223 resultaten.
Eén keer in de maand
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.322 Eén keer in de maand
Weet ik me geen raad
Huilen doe ik zomaar
tranen staan al klaar
Bij liedjes of bij films op tv
dingen die men zegt
voel me niet okay
Ook boosheid uit zich dan te snel
emoties springen uit mijn vel
Elke keer rond deze tijd
ben ik mezelf behoorlijk kwijt
Ben ik echt niet in m'n sas
een keer in de maand
wenste ik…
Pinksteren 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
715 Laat uw Geest ons hart beroeren,
laat er licht en vreugde zijn,
vriendschap, vrede, mededogen
en ook balsem voor de pijn
die we allen toch ook dragen:
pijn van onmacht, druk en kwaad,
wrevel, boosheid, leed en rouwen.…
Gevangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 tussen vergetelheid en het grote niets
staat een koffer vol boosheid en verdriet
de kunst om haar daar uit te halen
uit het sombere, negatieve
zoek ik naar verhalen uit de oudheid
die ze zich nog feilloos kan herinneren
een naam, een gebeurtenis
tot de naald weer blijft hangen
in dezelfde groef, en ze wederom
in herhaling vervalt, bevestig…
Boze Engel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Dat komt wel
Het zijn de klokgenen
Kom maar even bij mij
Fijn bij mij liggen
Dicht bij elkaar
Jij bent zo lief
Het legde knopen in mij
die nog niet helemaal los zijn
Ik was een reddende engel
die nog niet gewend was
aan haar lichaam, een kind
dat wel de hemel, maar
nog niet de aarde kent
Het herhaalde zich
In mij groeide boosheid…
Restjes vrouw
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.729 zich rijk
smokkelt uren langs mij heen
die ik later terug vind
in abrikooskleurig ondergoed
ik draag 's avonds de verloren tijd
voor de nacht
die haastig de restjes uren ophaalt
alles uitrekt alsof ik geen vrouw ben
een dag kleedt zich, prikt zich
aan schreeuwerige prijskaartjes
raakt ziedend mijn lef aan
ik draag iets van boosheid…
Woorden
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
584 Wat kunnen woorden meer doen
dan verrassen met wat schoonheid
verwonderen met een lichte lach
verbazen door een onverwachte vondst
een verborgen gevoel aanraken
de realiteit even relativeren
een lichtje ontsteken in het donker
een zakdoek bieden voor tranen
boosheid weer doen ontwaken
bevestigen wat je al voorvoelde
ja wat meer eigenlijk…
Drift
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
476 jij kent
nauwelijks drift
het tomeloos
jezelf laten gaan
waarbij vooral
niets in de weg
mag staan
pas als jij
de ruimte krijgt
woed je alle
boosheid uit
dan stormt en
hagelt het dwars
door de ruit
tot rust
gekomen ben
je nog verbaasd
dat jij verder bent
gegaan dan in
alle dromen die…
koud, de geur van oud
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
883 ik voelde
dat je binnenkwam
je tochtte door de deur
koud, de geur van oud
het kraken
van de vloer vertelde
me je boosheid, onmacht
en verval van kracht
ik hoorde je
in ademhalen hijgen
happen naar een beetje lucht
vluchten voor erin te blijven
ik heb
je ogen nooit gezien
je blikken joegen angst aan
vilden me als ik niet wilde…
En ik van jou...
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.352 Nooit van huis gaan met ruzie,
met frustratie of boosheid in je lijf.
Het heeft geen zin, je bent dan narrig en
voelt je rot door dat gekijf.
Goed maken is vaak het leukste daarna,
niet meer wetend waar 't nou om ging.
Zo eindigt menig meningsverschil,
zeg nou zelf 't gaat toch maar om één ding.…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Een vage troost
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
569 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren
een blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Beloofd.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
509 Stuurde je me vele nachten weg
liet je onze ringen koud worden:
het maakte mij alleen maar sterker
Als ik weer een boosheid van je
te boven was gekomen
hielp ik je doodleuk
een verleden te herbeleven
Is je woede nu op mij gericht:
alle beloftes zijn weggewaaid
in een mistige wind
Ik stond er bij en heb het geloofd
ik keek er naar…
Honderd vlaggen op het strand van Schiermonnikoog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
229 zij waaien zwart als de nacht zwart van de rouw
zij waaien van boosheid en verdriet het verzet
zij waaien tegenwind tegen de waan van de dag
zij waaien voor de kwelder en het boerenland
zij waaien voor lepelaar, bergeend en plevier
zij waaien tegen politiek van de korte termijn
zij waaien tegen het misverstand van onverstand
zij waaien bovengronds…
Woordenas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
105 De boosheid sleept haar letters voort.
De klacht haakt zich vast
aan het broodmes —
hoelang meet de honger?
Nu, de New York -nacht,
oog -in -oog met het as -licht.
We overschrijven de kaart,
onbeantwoord.
