1331 resultaten.
De stem van Vincent
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.573 Nooit wassen dode vruchten
aan de bomen.
De pijnen snikken eeuwig
en laten hun lange tranen als vingers vallen.
Weet dit, mijn zoon: wanneer alle leed leven wordt,
houdt op het leven leed te zijn.…
Verwondering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
858 Als je God terug ziet in het kleine
en Hem herkent in het grote
Als je ziet hoe akkers vrucht kunnen dragen
onder onze zorgen.
Als je beseft dat de weg naar het paradijs
een route is.
Als je beseft dat verwondering begint,
waar vanzelfsprekendheid ophoudt te bestaan.…
De oester
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
601 Ja heus ik houd van vruchten van de zee,
van rode ponen, tarbot en garnalen,
makrelen, platte schollen, vette alen.
Van inktvis pik ik graag een vorkje mee.
Maar dieren waar de harten nog van kloppen
die zal ik nimmer in mijn laadklep stoppen.…
Gerijpt en zuur.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
503 vloeien weg
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodie, geroofd uit tijd
en zinnen en zwijgt in het beminnen
Wikkelt zich het zwart fluweel van
de naderende nacht, huivert In de
vracht van een vlakkere kaars, torst
het borstbeeld
van zijn vertraagde werkelijkheid
Bloedend uit de poriën van de strijd,
die niet te winnen is valt de vrucht…
Plaatselijke tijd
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.746 .
-----------------------------------
*Eau-de-vie (Frans voor "levenswater") is een verzamelnaam voor sterke alcoholische dranken, die vaak worden gemaakt van vergiste en daarna gedistilleerde vruchten.…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 niet wou
en toch gaf je kracht
Feller dan de felste zon
Stralen je beide ogen
Feller dan het felste vuur
Voelt mijn liefde verborgen
Voeten glijden over hout
Blote voetjes, warm noch koud
Benen glijden door de lucht
Billen dansen, haar als goud
Handen strelen mijn gevoel
Buik en borsten, heet noch koel
Armen reiken naar een vrucht…
Kussen van uw lippen en uw ogen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.288 bevloeien
’s Harten diepste wortelcellen,
En naar een oneindig openbloeien
Gaat de siddrende aandrift zwellen, –
Een geluk als nieuwe wijn geschonken,
Waar de schijnen dood en leven
Schaduwloos in liggen wegbezonken,
En daar is alleen gebleven
Aandacht waar al donkere geruchten,
Aller namen duizendtallen,
Welke blaadren en onrijpe vruchten…
Kringloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 ontluikt
schijnt een beeld te ontstaan
waarbij de toekomst morgen is
en het heden al is vergaan
ik zou met die gedachte
toch zelf niet verder gaan
ook al vertragen de jaren
de ziel is nog steeds van vandaag
ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog immer scheppend en vrij
in mijn ziel zijn al doende
vruchten…
Alle mooie vrouwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
847 Die vruchten
van een voortreffelijke lente.
Mooie geesten op onvergetelijke
feesten. En toch, ik vergeet ze wederom.
Alle mooie vrouwen komen maar
een keer. Na die dagen met
mooi weer zijn ze er niet meer.
Dus, kijk ik nooit meer om.…
Ik weet niet wat ik heb gedaan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.203 - En God, die mij misschien begrijpt,
die om mijn weze' uw stem liet suizen,
is als een vrucht die in me rijpt...
- De vlier-struik geurt naast al de huizen...…
Zaden van de berk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Boven mij jagen wolken
verstrooit in associaties,
als de zaden van de zilverberk,
die elk jaar weer vrucht zal dragen,
veelkleurig blad van groen
en zilver gegrepen door de
wind, in willekeur geplant.…
Ambitie of ideologie?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
387 voorkeur de sleutel
tot het gestelde doel
uit ambitie of een nog
verborgen ideologie
vervat in de bolster van
intrinsieke waarheden,
wie het weet, toch weer
anders te definiëren,
talent van schoonheid
uit de wetenschap of
schone kunsten, door
elk individu weer anders
gemodelleerd, die beide
in een heerlijke vracht
hun vruchten…
Kind niet gepland: ongelukje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 ‘t is de de zaadgever, de man
de vader die op zondag het vlees snijdt
zij wast doorgaans haar handen in onschuld
ongelukje, vergissinkje, vergeten, stom
en de vrucht, de foetus, de baby, het kind, de mens is de dupe
want niet gewenst is niet gehoord is niet gezien, gevoeld
’t is een leven lang strijd om leven
om te mogen leven om te…
leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 verworpen zijn de jaren
die mij heben verlaten, al
zijn de seizoenen nog
bij vrucht der kennis
bruinrood van het verdorvene
en het blauw van het
zeer dat nu uitgestorven blijkt, al
liggen er duizenden zomers
te koelen aldaar waar het smeltwater
de hemelen deed treuren
niets ontzeggende redeneringen
dansten als zijde glansende
klanken…
hyperarousal
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
581 iets van veiligheid te waarborgen
“dat wat ik niet bezat“ ofschoon
de rijpheid van mijn reeds afgelegde
jaren zich hadden verschanst
achter de coulissen van repeterende gedachten
stelselmatige handelingen die met
verve, de graagte van het overleven
me dikwijls vertraagden in het denkproces
dragen nu in de rijpheid van het “weten“
de vruchten…
Zonen der zon
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
598 metalen
vitamine krachtbronnen en mineralen
ons zouden genezen van die welvaartskwalen
van kwalijke westerse voedingspatronen
als panacee tegen welvaartneurosen
ons van carnivoren maakt
tot herbivoren
Osiris en Ra, de god van de zon
bevloeiden ook toen reeds
het goudgele koren
van Luxor in 't zuiden tot Suez
in 't noorden
de vruchten…
DE PLUK SPREEKT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 De Heilige Geest in het ooft beraamt
in stilte waarnaar de vrucht mag streven.
