141 resultaten.
je mag het zijn
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
302 maar in het donker uit het zicht
dat was de wet van toen
dat eist men nu weer in het licht
van Istanboel tot Amsterdam
de grens verschuift de angst regeert
men noemt de jeugd te luid
omdat men van hun vrijheid leert
ze noemen het te opdringerig
zijn ze dan nooit zelf jong geweest
het is dezelfde kille stem
die destijds Gerard Reve vreesde…
Coming out
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
81 Lang gleed de schaduw over breekbare wegen,
waar ik mijn ware gezicht in de stilte verborg.
Als een gesloten knop, tastend in de regen,
droeg ik de zwaarte van een rimpelende zorg.
Maar de natuur kent geen blijvende drempels,
getijden keren als het innerlijk licht ontwaakt.
De wind wist langzaam de oude angststempels,
terwijl een nieuw besef…
Zonder antwoord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
26 heb ik het
had ik het
krijg ik het weer
heb ik angst
had ik angst
en nu niet meer
was het echt
droomde ik
is er verschil
is het er
merk ik iets
houdt het zich stil
wil ik het weten
wil ik het voelen
zwem ik dus in die fuik
nee ik weet niets
dan het teken
als souvenir op mijn buik…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Wanneer ben ik tot acceptatie bereid?
Als ik hoor, voel, proef, ruik of zie?
Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?
Is alles om mij heen vluchtig en onwaar,
iets dat bij de gratie van mijzelf bestaat
en zijn alle dingen slechts zolang daar
voor wie tijdelijk zijn ogen openslaat?…
Stap voorwaarts?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 De seconden gaan te rap
om de uren te vergaren,
wat alles bindt is tijd,
gesponnen op het weefgetouw
van vergane jaren, om je
opnieuw te ontmoeten op
een glazen brug, over emoties heen
soms zwaaien we naar elkaar, maar
niet terug, ik moet je bekennen
dat we nog steeds niet in elkaar
herkennen van acceptatie, wat
ons scheidt…
hoe dan ( cervicale dystonie )
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
553 hoofd nek schouders, ook zij
hunkeren naar rust, derhalve
zijn mijn mat gekleurde gedachten
als glazen zo breekbaar
dat mijn twijfel zich
heeft bekeerd tot
een leugenachtige berusting
botox, benzo’s, fysio
balsem, kou, warmte, liefde,
acceptatie, baclofen, levopa,
allen werden geopperd doch
het galopperen van het hoofd
negeert stoïcijns…
Dubbel-mono, levenslang
hartenkreet
0.6 met 7 stemmen
1.246 Eindelijk zag je wie ik was,
Niet wat je wilde zien
Gevangen in gemeenschap en jezelf
Geen acceptatie, alleen onvervuld verlangen
Een niet uit te houden eenzaamheid.
En wat er nu nog overblijft is dat beter?
Kou
En mijn levenslang niet meer gehoorde: “ik hou van jou”.…
Val- en slangenkuilen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 wel de influens in
al haar verleidelijke
val- en slangenkuilen
waar verborgen
verleiders de
geheime manuscripten
hebben verzameld
die de zwakheden van de
mens hebben blootgelegd
genadeloos toetsen
zij iedere dag het
afnemen van krachten
wachten op het
komend breken desnoods
met lange zwepen
variëren met kleur
en geur de acceptatie…
De gouden glans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 strand doet met de
schitterende zee
waar je alles
kunt vergeten
dat je niet
meer wilt weten
maar ontspannen
wilt genieten van
het goed gevoel
om bevrijd te zijn
even niet de
drukkende pijn
dat alles nooit meer
hetzelfde zal zijn
omdat ook in verlies
een niet te stuiten
verloren kan sluipen
door herinneringen die
snelle acceptatie…
Geaardheid
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
650 De een kijkt je amper aan
De ander ziet je niet eens staan.
Vandaag bestaat het “homohuwelijk” twintig jaar
Maar in Nederland is de tolerantie nog niet klaar.
Altijd wel weer iemand die ons belaagd
Of een buurt die gays verjaagd.
In een restaurant worden genegeerd
Of op het werk niet worden geaccepteerd.
