5505 resultaten.
Het gaat nooit over
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
619 jij in die volgepakte trein
mocht op reis
brieven verder dan mij
ontspoord
denderde mijn brein
in razend besef
van het verstikkend einde
voor allebei…
Liefdeloos.
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.419 duistere krachten hebben zich ontpopt
de vijand schiet,slaat en schopt
liefdeloos geweld in mijn land
krijgt geleidelijk aan de overhand
waar is mijn goede god gebleven
als geestelijke kracht in mijn leven
ik weet dat hij zich niet verstopt
alleen ons denken wordt gefopt
liefde arme illusie brengt ons verdriet
liefdeloos zijn bestaat…
De(n) draad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
639 Hij staat er weer de grenzen af te tasten
De dunne lijn tussen de Lage landen
Daarom terecht genoemd de draad der schande
Een vijand die veel te diepe wonden kraste
Hij leeft nog in tal vergeelde boeken
Op oude foto’s schreeuwt hij om begrip
Totale waanzin brandt op ieders lip
Gezond verstand is mijlenver te zoeken
De dwaze draad om…
Gebonden
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.061 Laat het niet uit zijn, God, na dezen dood
In leven en ellende om noodzakelijk brood.
Want waartoe gaaft gij dan uw bosschen, heiden,
Uw luchten, wateren en ruime weiden
Den mensch als lokaas van zijn plichten weg?
Het is het woord van velen dat ik zeg.
Er zijn er meer die snakken naar ontkomen,
Wier hart uw zeeën meedraagt in hun droomen.
Maar…
De regenboog
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.185 "Liefste kom bij mij, ik ben ontwaakt,
Kijk, de zon schijnt op de huizen.
Toch heeft de regen mij wakker gemaakt,
Zacht spettend op de plavuizen
In onzen tuin. - Hoor toch, hoor!
Men schiet! Het ronken van motoren!
't Eskader breekt de wolken door,
Er spatten vonken in het ochtendgloren!
Daar voor ons raam ontbrandt de strijd.
Lief, laat…
tranen om Dachau
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
597 naam en plek spreken hier nog
in schrijnende beelden
waar oude barakken hun duister
verleden nog tastbaar belichten
waar vergrijsde mensen huilen
om verzwegen jaren
tussen ijzige prikkeldraden
nimmer gewist…
Ontwricht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
962 Kordaat en in vol ornaat
verlaat de soldaat zijn liefdevol huis.
Onbesuisd en uit het zicht,
bericht hij zijn dierbare vrouw.
Trouw zoals zij hem acht,
verwacht zij 't zelfde gezicht.
Ontwricht,slechts even van angst bevrijd
benijd hij hoe hij was destijds.
Eigengereid,geheel onverwacht,
betrachtte hij zijn plicht.
Gezwicht en in kwetsbare…
Dictator
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 Geluid slaat over
het woord verlinkt
op schreeuwende daken
ruggen gebroken gaten gevuld
wegen aangelegd naar de hel
de troubadour blijft zingen
wolven die blijven huilen
mensenspel wordt gebroken
droomgedachten verlaat ieders lied
vreemde snuiters in magistrale zon
afgoden in goud en brons
ontstemde dingen vuur en gloed
geen stappen geen…
Er zal altijd wel ergens...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
704 Er zal altijd een oorlog zijn, woedt ie niet hier,
dan is het wel daar,
er zal altijd gevochten worden, is het niet hier,
dan is het wel daar,
er zal altijd sprake zijn van onderlinge consternatie, is het niet hier,
dan is het wel daar,
er zal altijd een dader zijn, is het niet hier,
dan is het wel daar,
er zal altijd iets zijn, wat de…
sprong
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
696 met een kalasjnikov
in een loopgraaf liggen en
niet overmand worden
door angst voor je eeuwige dood
je moet er nu uit springen en
nu rennen naar het volgende punt
in je leven of naar het doodgaan
en als het je dood niet is dan gelukkig
kun je daar later over schrijven maar
blijft niet te vergelijken met die sprong…
Inval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
590 Nu de tijd van herdenken
Weer is aangebroken en
We het met zoveel woorden
Hebben over de inval door
De buren die achteraf toch
Niet te vertrouwen waren -
Heb ik zo maar ineens een
Inval, zo maar een gedachte
Die bij me opkomt en die mij
Op nieuwe gedachten brengt -
Niet meer haten, niet langer
Nadragen van zoveel narigheid -…
Laatste dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
640 op grofkorrelig zwart wit
denk ik de dagen door
van stilgevallen verhalen
uit de kleine open mond
van het uitgemergelde kind
ik kijk in de gedoofde ogen
van de man die de verten
niet meer zoekt
ik zie het uitgeholde hoofd
van de vrouw die zich vastklemt
aan een meegenomen leven
in een koffer
en dan een zwart witte vlinder
achter prikkeldraad…
100 jarige oorlog
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
772 Haar kind en haar man
Geroepen om hun land te verdedigen.
Tranen vloeiden, maar het moest.
Ze waren onwetend wat komen zou
Eens aan het front viel hun mond open.
Bloederige wonden
Afgebonden stompen
Schreeuwend van pijn
Dat zou misschien hun lot kunnen zijn.
Ze voelden de kogels fluiten langs hun oren
Tot één zich door de schedel van de…
MEI 2014
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
De meimaand is begonnen
Een kind loopt met ballonnen
Een V- vlucht schreeuwt het uit
Koolzaad, lijnzaad, fluitekruid
Het bloed raakt niet geronnen
Er bulderen kanonnen
De mens heeft het verbruid
Het goddelijke wezen
In hem is hij vergeten
Dat wordt bedekt met ruis
Hem wordt de les gelezen
Door wijzen…
Wereld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
768 Waar gaan we heen
met de wereld,
als er kerels
rondlopen met bommen en
granaten,
waar moet ik dan mijn inspiratie
tot liefdesgedichten laten.…
Vlucht naar de top
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
595 Ver weg sterven stemmen
in de wind, terwijl
een dreigende schaduw groeit.
