Alle inzendingen over kraakt

490 resultaten.

Sorteren op:

Huilend huis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
Heb je ooit een huilend huis gezien vraagt ze een betraand gezicht lege onbewoonde kamers schimmel op het plafond dat piept en kraakt door regen en wind een huilend huis ja, ik woon daar in die arme woning zonder geld, vrijwel naakt ik leef daar ondersteboven antwoord hij, zijn tranen droog simpel in zijn verschijning.…
mobar10 augustus 2023Lees meer >

Als de winter

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 809
Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs sterven kris kras door elkaar geweven uit als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden door sarcastisch vrolijke merels en een laagopgeschoten hemellamp Ja dan kraakt een voetzool of vier over rillend loomgereanimeerde woudhuiden en kijkt men weer over de toppen van de duisternis maar vooral…

A versus B

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 725
de beklaagdenbank torst het gewicht van de leugen zoekt naar de waarheid die niemand gelooft verzaakt aan het recht dat ooit is ontkomen als zeemzoet gesmeek dat zweepslagen werd en kraakt in haar voegen door pleidooien vol haat die woord tegen woord nog wonden slaan waar enkel bewijs de stellingen staaft het niets van de leugen…
danny cant.26 september 2006Lees meer >

uit: getuigenis van een vriend

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 506
al wat ik ben blijft deren ook het breken -God verhoede- van dorre takken die zich met niets meer kunnen voeden koude voert schuldbeladen benen langs rafels van een versleten nacht wanneer ben ik gegaan, wanneer heeft men mij tot zwijgen gebracht het is in deze donkere tijd dat al wat sterft, krimpt en kraakt mij in mijn wezen raakt…

meridiaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 434
muren moedigen doofheid aan, mijn aanwezigheid is louter postnataal ondeelbaar in wormgaten, wormstekig de trap kraakt naar hoogte als geratel van ketenen, als de vroomheid van een gewatteerde nacht tot hier reikt mijn schaduw, onwetend van halvering, vervalwind, ranonkel, van begrip zonder begrijpen smaak van evenwicht aan keelrand…
Iniduo24 september 2017Lees meer >

Stroming

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Ik zie haar betoverende silhouet De bevroren rivier kraakt Ik ben ontwaakt Haar verschijning heeft me gered Gered van het kansloze gevecht Het leed is geleden De strijd is gestreden In mijn voordeel beslecht Ik voel de rivier weer stromen Ontsprongen door haar silhouet is de stroming weer in werking gezet Het allermooiste ooit is tot mij…

thuis is vertrokken

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.399
het huis telt de stappen kraakt zijn trappen in het slaan van de deur zit de tijdloze sleur het interieur heeft de geur van verleden de tafel is oud een bank droomt gerieflijke plooien gordijnen zijn zwaar van het lichten der jaren de muren bekrast en belast met herinnering thuis is vertrokken het huis staat te koop…
wil melker19 november 2002Lees meer >

select

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.266
hoe jong ze noten kraakt haar vingers laat dansen over het klavier, het lijkt wel spelen zo voelt het ook alleen die stoel is zo hoog en de koekjes staan ver ze weet hoe leuk Lotte het vindt om te dansen op haar muziek en eventjes alleen zonder publiek te doen waar ze zin in hebben onopgelegd maar perfect, dat wel ze kennen geen anders…
jandeb23 april 2006Lees meer >

Rond

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 788
Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloepapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…

Winterdag aan zee

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 819
Aanrollende golven met schuimende koppen de strandtent kraakt Koffie en schrijfblok achter door zilte wind gestraald vensterglas Zilveren meeuwen leven zich uit tegen staalblauwe hemel Contrast tussen toorn der zee en m'n lichaam scherpt 't bewustzijn Gewoon gelukkig op 'n koude winterdag aan de Noordzee…

Rond

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Terwijl zij langzaam blad voor blad omslaat en herinneringen traag, zeer traag wees laat worden verbergt een ezelsoor een beetje krom gevouwen schimmen van wazig zwart-wit vloeipapier lijkt te dansen maar kraakt plotseling bij het laatste tafereel ze staat op schuift haar stoel achteruit en sluit de gordijnen…
metha10 januari 2011Lees meer >

