8925 resultaten.
Eenzaam maar niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 zij stond alleen en achteraan
door de duistere wereld
verworpen
en helemaal vooraan op de eerste rij
geplaatst
door Hem die
is en was
en terug komt op de wolken…
De handdruk
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.494 O, tintel’ uw hart in de druk van uw hand:
Ik dank voor een vinger twee, drie!
Ik walg van een kneepje, koket en pedant,
Een pink van een man van genie....
En, vrindlief, uw bevende, klevende hand
Is waarlijk mijn antipathie!
Verstijve de hand, die de hoveling speelt;
Beleefde, vernedrende hand!
Verdorre de hand, die verraderlijk streelt…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 22 stemmen
2.980 Lente lacht in onze dalen!
’k Durf niet treden in mijn hof,
Vol van geuren, kleuren, stralen,
Zonder liedeke van lof.
Met de takken, met de knoppen,
Lopen al de meisjes uit,
En de jonge boezems kloppen
Voor de milde Lentebruid.
Vreugde, liefde, trooste, zegen
Brengt zij in haar bloemkorf mee,
Al haar vrienden aêmt zij tegen…
WAAR HET MEESTE WORDT GELEDEN
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.709 Het knaapje sluimert! maar de moeder aan zijn sponde
Bespiedt de onvaste rust van ’t krank en lijdend kind;
Ach, hoe dat hoofdje gloeit! ’t Is alles stil in ’t ronde,
Doch in heur ziele niet, die vreest, zoveel zij mint.
O God, waar hier op aard wel ’t innigst wordt gestreden?....
Aan ’t kinderziekbed, Heer! Daar buigt ook ’t twijflend…
KINDERLOOS
poëzie
2.3 met 30 stemmen
2.980 Arm moedertje is zo allenig,
Arm moedertje is zo bedroefd,
De Vader, Die zij dankte,
Heeft haar zo zwaar beproefd.
Zij staart in ’t verlatene wiegje,
Op ’t speelgoed nog zwervend in ’t rond;
Daar ligt zijn popje; zij kust het
Met bleekbestorven mond.
Haar armen zijn ledig, zo ledig!
Weg, al haar levenslust!
Haar huis is…
Morgen in de bergen
poëzie
3.1 met 8 stemmen
2.912 De zilvren morgen steeg over het dal,
Het leek of aan de stenen rozen bloeiden,
De bleke nevels weke' en reze' - en groeiden
Als witte anemone' in 't licht heelal.
Toen rijpte 't klare zonlicht zelf, en vloeide
Als zuiver-blanke room van wal tot wal,
Tot het opeens in overvolle val
Het…
Onbetwiste Master of Suspense
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
444 Onbetwiste Master of Suspense King, Stephen
Verzint de mooist-spannende fictieverhalen, 'even-
though', daardoor met sterke zenuwen zittend op bank of liggend in bed
De toon voor de komende dagen is gezet…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Wat dauwt daar zo waar de
Zon ondergaat -?
Kind, de zon doet de aarde
In nachtgewaad.
Wat zijn dat voor dingen
In wei en riet -?
Kind, de krekels zingen
Een minnelied.
Wat dragen de winden
Voor geur zo laat -?
Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge…
De tocht naar de ster
poëzie
3.3 met 10 stemmen
4.275 - marslied -
Rep uit de schemer uw schuchtere voeten,
Rijs uit het dal om 't licht te begroeten.
Dat zegenrijk valt in uw schoot, -
Heel de aard gaat in bloed en in orelog onder,
Uit haar rokende as stijgt een herelijk wonder,
Dat harten de ruimten instoot: -
Die poolster zal uw leven bestieren,
Haar licht zult ge met ons vieren,
Voort!…
Zwaardreunend...
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.122 Zwaardreunend door der tijden maatgang, schrijdt
de reuzenstoet, van stralend goud omgeven,
der grote kunstenaars, wier onsterflijk streven
nog om hun eeuw een laaie glorie breidt.
