254 resultaten.
dat verzint vader niet
hartenkreet
1.7 met 19 stemmen
2.916 al die mannelijke gevallen
die zo nodig willen wippen
moeten leren zakjes knippen
en fluiten uit hun ballen
hebben ze straks nog wat om handen
als ze van hun plaats gewipt hoog van bomen
zwevend in de lucht op harde stang uitkomen
met bal en zakbreuk heel stil landen…
Het scherven pad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 het is breukenoorlog
op het scherven pad
jonge planologen
hebben het helemaal gehad
ieder zit met lijm en kwast
zijn perspectief te herwaarderen
het licht vliegt alle kanten op
is niet meer te repareren
de wereld van hiernaast
is aan diggelen gegaan
transparantie was de kracht
die hemel dichter bij de aarde bracht
de poort blijft dus…
Bungeejumpen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
806 Ik had het altijd nog eens willen doen,
In elastiek had ik een blind vertrouwen,
Met cijfers was dat goed te onderbouwen,
De kans op breuk is één op de miljoen.
Maar bungeejumpen heb ik nu geschrapt,
Sinds kort is er bij mij óók iets geknapt.…
naar Canossa
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
522 ik zal naar Canossa komen,
blootsvoets en kaalgeschoren
me in het stof wentelen
as over mijn hoofd strooien
en naar je kruipen op mijn buik
nederig je schoenen kussen
ik zal gelaten wachten
op een blijk van aandacht
al was het slechts een trap in mijn buik
ik zal blijven hopen
op vergiffenis
al weet ik niet
wat ik verkeerd deed…
De verloren zoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.128 En dan ineens is ze daar weer, de onbarmhartige leegte.
Want dat is wat hij achterliet, toen hij ervoor koos om alleen te gaan.
Alle banden verbroken, van iedereen gescheiden
behalve van zichzelf, maar ook dat is maar de vraag.
Niet begrijpend en onbegrepen zocht hij zijn weg in een wereld
die niet de zijne was. Geen vader, moeder of zus die dat…
moed
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
560 is je stilte,
het stugge zwijgen
dat hem monddood maakt
enkel lafheid?
of vraagt het moed
van je hart
een moordkuil te maken
en toe te zien
hoe hij wegzinkt
en drijfzand
hem de mond
vult?…
orkaan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
594 De liefelijke naam
van de orkaan
paait de windhoos niet
die wervelend
een spoor van vernieling
zuigt
door de paradijselijke eilanden.
de kramp
die mijn nart beklemt
sedert
je mijn leven verwoestte
heb ik niet naar jou genoemd.…
bloemenkrans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
589 op de prinselijke
ruiker rozen
die hij liet bezorgen
voor haar verjaardag
volgde slechts
stilte
de mededeling
"bloemen noch kransen"
in de doodsbrief
las zij wellicht
letterlijk
of misschien
belandde hij
-ongeopend-
in de schuif
bij de brieven
die hij moeizaam spelde
in de lange weken
ziekenhuisverblijf,
wachtend op het eindelijke…
Werken aan je relatie
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
881 hou van me met
je hamer, verwen
me met de zaag
de schouwarts zegt:
‘t valt me mee
want je hart is
mooi gebroken
hou van me met
je drilboor, streel
me met ‘n schaaf
de schouwarts zegt:
ik zie een deuk in
‘t vertrouwen en
‘n krasje op je ziel
hou van me met
je beitel, bemin
me met je bijl
de schouwarts zegt:
de schade…
Meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Als een meer,
Sprong ik in je.
Warm water,
De kant dichtbij.
Dreef ik verder,
Steeds dieper.
Niet meer staan,
Zwemmend.
De kant uit zicht.
Onrustig draaiend,
Buik of rug.
Het water.
Kouder aan
mijn benen.
Reddeloos.
Drijvend naar
De waterval.
