245 resultaten.
Rust
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.297 Dwarrelend als een verdord blad in de wind
Is dit het moment dat ik mij zelf terug vind
Lig ik kleurloos droog op mijn oude matras
Reeds afgestorven alsof ik er nimmer was
Laat mij de rust het enige wat ik u vraag
Laat mij verteerd liggen door insecten belaagd
Zo ik rottend verdroogd tot as ben wedergekeerd
Heb ik niets maar dan ook niets…
Bidsprinkhaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Met de blik van Doornroosje die de man
ziet die haar wakker heeft gekust, met de blik van
een sprinkhaan die mij verandert in een biddend
insect dat steeds opnieuw wil weten wat er te zien
valt. Ik bid je, blijf nog even naar me kijken voor
dat je me op eet.…
wortels diepen winterslaap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
778 ze waren nog
als kinderen
in lente uit
de knop gekropen
en zomers tot
volwassen blad ontloken
hebben zon gezien
hun stukje wereld
meegewaaid gezwaaid
naar vogels en insecten
totdat de herfst
hen kleurrijk buitensloot
wind zal hen
van takken rukken
kou gaat aan het schaarse
leven plukken wortels diepen
winterslaap maar de…
Vertraagt bestaan
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
513 fel breekt herfst
door het bladerdak
kaalt takken tot
een helder perspectief
weer zichtbaar is
wij hebben de
seizoenen geoogst
wachten tot ook
de laatste warmte
van zomer is gedoofd
nog trekken de
insecten hun eigen plan
gepareld hangen
webben als een
welkom voor gevang
steeds meer vertraagt
bestaan in korte dag
lomer wordt…
Heimwee
hartenkreet
4.5 met 29 stemmen
1.415 tante
wil ik vakantie vieren
ik ben de bloedverwante
van alle lieve dieren
de konijnen van mijn neef
ruiken naar huzarensla
als ik ze een wortel geef
doen ze schele hamsters na
de forellen van mijn nicht
smaken naar bunzingmagen
de vislucht rond haar gezicht
doet scherpe blik vervagen
moederlief, breng mij naar huis
neem desnoods insecten…
Lied van de natuur
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
532 Die avond nam zij
mijn hart bij de vijver
en lispellende libellen
raakten rivieren golvend
bogen bomen eerbied
streelde wind onze haren
onze lijven wit en wild
die avond nam zij
mijn ziel bij de rivier
begeerte van forellen
aan oever van het water
vlogen vreemde insecten
die lonkten met honing
en we liefden ons lustig…
Zoete geuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 In het schijnsel van de zon
blijft het insect speuren.
Zichtbaar ingenomen
vangt de thuisreis aan.
Vliegend op de wind,
nog een lange weg
te gaan.…
Deze dagen 3
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
472 Om meer naar binnen
af te dalen
in onze wortels
hoe die zich kronkelen
de fijnste uitlopers
onttrokken aan het oog
en microscoop
oplossend in weidsheid
energiebron, intelligentie die
niet te bevatten
verbinding
met de grootste stilste macht
die elke bloem, spriet en kind
dier, insect virus en bacterie
laat leven en transformeren tot…
zonneboot (voor Marina)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621 als ik
de wereld
wil zien
sla ik een
boek open
nu val ik
stil in jouw
dodenboek
je stem kan
ik niet horen
je kleine lijf
niet van jezelf
een eiland van
pijn ingesloten
als een insect
in barnsteen
vanuit de dood
ontvouwt zich
het broze alleen
zijn dat je in
een trage rit naar
de dood voeren zal
je…
Libellenballet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 Dat zij tot de insecten behoren -
deze zomermiddag niet.
Van alle kanten presenteerde
zich een sympathiek kwartet.
Wat beduidde hun zwenken,
hun duiken, hun plotseling
verdwijnen anders dan
een geluidloos ballet?
Welk een waaghalzerij!
