186 resultaten.
Avond
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.894 Gerucht van melk en ijzer in de stallen,
van hooi en room de reuk tot in de keuken;
een ritueel luidruchtig zonder spreken
voltrekt zich als de avond is gevallen.
De ruiten blinken door een waas van tranen
waarin het huisgezin naar buiten zwevend
het toegeschoven bord ontspannend ledigt.
Gespoord slapen de paarden en de hanen.…
LAATSTE BRIEF
gedicht
3.8 met 45 stemmen
16.247 Soms heb ik nog bij gerucht
en te hooi en te gras iets vernomen
tot vanmorgen het pijnlijk bericht
met de donkere rand is gekomen.…
ik streel je huid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.486 ik streel je huid
maar het liefst
wil ik strelen
wie je bent
wat je denkt
de blik die je
me schenkt
ik proef je in
de geur van hooi
maak je mooi
en geef ons
weer momenten
ter herinnering
in je tranen
zie ik je verdriet
ik wil die pijn ook
voelen en delen
zodat liefde alles
weer kan helen
het is mooi
te leven
in jouw…
Friesland
hartenkreet
4.3 met 32 stemmen
2.561 Friesland weiden
schilderachtige plaatsen
boerenerven met klimop
begroeid
sloten waar kinderen
leren schaatsen
nestelende zwaluw in
honderd jaar oude
boerenschuur
draagbalken als zichtbaar
vakmanschap
een houten knuffelmuur
de ladder die tot de hooi-
zolder reikt
de knuffelmuur vervangt
leidt tot menig liefdesavontuur…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
Coup de Foudre
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
591 donderkoppen en route
Worden wegens jachtige windvlagen
Met schrikgezichten gadegeslagen
In spookachtig oplichtende gloed
En bibberend onder de broeiende nok
Gevlucht op een berg zonder regenjas
Samenspannend boven het opgetaste gras
Slaat de bliksem in de schuur met een schok
En daar de nadering op handen lijkt
In het zoetgeurige landelijke hooi…
Rode streep
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
411 Als variatie op een gortdroog thema
het weer, dat immer onveranderlijk
ons uitgekauwd in holle ogen staart
het hooi en gras dat steeds meer zorgen baart
de geelzucht die al schrijnend schroeit sinds maart
zet ik hier variërend maar een trema
en trek van de weeromstuit in het zand
van 't eertijds woest en ledig heilig land
een rode streep…
klokken klepelen speels
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.118 klokken klepelen
speels lichte tonen van
de zomer, lome winden
dragen ze de oogst voorbij
de gele tooi van hooi
kleurt nu het groen
van malse lenteweiden
met oppers op een rij
kraaien vliegen op
boeren rechten traag
de ruggen, stugge koppen
weten van de tijd van eten
klompen uit als
de boerinnen komen
een dankwoord aan de Heer…
MET M'N OGEN DICHT
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.876 Als ik mijn ogen sluit
is alles anders en zo mooi
ik zie mijn jeugd voorbij komen
waarin ik speelde in het hooi.
Als ik mijn ogen sluit
blijf ik in gedachten een kind
dat nooit van oorlog heeft gehoord
en overal rust en vrede vindt.
Als ik mijn ogen sluit
is het nooit echt duister
dan open ik mijn oren
en ik luister.…
zomerimpressie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
639 bomen fluisteren hun bos
kevers knagen bladeren leeg
wat kale toppen krijgen
van de wind een warme veeg
de zomer vlijt zich neer op mos
de bosrand langs voorbij de wei
een bloeiende strook hei
akkers met hun diepe voren
balen hooi en resten koren
het geelstro van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
de geur gegrift in mijn…
zo herfst de winter
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
645 de zon schijnt fel
door vlagen wind
met kilte
wolken worden
afgevlakt in grijs
jagen over land dat
bang wordt voor de stilte
nog grazen
koeien in de wei
en dartelen er
schapen maar
het malse gras
is al wat moeilijker
bijeen te schrapen
in oppers hooi
ruikt nog de zomer
maar vogels
in een vroege rui
gaan al voortijdig…
Eenvoud in verhaal
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
446 Mijn blik dwaalt over het eenvoudige verhaal,
volgt het hobbelige oude karrenspoor door akkerveld
langs klaverblad en gedorst hooi,
blijft rusten aan de oevers van het water
waar het riet in de fluisterende, wiegende wind
murmelend het stil verhaal meezingt.…
DE WEERSLAG VAN NEERSLAG
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
595 De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
De herfst dropt blad en ik bemin
De vrieskou vast, verban het dooien
Maaien van gras, oogsten en hooien
Naar een Spitsbergse ijsberin
De bloesemboom zal roze strooien
Eerst zet een fee Galanthus in
Tijd nu om sneeuwballen te gooien
Skadi, de Noordse skigodin
Raadt slee aan, schaatsen…
beste man nee niet!
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.832 waarom waarvan
welk geneuzel
hij moet opstaan
die rare rek
die verrekte pijn
kan het zijn beste man
dat je domweg
te dom was te veel
hooi
op je vork nam?
nee geen nood aan de man
wij weten nergens van
dat zit in je hoofd
niemand heeft gezien
recht je rug
kijk niet terug
je schiet
in j'eigen hoofd nek
beste man…
Vrouwen, de gevulde van veertig
gedicht
3.0 met 101 stemmen
27.437 Kooitje open, deurtje dicht -
stom wicht dat de geur van het hooi
is vergeten - vlinders van het zwaargewicht.
