1699 resultaten.
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam gevuld met aarde
dan is het tijd voor een wandeling…
Ogenblik
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 De wind waaide de wandeling
in een onverwachte richting
toen ik je zag.
Vanaf je strandlaken keek je me aan
met de ogen van een man,
de wimpers van een vrouw,
en het hart van een kind.
Er school meer vrouw in jou
dan je gekrulde wimpers prijs gaven.
Mijn hart smolt
voor een ogenblik
dat oneindig is.…
De droom in het avondlicht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
829 Met de glans op jouw lippen verzegel jij onze film
hierdoor wandel ik verlicht voor de laatste keer mee.
Tijdens de passage galmt de herinnering over de golven
de frequentie deint uit jouw keel en verbreedt mijn inzicht
met lichtpunten aan de horizon die vloeiend verschijnen
reikt mij jouw mimiek om te stralen in het avondlicht.…
Het bestaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
600 Elke voetstap, elke handeling,
elke keuze elke wandeling.
Het pad dat jij gaat.
Het bestaan draagt alles.
De wanorde en het verdriet,
alsook de tijden met zonlicht.
De verwelkoming en het afscheid,
de distantie en de nabijheid.
Kleur geven aan het bestaan
verzinken in grijsheid.…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Een goeroe vertelt
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 Ik wandelde over wegen paden
over velden met in bloei staande hei
nu begon het mij te dagen
wat de goeroe bedoelde toen hij zei:
laat los die karrenvrachten aan gedachten
laat je er niet langer door plagen
en wees werkelijk vrij
Al wandelend denk ik hier over na
en denk: ik denk dus ik besta
en over het gegeven van mijn bestaan
denk ik vervolgens…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
Tussen geuren en kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 Als ik weer omringd
door vijftig tinten groen
wandel in de geur
van wit en geel
denk ik: dit moet ik
echt vaker doen
lekker vrijuit springen
tussen meidoorn en seringen
fluiten met het fluitenkruid
eten bij de boterbloemen
en ander zogenaamd onkruid
het liefst natuurlijk languit
het voorjaar duurt maar kort
’t is zo zomer binnenkort…
Man bijt hond...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
525 Het is tegen twaalven
ik laat de hond uit
het is donker op straat
zelfs straatlichten zijn gedoofd
ik wandel naar de Elandsgracht
ik krijg een gevoel van oorlog
van spertijd, van avondklok
ik loop door naar het enige licht
de Supermarkt van Albert Heijn
ik kijk door het winkelraam
grootse immense bedrijvigheid
ik hoor een auto, het is…
vandaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 vandaag ben ik alleen,
een dag met andere dagen gemeen
ik zeg niet dat er dan een leegte is
aan gedachten en verwachten is er geen gemis
het zijn de pijlers, zij houden mij, met muziek erbij,
op de been, en tracht ik
boven mijzelf uit te stijgen
in stilte, wandelend naast het water
met aangrenzend groen
laat mijn blik zich vullen
al…
ongeloof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Verlieten hun woningen om te gaan
wandelen in Peru en Maleisië.
Bezit was niet langer belangrijk.
Beleving was het nieuwe bezit.
Veel meemaken.
Overal bij zijn.
Alles gezien hebben.
Plotseling bemoeilijkt het coronavirus
dat perspectief.
