2616 resultaten.
Herfst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Dat,
wat zich afspeelt in het hoofd,
een gesprek,
of beeld,
mentale webben,
dat kan de galm en nagalm
van een klankschaal
weg doen ebben,
haar klanken lossen sporen op:
zoals het blad,
dat loslaat van de boom,
verdort en op straat
vergaat,
zoals een wolk, die
wegzeilt
uit het zicht,
zoals aan de dijk,
door nevel,
’t water aan…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik ben verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd…
Het landschap
gedicht
3.9 met 12 stemmen
4.791 en wijst naar geen spoor in het gras
zodat ik mij weer doodschrik want
het lijkt ons of er even maar,
iemand van vroeger was.
-------------------
uit: 'Daar', 2011.…
tweezaamheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 in de vooruitgeworpen
schaduw van het afscheid
zien we de grillige sporen
die het leven trok
het ondoordringbaar wit
op de egale muur
de breuken in de spiegel
tegenover het bed
op de flonkerende
gordijnen van groen
de roerloze pauwenogen
van gestrande paradijsvogels
de verkreukelde lijven die
in tweezaamheid reizen
onder de zachte…
Afvragen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
976 toen
zag ik het droeve
door uw dagen
het zware slepen
van uw voetstappen
op het spoor
het broze levenspad
het benarde worstelen
eindeloze tobben
ik zag, luisterde
wat kon u nog vragen…
wat bleef er
van uw bewondering
over de vrije natuur
de zonbeschenen bomen
van dauwdruppels
op het ontwakende veld
spiegelend water
een…
Schreeuwt nog geen pijn
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
565 het schreeuwt
nog geen pijn maar
rafelt aan mijn zijn
voel met
mijn geest dat er iets
vreemds is langs geweest
waarvan sporen
die niet bij mij horen
mijn lichaam activeren
tot een verdediging
in een proberen
het lijf te normaliseren
zekerheden worden
op de proef gesteld
tegen dit externe geweld
nog ben ik niet geveld
door…
Winter
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Winter (haiku)
Besneeuwde velden
wissen bevroren sporen
geen voet aan de grond.
Winterblues (tanka)
De liefde duurt kort
het vergeten gaat langzaam
de nacht is inktzwart
de tuin wordt alsmaar witter
mascara loopt langs mijn wangen…
Ontspoord
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
493 Een lange trein bracht hem hier,
op het spoor van een lege doos
om in te verdwijnen.
Wat haalt hem weer weg?
Geld of een vrouw, wie weet?
Wie zorgt voor hem of sterft hij af,
verzakt en ontspoord?…
No Sorry NS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 NS
Nu Snap ik je
Na Sneeuw
Nog Steeds
Niet Sneller
Natte Sporen
Nieuwe Stellen en
No Silence
Nieuw Station
Nee Stupide
Nieuwe Seinen en
No Sorry
Nee heel Spijtig, ook
Na Stuifsneeuw volgt
Nul Service
Niet meer Starten
Nimmer Stoppen
Nooit meer Slapen
Nee, wat Stom…
Facetten en face
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 mijn fantasie, ik heb geen contact
met jou in dat bloemenveld bij Merano
Je keek mij vragend aan
op dat ogenblik, op deze foto
van mijn en jouw gedachten
sindsdien tijdloos
ingevroren op de rand
van een zwarte eeuwigheid
Ook mezelf aftastend
in de spiegel, zie ik wie ik lijk
te zijn en niet wie ik wil zien
in de onherroepelijke sporen…
onverbolgen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
468 dit keer lijkt de ochtend in
thematiek verdwaald
zoek de verschillen maar eens
als die er nauwelijks zijn
waarom vertoont ruimte nooit beweging
en vertoont zij sporen van afwezigheid
altijd monotoon
alsof de ijsvlakte blijft liggen
weinig grondtonen, gevangen
in huiselijke kring
hoewel sprake van volheid en
naderende cirkelvorming…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 Richels vormend,
waar het ijzig
sporen verjoeg,
groeit het wit aan
in een blauwende kou,
dekt toe en
slokt op.
Een eerste stap
knispert kristallig,
het is nog vroeg
en net licht,
als ik tussen haar passen
stukjes winterpret
vind.…
Nostalgie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 De bezieling
gaat verder
en laat een spoor
van leegte achter.
Alleen in mij
dansen de herinneringen
als onverwoestbare
filmbeelden.
En in anderen anders,
maar ook dat gaat
voorbij, waarna zelfs
het verlangen het opgeeft.
Diep in de oceaan ligt
de verborgen schatkist,
die allang is
leeggeroofd.…
Meerstemmig
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
384 het is een
meerstemmig
donker sprekend
gezang dat
woorden
vergeet tranen
doen oplichten
die sporen trekken
over een huid
die gesloten
lijkt omdat
zij nog nooit
liefdevol blijkt
te zijn gekuist
waarvan de mond
alleen honger kent
in handen die
wroeten vingers
die zoeken naar het
meest eigen stuk
dat als geluk
wordt meegedragen…
indachtige spanning
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
508 koploos komrond
alsnog monddood
van tong tot tigste
enkelsteense voeg
d’r knapte niets op
grotesk verse wijze
groene-theepraatjes
zwartwaskinderkes
zwijgdreigerssalsa’s
afnameboekstaving
vier-sporen-deductie
middelvingergebruik
als toegangsentering
voorbij postsponnen
uitstaande tochtdeur
bloemachtig bloeden
doorvoelende…
Zonder herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
169 De kamers van herinnering
zijn stil en leeg,
geen naam die blijft
geen spoor dat ik nog kreeg
de wereld kent mijn gezicht
ik ken haar niet meer,
liefde draagt mijn verleden
zacht,als een wederkeer
toch valt het licht
nog binnen
zonder waarom of wie,
de dag stroomt door
mijn handen, voorbij
aan mijn biografie
niet wat ik mij…
Groot en uitgestrekt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.180 Vergeten kan zij niet omdat er geen herinnering is,
het zijn slechts schimmen, wazige sporen op aarde.
