336 resultaten.
Laurierwind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
777 gisteren
spraken woorden
ze fluisterden soms ook
of misschien werd de wereld
op dat moment wat stiller
er werd bemind, gehuild, gelachen
in jonge en oude, rechte en scheve gezichten
net zolang tot ieder geluid de honger vond
zonder schaduw of verlies van
golvende huid
en ik dacht nog
zou dit nu poëzie zijn
voor of achter zonsondergang…
Verbinding en contact
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 In de klas klinkt gelach, geroep, plezier
Ik ben erbij en toch weer niet
Als toeschouwer neem ik deel
Vanop een afstand neem ik weer
Soms vergeten dat ik er ben
Het klasgebeuren gaat maar door
Het lawaai overstemt het moment
De drukte is niet altijd even fijn
Maar, jij vergeet me niet
Hoe fijn die ene zwaai
Die glimlach naar me achter…
Jouw Fout...!!
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.227 Het is nog steeds dezelfde dag
Ik ben begraven in de aarde
Ik hoor geen eens gelach
van iedereen die naar de grond staarde
Nu sta je te huilen aan mijn graf
Dat is jouw fout
En dit wordt onze straf
Mijn hart is als brandend hout
Jullie laten me nu in de steek
Het gaat me niks aan
Ik lig hier toch langer dan een week
In die tijd komen…
van u naar a
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
531 zelden
laag voor laag
stroomt luchtig denken
de ketting vast aan je zaag
je zal winnen en verliezen
bolwerk volgepompt met soul
klootzakken gooit men voor
de kiezen. hard gelach, en door
blauw saffier leent
tijdlijn in een mijn
diep gelegen gespeend
tis nie van zijn
en de inbreker
weet zeker
drink uit
glas en beker…
over en weer
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.474 tussen jou en mij is slechts één grens
huid op huid, de vingers rond de pols
van wat we voelen
buitenkant
binnenkant
lippen woelen tot de hartstocht
van een paar… hun hardgeworden lust
naar zacht gekust
bijtende illusies rond een zoetgezogen mond
een fluistering ontsnapt
gelachen naar
de tijd waar jij
mijn open armen vond…
Slaan wat donker uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
654 in de dagen zit
het weer ze zijn
niet goed gelucht
slaan wat donker uit
waar is het licht dat
alles nog van vroeger wist
toen was er zon
gelach en veel plezier
nu zit ik eenzaam hier
mijn haar is vet
van veel te lang in bed
en naar de zusters vragen
ik heb het koud ben vaak
benauwd en veel te oud
maar zal dit moeten dragen…
Verlangen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
639 Bij duisternis verlangen naar het licht,
bij ziekte naar gezondheid,
bij treurnis naar gelach.
Maar nooit vervult het helemaal
wat wij zo hoopten en verlangden
want mens-zijn is onaf, is open.
We blijven zoeken en verhopen,
we blijven ziende blind
omdat er meer is dan ons hart kan dragen.…
Verlegenheid.
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
963 Bij tijd en dag, is het monster in een groot gelach...
Ik zal wachten op de dag dat ik eindelijk vrij praten mag...
Het monster is mijn metgezel, mijn wederhelft, mij alter-ego, mijn eigen ik...
Aanspreken op zijn gedrag, dat is wat ik vertik...
Mijn monster heet verlegenheid...
Eens, eens komt mijn tijd...…
Op de tochten (deel i)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Sijpelend vakjargon, toestand, vorm, wezen,
gestalten of gelach, nihilist, profiteur, ketter,
enkelvoudig cordon sanitaire,
vermommingen, verbuigingen, ware toedracht.
