14349 resultaten.
En verre tochten...
poëzie
3.6 met 18 stemmen
2.362 En verre tochten gaan en zullen gaan...
en schepen varen heen en zullen varen...
en ogen staren na en zullen staren...
't slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!...
Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan,
- een oerwoud!... Ach! een droom, die op kan klaren,
en is geen droom; vervulde wensen baren
steeds nieuwe wens, en 't…
AAN ENE ONBEKENDE
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.418 'k Liet door de schouwburg onbestemd mijn blikken waren
terwijl ginds de opera wegschemerde in de vert'.
Bewustloos scheen mijn geest en 't bleef koud om 't hert.
Dan kwaamt ge - een lichtglans - voor mijn dolend oog gevaren.
En eensklaps trilde een wonder zingen op de snaren,
een lang vermiste toon, die me optilde uit de smert,
muziek,…
WRANGHEID
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.641 Ik heb weer, tuk op de oude mijmeringen,
't bevallig kronkelende dal doorlopen,
waar eens mijn kinderlijke stappen gingen
in dartle levenslust en dwepend hopen;
bij d'ommezwaai der heimelijke paden,
weer eensklaps de onverwachte vergezichten
zien scheemren, die in blauwe dampen baden,
en eens, zó lokkend, voor mijn treden zwichtten.
Het…
Dertig seconden voor je hart stilviel
gedicht
3.2 met 119 stemmen
46.855 Dertig seconden voor je hart stilviel
Sprak je, dacht je, en waar sterf je nu,
Waar zwerft
Het onomschrijfbare dat je nu bent?
Welke agonie leeft nu stom
In je dode tong en lip?
Je wil ons horen,
Je wil ons zien.
Ik neem je bijna koude hand.
Als je me voelt, ben ik ijs
Tegen het ijs van je eenzaamheid.
------------------------------…
Engelse hoeren
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.259 Als somtijds de boze lusten van het vlees je mogen kwellen
Zou ik je maar raden om je weet wel wat ik meen tot in Holland uit te stellen
Want de Engelse hoeren zal niemand je recommanderen
Ze liggen net als bevroren monumenten in de veren
En om te maken dat een Engelse hoervrouw onder het naaien een beetje leeft
Zou je er een ander onder moeten…
Klacht
poëzie
3.0 met 42 stemmen
3.557 Niets dwazer dan klagen om een dode.
Niets dwazer dan om levenden één klacht.
Voor korte tijd zijn wij genoden,
Dan wordt het nacht.
--------------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Herfsttinten
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.923 De dag aldoor, de dag alom
Speelt in het stille beukenwoud
De liefelijke najaarszon
Glimlachend met haar stille goud -
't Is goud!
En 't avond, is de zon gegaan -
Zie hoe het bos zijn schatten houdt:
Zij zijn gestold op boom en blaân,
Als stille plekken zonnig goud -
't Is goud!
O hart bewaar uw grootste goed!
Wij worden zachtkens,…
Elementen
gedicht
3.4 met 40 stemmen
9.450 Ik hoor het hem nog zeggen,
mijn grootvader,
de oude wijze:
jullie mogen niet klagen,
elke dag zie je de zee.
Ja, riepen we dan, de zee
maar wat hebben we nog meer?
Nou zei hij
en stak de brand in zijn pijp,
jullie hebben het zand
en daar zit heel wat in
en jullie hebben de wind.
Dat is genoeg,
praat er verder maar niet meer over.…
Dom 2
gedicht
3.4 met 101 stemmen
31.674 Ik klom laatst op de Dom
en sprak: 'Mijn ziel
als ik nu viel,
dan viel ik zeker dood'.
Maar God is zo geweldig groot,
dat als ik sprak: 'Ik spring'
en ging,
Hij mij dan zeker vliegen liet.
Omdat ik dat weet
spring ik niet.
----------------------------
uit: 'Versjes', 1961.…
Daarom, laat af van hoop en wanhoop
poëzie
2.8 met 19 stemmen
2.537 Daarom, laat af van hoop en wanhoop, kom
waar vrouwen lachen en waar om en om
de wijnkan rondgaat, drink voordat uw stof
wordt omgearbeid tot een andre kom.
--------------------------------------------
uit: Uit de Rubaijat - Verzen ( 1913)…
HET MINNEN IS EEN ZELDZAAM SPEL
poëzie
3.2 met 32 stemmen
7.408 Het minnen is een zeldzaam spel,
Het brengt de mensen in gekwel,
het is een los en loze vond',
het is een wezen zonder grond.
Al wat men aan de vrijers raadt
dat dunkt de jonkers enkel kwaad,
doch wat hun afgeraden werd
daarhenen wil hun grillig hert.