Stroming,
Afgrond.…
Land van genade en verdriet -1
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.018 tussen jou en mij
hoe verschrikkelijk
hoe wanhopig
hoe vernietigend breekt het tussen jou en mij
zoveel verwonding in ruil voor waarheid
zoveel verwoesting
zo weinig is overgebleven om voor te overleven
waar gaan we heen van hier?
je stem slingert
woedend
langs de kil snerpende zweep van mijn verleden
hoe lang duurt het?
hoe lang…
Ruzie aan het diner
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
618 Ze zaten wat verderaf aan een tafel,
zwijgend in hun eigen chagrijn.
Een knappe vrouw, niet zo jong meer,
boos starend in haar glas wijn
en een wat rossig uitziende heer.
In het conflict dat er duidelijk heerste
werd niet gepraat maar kwaad gezwegen,
het “eigen gelijk” was kennelijk erg groot.
Een toenadering zal hier niet worden gekregen…
Alleen met ons beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 De kamer is keurig, niets op aan te merken,
maar hij is niet in het eigen vertrouwde huis.
Het medische bed komt nog het beeld versterken,
dat dit een andere plek is dan ons warme thuis.
Wij eten op tijd, maar niet aan dezelfde dis,
jouw en mijn tafel staan daarvoor te ver uiteen,
hoewel jouw tafelgenootschap veel groter is,
nuttig jij en ik…
Onze boom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Ik ben nog één maal
naar onze boom gegaan,
die met zijn kruin in hartvorm
waartussen de zon onderging.
De boom werd een skelet.
Vluchtende vogels
floten herinneringen.
Gekerfd stond er onze naam nog in.
Jij verdween en door die kerf
bloedde de boom dood.
De bladeren vielen zoals de minuten
en zo nam de woestijn in bezit
wat een vruchtbaar…
je kop is vol weten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 je hebt alles
verbrand en verdaan
schoenen versleten
hielen gekust
klieren gesust
je trapte teveel
op eer en geweten
je snoof
inhaleerde de tijd
spoog op de toekomst
het verleden
heeft je bevrijd
omdat alleen oud
je vertrouwd is
nu kom je bij ons
je handen zijn leeg
je kop is vol weten
je maag zonder eten
geen huis en haard…
Roestvrij
netgedicht
3.2 met 22 stemmen
2.698 ik ben een strenge vorst
als een striemende hagel
scherpe kantjes
op een harde schaal
leef gehard
met graniet voorkomen
wacht gewoon
tot ik compleet verstaal
van dag tot dag
gisteren verliep
met de wijzers voorbij
verleden vergeelt
toch, soms, misschien
bij wijze van
is er de roestige drang
naar zalf die breuken heelt…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Wat is het een bibberen en glijden op straat,
alleen de kinderen zijn nog blij
want die weten nog niet hoe vallen wel gaat
of ze staan weer op zonder breuken of builen;
Lang leve de winter voor 't uitzicht
maar laat voor de rest ons toch binnen maar schuilen.…
Zonder druppels bloed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 je spint
de stukjes wol
die jij hebt vergaard
langzaam draait
de draad in
kleuren van de dag
jouw hand
bepaalt de dikte
in het strelen
een enkele breuk
is snel te helen
zonder druppels bloed
je zet de klossen
op een rij klaar
voor het weefgetouw
maar als ik
door jouw handen ga
zet je mij altijd vooraan…
Ouder en kouder
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
514 zij voelde
rond en warm
oneindig lief
in universele
streling zonder
oponthoud
door breuk
vouw of kreuk
overzichtelijk
tot in lengte
van dagen omdat
tijd geen deel
uitmaakte van
maar in rond
besloten was
zonder begin en
einde door ons
niet te evenaren
omdat wij met
ons lichaam
helaas niet altijd
zo goed konden
rondkomen werden…
Wat zij ziet is een groene zee
gedicht
3.2 met 28 stemmen
8.733 .
