2730 resultaten.
kippige gedachten
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
939 soms lopen gedachten
los als kippen
gele poten trippelen
driftig in de ren
gevederde vleugels
weinig verplaatsing
een en al gekakel
geen touw
aan vast te knopen
gelukkig valt
er af en toe
een ei
echt denken
lijkt er niet
meer bij
behalve dan
dat je denkt
een griepje
en het is voorbij…
Eén
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.447 Te weten dat er één is
Die één kan zijn met mij
Proeft wat ik proef
Voelt wat ik voel
Geniet wat ik geniet
Twee wensen, één woord
Jouw adem, mijn zucht
Jouw ogen, mijn zicht
Onze vleugels, één vlucht
En elke milimeter huid
Eén vuur dat brandt
Tot nooit meer uit...…
Hunkering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.128 Ook nu nog voel ik jouw
hunkering aan de overkant;
het missen van het onbekende,
vliegen met lichte vleugels,
en voor eeuwig de jouwe zijn...…
Wanneer de vogels zwijgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
919 Steel niet mijn illusies
van achterhaalbare waarheid
in de geboorte van jaren
die mijn spiegelbeeld verscherpen
Laat mij nog wat dromen
in dit vergroende veld
waar wind boomkruinen streelt
en bloemen de aarde benevelen
Maar wanneer de vogels zwijgen
neem ik jouw vleugels over
maak mij dan ademloos
in de stilte van één tocht…
nu vlieg ik weer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
642 de moede schreden uit een droeve herfst
mijn thuis geworden
zij dienen mij niet meer
nu open ik een nieuwe dag
op vleugels van vertrouwen
nu vlieg ik weer
mijn blindheid zet nu koers
naar onbekende rijken
een witte duif stijgt op
naar hoorn des overvloeds
en rijkdom van een volle zomer
nu vlieg ik weer…
Hemels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
845 Lila vlieg je langs het blauw
Geuren sporend, die van haar,
Trillend met je vleugels
Nader je de bloem, die als een vrouw
Je welkom heet en blozend
Rolt je tong naar nectar
Duizelend stil je dan je honger
Op mijn rug in het groene gras, liefkozend
Streek ik de madeliefjes
En sluit mijn ogen, dicht bij jou…
Riviervogel
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
696 Laat mij rusten
in het land naast de rivier
waar liefde leven schonk
niet ooit of overmorgen
nu lijkt me wel goed
hoe moe denk je
dat lamme vleugels
kunnen zijn
waar nog dalen als zelfs
de zon geen dag meer halen kan
enkel hier
strijk ik de veren
oeverloos
naast mijn rivier…
Wacht nog even.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.727 Mijn vleugels samenklappend,
maak ik vaart,
ben ik altijd onderweg
en toch schijnbaar nergens heen.
Kraak mij niet, kreuk mij niet,
probeer me niet te pakken,
ik ben precies zo teer
als het lijkt.
In het duister en in het licht
zullen mijn ragfijne voelsprieten
je schoonheid bewonderen.…
zomerzotheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
489 praalziek pronkt de passiflora
met haar paarse pracht
minieme madeliefjes maken
moedig mee het mooie weer
bedaard brommend bedrijft
een bezige bij haar bloemgerichte bijentaak
vlinders vleugelen vederlicht voorbij
en zomerzot zoent de zinderende zon
zomaar alle zorgen weg…
Kleuren van de dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
787 Op vleugels
zoek je de
vrijheid
van het licht
en de warmte
van de zon.
Toch moet je
eerst door de
duisternis
op zoek
naar de
maan en sterren.
Pas dan kom je
bij het licht
waar je de
kleuren ervaart
van elke dag
in en om het huis.
Geniet
van de dag
die elke dag
weer kleurig
aan ons voorbij trekt.…
Zelfmedelij
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.371 Het verlangen naar jouw armen blijft
stof nu, je wilde immers gecremeerd
uitgestrooid in een rivier en in een zee
Jouw heengaan bracht een stoet
van overledenen op gang naar mij
troostend als een verstikkende deken
De afstand naar de hel blijft mij vaag
als hemelse harpmuziek en gefladder
op zoek naar vleugels of een ladder…
zegt men
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
579 Ze pikken het op
Ze pikken het mee
Onbewust gaat men in zee
Hogerbewust zegt men ok
Mee omhoog
Omlaag
Ga maar
Al te graag
Tussen regels en rellen
tutjes en lellebellen
paradijsvogels
vuurkogels
De druppels nog aan toe
Vlieg mee
Nog niet moe
Vlieg heen
Ook al is het niet met vleugels
Maar te been…
Alles is beleving
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
759 zoals het voorjaar
- wazig nog van sluimeren -
de knoken van de bomen kleedt
of een vlinder
- vochtig van ontpoppen-
vol verbazing
net ontdekte vleugels spreidt
gelijk de dromen
- levend in ontzielde nacht -
verlangens weven in niet weten
ooit gedacht
zó verwonder ik mij
elke dag…
Schouwspel
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
452 Schouwspel
Op excursie door zijn leven;
een schouwspel,meer niet,
als een afgelegde huid:maak
de geest los,spreidt haar uit,
zoals vleugels fladderen in volle
vlucht door de vrije onbegrensde
ruimte;naar zee,op zee:
uitgemergelde vrede van het
woelige water,niets meer dan zee:
hetzelfde als een doodsverlangen;
rust,van de wijde watervlakte…
"virus"
hartenkreet
2.5 met 17 stemmen
1.672 Ik voel me net een vlinder
met vleugels van satijn.