De adem -spagaat
verstomt.…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die winterse boosheid…
De zee
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.010 De zee
Een plek om even stil te zijn
De zee
Die rust geeft om jezelf te zijn
De zee
Het symbool van kracht
De zee
Die jouw meeneemt in de branding
Die boosheid en angst vertaald in de bruisende golven
De zee
Brengt je weer tot rust en kalmte bij het keren van het tij...…
Ademloos
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.833 Ademloos, hulpeloos kijk ik bewegingloos
Naar de weg die scheef loopt
Denk na over de verkeerde richting die ik koos
Waardoor al mijn problemen, boosheid meer ophoopt
Ik heb geen adem meer om in te ademen
De moed niet meer hebben om al die vuile lucht te benaderen
Omdat ik te bang ben dat ze mijn overgebleven zelfvertrouwen neer willen halen…
Verdwaling
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
745 Ze begon zich te herhalen
meer en meer te verdwalen
in zichzelf en de omgeving
af en toe het besef van verlies
verdriet vermengd met boosheid
over haar hoofd dat niet meer wilde
steeds meer overgaand in wat leek
een soort berusting in de emigratie
naar een voor ons onbekende wereld
aangevuld met allerlei fragmenten
uit haar verre jeugd…
Met een veer tussen de vingers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 weten het
wanneer ze luisteren naar het
ruisen van de wind
achter een
optrekkende mist van tranen, troost daar waar
de vlinder zijn vleugels spreid
terwijl de arme dichter met een veer
tussen de vingers
de kwalen lichter schrijft
balsemende woorden honing dat
de rauwe wonden zalft, een nieuw mens
de hoop tegemoet
als jouw boosheid…
Broze aarde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Broos is de boosheid
Keihard is de ontkenning van de pijn die wij als gasten keer op keer veroorzaken.
Houden wij genoeg van jou?
Of alleen van onszelf, van rijkdom en welvaart?
Knuffelen wij jou?
Of stampen wij alleen.…
Portretten van Nancy van Overveldt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Gezichten die in mijn kamer hangen
van mij, van hem, van haar,
ze geven weer
wat er genoten en geleden is,
wat er gedacht, vergeten is,
verborgen angsten, boosheid,
wijsheid, mededogen,
familiebanden, houdingen,
ze leven en met hun ogen
vertellen ze me dagelijks hun verhaal
van onuitgesproken dingen
dat zonder hen niet wezen zou.…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.087 De droom was echt, euforie zonder grens…
Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens
Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren,
terwijl de realiteit het zal verscheuren
Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten
Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten
Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…
Zomeravond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
885 Hij knoeit, zij kijkt hem even met gespeelde boosheid aan
en poetst het vlekje van zijn das, hij laat haar maar begaan.
Samen kijken ze naar de avondlucht en drinken een glas wijn
Ik kijk naar jou en wou, dat wij die mensen konden zijn.…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
1.194 De droom was echt, euforie zonder grens…
Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens
Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren,
terwijl de realiteit het zal verscheuren
Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten
Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten
Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…
Schrijven is....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
537 Schrijven is gevoel, emotie
soms boosheid op papier
Schrijven is soms verdrietig,
jolig of juist heel vrolijk hier
Schrijven is, mijn manier
van verwerken
Schrijven is soms ook
een beetje hard werken.
Schrijven is mijn lust, mijn leven,
( buiten mijn eega dan)
Schrijven is iets,
wat iedereen leren kan!…
Het is geen feest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
161 ....De lerares fluistert het nog eens in mijn oor: "adem
....rustig, voel wat er loskomt en laat het gaan, een last
....die je niet zult missen, durf het te vergeten
....en blijf in je lichaam, wat er ook gebeurt"
....aan opkomende tranen, zelfmedelijden
....of slaande boosheid, het is geen feest
....om te leven en een schrale troost
..…
Een kindje verliezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.140 Het was een wonder
Er was een nieuwe ster
Een nieuw geboren kind
Nu schittert hij heel ver
Een kind verliezen
Kán en mág niet gebeuren
Onmacht, boosheid en emoties
Lijken je te verscheuren
Plots is alles één verdriet
Alleen de tijd kan je nog leren
Hoe hiermee nu verder te gaan
Om dit verdriet te accepteren.…
Minister van verbanning
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
720 -----------------------------------------------------------------
Verklaring van het sonnet:
Minister Rita Verdonk wil criminele vreemdelingen die korter dan 3 jaar in Nederland zijn na een vergrijp waar gevangenisstraf op zit meteen het land uitzetten tot grote boosheid van Boris Dietrich (D66)…
Geen twijfel
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 Ongetwijfeld
dat ik huilde,
dat ik stampte
en,
gevangen tussen boosheid en verdriet,
sloopte tot er niets meer was.
Ongetwijfeld
dat ik ontkende
als een kind
en rozen voor je bracht,
brieven voor je schreef
die je nooit echt zag.…