300 resultaten.
het wachten van een vrouw
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.037 dit kennen we
was jij ook zo
ongeduldig
toen je wachtte
op mijn duif?
of is het anders
voor een man?
om de beurt
een stap
ik wacht
af
en intussen
maak ik poëzie…
Havana
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Hotel plus duif
anachronistisch denkraam
neverland is hier
bewustzijnsveranderend
wat ik doe is
vreemde stemgeluiden
echoën ijlend na
zijn de oude wilgen
ware monsterbomen
sarcastisch redeneren
sneeuw op mijn lippen
tijd van de nacht
en elke duizend keer
het gewaar worden doet
:)…
De bode
poëzie
3.2 met 25 stemmen
3.590 En toch, hoe stovend zwelt de druif,
Hoe schijnt zich loof en ooft te drenken
In 't glanzen van zijn gastgeschenken:
Een korenhalm, een witte duif.…
Vogels
poëzie
3.8 met 39 stemmen
5.165 De duif doet de zoetheid van 't troostende kirren
Zacht druipen om voorhoofd en lippen als mirre,
De nachtegaal roert door haar smachten tot tranen,
En hel schalt de wekgroep der vlammende hanen.…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 De kaalgeslagen rots tilt de burcht in de nevel
Met verlaten trots glijdt de nar onzichtbaar
door het geknakte riet. Zijn daden laakbaar
rijp voor boeien, ketting, knevel.
De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ? Hij slaat geen acht op
het doorgeroeste ossenpaar dat de voren…
het klapraam
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.282 of mijn armen waren te kort
of het klapraam zat te hoog
in ieder geval moest er een krukje komen
dat echter wegschoof zodra ik erop
ging staan waardoor mijn lichaam tegen
de glazen pui viel dat door
de zwakke sponningslatten mee gaf
en samen met mij dertien hoog
naar beneden kwam
dit moet stoppen
ik ben superman niet, bedenk ik mij
tien…
Noach
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.078 De roosverrotte bladeren ondersteunen een
ongemakkelijke sfeer. Ook dode geesten treden
uit verslenste vogelnesten. Ook zij slaan en trekken
bangelijk op de vlucht.
Droombeeld. Wordt zacht versperd, kordaat afgeblokt.
In de schuimende muur staat mergzacht
‘vrieskou’ gekalligrafeerd. Hij nadert,
slurpt de glazige zon aan diggelen.
Alles lijkt…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 Lief duifje! in uw tedere toon
Hoor ik een liefdesklacht.
Gij zucht uw koe-koe-roe-roe-roe
Zo innig smachtend uit.
Het galmt door 't hol en statig bos,
Een echo bauwt het na.
Ik luister, en ook in mijn hart
Roept nog een echo na.
Werd u uw gaaike ongetrouw?
Of nam een roofdier 't weg?
Zit gij op 't verlaten nest alleen?
Is uw geluk…
[In de ruigte]
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
643 In de ruigte
op de grond een doffer -
uitgekoerd…
Dierenleed
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
759 Het was een duif, een eekhoorn of rat
Of kat die met dubbelloops is neergeschoten.
De was pas net gedaan
Maar de witte was al in bloed verdronken.
Gelukkig hebben we de foto’s nog.…
- Waar vrede geen vrede is -
hartenkreet
3.8 met 31 stemmen
1.134 zorgt elk afzonderlijke leer voor problemen
soms met naam "Vrede van"
waar is de duif met olijftak dan?…
Zorro
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
605 hij loopt onhandig mechanisch over
straat zijn kop driftig naar voren duwend
en pikt links en rechts van korreltjes
brood op, maakt een nerveuze indruk
is voor mensen haast niet bang. hij
vliegt soepel en snel, kent als geen an-
der de weg. met z'n cape omhelst hij
ruimhartig de wereld om hem heen-…
Duivenmelker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
957 Een nieuwe dag is aangebroken
de doffer zit op zijn stok
totdat hij door zijn baasje
wordt meegenomen naar een hok
Wanneer hij in het hokje kijkt
ziet hij zijn lieve 'duivin'
en na een stief kwartiertje
krijgt de doffer échte zin
Maar nog voordat hij kan toeslaan
haalt zijn baas hem daar vandaan
opgesloten in een rieten mand
waarin hij…
ik hoor een doffer
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
460 ik hoor een doffer
almaar perzisch koeren:
koe koe (waar waar)?…
Straffeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
552 Langs wolkenzomen en hemelse gewelven
flaneren mensen vermomd in sluiers
als decorstukken
onverwacht de ontmoeting
met vleugelslagen van vurige tijden
Geen vangnet of blinde strik
geen kleefdraden van kale woorden
slechts een subtiel dwaalspoor door
het geheugen van de nevels
Wat doet de wind
als hij niet waait?
