1728 resultaten.
Parque de Luxembourgue
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
791 ik rompel, ik strompel in rafelige lompen,
ik stoot tegen stenen, muren, stenen,
ik adem alcohol en bitterheid,
ik schuiver en scheld, en ik roep,
roep ik, ik scheld, ik schuiver,
want ik ben nu al dronken, dit is mijn
mijn bankje, dit mijn park, de bomen,
de duiven, de parkieten, de zwervers,
dit alles hier is van mij, godverdomme!…
DAT ER VREDE MOET KOMEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
571 Ik vraag het aan mezelf
Zoek ik mijn eigen ik
Maak vrede man, maak vrede vrouw
Ik hoop dat velen volgen
Voelend pijn, angst en verdriet
Dat er vrede niet mag, maar moet komen
Ik zie God als een mens
Naar zijn beeld zijn wij gemaakt
Dus mens gedraag je God’lijk goed
Sterfling ik roep u op
Mens maak vrede wees bewust
Van de nood dat vrede…
In de Schaduw van Verwachtingen
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
434 in dit doolhof van verwachtingen raak ik mezelf telkens weer kwijt
commentaar zo hoog als de muren
help roep ik, niemand kan me horen
ik roep het helemaal niet, ik mag de rest niet storen
misschien is falen juist de stem die ik moet omarmen
de stem die me eindelijk leert vrij te zijn.…
Herfstachtige vertoning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
974 een grijze bedoening sla de
waterkant dan oeverloos kleine
jongen haal je vader maar hij
vliegert wel als jij dat wilt
als dat is wat jij wilt
godverdomme kleine jongen
is dit dan alles deze herfstachtige
vertoning met de grijze vlieger en de
donkere waterkant het dalen dalen
dalen liggen gaan en roepen ze
waren met teveel, nee…
Onbereikbaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.372 klinkt uit elke windstreek
samengebald tot
een juichend geheel
rolt de roep
over oneffen
en gebroken keien
jij struikelt en ik ?…
Tweede vader
gedicht
3.0 met 44 stemmen
22.201 Later toen hij niet meer van je zijde week
en zelf een hart bezat waarin het spoken kon,
roep hij om ons door het plafond,
zocht vrede in onze dunne kelen vol ongeloof.
-------------------------------------
uit: 'Onhandig hart', 1998.…
zus (voor marieke vos)
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
6.217 laat ik je wat vertellen
over in stilte uren tellen
over luidkeels roepen in de wind
over het wachten op weinig
als een kind
over hoe ik naar mezelf zocht
en toen ik me tegen kwam wilde veranderen
hoe ik ben verdwaald op die tocht
maar me weer vond in de anderen
hoe ik woorden bedacht
maar de stilte niet vinden kon
hoe ik me gelukkig waande…
Boomhut
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
1.484 weer
uit te vliegen
roerloos meeruisen
met de diepgroene
branding
wachttoren
uitkijkend over
de vrijheid
observatorium
voor
ongekende
constellaties
verrukkelijk liggen
stilzittend lichaam
en wegdravende verbeelding
met elkaar
in evenwicht
schurkend
-het afdalen naar
de aarde
met teruggevonden
logge voeten
uitstellen tot
de roep…
Onwetendheid
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
884 Ik leef niet op letters, punten, komma's en uitroeptekens
maar voel de waanzin die de zinnen in zich hebben
soms is het slechts een feitelijke weergave
even vaak is het slechts een roep om aandacht.…
Verdoving
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.142 hecht
en verdooft de zinnen
stilt de pijn, steeds
wreder en meer
de duisternis grijnst
naar een grote stilte
de enige uitweg in
een wereld die zwijgt
dromen zoeken een
onsterflijke geboorte
van letters in
je koortsige stem
ik wil jou wel
mijn glimlach geven
en schuchter zoeken
naar jouw naam
die ik elke dag
opnieuw zal roepen…
De roos ontsprongen
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.646 het gordijn van schijn
waar ze zich jarenlang
achter had verscholen
werd ruw opzij gerukt
naakt en kwetsbaar
staat ze daar
met in haar armen
gekoesterde doornen
tot verwonden bereid
omdat rood op haar huid
overtuigender schreeuwt
ooit werd haar roepen
medelevend aanhoord
met liefde verzacht
naakt en kwetsbaar
staat ze daar…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk naar de tuin
ik zie een witte duif
spelen met een mus en
roep…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
VERLIES
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.292 Woord dat je bent
zo weg en denkelijk
verloren gelegd
ik zoek je
tevergeefs op alle juiste plaatsen
je naam roep ik
nee fluister ik verliefd
je vrezend je beminnend
de vreemdeling die je werd
in mijn gedachten
uitgewist
als slecht geschreven
letters aan elkaar gerist
verlies ik de herinnering
aan jou als grijze haren
op mijn kussensloop…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
Vrees niet
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
865 Vrees niet, die boodschap blijft weerklinken
en zelf ben j'in die roep gaan staan,
al voel je ooit je moed verzinken,
al zie je soms het duister aan,
al kan je voet alleen nog hinken -
dàt woord van Hem draagt jouw bestaan.…
delete-delete delete
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
735 niets helpt tegen time control
tjoekesjoek tjoekesjoek tjoekesjoek
en dan sneller en sneller en sneller
tjoekesjoek tjoekesjoek tjoekesjoek
help…roep ik nog net boven het moeras
maar zo zijn wij niet geprogrammeerd…
Wens in M
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.365 Vertel me nog een keer dat verhaaltje van Repelsteeltje
of dat andere sprookje dat beter eindigde
ga nog eens neuriënd aan de was staan
of geef me straf omdat ik in het water viel
zing van here zegen lof en prei
laat me uit de kamer weggaan omdat
sinterklaas je nog wat te zeggen heeft
roep me vóór het eten
wees nog één keer m'n moeder
dan zal…
Niet meer weten
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.189 De roep van de golven
het duister van de nacht
verdringen gedachten
ik voel een woeste kracht
Nietsontziend stamp ik door
mijn stappen happen zand
zelfs de scherpste schelp
ram ik pijnloos aan de kant
Het diepe verlangen
naar het eindige trekt
ontsluit het zilte zeepad
laat voeten bodemloos
Tranen ebben niet weg
stromen als een vloedgolf…
Uitputting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.288 We donderlagen in eendedons,
de verten roepen nu de verten.