En wat men zo een linker biedt,
dat wil hij toch zijn leven niet;
en wat hem niet gebeuren…
BIDDEN
poëzie
3.5 met 37 stemmen
5.679 Des harten binnenst overleg,
gezegd, gezucht, gedacht!
Het trillen van een stille vlam
die naar de wolken tracht.
Het slaken van een ademtocht,
het vallen van een traan
de blik naar boven van een oog
door God-alléén verstaan.
De eenvoudigheid, het kunstloos waar
der kinderlijke taal,
maar aan wie plaats gegeven wordt…
Invocatio amoris
poëzie
4.0 met 10 stemmen
2.961 Die de blinden blinde smaden,
Daar uw glans hun schemer dooft
Waar de kroon van uw genaden
Weerlicht om één sterflijk hoofd:
Door de duizenden verloornen
Aangebeden noch vermoed:
God die enkel uw verkoornen
Loven voor het hoogste goed...
Door de kleurgebroken bogen
Van de tranen die gij zond,
Worden ziende weer mijn ogen
Als in nieuwe…
Mijn vader was altijd goed
gedicht
2.7 met 126 stemmen
32.538 Mijn vader was altijd goed -
moedig, in de winter
droeg hij een bivakmuts
met een hoed erbovenop
om hem af te nemen
eigenlijk was hij een filantroop.
------------------------------------
uit: 'Buitenstaander', 1966.…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Ik ben een zeer gelukkig kind,
Wanneer men dit bedenkt:
Mijn vader is mijn beste vrind,
Die mij schier alles schenkt:
Zijn afgedragen zomervest,
Zijn oude broeken, en de rest;
Maar dat weet Moeders naaister best.
Hoe lekker smaakt die boterham,
Met dat Sint Nikolaas,
Dat mijn mama mij brengen kwam
In plaats van Leidse kaas.
En och! hoe…
Gedichtje van Sint Niklaas
poëzie
3.7 met 66 stemmen
11.698 Sint Niklaas
appelbaas
uit het land van Waas
heilige Paus
die ging lopen
uit een deeg van spekulaas
kom ons toewaarts
heilige Klaas
wij die wachten op een heel
klein beetje honig
Zie ons lippen droog
niet van 't bidden is het
wel van heel veel kou
lieve Paus lieve Paus
Laad uw ezel laad uw neger laad uw knecht
- appelbaas…
Stof stof stof
gedicht
3.6 met 44 stemmen
13.697 wat maakt het ons uit of ook het stof tot stof vergaat?
wij zijn de douche-generatie, ordelijke gel-gebruikers,
wij laten niets
aan het toeval over.
wij shockeren de pillenslikkers van de bestbeprijsde kwis.
wij houden van de doofpot der sterren en kometen.
wij zijn allergies voor knarsende sloten
want wij roesten niet.
wij spreken graag…
Daar rijst me in 't hart...
poëzie
4.0 met 28 stemmen
3.801 Daar rijst me in 't hart een droef gedicht,
Terwijl de hemel straalt en lacht:
'Een bloem ontluikt bij stervend licht
En leeft - een enkele lentenacht.
De wind is stil en alles rust;
De bloemen knikken, fluistren zacht
En dromen dat de zon haar kust -
Nog één bloem slechts waakt en wacht.
Zij waakt en wacht totdat de trans
Gekleurd wordt…
Woningloze
poëzie
4.3 met 148 stemmen
11.940 Alleen in mijn gedichten kan ik wonen,
Nooit vond ik ergens anders onderdak;
Voor de eigen haard gevoelde ik nooit een zwak,
Een tent werd door de stormwind meegenomen.
Alleen in mijn gedichten kan ik wonen.
Zolang ik weet dat ik in wildernis,
In steppen, stad en woud dat onderkomen
Kan vinden, deert mij geen bekommernis.
Het zal…
Magnafox 2002
gedicht
3.0 met 37 stemmen
20.446 die avond vertrok een auto
richting snelweg
& de honden blaften niet
het dashboardvak was leeg
op de kaart van W Europa na
cassettes
wij reden zwaar weer tegemoet
tegenliggers voerden groot
licht in de verte
wij naderden
de interzone
niemandsland
het grensgebied
--------------------------
uit: 'Popcorn' 1981.…
’t Leven
poëzie
4.0 met 23 stemmen
5.341 Breek, o mens, uw sluimer af,
Dank aan ’t graf!
Leer u-zelve recht beschouwen:
’t Leven weet geen stand te houen,
Maar ’t ontsnelt ons in zijn draf.
