377 resultaten.
Het Korset
hartenkreet
4.8 met 27 stemmen
2.998 Topless staat zij daar
Haar borsten lelieblank
Lippen nat en gekruld
Taille breekbaar rank
Lange benen gebruind
Tepels als rozenknopjes
Ze rommelt in haar lade
Tussen de talloze topjes
Haar billen trillen zacht
Glad glinsterende huid
Met elegantie en allure
Trekt ze haar string uit
Gevonden wat zij zocht
Trekt ze aan haar sigaret…
Ingelijst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 Jouw laatste stappen
zet je op de nu vreemde trap
waar gelakte passen deurtjes
openen naar kleurige potten vol
lang geleden verborgen sprookjes
omhoog langs ovale portretten
zoeken donker alwetende ogen
boven minzaam gekrulde lippen
ietwat cynisch naar krassen
het poppetje op de tekening
met onhandige handjes die als harkjes
wijzen naar…
Trends en idealen
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
693 je ogen
waren warm gekleurd
ze straalden als je keek
de modetrend was blauw
en groen het donkerbruine
maakte je wat bleek
je lippen spits
gekruld door humor
en een volle lach
ook hier viel jij
weer uit de boot men
zag ze liever vol en rood
parmantig stap jij
door het leven je lengte
door jouw genen aangegeven
het schoonheidsideaal…
Eerste Kaars
netgedicht
2.9 met 19 stemmen
20.162 Toen was ik een wankel veulen
Toen ik snuffelde aan wie en wat,
aan wat een merk in mijn vacht brandt.
Lastdier, lastig dier dat geschonden door zijn slaap wandelt.
Zij liet het licht los op mijn netvlies,
ketende de vragen aan mijn enkels.
Ze woelt zich bloot terwijl ik jank,
de eenvoud van haar boezem vraag.…
De zon in de nacht.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
664 dat schaapje met zijn mooie wol,
dat schaapje met zijn zachte vacht,
daarzo in het hulst van de nacht.
Daarzo in het hulst van de nacht,
met de zon hoog boven je.
Zul je het schaapje strelen,
en met hem al je geheimen delen.…
Klimtouw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
749 Het mos woekert door
De sporen in een rotswand drijvend
Listig badend in zonlicht
De klimmer vertrappelt zijn vacht
De voet schiet weg
Het touw trekt strak
Als een pion van de zwaartekracht
Slingert hij boven een scherf
Spartelend in wind
Het touw verrafelt
De vezels knappen
Hij siddert in zijn dun pantser…
Jou verlaten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
763 Jou verlaten was niet meer dan
een handomdraai en tijdelijk
de schemer je hardvochtige terugkeer
was zoveel meer onverstaanbaar
maar niemand verliest zich in
in tijdloosheid lang of in stilte
even wandelen wij in de schaduw
over zomerresten van het veld
het vacht van kale bomen
wachtend op de sneeuwballade
van gesmolten pijn
buigen doe…
Aurora
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
767 Niet alle sterren gaan uit dromen
ze maken plaats voor ruimte, dingen
herinneringen geven een slinger
aan dat wat komen gaat
in afwachtende stilte
om haar te zien gaan, warme schaduw
van schoonheid en dauw
bloesem van de dag, opspringend
uit de vacht van de nacht.
Een lied zwelt aan
en zij komt op
in haar mantel van licht.…
Ogen mijn handen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 Kim is logeren
heel het huis is van mij
mijn stilte mijn muziek
ik kan springen wat ik wil
heel het bed is van mij
mijn huid mijn verlangen
naar omgewoeld goed
heel de spiegel is van mij
mijn ogen mijn handen
de parels glanzen
in mijn hoven mijn vacht
in mijn ogen mijn handen
Kim is logeren
Voor het eerst zie ik mijn moeder
naakt…
slagader
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.394 ik zoek de slag in de ader
een gekrulde vinger
haakt naar die regelmaat
ja, nee, ja
gedempt door huid
hij sluipt over de pols
als een worm die stuipt
over de muis van jouw hand
hij duikt op aan de weke kant van jouw arm
stuwend langs de strot
van kin naar kaak naar slaap
bolt hij over bot
liever leg ik hem dieper bloot
in het…
ONTMOETING IN ANTWERPEN
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
528 Op een klein donker stadsplein
brengen oude gekrulde straatlantaarns
hun flauw schijnsel nederig
over het ontzagwekkende
hooggezeten Neptunusbeeld
dat men ziet met de ogen
van een pas ontwaakte slaapwandelaar
zwijgend kijkt de baardige zeevorst
langs schimmige gevels
ergens onder zijn geweldige troon
murmelt een watervalletje
vertolkt bedeesd…
Bitter en zuur als azijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 met de föhn in zijn hand toen is het velletje
met de gekrulde letters de andere kant
van het toneel opgewaaid
Is de zoete wijn te vroeg ontkurkt of
hebben we gesnurkt daar
waar we wakker moeten zijn
dan zal het Bitter zijn oud en
zuur als azijn
Deze woorden
ben ik niet vergeten - zij zweven
als muziekakkoorden door…
Warmte van Jou
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
956 In een ring van
lichtende kaarsen
wil ik liggen,
samen met jou
Wil ik de warmte
van de kaarsen voelen,
maar meer nog,
die heerlijke warmte van jou
Op een
schapenwollen vacht
voor het open haardvuur
heb ik op je gewacht
Terwijl het vuur
zijn vonken strooit
voel ik jouw
aantrekkingskracht
Maar je bent
nooit gekomen,
want toen…
LAIS CXCVII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
380 Terwijl het wachten wacht, draait de aarde
in de aarde, schuift de hemel in de
hemel, zien de sterren toch de waarde
in van vachten in het zwart en in de
nacht spreekt het haar toe met: “Jij, beminde,
die de aarde tot haar kern herleiden
kan, die jou en mij tot niets verleiden
wil, wil dit nog doen: mij van mij ontdoen.”…
Primavera
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
574 Een schaap
hangt zijn vacht te drogen
bij de haard.