Krakend geweten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 456
Apen hebben geen benul, Zoeken er al jaren naar, Te vergeefs, Maar bij mij kraakt Het geweten onder het Gewicht van dit Pijnlijke grensland, De onzichtbare rivier Die onder mijn leven stroomt, En af en toe zachtjes begint te kraken Onder het gewicht van goed en kwaad, Alleen maar om aan te geven dat het Er om gaat hoe je in…

wensput

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
mocht je hem vinden en munten dragen in een oude buil werp ze, gooi ze kringen makend in een roerloos oppervlak en sta er stil voordat het dak zijn spanten kraakt de voordeur sluit de mat zich naar een voetveeg buigt met open handen gericht naar de zon ontvangen wat de waarheid weet mijn zonnehoed draagt gaten…

weet jij het?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
sommige gedichten slapen in mausoleums andere in een anoniem graf vele slapen nooit dansen in de regen creperen in de goot het gedicht blind of doof sterft een ongelezen dood of kreukelt als oude huid kraakt als het vermoeide huis de uitgelezen betweter breekt het af een gedicht weet jij het hoe het er uit moet zien?…

Buiten stroomde de lucht

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 559
Toen buiten de bomen waaiden en het riet kraakte rustte ergens een verscholen droom Toen geharnaste wolken dromen over verdorde vlaktes van steen verdreven Toen windstilte de zee tot kalmte maande werd het water beangstigend spiegelglad Toen haar angst klapwiekte tegen vensters en muren werd zij stil als het licht Buiten stroomde…
J.Bakx31 juli 2023Lees meer >

verdwijnen

netgedicht
2.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 439
op klaarlichte dag verdween jij in splijtende tijd niemand vroeg of jij die zwaarste reis aanvaarden kon de zon zocht een uitweg achter de huizen de korenhalmen bogen boven de bomen kraakte een lied over de wreedheid van het uiteenscheuren het verdwijnen in lege velden niet nooit meer zijn onthutsend het dorstige papier dat…
J.Bakx19 april 2026Lees meer >

Van ander leven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 573
zwaluwen ritselen zacht onder de pannen maar er klinkt onnoembaar meer in vloeren kraakt het warm en koud sleept onverwacht een steelse tred scharnieren piepen deuren tochten slaan stilte brekend dicht het vaag geluid van ander leven is herkenbaar ver uit zicht nog is er geen contact maar de vroegere bewoners worden binnenkort…
wil melker9 oktober 2011Lees meer >

bellen in het water

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.331
bij dezen zij gemeld onrust in de Venen men wandelt over bellen in het water onder aan geblazen door onbekenden soms klinkt krak dan breekt wat anders enkel kraakt naar zeggen volgt vaak een kreet kort plonzen klampgedrag van losse vingers hoger handen tellen nu plonzen en bellen bij onrust en geschater over fluiters onder water…

de snarendans

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.098
met verhitte zwetende koppen weten we niet hoe te stoppen je trekt aan een van mijn grijze haren je bespeelt de viool met je eigen snaren met je vingers strijken en rekken probeer jij mij geheel te nekken gek word ik ervan verdwaasd speel ik mee op jouw speels getokkel als een oud viool die kraakt onder een zuigend mokkel…

good morning

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
de gracht is stil in ’t prille ochtendlicht waar in de avond vermaak en vrede worden verschaft er kraakt een deur een reus verschijnt diepzwart en hemelsmooi met dweil en bezem hij reinigt gang en stoep wenst mij mij vriendelijk een good morning toe hij kent mij ik loop hier elke dag de kortste weg naar mijn kantoor…
hendrik21 december 2008Lees meer >

Legoblokken zonder thuis

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
de treden kraakten nog hun eigen melodie toen ik naar boven liep het was geen lopen maar ik sloop in pure nostalgie voelde hoe het spinrag van de tijd aan mijn handen bleef hangen in de verste hoeken rommelde het avontuur schatten van het eerste uur nog stond de kist onder de gebarsten ruit maar het uitzicht was verdwenen in…
wil melker26 januari 2014Lees meer >