--------------------------------------------------
uit: 'Van eenheid de breuk' 1991.…
Toverspreuken
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
813 Moeder heeft mij uitgerekend
om uit haar talud te varen
levend boegbeeld, ik lijk sprekend,
elke dag en alle jaren
meer dan op mezelf te lijken
kan haar ziel niet overstijgen
moeders ogen kunnen kijken
in de erkers van mijn eigen
dreigt het leven soms met breuken
pijnen in barre barensnood
fluister ik haar toverspreuken
als druppels water…
tweezaamheid
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
724 in de vooruitgeworpen
schaduw van het afscheid
zien we de grillige sporen
die het leven trok
het ondoordringbaar wit
op de egale muur
de breuken in de spiegel
tegenover het bed
op de flonkerende
gordijnen van groen
de roerloze pauwenogen
van gestrande paradijsvogels
de verkreukelde lijven die
in tweezaamheid reizen
onder de zachte…
Kind van de rekening
netgedicht
3.8 met 63 stemmen
4.496 Ik haat ijverige schrijvertjes
die goochelen met cijfertjes
vermenigvuldigen en keren
pennenlikkend masturberen
plussen en minnen delen
mij in kwadraat bestelen
Uitgerekend door een breuk geveld
kom ik afgemat en uitgeteld
gevierendeeld en dwarsgelegen
mezelf in tweevoud tegen
Verdomme, ik zal die schrijvertjes
van dubbel en dwarse cijfertjes…
verkleedpartij
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
685 alsof een onbevoegde
de wereld ontgrendelde
uit een eerste beweging
lome lijnen laat oplossen
uit een breuk van oude huiden
en haar kleuren laat stollen
als een ware illusie
in de nieuwe dageraad
waarin ik mijzelf zag
gestrikt in een verkleedpartij
in de grillen van leven
ik vergat de sprookjes
© Klaes 21-03-08…
Een tweede kans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
601 ik heb
stenen geraapt
tot heden de wegen gemaakt
de toekomst ingevuld
met overleg en geduld
mijn keuzes gedaan tot vandaag
ineens is daar
dat gapende gat
de diepe kloof zonder pad
met de brandende vraag
hoe overleef ik de breuk
als er geen morgen bestaat
gids me mag ik jouw hand
alleen perspectief geeft mij
nog hoop op een tweede…
Grenzeloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Met duisternis de ochtend begint
Zelfs met ogen open
Geen verlossing
Geen bevrijding
De nacht eindigt
het leven begint
Bedrog
Interpretatie
Nu speelt dat geen rol
De indelingen vervallen
Grenzen gaan open
Verdwijnen
De breuken in het denken gedicht
Het is een inspirerend organisch geheel
Dankzij jou
De nacht is geëindigd
Het leven begint…
Vangnet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 Steeds weer behoedt het vangnet,
bij klunzige misstap,
het tedere omhulsel
tegen breuk en schade.…
Hoe ver moeten wij gaan
gedicht
1.8 met 31 stemmen
7.667 .
---------------------------------
uit: 'Van eenheid de breuk', 1991.…
Beschouwing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Langs wanden van ’t verleden
Klim ik door ’t heden heen
Naar een toekomst van gedroomde
Beelden van hoop en bidden
Vrij van afkeer of aversie
Beklim de toren van toen
Die slechts angst en onwil kent
Legde op mijn doen geen zegen
Zie in spiegelglas van ’t heden
De breuken en barsten
Door gedachten, woorden
En daden die elkaar bestreden…
het hoeft niet meer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
657 het was op de oever van de Schelde
dat jij me draadloos belde
en dat je me vertelde
ik ga weg bij jou voorgoed
ik wist dat het niet zo vlotte
en in mijn roeiboot op de Rotte
besefte ik tot op m’n botten
het is voorbij
vaak waren we aan het kissebissen
maar tussen de tulpen hier in Lisse
naar de afloop moeten gissen
dat hoeft niet meer…