Wel lekker dubbeldekkerend:
behendig, in Cubaanse maat,
doorkruisten zij mijn carré.…
vandaag ben ik een paard
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
965 vandaag ben ik een paard
nee eerder toch
of morgen nog
een mier
nu ben ik een insect, amoebe
tot ik vlinder wordt
ik ben het gras
nee morgen pas
een boom
die in de aarde groeit
het water
dat naar zee toevloeit
ik ben een vis
in de woestijn
een vogel
kan ik ook wel zijn
een zwijn
ik ben in storm en in wind
ik ben een kind…
Queeste II
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.111 Laat ze gaan
Het zijn maar eenvoudige insecten
Ze volgden één voor één tot het hemeldak
gevuld was met de kleuren van schoonheid
en van vruchtbare levenslessen, tot zij kwam
als slot, met een schedel op haar vleugels…
Rhododendrons op zondagochtend
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
862 Mijn adem, de vogels, insecten die zoemen
zijn al wat ik nu hoor tussen deze bloemen
Geruisloos en sluipend vervolg ik mijn pad
met aan weerszijden deze floraschat
Oh hoe diep en sterk bekoort mij
in het Amstelpark de rhododendronvallei.…
Vlucht
gedicht
3.1 met 134 stemmen
16.391 daar klapwiekt een kind
het kan kijken met ogen groot
als van een jonge nestvogel
het kind houdt iets
in de holte van
zijn smalle vuist
een onzichtbaar insect
met stippen en
een breekbaar schild
schoksgewijs beweegt het kind zijn hoofd
verscholen in de capuchon
van een gele regenjas
het klapwiekt boven bergen
versgemaaid gras…
Oprechte stijve staart
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 specht zich een weg door boom-
schors en heel hard hout
Tijd om te eten
maar bovenal ruimte om zich te nestelen
Scherpe snavel en een zeer oprechte stijve
staart, met poten waarvan
allebei middelste tenen naar voren staan
de buitenste naar achteren
Leven vaak in bomen
Met hun staart als steun-
pilaar, voeden zij zich
met fijne insecten…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Eens op een dag zal ik
een nieuw landschap voor je weven
met een vruchtbare schone grond
met weidevogel en insecten
Rivieren zullen door mijn handen gaan
Wij zullen lopen
lachend over een grasveld
met duizenden bloemen
Ik die opzoek ben
naar de witte vlinder
uit mijn jeugd
in een landschap van containers
en tegen muren staar…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 ik heb je
gewassen
met warmte
van zonlicht
op een vroege
sprankelende
lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten…
Conservatorium
gedicht
3.3 met 26 stemmen
12.110 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten wind en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
Lipovlo
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
2.186 Of je mee wilde gaan
naar een lezing over
de Haagsche romans van Couperus
je de gelegenheid geven
voor een sporadisch contact
in levende lijve
En dat ik ook wel wist:
je neen zou zeggen
bang was in het donker
pleinvrees je trof overdag
een fobie voor insecten
ouder dan een eeuw
Je nog steeds gruwde
van de lipovlo waarvan
de larven…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…
de ochtend brandt tot middagvuur
netgedicht
2.5 met 44 stemmen
40.167 de horizon vervloeit
verrimpelt traag een
kerktoren in de verte
de stilte rust en
geeft geluid een kans
om zich te laten horen
herboren dansen de insecten
plaag voor plaag voorbij
potten rammelen voor etenstij
de warme wind verdwarrelt
zomer tot orkaantje en verjaagt
pardoes een soezend haantje
als de zon de ochtend brandt
tot…
De laatste bui
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
416 binnen kwam
dan bogen
voorzichtig
de langstijlige
alsof zij jou
even een
welkom knikje
wilden geven
jij zwaaide
met een
elegante
zwier nam ze in
ogenschouw zag
dat de laatste bui
slechts minieme
schade had
aangebracht
de soort
was
sterk en
veerkrachtig
ook dieprood
was een
prachtige
blikvanger
voor veel
vliegende
insecten…
Onze lichte stappen
netgedicht
1.1 met 45 stemmen
500 in die blik
van je veranderen
ik heb ze op
geschept wit
geschreven
en jij hebt ze
geproefd met
de kleur van liefde
in dit ultieme
samen herkennen
de paden onze
lichte stappen
als we lachen om
de kleinste grappen
zij hebben hun
stoepen getoefd
met de mooiste
lentebloeiers die
ons enthousiast
toewuiven
het kleine
insecten…
tuingedachte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
715 Insecten melden zich luidruchtig
bij de laatste lipbloemigen.
Een huisjesslak is halverwege
de opgeschoten venkel. Zuchtend
verweert de bamboe zich.
De buddleya bloeit vlinderloos.
Dagpauwoog en kleine vos ontbreken.
Floxen knikken elkaar vriendelijk toe.
Als een klamme deken hangt de warmte
over de tuin.…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen die mijn juwelen
laten flonkeren na het donkeren
hoop op een smakelijke buit als
de insecten…
Conservatorium
gedicht
4.0 met 27 stemmen
14.838 De ramen van het conservatorium staan wijd open
daarbinnen vergrijpt iemand zich aan eeuwenoude gevoelens
de vleugel jammert en klaagt
In het park scheren zwaluwen het gras
oogsten lucht en insecten
Hoe te leven? Voor wat?…
Ooggetuige
gedicht
2.8 met 60 stemmen
18.429 toen ik door het
sluiten van de ramen
de wereld buitensloot,
wie hoorde toen
het radeloze tikken
van allerlei insecten,
wie het snakken van de
bladergroene kamerplanten
naar meer, naar overdaad,
wie het muzikale zoemen en weer
afslaan van de oude koelkast,
waarin kaas en eieren in
bedden sla ten onder gingen?…
Van bovenaf gezien
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 Een vogel vloog hoog langs de wolken
En zag de aarde steeds minder groen
Hij dacht hoe moet ik in een lied vertolken
Dat de mensen daar iets aan moeten doen
Steeds komen er minder insecten
Bloemen en planten worden niet bevrucht
Mens waar blijf je met je intellecten
Ben je voor ondergang niet beducht
De vogel vloog verder en verder
En overal…
Maai mei niet
snelsonnet
4.9 met 8 stemmen
665 Haast smekend ligt het lange gras te lonken,
Maar ik doe wat natuurbeheer graag ziet.
Ik maai het in de meimaand dit keer niet,
Ik heb mij met een ketting vastgeklonken.
Want zou ik ondanks alles toch gaan maaien,
Dan gaan er nog meer bijen naar de haaien.…
Ga nu maar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
2.409 Op reis wou je, naar het land waar
geen insect je prikken kan, waar
intens de geur van het kortgewiekte gras,
dat speelt onder je voeten,
ga nu maar snel, mijn kind,
het wachten is voorbij.…