Vleugellam en nooit ontpopt.
Larven opgekropt met huisarrest.…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan mist en hagel hier,
En koude, korte dagen,
En nachten eindloos schier.…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Wij likten onze wonden,
flierefluitend
in ons fort
gebouwd van hooi,
en loeiden met de koeien,
voor wie ons horen zou.
Dan stoven wij uiteen door
sloten, op blote voet
door verse flatsen
heen,
Beschermden onze groene
landerijen tot ook
de laatste koe
verdween.…
Contact
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.709 Aarde en hooi, geurzomer, aureool.
Canada eenzaamt. Grasland strekt.
Veld: groen vegeteren.
Achter horizon hoeve, gehurkt.
Luifel spar en vogelkers:
bosrand, mijn rug. Geduld.
Geweer en ik: de hand op het leven.
Schot spat avond uiteen.
Veld, hoeve, bomen
ontploffen, vallen
op hun plaats terug.
Stilte likt wonden gaaf.…
Bevrijding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.531 Langs velden vlas en najaarsgras
vroeger al, rond het ouderlijk huis
te hooi, te gras, nimmer te pas
daar sloop het al: kattengespuis
Ach Noach, u bood in doodsnood
elk dierenpaar een vrij entree
een schuilplaats op de droge schoot
u nam ze door de wateren mee
Maar nu, zo ver ontelbaar later
vindt de mensheid weer een smoes
voor de missers…
winteruur
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.449 voorbij de nachten van plezier
vol heilig vuur gespeeld genot
verzopen vertier zonder zorg
de slaap van onschuld, heel soms
klopt het duister schuchter
overuren hand in hand met
het vallen van de nacht
tango van het winteruur
spoedig zal het tij weer keren
de dagen op hun lange barrikade
vol licht en lucht en vrijpartij
in het hooi, de…
Sinterklaas (3)
netgedicht
2.8 met 46 stemmen
3.184 De schoen stond klaar,
wat hooi, een raap,
het briefje met de wensen
in pijnlijk schoonschrift,
onder de plattebuiskachel.
Op de koude zolderkamer
met gespitste oren,
met kloppend hart,
vol spanning liggen luisteren
naar elk geluid, elk gerucht.…
In de tuin
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.588 Daar hing aan twee takjes,
Heel teer en heel zwakjes,
Een nestje van hooi en van hei;
Bij 't nestje daar zaten
Twee vinken te praten
Van eitjes, die 't wijfeke lei
In de mei.…
Het goede leven van ridder Ratbout
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Toch was ridder Ratbout een vredig mens
ondanks krijgshaftige taal en optreden
wilde hij de vijand met woorden overreden
in zijn ridderhart had hij slechts één wens
dat men hem vrede gunde zonder strijden
hij lag liever in het hooi met zeven meiden.…
Een vale maan
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.561 lachjes zijn weer vol betekenis
er hangt spanning in het huis
buiten schijnt een vale maan
en schaduw speelt waar
schoorstenen wit roken
het welterusten ritueel
na liedjes en verhalen lijkt
eindelijk eens goed te gaan
toch komen ze wat later
een voor een weer voor je staan
het lukt niet goed met slapen
schoenen keurig op een rij
hooi…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 Ergens daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar…
maandagavondgedicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
986 dromen luisteren niet
in de verte klinkt een gong
toen je thuis achterliet
en nooit meer echt won
dit is in verleden tijd geschreven
daarom is 't ook een hartenkreet
niet meer dan een oerkreet
zoals dit leven
tijdelijk
ouder worden
woorden
luid en duidelijk
vastgoed verven
letters die wij erven
dat is mooi
het kriebelt dat hooi…
Stralen op kerstnacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.206 open in verwachtingsvolle
stilte de grote koffer
waarin de beeldengroep
en stal met zacht papier
in houtwol is verpakt
om te stralen op kerstnacht
de rollen groene mos
waarop ik mij een herder
waande tussen schapen
die rustig lagen te slapen
onder de aangelichte ster in
de zang van engelenscharen
de warme dieren
het nog geurig hooi…
Helder licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 het vege lijf redden
toen de deur het
donker buitensloot
nog rammelden
vage flitsen
smekend om entree
uitdovend in nee
er was balans
in sterkte en kleur
het vormenspel
verleidde geur
in manueel contact
deelden wij warmte
vrede onttrokken
wij aan ieder gezag
de wereld was weer
toe aan huizen van stilte
dieren met bakken hooi…
DE OUDE BOERDERIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 pa moe kinderen en opa
allemaal moesten ze mij
vergeten en verlaten
en ik hen en de geur van
hooi en het zwiepen van
koeienstaarten.
de trouwe treurende
ogen van de hond en
het glimmende zwarte paard
nooit zie ik ze terug.…
Voltooid leven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in
Ik zit met prangende en vele vragen
En God voelt ver, verroert lijkt het geen vin
Ik zoek een schuilplaats, wil de herberg in
De stal met krib en hooi, want ben voldragen
Straks wéér die dag van Lichte Wolkenwagen
En ik wil mee de blauwe luchten in…