De eerste glans van…
duive tanka
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 voor het laatst
dat ongrijpbaar glanzende
groen van zijn duive
kirrend op de vleugels
met de zon op het lijf…
De Dans der Duiven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
503 Twee duiven op ons dak
trippen voorzichtig heen en weer.
Ze groeten met hoofse buigingen
of 'kopknikken' plechtig zoals een heer.
Ze toeren met opgeblazen krop
en maken zich breed.
Dan buigen ze deftig, de staart omhoog
en slepen statig hun verenkleed.
De opgedofte doffer schuift
met imponerend koeren driftig heen en weer.
Eerst…
Pechvogel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
561 Witte vogelpoep
duifje laat hem vers vallen
het plakt aan mijn broek…
Roekoe
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 Maar het mooiste is toch wel:
een duif keert altijd terug
naar huis.…
Fijne vogels
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
632 Niet alleen de leeuwerik
met z'n doldwaze vluchten
of de nachtegaal
met z'n bekoorlijk gezang
de merel die tegen de late avondluchten
jou doet luisteren onder lichte dwang
Nee geef mij ook maar
het gezellig kwetteren van de mus
of de brutale herrieschoppende spreeuwen
Maar bovenal het koeren van de houtduif
die je 's ochtends je slaap doet…
Roekoe
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 In de kale takken van de berk
pal voor het keukenraam
zat de hele dag al roerloos
een kleine grijze tortelduif
af en toe klonk een ~roekoe~
maar antwoord kwam er niet
de kleine jongen vond het zielig
hij opende voorzichtig het raam
en riep roekoe naar de duif
die keek even in zijn richting
maar reageerde verder niet
staarde daarna weer…
VREDESDUIF
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
351 ('haiku's')
een Turkse tortel
een kleine vredesduif is
onderweg – te laat
~~~~
de tortel vliegt met
zijn wijd gespreide vleugels
bezweert de vrede?
~~~~
de tortel schrikt vliegt
op redt een leven door het
zijne te geven…
Zwerver
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.012 Kleffe koffie
in de hand
Witte duif
aan de voet
Lamme scheur
Aan de knie
Trillende hand
twee
Bezorgde ogen
Beklemmende handen
De rook opsnuivend
Van de bruine drab
Onder hem
Het rijk belegde broodje
In zijn hand
Steeds meer mensen
Om zich heen
Kijkend
Neerbuigend kijkend
Ontwijkend
Ontziend
Zijn bezorgde blik
Maakt de duif…
Kerstkaart
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
918 En ook al die dingen in het nieuwe jaar:
het hoefijzer, de dobbelsteen,
het vogeltje, de duif vooral.…
De Dam, de Dodenherdenking, de Duif en het Virus
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
566 De Dam is stil
de Dam is stiller dan ooit
de Dam is doods
de Dam is dood
de Dam rouwt
Dan zie ik een duif:
“” een duif van honderd pond,
een olijfboom in zijn klauwen,
bij mijn oren met zijn mond
vol van koren zoete vrouwen,
vol van kirrende verhalen
hoe de oorlog is verdwenen
en herhaalt ze honderd malen:
alle malen zal ik wenen””…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 En vreemd genoeg
komt alles terug:
het pad,
het groen,
de duif die opschrikt,
het hout onder mijn handen.
Even ben ik weer
dat kind dat op de kar zit
en nergens heen hoeft.
Ik kijk naar de foto
en denk niet
dat het lang geleden is.
Ik denk alleen:
wat heb ik daar geleefd.…
De Perenboom
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
882 Huilende
vlinders
in een witte wei
Geknakte
sneeuwklokjes op een
Onzichtbare rij
Een kille bries die
het zwakke gras
doet huiveren
Een vermoeide witte duif
die de treur niet kan zuiveren
Het vredig leven
in de witte wei
Zwaar als lood
Want gisteren
ging de perenboom dood…
bijmerplein
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.756 het druilt in de stad
somber en alles is nat
Op de kille vlakte van plas en steen
hippen een kraai en duif rond een oliebol
omzichtig gepik van deze twee en hoopvol
dansen twee spreeuwen eromheen
even sta ik stil en aanschouw het tafereel
dan ga ik mijn weg als evenzoveel…
Alles anders
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
869 De duif
naast het
kantelraam
op zolder
maakt geluiden
als van een
krolse kat
En aangezien
ik de wereld
ook vandaag
wel weer
niet zal
begrijpen
Zal ik
van de kat
gekoer
verwachten
Zelfs de
vraagtekens
in mijn hoofd
klinken
niet thuis
te brengen
vreemd
Over
de antwoorden
maar helemaal
te zwijgen…
in de wolken
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.275 een hemelbed
met open dak
bevrijde vogels zweven
op zachte wind
van zomerzee
mijn adem om te leven
een carillon
het hart een bron
het ruisen van de halmen
compleet geheel
het links en rechts
van handen in mijn palmen
waar liefde daalt
de duif verdwaalt
daar tortelt thuis voor eeuwig…