141 resultaten.
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de…
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach...huil…en ik streel je eigenwaarde
De eerste die je zoetheid ziet ontwaken als een kind
op reis voor reden en overtuiging verlamd
Doch door onwerkelijkheid gezwind…
In de bloei van schone dromen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
772 Schud het dons tot kale veren
ver van haardvuur / harde wind
Kan dit levenslot nog keren
of volgt het einde reeds gezwind?…
De eerste ooievaars.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
791 Ze sprongen opeens op; en verdwenen daarna gezwind.…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 Morriën
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken…
Gezwinde pas (II, tevens slot)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 De zon was verdwenen
Gezien maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
Een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig. Later
die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
Hoewel 't tempo door
Verstening wordt vertraagd
Slechts…
De last van verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.161 handen niet kunnen vatten, dundoek over
je ogen om je nog blinder te stemmen, woorden, die, uitgesproken,
bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee
die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek van wensen
bij de einder als begeerte je voeten verlamt, en er helle halo’s
blaken aan je dromen als ragfijne zonnestralen gezwind…
Geen kind meer.....
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.255 van het ouderlijk huis
het gevoel van geborgenheid
de gedachte dit is mijn thuis
het is er wel, maar ik raak het kwijt
Altijd als heel normaal ervaren
het was er en is er nog steeds
gedachten niet te verklaren
benauwen mij, maken mij bevreesd
Jij was de moeder en ik het kind
ik voel nog immer jouw armen
maar het tij keert plots, heel gezwind…
Een dagje toeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.282 Start nu maar de machine
Laat de motor draaien
Volledig vol met benzine
Nog even handje zwaaien
Daar gaan we weer
Voor een dagje toeren
Gezwind in het verkeer
De wind ’t gezicht beroeren
Langs de akkers en de weiden
In de schaduw van het bos
De chauffeurs die ons benijden
Op de wangen een koele blos
Stoppen voor het rode licht
Dan…
Bizar beestenfeest
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.309 De tochthond, duidelijk in de wind,
hoorde plots veel gestommel
en zag de driftkikker gezwind
swingen met de dikke kloothommel.
Toen ik eindelijk wakker werd
lagen slingers en een pet
en confetti op mijn bed.
De kamer stonk nog naar het bier
en de deur stond op een kier...…
Levenslied
netgedicht
3.3 met 30 stemmen
940 betichten betichten gewichten
aarde aarde aarde gaarde
gaarde gaarde baarde gaarde waarde
waarde geaarde waarde waarde spaarde
spaarde spaarde spaarde baarde
lopen lopen lopen slopen
slopen slopen kopen slopen dopen
dopen gelopen dopen dopen knopen
knopen knopen knopen kopen
winde winde winde zinde
zinde zinde minde zinde linde
linde gezwinde…
met in het vooruitzicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 gras dat zo fris en groen was
voorbij…
we wisten het natuurlijk wel
maar nu de regen meedogenloos
valt als een grijs gordijn
zwaaien we de zomer weemoedig uit
de zondag, het is zeker al bij
de klok van elf uur
geeft ons vast een voorproefje
van wat komen gaat
grijs is de lucht
opoe herfst komt op kousenvoeten
maar toch met gezwinde…
Ongewilde Luistervink
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
462 ze mogen blij zijn om aan me te zitten
met de vuisten op me te slaan
ik zal het lijdzaam ondergaan
en toch overeind blijven staan
ze kunnen mij niet kwetsen
en mogen samen van me eten
wat hen voor even verbindt
voordat allen weer gezwind
wegsluipen om achter die
saamhorigheid ondermijnende
computer te kruipen
mochten ze echter op me willen…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 ongeduld
ik schrijf in een spiegel
krul de letters binnenste buiten
jaag de woorden op tot een rapsodie
een melodie van kwinkslagen en implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders dan een ziende
scherper dan wie twee ogen heeft
lucider dan een helderziener
ik overspan gezwind…
Prima ballerina, dans nog eenmaal...
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.202 Orkestraal stuwt maat voor maat
haar leven voort, gezwind
sterft zij een duizend doden
om de gunst, de roem of wat dies meer zij
Haar tegenspeler tilt haar hoog,
nog hoger
dan de choreografie gegeven was
en zij ‘ stort ‘ neer
Zo tragiek het publiek meevoert
van op- naar ondergang
Ja, er rollen tranen van louter hartzeer
Zij ijlt…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Onder weg zwierende zomervogels
tegen teder geel gesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend…
Roverslied
poëzie
3.6 met 24 stemmen
8.492 Als de wind
Zo gezwind,
Jaag ik voort met mijn vracht,
En ik sla op haar schreien en kermen geen acht,
Wat genot!…
Na het lekkere gebraden kippetje.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
824 Paling 'n goede vette, of 'n flinke schol
gaan zeker gezwind bij mij naar binnen,
mosselen, ik watertand, is helemaal te dol
een stoofpotje berooft mij van de zinnen.