Hoe kan ik ze in mijn handen houden?
Heb ik ze, reeds vliegen ze weg.
Mijn tijd hier, slechts een rimpeling in een oceaan,
een stofje in een eeuwigheid van zand.
Wie draagt mij in herinnering?
Wat is er gedaan, waar ben ik geweest?…
alles gaat zo langzaam
netgedicht
2.5 met 26 stemmen
5.268 over een koud spoor kruipt de metro
van Kraaiennest naar Ganzenhoef
binnen luide stemmen, telefoons
en gouden tanden
buiten drijft een meeuw
een grote vlok in de sneeuw
mijn beste vriend zo lang niet gezien
donderdag stond ik op het vliegveld
terwijl hij vrijdags aankwam
nog drie haltes naar de tram
die nooit op tijd komt…
Passage
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 Als ketens draag ik de dagen door
de hardnekkige nevel van het heden
waar ik de weg nu mis en het spoor
een smalle plank is.…
gebarsten land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
876 haar hete adem
die zich aan me schroeit
De kloppende aders
onder de
flinter van haar borst
Beuken
me
een weg
langsheen
gebarsten lijnen
en voel hoe
adem
teneergedrukt
met bulderend
geraas
haar tirade
zich spruwt
de likkende vlammen
een pagina
omkrult
mijn landschap
schoongeschroeid
sporen…
Hemel en hel
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.688 Vandaag op de honderdste dag
het elfde uur dat je mij verliet
om een patatje zonder
te halen bij 'Venetiaan'
gedenk ik jou en huiver
Hoewel aangegeven als vermist
vond men geen spoor van jou
zelfs geen deeltjes DNA terug
Uit het buurtonderzoek bleek
dat je verdween onderweg
Nu om kwart voor twaalf
zou ik als jij willen gaan
opgaan,…
vereeuwigd silhouet
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
998 een spoor van voetstappen
op het geplooide strand
ligt kronkelig te wachten
langs golven van de oceaan
een briesje wuift het lange haar
als de hand een schelpdier vindt
die wonderlijk verscholen ligt
haar schaduw zwicht synchroon
zand bloost met de lucht
en omarmt haar silhouet
terwijl het water schuimend rolt
wordt zonlicht zacht gewist…
Eenzaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.372 Ze belichaamt het huis dat haar bewoont
van binnen uit verteerd
de kamers altijd leeg
dragen de sporen niet
van onverwacht bezoek
Het knaagt aan haar
zodat ze 's avonds
de treden van de trap doet kraken
en troost vindt in zijn echo
Soms laat ze de deur op een kier
het licht nog even aan
voor de kinderen in haar hoofd
ze weet dat ze…
liefde verloochend
hartenkreet
1.1 met 7 stemmen
1.537 schemer verwart zich met duister
van de nacht die nog niet viel
hoe onzeker is de afloop nog
balancerend langs de afgrond
dagen wachten zich in stille uren
nu de tijd plots lijkt stopgezet
vast in kleverige sporen spijt
onmiskenbaar veranderde alles
voor de naakte waarheid bekende
gevlucht naar het laatste zwart
verloochend is de liefde…
sneeuw in poppen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
930 we zagen ze staan
in onbegaanbaar
trokken ze hun sporen
na stilstaand in de
sneeuw te zijn geboren
de koplamp licht
het leven op
het lijf gerold
en met de hand
plaatst men de kop
we jachten
langs hun
leven heen
ze smelten nu
van kop tot teen
gedenken zacht
de winternacht
die filevormend
sneeuw in poppen
weer tot…
Zilveren tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 In verte
waar meeuwen hun schreeuw
krijsen in noorderwind
dwalen gedachten samen
heel even dacht ik
jou hier te treffen
te horen en te voelen
maar het blijkt een illusie
van de nacht
het donker verbergt
mijn getergde gelaat
ik proef het zilte zout
raap zilveren tranen in zand
wis de sporen
in dit verlaten land…
Zomerland
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
985 de holle weg
pijnbomen langszij
leidt het verleden
de kruisweg voorbij
niet meer gebonden
verlaten bladzijden
het uitgelezen boek
om te dichten de tijden
waar koud goud
sporen heeft geprint
ratelen rijen populieren
dwars op de wind
de holle weg
pijnbomen langszij
verschietend aan de horizon
brengt zomerland nabij…
Vergeten woorden
netgedicht
3.9 met 23 stemmen
4.300 Verzonden woorden
Verplaatsen zich door tijd en ruimte
Op zoek naar hun bestemming
Lieve, boze, harde woorden
Zonder enige emotie
Gedoemd om te verdwijnen in vergetelheid
Of
Laten zij hun sporen na
Tijdens hun enkele reis
Miljoenen woorden
Dwalend door dit universum
zoekend naar hun eigen verhaal
Vergeten woorden
rijgen zich aaneen…
De zwoem van Balkenende
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.388 Sporen liet
de zeeuwse klei na.
Geen gedoe of rarigheid
het moet anders als de wiedeweerga.
Zwaai met uw armen
en sla de benen uit!
Kijk niet om een hoekje,
maar lach breeduit.
Huur een adviseur
en ga op les.
Geef Holland kleur!
Wij rekenen op succes.…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…