Op je werk staart iedereen in…
AANWINST
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 ook draait het om acceptatie
dito rond het uiterlijk
rimpeling is eveneens aanwinst
door het leven om trots op te zijn
dus vandaag spiegel ik mij extra
hoeveel zijrivieren ik nu weer heb
laat je aanzichtland niet ontginnen
er zijn rampen genoeg ontstaan…
Achterstallig onderhoud
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.739 Chronisch ziek zijn is voor gevorderden
in acceptatie, - in veerkracht, -in onmacht.
Chronisch ziek zijn vergt chronische humor,
omdat het lot je anders vierkant uitlacht :
Minstens anderhalf miljoen mensen in dit land,
met Fibromyalgie, CVS, ME, enzovoort,
willen graag werken en een menswaardig bestaan.…
Reputatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
561 ."
Volhardend in gebrek aan acceptatie
Onthoudt hij zich van elke compensatie,
Erkenning van zijn schuld in mediatie
Maar raakt - terecht - door missers uit de gratie…
Rugzakjes vol onvermogen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
497 vaak wordt
in zachte acceptatie
de basis voor
liefdevol omgaan
met de medemens
gelegd zonder te
letten op het profiel
dat door ouders
wordt voorgeleefd
gekend en
geaccepteerd
door familie en
woonomgeving
pas in de fine tuning
van gevoel is kwaliteit
doorslaggevend en zal
de basis worden van
opvoedingskwaliteit
waarbij begeleiding…
Keuzes
hartenkreet
1.0 met 12 stemmen
702 Meegaan en acceptatie
Of vechten, actie en verzet.
Kiezen voor de ander
Of eindelijk eens voor jezelf.
Volg ik m'n hart
Of een keer mijn verstand.
Maar alles heeft meerdere kanten
en lastige dilemma's.
Wat je doet, het is nooit goed.
Er is altijd iemand tegen.
Je altijd en eeuwig moet verantwoorden
Maar aan wie moet dat echt?…
Drempelloos verbinden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zacht klonk
in je open gezicht
je lieve lach
uit een gelaat dat
bij iedereen al een
heerlijk welkom had
jouw lichaam
vertaalde meteen
een warme acceptatie
straalde begrip in
gedegen kennis van
moeilijke situaties
jij bent al nooit
een vreemde geweest
hebt altijd de taal van
huis uit gesproken
ondanks de vaak andere
stijl…
Een wereld die opengaat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
587 ik verkende
zachtjes de spanning
van je huid en voelde
onderliggende spieren
verstrakken in reactie
zag in lichaamstaal
jouw ontvangen naar
acceptatie gaan
ik kende je lieve
ontvankelijkheid
uit het strelen zonder
elkaar te vervelen in
het creatief ontdekken
van nog zo veel nieuw
te ontdekken plekjes in
een wereld die opengaat
pas…
Toekomstige Daad van Verzet
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
793 Ik weet niet welke kant dit op zal gaan,
Je wezen wordt in codes opgeslagen,
Beoordeeld tot het einde van je dagen,
Op hoe je denkt en wat je hebt gedaan.
Ik ga de deur uit zonder telefoon,
Ik durf dat nog, dus doe ik dat gewoon!…
Oud
gedicht
3.4 met 33 stemmen
28.070 Eén dans, één dans met sproeiende ogen,
gloeiende wangen, losse handen.
En dan opzij gaan staan. De bleke glimlach voelen,
die als een nevel op een avondwei
omhoog stijgt. Langzaamaan verkoelen
en merken dat de nevel sneeuw geworden is.
Dan wijze dingen denken, lachen, liegen,
winst maken uit het wezenlijk gemis?
