Alle inzendingen over glimp

240 resultaten.

Sorteren op:

Mijn Osdorpse troubadour

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
Ik gniffelde onder wit satijn en dacht, Het vergt toch minimaal een luit wil ik aan het raam verschijnen Het bewegende gordijn Een glimp bordeauxrood kant Zijn overslaande stem, want hoe kan ik beter een aubade beantwoorden, dan met Aubade? Hoofsheid is een ernstig spel, maar ik hou niet van spelregels.…
Donna Vazquez6 september 2023Lees meer >

ontwaken

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.434
Ontwaken uit toevallige omarming die verlangen deed naar steeds weer opnieuw die glimp van jou je warme zachte flanken verdronken in bloedstollend mooie ogen verloren dit ongeboren kind en jij die jeugdig onverschillig in mij dit craquele veroorzaakte…
Loes21 november 2004Lees meer >

Langzaam

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 605
Waar ik een glimp zag van heel lang geleden goed verstopt achter mijn hart nu roept de nieuwe morgen gaat mijn droom vervagen. Diep in mij zal ik het altijd bij me dragen het zal nooit helemaal verdwijnen, het is een stukje uit mijn verleden dat hoort bij mijn bestaan.…

De hogepriester

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 542
Een diep innerlijk gemis, diep gevoeld verlangen een glimp te mogen ontvangen van wat Waarheid is, richt de blik naar boven met vele open vragen, laat mensen licht versagen en in Antwoorden geloven.…

Bodemzand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
Toen de heldere dag jouw lucide droom aanvaarde  waren witte zeilschepen al onderweg  op zee naar een andere droom hier op aarde  in een speelfilm over oude tijden stevige mannen bolle zeilen geen glimp van regenwolken of heldere glans van zonneschijn alles grijs en laag hangend in dronkenschap op volle zee te laat…
mobar13 juni 2023Lees meer >

Wegwerpmens

hartenkreet
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.406
Ver achter mij Ben jij gebleven Een stilstaand beeld In mijn geheugen Een gebroken droom In duizend stukjes Een vriendschap Niet toereikend Zo lang gewacht Op een glimp van jou Een zachte aanraking Vertrouwensvol Maar jij bleef weg Hoop en dromen Verdronken langzaam In tranen van stilte En koos jij ervoor Mij als wegwerpmens…
car13 maart 2005Lees meer >

Misbruik

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.724
Een klein steuntje maar misschien en hopelijk als het ergste verdriet wat wegebt, kun je ook weer een glimp van een zonnetje zien?…

ontmoeting in spiegel

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 818
onuitputtelijke lieve liefde hoe onvermoeibaar heb ik je gezocht noord en zuid oost en west in diepste diepten en in verste verte hemel en aarde heb ik bewogen water en vuur uitgeput en moedeloos op mijn schreden teruggekeerd en thuis gekomen poets ik mijn spiegel schoon na zoveel lange jaren en zie daar onmiskenbaar een glimp…

Tenietgedaan

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.635
Het is alsof ze zweven in de mist, hunkerend naar een vertrouwd gesprek met het verblindende licht van een overspannen zon; een glimp van verstandhouding voor het geheel, gesloopt, verwordt tot groot boeket. Goed gekapt liggen de bomen tussen het kreukelhout, geschokt, te wachten op een nieuwe bestemming.…
Benjamin17 maart 2009Lees meer >

Trigger tot conflict

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 449
rond je gezicht accentueerde zo de vriendelijk huiselijke stemming van jouw leven aan je gebaren hing initiatief ogen hadden de uiteindelijke regie toch was er geen enkele sprake van een overheersend aanwezig zijn juist de combinatie van contrasten zorgden voor een harmonieuze lijn toch speelde ook op jouw gezicht de glimp…
wil melker6 oktober 2021Lees meer >

Geen beeld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 125
Maar ook als ik nu mijn ogen sluit, Blijft je beeld verborgen In het duister, geen glimp van jou, Hoop zo komt weer gauw.…

Walkuren

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 703
Een glimp, waarin het eerste licht als traan geboren wordt, handen verleggen schaduwen over mijn verweerd gezicht, geleefde wraakgodinnen verhangen zich aan gouden ringen, alles afgewogen, blijft zonder gewicht, de maat van kwetsbare dingen.…
pama12 juli 2010Lees meer >

Jouw donker wuiven

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
in een laatste glimp van de ondergaande zon zag ik het strand weer stuiven tegen de achtergrond van dieprood licht jouw donker wuiven wind brak ons spel vandaag zat stormachtig tegen we ploegden door het zand dat nog nat was van de regen de hemel klaarde bij de laatste paal decoreerde deze avond ik zag je voor de laatste…
wil melker24 februari 2014Lees meer >

Sprekende mimiek

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 635
ze klikten kordaat op hoge pootjes ging zij haar eigen weg onverwacht stopte ze draaide zich om wuifde haar laatste emoties pal in de zon ontging mij haar sprekende mimiek ik zag slechts de glimp van een gebeeldhouwd gezicht later heb ik haar nog gesproken maar de spoken zijn gebleven wij konden er niet mee leven ieder zijn…

Hand in mijn bloed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
Ik zit klem, hoe kom ik hier uit, hier weg, wie helpt mij vergezelt mij desnoods alleen in gedachten, naar de Gouden Poort met vrije vogels in de glimp van het licht tussen haar deuren? Wie voelt mijn liefde trekken aan de netten die ons verbinden?…
Zywa29 april 2018Lees meer >

De schoonheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
Welvaart in stad en land, zie het licht onder de wolken in de toonzaal van het aardse paradijs, zie een glimp van onszelf in de blikken van toen de schoonheid van hun aandacht hun verlangens in jongere jaren van de wereld – dezelfde als de onze We bewerken en bewaren we bouwen en verbeteren we scheppen de schoonheid waarin wij willen…
Zywa28 april 2021Lees meer >

De oude Zij

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Slechts af en toe Zie je een glimp Van een geleefd leven. Achter gesloten ogen Staart ze in het verleden Tijd maakte haar moe En bracht haar hier. De oude zij, Ze wil niet meer.…
Chadia10 februari 2004Lees meer >

Walging

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 985
Evenbeeld dat niemand kent, Glimp van binnen, als mijn schaduw, Projectie die mijn wezen schendt. Durf ik te kiezen, wélk ego ik verafschuw, Die van vlees, of mijn profiel, Met gedachten somber, eenzaam, vreeslijk ruw.…
Geert Smits17 januari 2009Lees meer >

Morgenstond

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Als de zon schijnt, zorg dan dat je buiten bent en een glimp van haar opvangt. Een nieuwe dag vol kansen, benut ze gewoon op jouw manier.…

Niet opgeven

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
wat ooit bijzonder was is verdwenen weggevaagd alsof het nooit heeft bestaan het bijzondere opgeslokt door het alledaagse maar het was er nog wel een glimp schitterde en straalde in diepe duisternis je zei, dat je het ook zo voelde maar vermorzelde het bijzondere smeet de stukjes weg en verdween nu is het weg dat bijzondere…

Niet opgeven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
wat ooit bijzonder was is verdwenen weggevaagd alsof het nooit heeft bestaan het bijzondere opgeslokt door het alledaagse maar het was er nog wel een glimp schitterde en straalde in diepe duisternis je zei, dat je het ook zo voelde maar vermorzelde het bijzondere smeet de stukjes weg en verdween nu is het weg dat bijzondere…

Zonnestraal

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 558
In een zwarte woeste wereld waar wolken blijvend samenwoekeren de bodem zompig kluiten blubbert wacht ik op dat herlicht moment waar tussen duistere dagen een spleet van zon zal vallen zo schrijden doet de wereld tot glimp van nieuw begin.…

Een schim van jezelf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Achttien jaar ben ik je kwijt nu, Je stak voorgoed de rivier over Die vroeger als Styx werd aangeduid, Had zoals het hoorde het muntje mee Voor de overtocht, voor de veerman, Om hem tevreden te stellen; Geen idee heb ik of ik je ooit Nog weer eens zie - ook al hoop Ik het met alle hoop die in me is, En dat ik dan nog weer een glimp…

Adembenemend

hartenkreet
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.888
We lopen 's ochtends vroeg geruisloos door het bos zien 'n glimp van 'n konijn, hert en vos en zélfs 'n vluchtend zwijn. De opkomende zon stuurt gouden stralen door de bomenkruin 't bladerdek in herfst-tooi van oranje tot roestbruin. In de stilte hoor je af en toe een krak van een verdorde tak en geurt de adem van het bos.…

Het zwarte innerlijk

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
Duisternis betreden Op eigen initiatief De werkelijkheid verlaten Zonder de terugweg te markeren Voortgedreven door angst Dalen we dieper af Tot we daar aankomen Bij de poel van zwart Een glimp van reflectie Laat daar onze zonden zien Verdriet en ontroostbaarheid Dringen door tot onze geest De pijn die we voelen Ondraagbaar en kil…

mijn roos

netgedicht
3.4 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.168
o, roos jij voert strijd tussen het einde en nieuwe begin groeistuipen in verleden je ziet een glimp van oude resten allemaal zo pijnlijk jij groeit nu naast mij terzijde fijne draden groeien in ruimtes waar liefde zich verborgen houdt in de scherpte van bladeren snijdt hoop in verandering jij roos bloei met mij in mijn leven waai in…
klaes2 juni 2009Lees meer >

ruimte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
is het voorbij als de wijzers vastlopen vast geroest aan levenloze tekens het leven - wat is dat eigenlijk - raast voorbij ik vang weleens een glimp op een lichtflits niets om vast te houden ik vertraag het razend verlopen van de tijd kamer voor kamer breek ik de stramme geest open ik open de vensters en zie een landschap zonder…
j.bakx25 juli 2010Lees meer >

Een stukje magie

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
jij was introduce ik nam je mee naar het bal der onbekenden je oogde naturel maar je verschijning oogstte wel een licht applaus waar we passeerden probeerden mensen een glimp van je op te vangen keken verrukt omdat in hun nabeeld een stukje magie bleef hangen het gezelschap ging totaal aan ons voorbij de avond was van jou en mij…

De zonsondergang

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
Het was koud, zeer koud, maar ik wilde een glimp opvangen van de zon, want ik had het nodig. Hoewel ik met mijn gedachten bij het coronavirus was, werd ik toch een beetje blij. Zon, blijf zoveel mogelijk schijnen, want ieder mens kan het nu zeker gebruiken.…

Huilen als de wolven.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
Met lege handen en een leeg hart gevoelloze vingers haar blik verstart koude streelt haar huid voelen doet zij niet meer woorden zo bast het doet haar geen zeer terug is de façade het masker van alsof haar metgezel van jaren weer vanonder het stof één schil was gepeld een glimp van haar hart was getoond voor even nu rest nog…
Petra.29 juni 2005Lees meer >