In de lucht
hangt een buizerd stil
-hij bidt.
Ei breekt
in zachte nestwarmte
- donsveertjes.
Het land is vol
waar kunnen vogels
zich nog nestelen?…
Licht, lucht, zachte vacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
671 De nacht is zo zacht
als de vacht van een eekhoorn
die zijn droom penseelt.…
Rozen waken in de nacht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.116 Ze snakken met vuurrode vacht
naar zon en morgendauw.
Rozen geuren in de nacht.
Ze tuiten hun fluwelen lippen
en houden eeuwig de wacht
met één wens: zonnelicht nippen.…
Woef
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
601 Was jij de voorbode van zacht
in het keiharde ledikant
waarin ik tijd heb doorgebracht
buiten de rede van verstand
heb ik mijzelf met jou gestreeld
op kale plekken van het zijn
dat zo armlastig was bedeeld
door grote menselijke pijn
ik ken moeder en mijn vader
als bouwers van het warmste nest
zonder zachte levensader;
onder jouw vacht…
Lindebloesem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is tijd, geen kasjmier
meer, geen zijde, zachte
vachten en vanillelakens
niet mijn bloed laten koken
in een waterval met duizend
vingers koudvuur op mijn huid
maar onder zoete zoemende
lindebloesems echt kussen
achter wuivende gordijnen
samen verdwijnen
in een grenzeloos lichaam
dat niet langer bloedt
van verlangen
een kind…
Verblindend
hartenkreet
4.5 met 23 stemmen
1.304 Haren wild dieprood gekruld
Mijn schaduw glinstert glans
Dartel op hooggehakte pumps
En heb de godganse dag sjans
Mijn huid lijkt wel van brons
Ogen lijken groen op te lichten
Glimlach schijnbaar aanstekelijk
Laat geluk naar buiten richten
Parfum als een heerlijke hypnose
Zweemt bedwelmende rozengeur
Mensen lachen spontaan en lief
De…
ZUIIVERE GIFT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
411 Een geheime levensgeschiedenis
van
verzinken rondtasten en voortdrijven
altoos zoeken naar de zee
willoos meezweven met alle winden
verliest zich
in een vluchtige spiegel
waar
lege weiden
gekrulde bosranden
om een kleine torenspits
bol glanzend doorheen glijden
reine artsenij
uit de oudste tijden
geeft de aarde haar voeding
die
zacht…
WOESTE BAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Uitdagend brullen waterwelvingen,
hebben een witte, gekrulde schuimlip;
daaruit klinken tijdloze vertellingen.…
In het donker
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
2.173 gordijnen rafelen in het duister
in het licht zie ik jouw gezicht
een landschap dat ik op mijn duim ken
ik ontdenk iets nieuws
de weerkaatsing van de maan
belicht de wol op het kleed
je bent niet naakt als een slak
je hebt de vacht van een wolf
ik wil het paradijselijke landschap zien
het is een bedrog
je witte tanden hebben mijn hart…
Ontwold
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.250 moeder geworden
kort geknipt
en kaal geschoren
geniet lucht
in groene wei
teken steken
in donzig kale vacht
mekkerend schurken
verjaagd jeuk
ontspant
zo kaal
en zuigend
herkent het lam
zijn kale moe
maar net
zo kaal geschoren
had ik mijn moeder
nooit herkend
dus is een lam
intelligent…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
Putteke Winter
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 Dit is wat de matten der aarde voelen
in koelen bloede van het weer:
de eenzaamheid der kristallen,
die als een vacht aan de grond vastgroeit
de sneeuwschuivers der viervoetigen,
de snuiten, de poten, de staarten
de aangeslagenheid van het klimaat,
haar vallen, de put in haar ogen
de angst der binnenblijvers
en het glijden der gelukuitbuiters…
Het dierenparlement
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
667 De dieren op hun stoeltjes zaten
geanimeerd en druk te praten
voornaam in’t dierenparlement
De koppelijke stemming leidde
tot wat de meerderheid verblijdde
die kakelde ronduit content
Want als er schaapjes zijn gestorven
kan nu hun vacht mits onbedorven
aan wolfjes worden toegekend
En straks gaat vast een wet bepalen
hoe zij hun levenseinde…
Tropenrooster schapen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
499 Zelfs de hond heeft het moeilijk
dat is goed te zien
en te bedenken dat die geen vacht meedraagt
geeft aan, het is warm vandaag.…
Geen speciale plek (I M Chuck Berry)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 Jij sprong in de rode Buick
benzinezuiperd van naam en faam
jij ging graag mee naar de zee
of zo maar rijdend door de kleuren
van de geestgronden achter de duinen
van Noordwijkerhout, uitwaaien
met jouw rode, lange, gekrulde haren
Op de radio speelde Chuck Berry
‘No Particular Place To Go’ mee
Wat zong jij vals en ik iets minder
toch werden…
Constatering
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.055 niet onderweg mijn
zware rugzak had gestald
bij 't oud papier, verroest
gereedschap en machines
en niet mijn kaartje had verscheurd,
als ik niet onderweg mijn
loden jas had uitgedaan
en aan een boom gehangen had
met slechts twee kale takken
en niet mijn sleutels had verbeurd,
dan zou er eelt zijn op mijn ziel
en kale plekken in mijn vacht…