Of plotseling weer het feest…
ik had een lied voor 't al
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
750 ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
toen ik als kind nog over beekjes sprong
ik had een lied voor ‘t al - bij elke pas
en hoe ik waadde in een waterplas
hoe er zinnen in mij rijpten die ik zong
ik denk zo vaak aan hoe het vroeger was
tonen verstomden in een giftig gas
toen daar de herfst zich in mijn botten wrong
Ik had een lied voor…
even
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
875 toen ik voelde dat mijn leven
niet meer stroomde
stilstond als een waterplas
was er geen acceptatie
's ochtends wakker vroeg
kijkend naar de zon
liefde delen met ons mensen
dat zijn zo wat van mijn wensen
ik, als iemand van zeventig
maar ben pas op de helft
mijn haren al reeds grijs
is dit de prijs
die ik betaalde toen ik
schoksgewijs…
De zoen van het seizoen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.011 twee mannen, verliefd
tot over de liefste oren
moesten boze woorden horen
ze gaven elkaar spontaan
een innige liefdeszoen
zonder op te vallen
aan de rand van het plantsoen
mensen begonnen te roepen
vieze homo's ga naar je eigen soort
jullie gedragen je niet zoals het hoort
het regende onzinnige verwijten
daarom wil ik voor acceptatie…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Huivert de schaduw van een
kaars waarvan de hoop blijft
branden, symboliek van de
vertraagde werkelijkheid,
waarvan niet te winnen of te
verliezen valt, plukt de zoetste
vrucht uit de bron van
acceptatie in een herwonnen
stilte, voer voor psychologen,
maar het blijft wrang en zuur,
ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…
Toen en Heden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
215 Niks loopt weg bij haar
in dit huidige heden
van volle schijnwerpers
en letterlijke rancune
door gedachten van macht
waar voor haar dood
precies op het einde
de rivier opdoemt
alsof zij nimmer
een enkeltje krijgt
Vanuit haar toen
doorgepakt en voldaan
ligt niets ongedaan
voor eeuwig te wachten
al daalt geen besef in
met de ramen…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Achter mijn vergrijsde muur
liggen de velden in een neutrale
kleur, de hemel gaat over in een
onbetwiste horizon van willekeur:
voorlopig zijn de bomen nog bestoft
met donker velours, de kale takken
reiken naar het licht om een splinter licht
van acceptatie te ontvangen, hoe wordt
de wereld opnieuw behaaglijk om met
onbevangen tinten…
Een droombare variant?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
424 wetenschap berust,
beken ik alle bekende zonden
zelfs die van moord al heb ik
niet in handeling begaan, in
retrospectieve gewoonten
heb ik al in alle metaforen in
een opwelling impulsief zelfs
vaker begaan, het begrip bestaat
in een oplaaiende overlevingsdrift
om dit te overwinnen, inzicht door
vergelijkende ogen van misstap
in acceptatie…
IN DE STILTE VAN DE DOOD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 In de diepste diepten van het heengaan
geloof ik mij in moeder aarde’ s schoot
Is dit nu ‘t eind van mijn aards bestaan
heerst hier slechts de stilte van de dood
Na een doodsstrijd kwam de acceptatie
werd mijn lichaam ijdel en onder nood
Mijn ziel overleefde de snelle crematie
o en ik zweef naar t’ eeuwige der dood
Van ‘t pikzwarte zweven…
Callantsoog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
777 Mijn leven teruggebracht
Tot 't kleinste begin
Daar aan de Abbestederweg
Op een veldje verblindend mooi
In al zijn eenvoud
Begon ik wat ooit
Mijn leven was
Weer toe te laten
En vond ik naast
Het strand en de
Eeuwig aanrollende zee
Ook de mens weer mooi…
Voorlichting
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 De homo`s moeten nu ook aan hun trekken komen.
Op scholen van de heidenen zowel als van de vromen.
Het is een goede zaak om kinderen te vormen.
De vraag is echter wel 'Wie bepaalt de normen'
Is het de norm van Mohammed of misschien wel de Bijbel?
Zie het toch in het landsbelang, we houden zo van heibel.…
Ogen keken
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
858 Een meisje,
dat vecht,
dat zoekt,
verlangt naar acceptatie.
Voorzichtig heb ik dat
in haar handen gelegd.
Hé jij,
Jij hebt het recht,
om van binnen naar buiten te halen.
Te laten zien wat er allemaal speelt.
Voel je veilig hier in mijn armen.
Elke stap ga ik met je mee.
Ik wijk niet van je zijde.…