Ik hoop dat ik nog heel lang,
met dit virus besmet mag zijn!…
te vast
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
987 in een diep verlangen naar
het leven ving ik met mijn ogen
dicht de vlinders die jij zond
krulden vingers fluisterwoordjes
en heel even voelde ik
dat ik je werkelijk verstond
tot mijn handen open braken
daar de stilte zweeg, ontstemd
'k had in angst ze kwijt te raken
alles vleugel lam geklemd…
Trance
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
1.298 De lust in vlees begonnen
verjaagt spontaan de droogte
van het preutse uur
duik in mijn diepste bronnen
en klim naar grote hoogte
in ons verzengend vuur
laat ons lijf pulseren
als een driftig dier
in ontembare kadans
wij zijn elkanders veren
op de vleugels van plezier
in tomeloze trance.…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
lieveheersbeestje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.012 maar op de vleugels van dit beetsje, zou nooit een 19de stip komen te staan.
wand dit lieveheersbeestje is te vroeg de hemel in gegaan.…
Het ochtendkind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 fluister het tegen de wolken
vertel het aan de wind
leg het te rusten in de takken
om haar te koesteren
als het ochtendkind
ontwakend in vele armen
verscholen onder een bladerenbed
doet ze zich te goed aan zonnestralen
die haar weldra in het middelpunt zetten
ontstijgt ze al gauw het aardse
uiteindelijk is ze volgroeid
om haar vleugels…
De avond draagt.
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
603 Dan zal ik mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
De avond draagt
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
523 Zal dan mijn vleugels dicht gaan vouwen
niet meer vluchten maar het leven aanvaarden.…
De verte nevelde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 van de krijtstreep
tussen groen en blauw
kon ik weinig hoogte krijgen
de verte nevelde
in warm en koud
met trage ronding
de vleugels van mijn geest
kunnen de steen die op
mijn maag ligt niet meer dragen
nog twijfel ik
heb vragen die met
de dood geen antwoord krijgen
ik moet blijven
hoor ineens de meeuwen
en het teleurgestelde…
sluit de stenen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
682 in het woord
van de avond woont
een donkere schaduw
waanzinnig broos
hij draait zich om en om
in mijn hoofd, verscheurt gelaatstrekken
tot groteske vogels, nog lelijker
dan de as waarin ze hun vleugels zoeken
ik breek de stilte tot bestemming
verzwijg mijn zinnen voor ieder
die mij draagt
ergens vallen stenen, eenzelvig
in hun vlucht…
Mijn slaap.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
681 Het was weer een nacht
met zware donkere vleugels
mijn slaap lijkt te zijn
gestorven in het diepst
van mijn ziel
langzaam neemt het
verleden afscheid
het was een mengeling
van schuld en verwijt
mijn ogen zijn niet meer
doorweekt van tranen
jouw lach ontmaskert
mijn diepe gevoelens
- als jij weer stralend naast mij staat…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
Bloemen in wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 jij hebt
ondanks de kou
je vleugels ontvouwen
in een wind
die jou zonder thermiek
nauwelijks kan dragen
de laagstaande zon
warmt nog
je donkere kleuren
jouw laatste kans
op een dans
langs de bloemen in wit
van kleurige fladder
naar stip in de verte
voorbij de zon zal je sterven…
Ontstemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 VERGETEN OMZIEN
Naar onze vleugel
Was lange tijd
Niet meer omgezien
Kostbaar meubelstuk
Veeleer dan bron
Van warme tonen
En weelderige muziek -
Tegen Kerst werd het
Dan toch tijd daar
Iets aan te doen
De stemmer kwam
En zuivere muziek
Werd ons deel
Nu is de vraag
Wanneer we de
Stemmer van ons
Eigen ik bij ons thuis…
De luwte van je ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 zag je
lopen in de wind
stevig stappen maar nog
sierlijk als een kind
haren dansten
kregen vleugels
werden blond gedragen
door de sterke vlagen
en in de luwte
van je ogen
vond ik rust toen
ik je kuste op de dijk
met liefde
binnen handbereik
bracht het windje in de rug
ons toch niet sneller terug…
plotseling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
595 woorden vliegen vederlicht
Daar gaat zijn ziel
propje
met vleugels
het cirkelt
verdwijnt
vervaagt
tot een stipje……..…