Haast genaakt u ’t ogenblik
Dat u aller schepslen schrik,
In een blinde hoek verscholen,
Aangestapt op wollen zolen,
Onzacht toeroept: Hier ben ik!
Ach, wat is des werelds lust
Ras geblust!…
Verlaten terrein
gedicht
3.5 met 104 stemmen
27.418 Het mooitste van de kermis was niet
het schelle geluid van botsende auto's
het lonkende licht, de grijparm
die het horloge miste of de zoete geur
van de suikerspinwagen, maar
de bleke vierkanten in het gras,
de afdruk die de kermis op de grasmat
van het park achterliet.
En dat ik dan met mijn zusje aan de hand
naar die plek terugkeerde…
Een kind uit vijfenveertig
gedicht
3.5 met 100 stemmen
34.488 Mijn vader had twee levens. Een
kort en vlammend, zonder mij. En een
daarna. Mijn vrijheid was een plicht.
Ik speelde in een pasgeboren luwte;
wat ik voor vol aanzag was innerlijk
ontwricht. Verhalen gingen onvoorspelbaar
dicht en vragen ketsten terug. Ik zweeg.
Als ik aan tafel zat stond er een horde
hol van honger in mijn rug. Ik at.…
MIJN BLEKE DENKEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.619 Mijn bleke denken dwaalt tot u door diepe nachten
Als moede schapen naar haar eindelijke stal;
Zij maken wit de nacht met schemerblanke vachten,
Weidend de duisternis van het welig donkere dal.
Ik troost wel iedere dag met zon en zachte praten
In eigen weide en kooi haar stomme droefenis,
Maar in de avond breekt haar leedgerekte blaten…
SPREEK OVER DIT LEED NIET
poëzie
4.6 met 5 stemmen
2.274 Spreek over dit leed niet, geef het geen naam.
Hoe zou het leven in de helle glans
Van uwer ziele goedheid? Als eens mans
Oud en verkommerd lijf zal 't zonder faam
Sterven, als een die na lang, donker trekken
Hief tot uw licht zijn brekende ogen wond,
En in het land van uw geluk maar vond
Een plaats om zijn dode voeten te strekken.…
Nacht
poëzie
4.2 met 8 stemmen
3.600 Vind ik u eindlijk, broeder Nacht?
Hoe heb ik dag en nacht gesmacht
Naar 't water uwer ogen.
Wel viel de dauw der donkerheid,
Maar neevlen dicht en kimmewijd
Hielden uw blik betogen.
Nu aan de open hemel staat
De vaste rust van uw gelaat
Zo sterrestil gerezen -
Tot grauwe dag de vooglen wekt
En met zijn floers uw glans betrekt…
Rouw om het jaar
poëzie
3.4 met 38 stemmen
8.093 Maanden, komt, brengt bloemen aan,
De lucht is bleek met de laatste maan,
En het jaar, het jaar is dood!
Het jaar is een koud, dood man in huis,
En ik wil het begraven met zang en geruis
Van vallende bloemen...
Het jaar, ach 't jaar is dood!...
Blijde maanden van 't dode jaar,
Volgt zachter achter de baar
Dan toen gij volgde na elkaar,…
Regels voor een rouwkaart
gedicht
3.2 met 28 stemmen
7.328 Nu dra je lichaam zal verzanden
gezien het leven zich verplaatst
tel ik de korrels op de stranden
opdat mijn ziel in jou weerkaatst
en mocht ik ooit naar je verlangen
omdat het goed was tussen ons
zal ik je foto 's nachts verhangen
die bij het Boeddhabeeld van brons.…
Palmen
gedicht
3.3 met 50 stemmen
30.049 Als ik m'n vroegere vriendjes zo'n beetje bij elkaar optel
Zijn het er zeker een stuk of zeven van wie ik houd.
Jaren niet gezien en toch niet vergeten.
Was niet altijd erotiek of zo
Maar gewoon het overrompelende of het behoudende dat in
Zo'n ontmoeting zit. Och, laat maar. Anders worden
De palmen zo jong. Zo machtig mooi.
-----------…
LAAT UW LICHT SCHIJNEN ONDER DE MENSEN
poëzie
3.7 met 15 stemmen
6.079 Vrienden, het zijn nutte zaken
Dat er aan het dorre strand
Staat een hoog, een vurig baken,
Dat gehele nachten brandt.
Want als iemand komt gevaren
Midden uit de woeste zee
Midden uit de stoute baren,
’t Wijst het schip een goede ree.
Dit is recht het eigen wezen
Van een vroom en achtbaar man
Die ten Hemel-waarts gerezen,
Voor een baken…