Enfin, gulzig verschalkte tekeningen,
prent het eens in, dwaas, of gek, of lieve lieveling.…
Thea Moear
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Thea Moear
Oprichter van de Klaas Bruinsma groep
Je vormde samen met Geurt Roos en Ettiene Urka het Firma Hart
Maar Klaas Bruinsma volgde zijn eigen pad
De Opkomst en ondergang
Thea Moear
Er werd in die tijd veel gelachen en getreurd
Als Klaas Bruinsma bij jou was gebleven
Dan was dat met die lange nooit gebeurd
Thea Moear
De Godmother…
voel jij je aangesproken Floor.
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
3.070 Als muziek in mijn oren
Weerklinkt jouw gelach
Nu weet ik zeker
Dat ik jou graag mag
Je bent te vertouwen
Dat wist ik meteen
En in gedeelde fantasie
Gaan we overal heen
Ik zie je in gedachten
In de woorden van dicht
Maar de vriendschap die wij delen
Is op het binnenste gericht
Jij mag me kennen
Ik laat je toe
Delend mijn binnenste…
vriendschap
hartenkreet
4.2 met 47 stemmen
6.559 Zelfs in tijden van blijdschap
en gelach,
Laat je me weten dat
ik altijd op je rekenen mag.
Soms voel je, je gewoon
niet fijn
Ik wil alleen laten weten, dat ik er
ook voor jou wil zijn!!…
Weer een dag van geluk
hartenkreet
3.6 met 43 stemmen
2.234 heb echt
gelachen
al is er
niets
gebeurd..…
over Introversie
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
2.044 Weckpot
Wangen vacuüm vol woorden
Aan tafel hun gelach
steeds meer zuurstof weggezogen
Ooit zo vers, zo vochtig, ja sappig zelfs
Zinnen met krakende randen
Kijk nu, daar achterin de kelderkast
Een weeïge gedachtensoep
vergeten door moeder
Nee dan de wijn
Gist, gist, gist...
Tot het glas breekt, En hoe!…
nachtelijke kroeg
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.216 Gelach en gepraat uit
die nachtelijke kroeg
maakte hem eenzamer
dan hij toch al was
Geslagen en zonder
toekomst voor de boeg
dook hij in zijn kraag,
school hij in zijn jas
Toen zag hij haar met
een man naar binnengaan
Zijn liefde voor haar
maakte zijn leven stuk
Krampen in zijn maag
Het was met hem gedaan
Bloed bonkte in zijn…
de deur kantelt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 strijken met de moed die de wind
vervaagt in strepen zonder eind, het
gelach is de hoon die me raakt
maar niet in eeuwigheid bezwijkt
de deur kantelt in een kier van regen
het kraakt zoals het mos laaft
aan water zonder smaak, wie me verblijdt
zal de schaduw wezen die me verrijkt
niets is meer dan het eind waar het stopt
al draaft…
Afscheid van een vloer
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
824 op deze vloer heb ik gelopen
gedanst gezeten en gestaan
ook heb ik er op rondgekropen
toen mijn man in woede was gegaan
ik heb er mijn kinderen op gedragen
gelachen gescholden en gehuild
hem geboend in lengte van dagen
wanneer hij bestoft was en bevuild
je ziet de slijtage en de afdrukken
een diepe kras van vallend glas
de putten van wat…
Zigeunermuziek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 Waar het landschap grensgebied vormt
bij de rivier in de groene vallei
is het zigeunerkamp gelegen
maken de zigeuners hun muziek
mooie mysterieuze vrouwen dansen
terwijl gitaren en violen klinken
een paar meiden beginnen te zingen
er wordt geproost op de zomer
er wordt gelachen en gedronken
het maanlicht schijnt over de vallei
schaduwen…
Op de tafel stond geschreven
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
2.630 Met lippenstift had jij geschreven
in paars violet dat jij moest gaan
Onze verhouding hield jou klein
Begon te huilen met mijn armen
op het tafelblad, mijn hoofd erop
Juist op dat moment vroeg ik me af
wat voor hout er was gebruikt
welke boom er was omgezaagd, en
als de boom er niet geweest was
Van diep binnenin begon gelach
botten versplinterend…
volmaakt
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
