1872 resultaten.
het geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 hoe vaak heb ik vergeefs getracht
mijn denken te verwoorden
met lege zinnen zonder kracht
die in hun kiem versmoorden
hoe zeldzaam is een goed gedicht
dat helder aan de hemel staat
zoals een ster die door haar licht
het duister met gemak verslaat
ik blijf op zoek naar het geheim
dat mij voorgoed zal tonen
hoe ik het huis van mijn gerijm…
een woord een woord
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
557 een woord is een vroege
ochtend zonder breuk of
smet soms een teken in
de lucht een woordeloze rit
naar zee zachte vogel boven
een uitvarend schip
de vermiste naam voor verdriet
barst het als een beladen ster
komt het niet op tijd tegemoet
een woord is een woord tot
jij het vult soms met betekenis…
Avondliedje
poëzie
3.8 met 19 stemmen
3.526 Maar klaarder tinkelt ster na ster
De hemel spant zijn sterrekleed
Weer over ‘s werelds last en leed
En schenkt wat alles zorgt en strijdt
de weldaad der vergetelheid.…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 U weet niets van mijn wezen,
Mijn zwakte, mijn kracht,
Wat weet U van een volk dat
U zo diep veracht,
U graait in ons leven,
U plundert ons huis,
En wat U niet vindt
Begeert U het meeste
Ons hart krijgt U nooit in
Uw macht
Vroeger is nu een verre ster
een vreemd vijandig land
met vreemde harde mensen
harde stemmen,
harde hand
En de schatten…
Eén ster in de nacht
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
3.343 geven
De passie die je wou
Omgeven van liefde
De warmte om mij heen
De vrolijkheid in mijn ogen
Je weet wat ik hebben zou
Als een engel, zo lief, zo lief
Kijkend naar mij
Steel je mijn hart
Dat open stond
Voor deze fantastische vrouw
Kijkend in de lucht, zo zwart, zo zwart
Trillend op mijn benen
Gedachten laten gaan
Er is maar één ster…
Ster in de nacht ( J. )
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
596 Mijn liefde voor jou
bracht me dichterbij mezelf,
begeleidde me op mijn weg
liet me inzien
hield me op het pad
weerhield me ervan op zoek te gaan
naar het zwarte gat.
Mijn liefde voor jou
liet me een positief licht zien weer,
telkens als ik jou zag keer op keer.…
Die ene mooie ster
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 Laten we allemaal een schaduw na op aard
is dat wat ook de zon ons gebaart,
een boom, een mens zelfs een struik fluitenkruid
tot op een dag het andere licht dit alles terugfluit.
Ik snap wel waarom vogels daarom in zwermen vliegen
sporen zijn dan moeilijker te ontdekken ook op de grond
als je als deel van een vlucht in de lucht over de landerijen…
tijdloos
hartenkreet
2.2 met 14 stemmen
1.566 als een zucht in geborgenheid
verglijd ik in diepe dromen
waar verlangen tijdloos wacht
op het ontwaken van de dag
waar de helderheid van sterren
voor eeuwig zal verdwijnen
de komst van de prille morgen
kleur aan de wereld schenkt
zodat liefde kan ontluiken
in verlangen naar elkaar
waar een ster in de nacht
tijdloos
op me wacht…
het raakt
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.080 dat ieder woord gezegd
een eigen leven leidt
blijft iets wonderlijks
om je over te verbazen
het licht heeft weer
een golfbeweging gemaakt
het is een ster van ver
of een brandende meteoriet
opnieuw maakt zich een gedachte los
het spreekt zich uit, trilt na en slist
van gespleten verhemelte naar gehemelte
knippen vingers, houden…
Dat was niets meer...
poëzie
3.5 met 19 stemmen
2.560 Dat was niets meer dan een even-wuiven
van kleine handjes, zo blank als duiven,
in ‘t avondver:
niets meer dan plotseling, het opgeflonker
van eêlgesteente, in het wordend donker
gelijk een ster;
niets meer dan ‘t kraken van kleine voeten
op ‘t wegegrint, en, om mij te groeten
een licht gegil… -
En toch voldoende, om hoe vele dagen,…
In mezelf
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.819 Ik mis je,
Ga door het licht,
Er valt een ster uit mijn droom
Ik ben stil,
Sluit mijn ogen,
Er valt een blaadje van de boom
Ik voel je,
Zwijg de woorden,
Er valt een streling uit mijn mond
Ik ben blij,
Keer naar de zon,
Er valt een traan op de grond
Ik mis je
In de stilte van de sterren
In het zacht gekleurde licht
Ik mis…
Stilzwijgend
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.877 Het kan niet anders
je ligt hier stil
te zwijgen
sinds de laatste julidag
De dodenakker
minder doods vandaag
dag van Allerzielen
Een ster
was je in woorden rijgen
aan de rode draad
van je bestaan
Ik deed er vaak
't zwijgen toe
zo boven thee en cake
Wat onlangs bleek
is dat ik je stem
begin te missen.…
Waanwens
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.062 de hemel willen pellen
binnenstebuiten keren
zien in smaragdgroene ogen
van ongewisse goden
verborgen in hierna
gewichtloos wentelen
langs waaiers
licht, mijn hoofd
in wolkenstof, handen
dopen in kraterwater, macht en
ontij vernevelen
draaiend kolken naar
een schoongeveegd later
oh, als ik dat zou kunnen
was ik vast een ster…
Zilveren klanken boven ravijn en dal
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 We wensen elkaar de vrede want
morgen is het kerstmis
het zilver wordt gepoetst
Het kristal
gewassen fonkelt als
ster van David
In top van boom
Een engelenkoor
zingt op hoge toon
over het kindje Jezus
dat is geboren in een stal
zilveren klanken
boven ravijn en dal
Ongenode gast
op het gemaskerd bal.…
zonsondergang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
721 en ik dwalende ziel
stort mij naar voren
in vol geloof, dat
jij de waarheid bent
maar in je kleurige jas
open je de hemelpoort
waarachter je verdwijnt
mij laat je staan
als een eenzame ster
in een donkere nacht…
Een beetje mij voor jou
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
594 hoe je als een zwaluw
vol zomerverlangen
telkens zoekt
door de wolken vliegt
naar warmtebronnen
ver van je heem vandaan
in jouw ogen
lees ik steeds de onrust
speur nog naar een schittering
die is er vaak niet meer
ze is geleidelijk
verloren gegaan
*
zie de ster
die ik je wees
in die donkere nacht
in de glinster van je traan…
Timo
gedicht
2.2 met 10 stemmen
3.649 Zochten wij de maan
zagen wij de sterren
zochten zij de stenen
hun stenen hun ster
Zijn zwijgen de wind
zijn twinkelen zijn stem
deze maanloze nacht
zijn stilte zal de onze zijn
Stenen tranen
op zijn eeuwig bed
behoedzaam neergelegd
Blijft hij eeuwig
boven staan
Timo was zijn naam.