Opeengepakt. Weerloos.
De hemel zwijgt
en in de nacht vallen
schreeuwen zoveel zwaarder.
Een laatste ongehoorde doodskreet.
Een genadeloos gebaar.
Een zin die geen zin heeft.
Een waarheid die niet gehoord wordt.
Een kind zonder vader.…
oorlogsgrafgedicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
764 Pilotengrafgedicht
ik zag in het dorpje opeinde
een bordje staan war graves
en las in de krant een overleden piloot
uit woII
ik dacht ik schrijf ter zijner nagedachtenis
net als reve dit gedicht
ter herinninering aan hem en alle soldaten
uit alle oorlogen zo zinloos
een oorlog levert alleen nutteloze slachtoffers op
en daarom moet oorlog…
Felix
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 kijk goed, je hoort
de pijpen van het orgel
schuren en knarsen
in een doffe hel
van terughoudende grijze,
vaal bruine tinten
de angst in de ogen
van de prooi voor de jager
versplinterd vertrouwen
het voortbestaan
als vraagteken
ergens blaffen de honden
hij schreeuwt het uit
het besef van
de overvallen prooi
een oceanische leegte…
Den Grooten Oorlog (1914-1918)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
669 Hoor de Stem van de Dode Soldaten,
en richt je blik naar verre einders,
ginds, waar het Dodenrijk ligt.
Denk dan aan de Dode Soldaten,
en luister naar het lied
van namen, duizenden namen
dat Zij lijdzaam zingen
in smart en droefenis.
Gedoog de schrijnende klaagzang
van slijk, geronnen bloed,
over de hel van oorlogsgeweld
en waar…
herhaald
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 in de keuken buigt
haar grijze hoofd zich
over de krant
haar rimpelige hand strijkt
over een foto van het gezicht
van een opgejaagd kind
zacht streelt ze,
bezweert ze de angst
van het bange kind
ze sluit de ogen
het is zo stil geworden
in de stinkende goederenwagon
in de duisternis tast ze
tevergeefs naar de hand
van haar moeder…
70
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
576 Vandaag schrijf ik
niet voor mezelf
Vandaag
is het anders
Vandaag is hun dag
Vandaag is hun verleden
Tralen rollen over hun wangen
De dood nog immer
In hun geheugen gegrift
Herinnering
Vandaag ben ik niets
Mijn ellende
Valt in het niets
Met die pijn
Door hen ervaren
Ik zeur
Over geestelijke pijn
Over blauw gestoten…
De verslagen overwinnaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 De hitte van de strijd
verleidt
tot daden, alsmaar grootser.
Met elke treffer, elk raak schot
dan wordt de blik
ook alsmaar doodser.
Maar bij de held, die feestelijk is ontvangen
blijft daarna die éne vraag maar hangen:
ik heb mijn hart en ziel gegeven
maar hoe moet ik nu verder leven?…
14 18
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
617 even zwegen ze de velden
moegestreden uitgeblust waarom,
een vraagstuk niet te begrijpen
rood dood stil, kwam als de nacht
sterren aan de hemel ondraaglijke kreten,
toch hoop op de handpalm
die reikt naar het morgen
het einde getroffen door
waanzinnig schizofrenie
wachtend op de wijsheid van de stilte,
stil als het was die nacht…
vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 uit het halfduister doemde
zijn silhouet op:
mijn geketende vader
dichterbij kon hij niet komen
de doos van Pandora boordevol
met onmogelijke verlangens
bleef hermetisch gesloten
het leed zou te groot zijn
we stapten over de valkuilen
van onze zwijgende harten
in een beschermende stilte
vloeiden we samen
ik kwam hem zoveel later…
alles kan altijd en opnieuw beginnen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
561 het was
bomen bloeiden
berken stonden in blad
weilanden leken op een uitgestrekt
groen tapijt waarop de zon gul
en warm haar licht strooide
bovenop de heuvel van het beukenbos
schitterde een uitbundige eik
haar bladerdak was een troostende moeder
die bescherming en verkoeling bood
aan wie geborgenheid zocht
het werd
het beukenbos…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 de deur
van het paviljoen gaat
van het slot
de kleine jongen
onrustig hart
waar is mama?
gespitste oortjes
waarom is het zo stil?
tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?
in zijn laatste kamer
de moeder wacht uur
na hartverscheurend…
Dat het ooit voorbij zou gaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 Ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffertje maar, alleen voor haar?
nee, wij komen later schat, ga nu maar
er kwam niemand, ze was alleen
en wist niet beter dan
dat het ooit voorbij zou gaan.
Hij ziet zichzelf weer in de lange rij
een jochie…
De klaroenen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
633 De klaroenen schallen als we de hemel binnengaan
tussen het knallen van geweren en het vage huilen
van het volk. Wij, wij zijn de doden die tot vandaag
leven. Wij zijn versteend, onze namen gebeiteld.
Denk dan dat het liefde was voor het vaderland,
dat we een handvol aarde in de handen namen,
met de lippen proefden. Dat we omhoog keken
vooraleer…
Vier generaties na nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
740 zal er geoordeeld worden
over ons, die stilzwijgend
toekijken op I-pads en phones
haarfijn zal worden uitgekloofd
hoe wij toelaten dat banken
samenspelen met megabedrijven
oorlog kent geen romantiek
lijken komen in een massagraf
.…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 in labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de…