Sportwedstrijden,
popconcerten,
theatervoorstellingen
worden afgelast.…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Zomerse haiku's & een tanka
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
532 Wandeling aan zee
Ik kijk achterom
naar jouw kleine voetstappen
in het natte zand
vertedering treft mijn hart
in een verstild ogenblik.…
Ruimte, rust, mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ruimte, rust, mezelf
voelen ademen, de steken
onder mijn ribben en het gif
in mijn lijf, in mijn hoofd
Daar niet aan denken
elke dag een vriendin
die zich bekommert
om haar eigen interesses
Geen nieuwsgierigheid
betutteling en troost, alleen
een omarming en een beetje
verwend worden
Wakker zijn, niet dromen
in mijn slaap, wandelen…
De raad van een lelie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Een nacht ging ik wandelen
naar de vijver
God was niet in het water
En de wilgen verhulden dat niet
Afasisch.…
Wijn met jou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 laten we wijn met herfst drinken
schenk me een droom in tot de rand
van trage wandeling en samen klinken
van onlosmakelijk je hand
laten we wijn met weemoed genieten
een klein slokje op z'n tijd
dat we september strooilicht zien en
ons hart zich vult en reikt
laten we wijn met terugblik proosten
uit het rek van toen en samen
van glimlach…
Spiraalbomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
334 Thuis hebben we ieder onze
cel, ons kloosterleven gewijd
aan woord en daad
Mijn woorden, zijn daden
Wandelingen naast het werk
het draaien om elkaars as
als spiraalbomen aan de rand
van een afgrond
Praktische kwesties
bespreken, het onbespreekbare
noteren in precieze zinnen
Geen oeverloos geklets
zeker niet over mijzelf
En in mijn…
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
212 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren moderner en vlotter
dan hier in Engeland, waar
de studenten…
Wandeling langs een kwakende morgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 hij ontwaakte bij een
kwakend kikkerkoor
nog voor de zon
het zenith raakte
terwijl op 't blote water
een zwaan haar
nek opdraaide
tot een witte vlek
kraaide ergens
een haan
pluizen buiken van
donzen kuikens
trippelden in trosjes
tussen groene bosjes gras
als was het een schouwspel
voor een snelle fietser
en…
DE WANDEL-KROEGEN GROEP 'ANALOOG'
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
383 Analoog, de Wandel-Kroegen groep 'Analoog'
nee ik lieg niet, echt niet, zeker weten
wat was dat leuk die spontane groep
lief, loom en lekker gebekt
zeker lekker smullend van de patatjes
OP z'n Belgisch geserveerd
Amsterdamse vrouwen en mannen
analoog op pad dus zonder smartphones
op Wandel-Kroegentocht door de Jordaan
dat is wel zwoegen…
Omtrent Duiven
gedicht
2.6 met 19 stemmen
17.840 Een voorbij wandelende duif (en-toeval?-nog een;
grappig).
Duiven hebben geen oren (althans niet zichtbaar), maar
horen doen ze wel (gelukkig
wel).
Vooral zijn duiven er om zich te laten bewonderen
(in al hun gedragingen), dat zie je zo.
-------------------------------------
uit: 'Gegroet o........', 1998.…
Spraakverwarring?
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.733 Gaat u mee wandelen met mij?
Tuurlijk ben ik heel erg blij!
Mag ik u eventjes wat vragen?
Nee joh, je hoeft me niet te dragen!
Welterusten, slaap lekker.
Nee hoor, ik heb helemaal geen wekker!
U moet op de zaal blijven, de dokter
komt er zo aan!
Nee joh, ik kan zolang niet blijven
staan!
't Is wat, als je ouder wordt!…
laatste avondmaal
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.440 Samen wandelend naar nergens
Knijp ik jouw heupen die gloeien
Schrapende zolen
en de nagalm van mijn bloed dat zwakker fluistert nu.…
Omdat daar toch niemand zat
gedicht
3.2 met 70 stemmen
25.863 Omdat daar toch niemand zat,
en omdat het niet dicht zit,
is het weer tijd voor een wandeling
langs de oevers van het strand, daar
waar het woud zich plotseling inhield,
of zich gaandeweg heeft verwijderd.…
Zij
poëzie
2.9 met 25 stemmen
7.521 Zij wandelen deftig en stil
en schuiven langs de huizen
en luisteren, liefst in de herfst,
naar de populieren die suizen.
Zij nemen geen ruimte in
gelijk zij die verguld zijn op snee,
en als de tram gevuld is
is hun plaats op de tree.
Gisteren nog leidde ik zo iemand
naar ’t station. Het was
een avond vol mist en vroege kou.…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
onbeDOELd
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
696 de kerk in het midden
van af te breken huizen
staat er doelloos bij
wees in een drooggevallen zee
waar geen mensen zullen blijven
dan wel opnieuw het water
onder haar spiegel later
het onderwater onderzoek
schatteneiland op de bodem
van wat politieke beslissingen
telkens weer rechtvaardigen
de wandeling door het verleden
doet vandaag…
Een handvol schaduw
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
926 mag ik in
nazomerdromen nog
even komen in je zon
met een handvol schaduw
en wat koele dronken
ik zag je ogen op het strand
luister naar wat zand
en stenen je vertellen
als je op excursie gaat
tijdens je vervellen
voel dan even aan de grond
waar je op staat en gaat
na al die eeuwen strijd
kwam jij zomaar langs wandelen
jouw…
Santiago de Compostela
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.451 Een Kempense zwerfkei
achterlaten bij het Cruz de Ferro
-een rotsblok wegrollen van mijn hart-,
lichter verder wandelen
in het zonlicht
van de Camino Frances,
tot voor de barokke kathedraal,
tot bij het graf van Jakobus.…