Ja het is waar, ik weeg driehonderd pond
ik ben best wel een beetje volgevreten,
het is waar ja, ik eet werkelijk ongezond
ik beloof na dit ijsje, ik ga gezonder eten.…
Zwaarste inzending
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
937 Valt nimmer te bevechten vermits hij steeds wint
Gluiperige smerige vunzige duivel op je schouder zo gezwind.
Doodt meer dan men voor mogelijk houdt, verscheurt en verknalt alles
Een seconde van zwakheid en hij nekt je onverbiddelijk, keel dicht.…
Sonnet (Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag)
poëzie
3.7 met 106 stemmen
39.230 Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag*
De dunne lucht doorsnijdt, en zonder zeil te strijken*
Altijd vaart voor de wind, en ieder na laat kijken,
Doodsvijand van de rust, die woelt* bij nacht, bij dag,
Onachterhaalbre Tijd, wiens hete honger graag*
Verslokt, verslindt, verteert al wat er sterk mag lijken…
Koninginnenacht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.271 versierd bordes
stond ik voor de Majesteit
Gereed mijn mooiste gedicht
namens mijzelf aan te reiken
waarop zij haar bril afnam
behalve vanwege de hangende pootjes
ook om hoogst gefaciliteerd te kijken
Op een klapje met Haar handen
kwam schielijk een lakei
met oranje tressen op de voorgrond
voor de rest gewoon in livrei
die Zij met gezwinde…
Gevlochten sporen
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.585 Zoals zijn zicht haar gloed weerkaatst
als hij halend passie stemt
zo is zij ook in 't minst geremd
zelfs als zijn schreien eens misplaatst
Gevangen in de manestralen
roerloos bezinnend zijn aards bestaan
herkent de ziel weer ‘t oerbegin
Jaagt hij op het leven van zijn zin
gesterkt om doelbewust door te gaan
rent hij gezwind…
Die dreigend donkerre nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 We voelden het gevaar dat er dreigde
klemmend naderde die angstige sfeer
Waardoor ieder naar vluchten neigde;
’t latent onheil voerde ons naar afkeer
Geen nacht was hierna stiller dan toen
geen nacht was daarna ooit zo duister
Jouw lippen vroegen mijn innige zoen
zoals bleek uit jouw zachte gefluister
‘t Onbekende onheil naderde gezwind…
De levensgenieter en de repeterende schipbreuk
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.002 Nu rent de vrouw gezwind
toiletwaarts. Zittend op de bril
krijgt zij een wee en werpt een kind.
D'r leed verandert in genot.
Hoewel er poep zit aan z'n oor,
haalt zij de baby uit de pot.
Pas als 't gelukt is, trekt ze door.
De zee is kalm, de blijdschap groot
en ook de vader is verblijd.…
Begerenswaardig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 volgen
Zoals jij daar toen lag;
verleidelijk, aantrekkelijk en begerens-
waardig
wie had toch ooit kunnen denken dat bijna een eeuw later
deze foto voorbij zou streven aan toekomst
die misschien wel voor altijd in het verschiet blijft liggen
net als wat komt beslist niet te voorspellen is
aantrekkelijk gekleed, ontdoet zij zich met gezwinde…
Een heus vrijdagsneeuwwit talud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 En nee dacht ik eerst, kneep me, droom ik nu echt
raakt naast mijn lijf nu toch mijn aprildenken versleten
wil het met gezwinde spoed van haar wil nu niets weten.
En ja heus dacht ik eerst, knijp me, droom ik nu echt
zou nu deze sneeuw tot na het gloren heus blijven staan,
vriest het of dooit 't ook al ijsbloemen zachtjes heengaand.…
Onvervangbare Oma
hartenkreet
3.4 met 48 stemmen
9.246 Als het licht door de reten kierde wist
dat het nooit lang duurde voordat oma
zei, kom kind, de dag is te kort om te
verslapen dus kom en spring gezwind
het bed uit.
De dagen waren zorgeloos en gelukkig
want bij oma mocht bijna en kon haast
alles.…
Vos Krapuelle de Zotte II
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 grafstemming, zelfs de klei lijkt grijzer
Krapuelle de Zotte overdenkt zijn plan
afspraak bij kiekenskot op Hontseinde
‘ awel spreekt hij, ‘ ze zullen verschieten
die sappige kiekens’, pluimen maken mij
zot, een duivel, als ik bloed proef moet
alles dood, slechts één kieken vreet ik op’
kom, we zijn ermee weg en hij rent met
rechte staart gezwind…
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 En de golven stijgen in zingende reien
Naar de grote lichtdag waar spelemeien
De duizend gezwinde en
Witvleuglige winden
Langs gouden wegen over de zee.
Ik ga door de dagen, maar overal
Is haar ruimte en vreemd ruisende golvenval,
Zij roept me als gebod
Van mijn eigen lot
Uit de stemmen der liefde, de zee.…
Als een zang
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.449 En de golven stijgen in zingende reien
Naar de grote lichtdag waar spelemeien
De duizend gezwinde en
Witvleuglige winden
Langs gouden wegen over de zee.
Ik ga door de dagen, maar overal
Is haar ruimte en vreemd ruisende golvenval,
Zij roept me als gebod
Van mijn eigen lot
Uit de stemmen der liefde, de zee.…