Toegankelijk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 811
Er ligt een gevoelig bezit op een eiland van duisternis met mensen die hun eigen muze zijn geworden en ver over de oceaan praten zwanen over weemoed toen alles nog verdrietig was en stoelen in de keuken kraakten jij bent toegankelijk voor mij je droomt, je wordt wakker je hebt een mening maar je blijft toegankelijk voor mij…
mobar14 december 2015Lees meer >

een zacht verwachten

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.107
De stal een kribbe en wat hooi beesten in de plooi een zacht verwachten nachten die stil zingen dat het vriest en kraakt een gedachte flonkert die aan vrede raakt de boom heeft al de stal beworteld glinstert in de sneeuw zijn schone schijn nostalgisch groen de geur van dennen maar kunst wint snel terrein kerst zal binnenkort een…
wil melker16 december 2004Lees meer >

heden gij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
de leunstoel kraakt klaaglijk de sprei verspreidt een urinegeur de brillenglazen bieden een morsig perspectief hij zucht ongrijpbare aaneengeregen dagen van samengepakte wolken in een spaarzaam moment van klaarte zegt hij Hodi mihi cras tibi heden ik morgen gij vertaal ik hij schudt nee nee heden gij morgen ik…
J.Bakx20 augustus 2021Lees meer >

een zacht verwachten

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.823
de stal een kribbe en wat hooi beesten in de plooi een zacht verwachten nachten die stil zingen dat het vriest en kraakt een gedachte flonkert die aan vrede raakt de boom heeft al de stal beworteld glinstert in de sneeuw zijn schone schijn nostalgisch groen de geur van dennen maar kunst wint snel terrein kerst zal binnenkort een…
wil melker20 december 2002Lees meer >

cent in de sneeuw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 9
zwart staat de stam in wit dat valt en valt ik leg de cent neer naast de wortel stil zwart staat de stam in wit dat blijft en blijft ik tel de cent nog eens maar laat hem liggen ik sleep de voet door sneeuw die kraakt als ijs ik wil vallen hier toch zet ik door de cent is koud de stam is koud ik ga…
karo mare30 oktober 2026Lees meer >

opoe

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
lange stroken vel over uitgebloosde kaken ze maalt het leven tussen haar afgebeten kaken en maalt niet om de spuug die sporen trekt naar d'r behaarde kin de veranda kraakt in dezelfde oude voegen wanneer ze opstaat en fel haar vuist de lucht in gooit geen vlegels in haar hof ook niet vandaag oma doet niet altijd een tukje na de noen…

Taalgrip

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 591
kreten zonder samenhang egocentrisch klankkabaal waar zijn ze gebleven woorden die oprecht verbinden zin die aangrijpt en beweegt mens die meedeelt om te delen niet alleen zijn anus leegt nauwelijks wordt er nog getaald naar de voorkeur van de lezer daar wordt overheen gebraakt schrift verliest aan wetenswaarde ook dit letterbouwsel kraakt…
Ludy Bührs16 februari 2008Lees meer >

Ik ben die ik ben

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
Zijn stoel kraakte En wipte wat. Hij zat stil. Woorden waren altijd zijn sterke kant. Maar meer dan woorden nog, had hij de stille uitingen van zijn gemoed. Handen wrijvend en koffie drinkend voelde hij nog voor hij dacht. Een oude vriend die hij al gisteren verloren was, verloor hij daar en toen nogmaals in een misplaatste lach.…

De beelden in de hemeltuin

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 758
dichtkunst aan mijn geest ontspruit hoe ik je mijn geheimen uit akkoorden van de muze fluit Ziet hoe dit de ziel verbeeldt de bloemen in de hemeltuin teelt het nageslacht gunstig bedeelt Neen, de kunst die niet verveelt Proeft hoe goed dit voedsel smaakt hoe het alle harten raakt als de waarheid heel en naakt tot het ieder's hersens kraakt…