853 er heerst een diepe rust
gerestaureerde kerkjes
zijn koel in de voormiddag
het goede leven neuriet
langs stoelen op terrassen
en toost op voetstappen
en vrolijk gelach
van oprechte poëten
die in honger van geest
in kronkels prevelen
en hoe potloden uit
de vingers glijden
en over de vloer rolden
woorden wegvlogen
in de diepe duisternis…
Sleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Een wenk een blik
meer is niet nodig
een gebaar heel bekend
maakt woorden overbodig
ik ken je zolang
ben met je vergroeid
maar wanneer hebben wij
voor het laatst gestoeid
of samen hard gelachen
genieten werd sleur
geen verrassingen meer
grijs versluiert de kleur
beiden bang voor de dag
dat jij of ik
eindelijk toegeeft
dat je verstikt…
zacht wolkt de zee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.082 zacht wolkt
zee om je heen
glijdt lucht
als branding
langs je
nat is het spel
dat je speelt
met het water
kou vraagt mijn
warmte pas later
lopen op strand
duim in je hand
wil je niet vast
maar ik voel
dat je past
kussen elkaar
golven zijn daar
overspoelen de
schoenen en
koelen ons zoenen
we hebben
gelachen
intens liefgehad…
een dag niet gelachen een dag niet geleefd .
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
909 "Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd". Niet altijd even makkelijk, maar zeker de moeite waard om te proberen...…
Vrede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.132 Er wordt gespeeld, getekend en gekleurd,
Er wordt gelachen gedanst en gezeten,
Er wordt gewonnen, verloren en gegeten,
Maar er wordt niet getreurd.
Dan zetten zij de tv aan,
richten hun blik en spitsen hun gehoor,
En daar onder de volle maan.
Daar wordt geschoten in koor.
Wat gebeurt er? Dachten zij.
Het was de vrede die bevroor.…
voor mijn lief
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
862 Heb nog zoveel van je te leren
op mijn bek gaan doe ik elke dag
door je onbewust te kleineren
vernietigend door mijn honend gelach
je heb me zoveel te geven
iets wat ik jaren geleden heb begraven
jij die me weer laat leven
mijn gevoel begint weer te dagen
jij laat me voelen wat liefhebben is
aan jou geef ik mijn ziel bloot
zonder jou leven…
Poëzie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.010 ook ik had in mijn jeugd nog mooie dromen
want zeg nu zelf die heb je toch als kind
toch zijn ze merendeels niet uitgekomen
ik heb gehuild, gelachen en bemind
en kijk ik terug in mijn herinneringen
dan was de poëzie een goede vrind
die in mijn hoofd een lied kon laten zingen
als ik door leed of pijn werd overmand
wist dat me op het goede…
Sporen vlammen op
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 in het landschap
van verbleken
zijn warmte
is lente brengend
na een zoektocht
vol miskenning en
afbrokkelend respect
door wegen die
zij hebben afgelegd
in de dorheid van
niet begrijpen na het
misoogsten van jeugd
hen is geen
deugd gedaan
maar hij heeft hart
en hand gegeven om
hen weer te laten leven
gewerkt gepraat
gelachen…
Pit zonder vrucht
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
532 Je komt liefde te kort, een woord
waarom gelachen wordt, het
blauw wordt ijs, daarna grauw,
niet in meer staat innerlijk te bloeien,
in de kou wordt alles ontkent
een pit zonder vrucht, een
kale boom op een oude prent.…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
In edelmetaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 het was niet altijd
een blok aan mijn been
ik koester doel en bestemming
heb het gezaagd gefreesd
geschuurd en gelakt
tot het echt duurzaam leek
maar het gelach
van kenners en weters
verbrandde het blok als te soft
koos ijzer en smeedde het heet
vormde en draaide in koelend gaan
kon het niet passend beslaan
pas in edelmetaal
heb…