mens
Op straat
in een steeg
op het pad
langs de baan
Je hult je
in een harnas
verbergt je
in het zwart
want bang
voor hen
die uit de maat
lopen
Een andere
levenswandel
gaan
of maken
Vuurspuwende draken
zijn ze niet
die je tergen
of bedreigen
Zelden of nooit
gaat je weg
over…
In premiere
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 ooit heb ik
stormenderhand de wereld
willen veroveren
met groot orkest
op hemelse maten het
podium hier willen verlaten
ik overdonderde
mezelf met het decorum
dat ik jou toen gaf
het was geen toneel
jij overrompelde mij
je ogen regisseerden te veel
wij kregen nooit
ovationeel applaus
de muren hadden oren
wij speelden
elkaar…
Enige samenhang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
583 Ook zij hebben mij nu verlaten,
daardoor voel ik me niet meer senang,
’t waren jarenlang mijn vaste maten,
't ging mij misschien te goed, 't kwam in gedrang.
Maar toch; bij een gedekte tafel en distillaten,
ontken ik enige samenhang.…
Omdat tijd vrijt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 tot mij te nemen
schilder stillevens
met vaart omdat
tijd vrijt met vorm en kleuren
in een eerder gebeuren
het resultaat
staat als een huis
maar de realiteit is vergaan
omdat niets stil heeft gestaan
zelfs als ik je kus
vol liefde en lust
dan blust het koele heden
nog branden uit verleden
we protocollen
spelen met regel en maat…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Mee zwierend op de maat van een frisse ochtendbries.
Vogels fluiten met nieuwe energie.
Vliegend, dansend tegen een strakblauwe lucht.
Feromonen vullen de nog ijle lucht.
Testosteron gevechten om vrouwelijk welwillendheid.
Het startschot van een nieuwe cyclus,
voortbestaan gegarandeerd door kroos.
De lente ontwaakt.…
Ik leer het nooit
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.619 Nog even en ik maai het gras,
breng maat en orde in mijn bezigheden,
vol rustig aandacht voor kind en voor kraai.
Dàt zal wat moois zijn!
-------------------------
uit: Tirade, nr. 200.…
Ik dacht dat ik kon vliegen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 Mat mijzelf vleugels aan van
was. Ik veronderstelde gelijk
Icarus dat er boven meer uitdaging
te beleven viel dan beneden op aarde
tussen het groene gras.
Als een engel met geduld leek
de hemel mijn nieuwe paradijs.
Leek de zon een innige vriendin.
Een warme zoen na het koude grijs.…
Soms is het leven heel gemeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 Weer een paar in zijn passen uit de maat.
Of de heerser een heerser zal zijn.
Of als een bedelaar zijn dagen slijt op het plein.
Nieuwe schoenen hebben drie paar gaten.
Wie ze strikt bepaalt hun leven door de straten…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij ligt voor je
dus grijp ‘em met beide handen
en laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke…
Polonaise
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
lachend mooie mensen
parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
niemand hoeft naar de…
Nederig neergeslagen ogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 Reptielen zouden ons manipuleren
Ons netjes in de maat laten marcheren
Uit wiens bewustzijn werd dit opgedregd?
Heb je gehoord wat of er wordt beweerd? Reptielen willen overal regeren
Vermomd als mens werden zij hoge heren
Nu worden wij door aliens beheerd!…
Opzienbarend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 bloot
kennen wij niet
daar vallen
onze ogen niet op
is meer een
entourage voor
de aankomende top
wij accentueren
juist de zaken
die mensen
zich pas veel later
realiseren
in een luchtig
herinneren
kantjes roesjes
en het half
doorschijnend
weglatend in
het kleine en
toch heel
opzienbarend zijn
waar het
mat wit van
de fragiele…
Wensdrummen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
665 Ik zoek nog ruimte, ruimte voor herrie,
waar ik drummen kan, mijn maat slaan,
mijn spieren ritmisch weet aan te sturen,
met mijn voet al oefenend de grote trom.…