------------------------
uit:'Roodvocht', 2003…
De terugkeer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 In volheid van vergane tijd,
wens ik te verpulveren maan
en zon, te grijpen en uit nijd
te doven, ster. Alles eraan.…
Scherpe sikkel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 De scherpe sikkel van de maan
verwondt een ieder die het waagt
zijn donkere zijde te doorgronden
wie zijn gespleten tong bekritiseert
is een prooi voor de puntige ster
die hij krachtig uitspuugt
naar de kinderen van de zon
een koude nieuwe maan
dreigt hen te verkillen
maar zij verlangen naar warmte
en zullen blijven bewegen
als eb…
Als ik…
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
391 Als ik mij ogen
opensla,
badend in het licht
zie ik
mijn helderste
ster, de hemel
heeft haar
ingericht, de
Venus met
een eigen
gezicht, tapt
haar liefde
uit de waterput
van duizend zinnen
elk woord een wolk
om te beminnen
ongeremd, om
nooit te vergeten
zo niet, dan wordt
de hemelse put
alsnog gedempt,
tussen de dag en nacht…
Seizoenswerk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
545 Nachtgedachte
Ik denk aan een ster
die in jouw ogen vonkelt
als een hemelslag.…
fijnmazig
netgedicht
3.0 met 15 stemmen
519 in deze helderheid
moet het nog november worden
het licht zijn snelheid
de ster, de afstand, het stof
het geheugen zijn ruimte
na afloop volgt bestemming en
terugkeer, een trein zijn spoor
in haarvaten, eencellig naijlen
donkere materie
wat grijpbaar lijkt en
niet tastbaar is, noch toepasbaar
waarover een droom gaat
voordat november…
Douze points
netgedicht
2.0 met 12 stemmen
545 Dag lieve trouwe
dichtersenclave
ik zie dat u leest
zonder bril, oude dame
Waarom en hoezo
brengt u daaglijx
uw stem
op n'importe quel
nonfictieproduct
ongeacht kwaliteit
van die rode meid
breng u uw goeroe
een oode
met vijfmaal een ster
wordt dat de rest
van dit radeloos rampjaar
de redeloostrend
van de winterrrrmoode…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
Aantrekkingskracht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.314 Vallend in jouw dampkring
kan het lot maar een kant op
als menig weerloze eenling
hetzelfde niets in mijn kop
Vliegend op vurige vleugels
smelt allerlaatste weerstand
'n briesend paard zonder teugels
zo dacht ik zonder verstand
Trappelend in jouw moeras
dat borrelend trekt en beeft
blijkt gedachte eendagsvlieg
die zich martelend overgeeft…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
meander
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
520 drieblad
vochtige oktoberdag, klamme vermissing
ik kan jou met duizenden zinnen raken
weerspiegelen en kabbelen, steile oever
er gaan bladeren voorbij, ze passeren en
draaien, dansen opgekruld van ouderdom
voorbij gaat mijn droom, mijn zachte libel
zo fragiel aan dit turbulente schilderij, jij
zou kunnen springen, dan ving ik je op met
vallend…
Ik droom van sneeuw
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.141 Groen was mijn gras
Jong en smakelijk
Bont kleurde ik de bloemen in de lente
Ik was zo ongelooflijk aanrakelijk
Heet de zomer, in de stad
Frivoleerde ik het terras
De zon die ik aanbad
Ik wist dat ik er was
Zelfs vallende bladeren
Konden mij niet verkalkend veraderen
Mijn leven, een en al kleur
De herfst sublimeerde mijn geur
Uiteindelijk…
Ochtend
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
636 Waar bleef het laven
aan elkaars steelse blikjes
de vallende sterretjes
in mijn hals
de parels van zweet in
ons primetime programma.
Waar op de wandel
zijn wij verdwaald in
twee kwijnende ikjes.…
Mijn Lief
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
783 Vallend, steeds verder naar beneden,
Wetend dat niemand me vangen zal.
De zachte grond, met een bed van gras,
Is veranderd in een harde, koude bodem.
Je handen die altijd naar me reikten,
Blijken nu zover weg te zijn.
Je innige omarming,
Ben ik voor eeuwig kwijt,
Je liefde, verloren.
Het spijt me, ik mis je
En hou zo van jou..…