We echoën als burlende herten,
donker klopt nog ons hartebons.
We druipen af als oude spons:
stralen stikken voorgoed.…
Kerstfeest met de wolven
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.471 Een witte wolf huilt
in de besneeuwde nacht
daar staat hij
volle glorie grote kracht
Het mysterie
gelokt door zijn roep
niet langer alleen
maar deel van de groep
Kerstfeest op de toendra
zuiver als kristal
ver van de commercie
dicht bij het heelal
Onder de sterren
samen soezen en jagen
kerst met de wolven
geeft antwoord…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 Alleen de wind kan horen
Het roepen van je naam
Vol hartstocht en verlangen
Achter een verwasemd raam
Opgezogen in mijn leven
Ogen branden in mijn hoofd
Passie is geheel verdwenen
Zo totaal in jou geloofd
‘Waar ben je!…
De nieuwe moord van Raamsdonk
poëzie
4.3 met 9 stemmen
2.745 En toen zijn jonge vrouw vermoord,
die hulp had willen roepen.
En toen hun dochtertje vermoord,
van even zeven jaren.
Haar bedje was doorweekt van bloed,
haar peluwtje vol scheuren.
Ten slotte nog de hond vermoord,
de hond had scherpe tanden.
Een groot portret van de andere drie
stond schrap in alle kranten.…
Woede fase
netgedicht
4.7 met 13 stemmen
988 Kinderarbeid is verboden
Zelfs in de hemel
Mag ik hopen
Verdomme
Neemt Hij tot zich
Neem mij
Roep mij
Laat mij eeuwig branden in jouw hel
De hemel loop ik mis
Terug het kleine kind
Jouw stilte is diep
Het spreken oppervlakkig
‘Rouwen vriend
Volgens Kübler-Ross’
Heeft U haar gekozen
Om te spreken
Uiteindelijk te aanvaarden
Maar luister…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens
en de denkbeeldige verhalen
waarin ik tijdelijk wonen zal, op weg
naar bevrijding
op weg naar verborgen genezing
en dat wat mij beweegt, steeds dieper
in de ruimte
de roep…
Ontbering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 zacht huilt
Wanhopig giert de wind
Voortslepen is haar lot
IJzig fris de winterkou
Die verkleumt tot op het bot
Neerslachtig en naargeestig
Zijn de woorden die ik vind
Dit gevoel dat mij aangrijpt
Ongewenst en onbegrepen
Verwekt in mij een angstig kind
Uitzichtloos en nutteloos
Met zo´n dag als nu te leven
Waar is de zon
De roep…
Een thermoskan is nog geen kus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Huu huu roep ik.
Van de koeien is er alleen
nog de kont op weg,
ver weg
zoals jouw kus en kont is.…
DROMEN
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
823 steeds van jou
Jaren lang was jij mijn vrouw
Onze liefde is niet meer
Het leven zonder jou doet zo zeer
Waarom droom ik nog steeds van jou
Het is door gesneden dat sterke touw
Dat eens ons gezin samen bond
Wat voor kracht en veiligheid stond
Het touw is door een van ons los gelaten
De ander had het niet echt in de gaten
Trekken en roepen…
Bouwen en houden van
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
721 Ik verover landen, volkeren
en stammen
Ik roep zó mijn liefde voor jou uit:
Alles geef ik vanuit mijn hart...
jij die verdient,
jij die wint in mijn ogen
jij zo zuiver als het schoonste water
en schitterendste kristal... .
Ik bouw tussen ons opnieuw
de band van vader en dochter,
Meester en leerling, man en vrouw
...…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
596 ik raak bezwangerd
door de lucht
van het donzig groene veld
in mij groeit
weer de vreugde
als de lente over
pril leven vertelt
hoor vogels
hun liedjes fluiten,
voel hoe lammetjes in de wei
ons zo vertederend bewerken
en wij hen opgetogen in
onze blijde harten sluiten
het is lente, het is weer lente
roep het van de daken…