start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (3195)
adel (48)
afscheid (1709)
algemeen (1879)
bedankt (137)
biologie (65)
dieren (686)
discriminatie (111)
drank (217)
economie (72)
eenzaamheid (1425)
emoties (5119)
erotiek (631)
ex-liefde (572)
familie (271)
feest (217)
film (63)
filosofie (2446)
fotografie (118)
geboorte (188)
geld (59)
geweld (216)
haiku (2705)
heelal (245)
hobby (80)
humor (1288)
huwelijk (230)
idool (90)
individu (1084)
internet (84)
jaargetijden (1479)
kerstmis (464)
kinderen (774)
koningshuis (75)
kunst (581)
landschap (442)
lichaam (344)
liefde (9122)
lightverse (1090)
limerick (324)
literatuur (878)
maatschappij (863)
mannen (136)
media (21)
milieu (155)
misdaad (140)
moederdag (51)
moraal (429)
muziek (546)
mystiek (765)
natuur (2995)
ollekebolleke (202)
oorlog (687)
ouders (332)
overig (1279)
overlijden (1200)
partner (216)
pesten (66)
planten (94)
poesiealbum (2)
politiek (331)
psychologie (4060)
rampen (148)
reizen (543)
religie (1226)
schilderkunst (283)
school (101)
sinterklaas (101)
sms (15)
snelsonnet (645)
songtekst (78)
spijt (145)
spiritueel (224)
sport (321)
sterkte (67)
taal (827)
tijd (1453)
toneel (83)
vaderdag (20)
vakantie (264)
valentijn (94)
verdriet (1103)
verhuizen (52)
verjaardag (183)
verkeer (98)
voedsel (142)
vriendschap (532)
vrijheid (852)
vrouwen (400)
welzijn (429)
wereld (532)
werk (151)
wetenschap (140)
woede (183)
woonoord (338)
ziekte (789)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67869):

De tijd loopt door

Misschien vertelden ook hun vaders
verhalen, verzamelden zij zich op
de geboortedata van gezinsleden
om handenvol herinneringen te delen.

Verzamelden zij die van jade en koper
naast die van zilver, hout en goud om ze
op te branden, om te smelten tot draagbaar sieraad,
ze vast en zeker van eens antieke waarde te maken.

Misschien ook niet, wellicht werden hun harten
gelijk hun tuinlantaarns van steen begroeid met mos.
Genoten ze enkel in stilte van de tuin vol bloesem,
wordt er daar niets onthouden van eens en begrijpen.

Een verbitterde mond kan ook niet voluit lachen,
wat geweest is vaak niet onthouden weggestopt.
Was eens de maaltijd te heet, die mond verbrand
een droom slechts een niet gezien ornament.


Zie ook: https://www.facebook.com/...nnemieke.steenbergenspijkerman

Schrijver: annemieke steenbergen, 09-07-2018


Geplaatst in de categorie: filosofie

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 56 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)