't Zijn hoofden, heet van d'innerlijke strijd;
't zijn harten, àl te groot voor 't aardse leven;
wij zien hun lippen nog van àlsmart beven
en gloed afgutsen…
Veldslag
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.554 Twee vorsten zijn in vete en des
twee legers aan het kampen,
twee volkeren aan het lijden van
des oorlogs bloedige rampen.
Maar 't schijnt vorst A is zekere dag
blijmoedig opgestaan:
het zal een staatsman loos en boos
van vrede spreken gaan.
Doch…
Zie, eeuwig rustloos...
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.660 Zie, eeuwig rustloos, als het golfgeklots,
de zee der mensheid om de wereld varen,
soms schijnbaar kalm, met gladde spiegelbaren,
maar dra vervoerd in woedend stormgebots.
Zij wentelt om zichzelf, in kalme trots,
en schijnt in eigen grootheid te bedaren,
maar beukt, in zucht naar 't eindloze opgevaren,
weer 't dreunend strand, àl naar de…
MENSELIJK
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.236 Helaas; de zwakke mens in dit weemoedig leven,
Hij heeft een weinig vreugd zo noodig voor zijn hart:
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.
Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 De zee, het enige leven dat strekt
Van begin tot einde
- Terwijl alle andre, voor kort gewekt,
Gedwee en weerloos verdwijnen -
Geeft in eeuwige breking
De grote, zachte verzekering
Dat, wanneer allen versterven, verstijven,
Zij bevallig zal blijven.
En als ik ga gehaast,
Genaderd en genaast
Door de jagende dood,
Hoor ik de troost
Van …
Allereerste kerstdag
snelsonnet
4.4 met 10 stemmen
1.281 Het is een jaartje of tweeduizend terug
Dat noem ik nog eens ak’lig lang geleden
Intussen is Hij boven, wij beneden
De jongste dag komt ook al niet zo vlug
Vaak hoop ik in dit trieste tranendal
Dat ’t echt gebeurd is in die verre stal…
Pinksterperspectief
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
825 We krijgen slechts ellende op ons bord
De toekomst biedt geen enkele garantie
Maar eerst nog zeven weken op vakantie!…
NIET BEZORGD
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.597 Boven mijn hoofd aan zijden draad
Slingert het zwaard al heen en weder,
’t Moét vallen – vallen, vroeg of laat!
Het trilt, het velt mij neder!
Doch om mijn hoofd ook ruist een stem,
Te midden van al mijn vrezen,
Die mij gebiedt met zachte klem,
Tóch niet bezorgd te wezen.…
LENTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.060 De regen tinkelt in de plas,
En lichter groent het lage gras,
De tere blaadjes lopen uit,
En donker gloeit het heidekruid.
De vogel tjuikt zijn liedje weer,
In blauwe dromen ligt het meer,
Een zachte wind waait door de lucht,
En sterft in ’t woud met flauwe zucht.
Hoor! welk melodieus gekweel
Stijgt uit der nachtegalen keel,
Jong licht…
Waarom uw blik...
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.018 Waarom uw blik mijn blik niet boeit?
Waarom uw lach mijn lach niet wekt?
Waarom niet heel mijn hart ontgloeit
bij 't schittren van de reinste schatten
dat elk gemoed naar 't uwe trekt?
Eens zwom mijn ziel, als uwe ziel,
in wondre wonne en zonneschijn;
maar 't leven kwam, de sluier viel,
die 't al met toverwaas omschemert,
en naakt…
Zuster
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.346 Er woont een zachte zuster in mijn huid
een vrijbuiter die in mijn lichaam bijt
en soms haar handen op mijn zijde legt,
‘s nachts stelten loopt, of danst of rust.