Het wachtende, rijpende sap herbergt
ongekende krachten, die door geen tijd
of omringend gedruis worden getergd.
Engelenscharen zijn tot oogsten bereid:
wat God de enkeling toont of verbergt,
sterkt dan de begenadigde mensheid.…
Ochtendlof.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.140 Hang je vruchten
te luchten
uit het ochtendlijk raam
en roep Zijn Naam.
Kom, kom , kom
schone morgen, kom.…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 Ik bemoei me met de luchtbewoners
tussen onbekenden en ontwijkten
zoek ik vrienden die mijn zorg begrijpen
boven wijsheid rijpe vruchten dragen
konden ze hun werkelijkheid bewijzen
bomen groeiden midden op de straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing…
Apocalyps
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.246 Zijn doordringende blik
Peilt achteloos
De liefdevolle vrucht van
Het verwoestende mensenkind,
Gedachteloos achtergelaten, als een
Opdringerig koekoeksjong,
In de druilerige portieken
Van een, zichzelf het leven
Uitzuigende, wereld.
Verschroeiende muskieten,
Haatlarven van doldrieste wezens,
Verblijven blind in hun
Verborgen kokers.…
Een droom; de eerste klok
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
908 Op het natte zand lagen
verspreid de vruchten;
sterren,krabben en schelpdieren
voor het oprapen.
Deze getijdenklok,
wat wilde het mij zeggen?
Schatten zijn er te rapen,
nu,....... straks is te laat?…
Kiem
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
5.697 Nu nog een vormloze vrucht die jij houdt.
Kijk naar het wazig scherm
Hoe daar iets drijft dat krijten zal,
fruitpap in jouw ogen smeren.
Tja. Hoera MaMa.
Een bijna volmaakt genoegen dat rijpt
Het kind wordt sluipend wakker.…
O, al de balzalen
gedicht
3.2 met 114 stemmen
41.018 Ik ben vrucht en kan slechts vallen;
gij roept mij toe: ‘l’amour, toujours l’amour’
maar ik zie u: likkebaarden, lallen.…
De stilte sprak tot mij in beelden.
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
861 Als ik mijn hemel eens
op aarde kon verspreiden
Mijn goede vruchten werden
smaakvol onderscheiden
Ik zou schoon gekleed gaan
als een lelie op het veld
Mijn zon had duizend stralen
min of meer zo wel-geteld.…
stemmen
gedicht
3.1 met 86 stemmen
27.727 de stilte valt niet langer te verduren
na ware liefde kwam een wreed Ave
ze nam de blije kinderstemmen mee
maar liet de echo tussen kale muren
de straat lonkt om de leegte te ontvluchten
op zoek naar iets, naar God mag weten wat
zo sjok je uren doelloos door de stad
in plaats van sterren pluk je wrange vruchten
verloren in de overvolle straten…
vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
3.297 bruindonkere guirlandes over groengrijs azuur
met tussenin een lief klein neusje
en fijne schelpenoren; niet ver
naar verlangende mond en naakte schouders
met zachte overgang als eeuwige belofte
van slapeloze Aphrodite: nooit zonder
jouw warme ronde borsten
zwaar in de schalen van mijn hand
als zacht rijpe vruchten met bruine ogen
de…
Ave Christus! praemortui te salutant*
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.138 Nu bréékt het leven open,
Een vrucht van rijpheid rot.
Wij stellen onze hope
In 't uiterst nòg op God!
O Christus, opgestaan!
Open uw paradijzen!
Laat ons met U verrijzen,
Die sterven gaan!…
een leven lang
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.273 voor eeuwig kan ik je niet houden
hoogstens voor altijd
en dat slechts één keer
hoe heerlijk het is
oorlogen te beëindigen
en vrede te vinden
in jouw omarming
taal te verliezen
en te verstommen
voor je schoonheid
graag wil ik verdrinken
in vijvers van je ogen
warme handen voelen
waarmee je mij
als rijpe vrucht
plukt in zwoele…
Eenmotorigen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.058 messcherpe grijze schijven
dan in bijna looping weer omlaag
dit alles zonder dat
zelfs maar een vleugeltip
een andere raakte
bewonderend toezien kon ik ja
vanachter mijn hoge kamerraam
maar hun kabaal niet horen
als bij afspraak streken de vliegers
plots vermoeid in het dun winterskelet
van een breed gewaaierde boom
die als met rijpe vruchten…
Buitenhuis
gedicht
2.9 met 55 stemmen
17.286 van niets dan breekt voor ons de knop
de bloei gebeurt in lichte tint
dan komen vlinders en de wind
de blaadjes worden losgerukt
en in de zomer als wij komen
hangen de appels aan de bomen
eten wij appels uit de hand
de takken raken leeggeplukt
ik overdenk het kort geluk
tussen bloesem en appelmoes
de appelboom is een parabel
die vrucht…