Dan dringt zij ook haar dromen aan mij op
en ik leg mij huiverend naast haar:
een dode, een schamel geraamte,
knikkend en stamelend.…
Maart.
poëzie
3.0 met 9 stemmen
1.137 Daar zijgt de zon in 't waterland
En lacht een rimpling in de sloten,
De jonge Maart slaapt aan de kant,
Met de eerste bloem, bij de eerste loten. -
De schrale aard leek uitgeteerd
En afgeleefd in al haar naden
En zwarte voegen, - zie: nou keert
Haar jeugd uit de geleden schade.…
Lawrence of Arabia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
466 Waar het bij T.H.Lawrence om ging
Nadat hij de vrijheidsstrijd aanving
Tegen de gevreesde Ottomanen
Met prins Faisal's onderdanen
Was het samenleven in stamverband
Op zijn ridderromantische schiereiland
En het vriendschappelijk plezier
Van een Britse verbindingsofficier
Wiens levenslot een hoofdrol bedisselde
Toen hij zijn kaki kloffie…
Bij het beekje
poëzie
3.2 met 17 stemmen
2.668 Terwijl ik staar in ’t spiegelglad
Van ’t zilvren nat,
Schud ik mijn hoofd; wie ben ik?
Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat?
Wat wil, wat weet, wat ken ik?
Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit,
Die lelijkerd in ’t water:
Mijn help! mij-zelven lach ik uit
Met wonderlijk geschater.
O mensenhart, o mensenhart,
Verschrikt, verward…
ZACHTHEID
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.534 Schoonste deugd van schone zielen,
Liefste trek in ’t lief gelaat!
Mannentrots en hartstocht knielen
Waar ge uw vriendlijke ogen slaat.
Zachtheid is de kracht der zwakken,
Is haar scepter en haar zwaard,
’t Bloempje, dat een zucht zou knakken,
Beeft en buigt – en blijft gespaard!
Zachtheid zal de dwingland leiden:
In het…
HEERSER
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.689 Hij schreed
en ruimte was hem soepel kleed
aan 't koele lijf.
de gladde luchten spatten uit elkander
en rode sterren walmden àl hun wonder
in wankelende nacht.
hij schreed
en ruimte brak aan zijn metalen tred
en lucht verkromp voor zijn doorzengde zucht.
leven was enkle vlokken violette geur.
hij at
en aarde trok haar gillende spiralen…
DE STERVENDE
poëzie
4.3 met 11 stemmen
4.973 Van hare handen
die zijn hoofd namen
en het wegborgen binnen haar schoot
is toen het kale glanzende strelen begonnen
als een ijl sneeuwen over een groot, somber land.
en toen hij de ogen sloot
over een leven, tot de dood toe vermoeid,
was wat het donkere bloed had misdreven
in een blind brandend wenen vergeven
en uitgeroeid; en behoed
door…
hoge pieten en duplicaten van kein keske
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 hoge pieten en duplicaten van klein keske
krijgen van dag tot dag
meer de seskes
zodat iedereen
over zijn toeren gaat
als het straks over
de meest bekwame
federale
eerste minister,
die nu al zoals
de leeuw op zijn achterste poten staat.…
De voortekenen
poëzie
2.9 met 11 stemmen
3.898 Soms was zij heel de dag met zichzelve alleen.
langzaam boog zij zich dan af naar de wand
en zij verdween in onzichtbare verten; hij bleef alleen
achter, wachtende of zij wel keren zou uit dat land.
later keerde zij dan, maar zij was zo doordrenkt
door vijandige geuren en vreemde, geheimzinnige glansen,
dat hij zich door haar kussen verraden…
Dag lieve kopjes in ' groen '
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
481 Geel en paars, zie ik ze staan,
steken net hun kopjes
boven het gras uit,
ze piepen voorzichtig
als het ware omhoog,
blikken naar de zon.
Geel en paars, ik zie ze staan,
ach de krokusjes weten wel,
hoe de mens te behagen,
want een ieder die zijwaarts kijkt,
glimlacht.…
Tikkie knetter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
745 Een tikje knetter ben ik wel,
al bedenk ik me supersnel,
vooraleer men me opsluiten wil,
ik even laat weten vanwege welke gril,
ik dit schrijf.
Een tikje knetter op mijn bed,
want weet je zonet,
vertrekt mijn hulp die
als een tornado door ons huis trekt.
Het bed verschonen hoort daar bij,
daar komt mijn knetter meteen voorbij,…