490 resultaten.
Huilend huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 Heb je ooit
een huilend huis gezien
vraagt ze
een betraand gezicht
lege onbewoonde kamers
schimmel op het plafond
dat piept en kraakt
door regen en wind
een huilend huis
ja, ik woon daar
in die arme woning
zonder geld, vrijwel naakt
ik leef daar ondersteboven
antwoord hij, zijn tranen droog
simpel in zijn verschijning.…
Als de winter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
809 Trektochten achter blad stengel lege tak en ijs
sterven kris kras door elkaar geweven uit
als ze wapperwindsgewijs verdrongen worden
door sarcastisch vrolijke merels
en een laagopgeschoten hemellamp
Ja dan kraakt een voetzool of vier over
rillend loomgereanimeerde woudhuiden
en kijkt men weer over de toppen van de duisternis
maar vooral…
A versus B
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
725 de beklaagdenbank torst
het gewicht van de leugen
zoekt naar de waarheid
die niemand gelooft
verzaakt aan het recht
dat ooit is ontkomen
als zeemzoet gesmeek
dat zweepslagen werd
en kraakt in haar voegen
door pleidooien vol haat
die woord tegen woord
nog wonden slaan
waar enkel bewijs
de stellingen staaft
het niets van de leugen…
uit: getuigenis van een vriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
506 al wat ik ben blijft deren
ook het breken -God verhoede-
van dorre takken die zich met
niets meer kunnen voeden
koude voert schuldbeladen benen
langs rafels van een versleten nacht
wanneer ben ik gegaan, wanneer
heeft men mij tot zwijgen gebracht
het is in deze donkere tijd
dat al wat sterft, krimpt en kraakt
mij in mijn wezen raakt…
meridiaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 muren moedigen doofheid aan, mijn
aanwezigheid is louter postnataal
ondeelbaar in wormgaten, wormstekig
de trap kraakt naar hoogte
als geratel van ketenen, als de
vroomheid van een gewatteerde nacht
tot hier reikt mijn schaduw, onwetend
van halvering, vervalwind, ranonkel, van
begrip zonder begrijpen
smaak van evenwicht aan keelrand…
Stroming
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
600 Ik zie haar betoverende silhouet
De bevroren rivier kraakt
Ik ben ontwaakt
Haar verschijning heeft me gered
Gered van het kansloze gevecht
Het leed is geleden
De strijd is gestreden
In mijn voordeel beslecht
Ik voel de rivier weer stromen
Ontsprongen door haar silhouet
is de stroming weer in werking gezet
Het allermooiste ooit is tot mij…
thuis is vertrokken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.399 het huis telt
de stappen
kraakt zijn trappen
in het slaan
van de deur zit
de tijdloze sleur
het interieur
heeft de geur
van verleden
de tafel is oud
een bank droomt
gerieflijke plooien
gordijnen
zijn zwaar van
het lichten der jaren
de muren
bekrast en belast
met herinnering
thuis
is vertrokken
het huis staat te koop…
select
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.266 hoe jong ze noten kraakt
haar vingers laat dansen
over het klavier, het lijkt wel spelen
zo voelt het ook alleen
die stoel is zo hoog
en de koekjes staan ver
ze weet hoe leuk Lotte het vindt
om te dansen op haar muziek
en eventjes alleen zonder publiek
te doen waar ze zin in hebben
onopgelegd maar perfect, dat wel
ze kennen geen anders…
Rond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
788 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloepapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
Winterdag aan zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
819 Aanrollende golven
met schuimende koppen
de strandtent kraakt
Koffie en schrijfblok
achter door zilte wind
gestraald vensterglas
Zilveren meeuwen
leven zich uit tegen
staalblauwe hemel
Contrast tussen toorn
der zee en m'n lichaam
scherpt 't bewustzijn
Gewoon gelukkig
op 'n koude winterdag
aan de Noordzee…
Rond
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
557 Terwijl zij langzaam
blad voor blad omslaat
en herinneringen traag,
zeer traag wees laat worden
verbergt een ezelsoor
een beetje krom gevouwen
schimmen van wazig zwart-wit
vloeipapier lijkt te dansen
maar kraakt plotseling
bij het laatste tafereel
ze staat op
schuift haar stoel achteruit
en sluit de gordijnen…
Krakend geweten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 Apen hebben geen benul,
Zoeken er al jaren naar,
Te vergeefs,
Maar bij mij kraakt
Het geweten onder het
Gewicht van dit
Pijnlijke grensland,
De onzichtbare rivier
Die onder mijn leven stroomt,
En af en toe zachtjes begint te kraken
Onder het gewicht van goed en kwaad,
Alleen maar om aan te geven dat het
Er om gaat hoe je in…
wensput
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 mocht je hem vinden
en munten dragen in een oude buil
werp ze, gooi ze kringen makend
in een roerloos oppervlak
en sta er stil voordat
het dak zijn spanten kraakt
de voordeur sluit
de mat zich naar een voetveeg buigt
met open handen
gericht naar de zon ontvangen
wat de waarheid weet
mijn zonnehoed draagt gaten…
weet jij het?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 sommige gedichten slapen
in mausoleums andere
in een anoniem graf
vele slapen nooit
dansen in de regen
creperen in de goot
het gedicht blind of doof
sterft een ongelezen dood
of kreukelt als oude huid
kraakt als het vermoeide huis
de uitgelezen betweter breekt het af
een gedicht weet jij het
hoe het er uit moet zien?…
Buiten stroomde de lucht
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
559 Toen buiten de bomen waaiden
en het riet kraakte
rustte ergens een verscholen droom
Toen geharnaste wolken
dromen over verdorde vlaktes
van steen verdreven
Toen windstilte de zee
tot kalmte maande werd het water
beangstigend spiegelglad
Toen haar angst klapwiekte
tegen vensters en muren
werd zij stil als het licht
Buiten stroomde…
verdwijnen
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
439 op klaarlichte dag
verdween jij
in splijtende tijd
niemand vroeg
of jij die zwaarste reis
aanvaarden kon
de zon zocht een uitweg
achter de huizen
de korenhalmen bogen
boven de bomen kraakte
een lied over de wreedheid
van het uiteenscheuren
het verdwijnen in lege velden
niet nooit meer zijn onthutsend
het dorstige papier dat…
Van ander leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
573 zwaluwen ritselen
zacht onder de pannen
maar er klinkt onnoembaar meer
in vloeren kraakt
het warm en koud sleept
onverwacht een steelse tred
scharnieren piepen
deuren tochten
slaan stilte brekend dicht
het vaag geluid
van ander leven is
herkenbaar ver uit zicht
nog is er geen contact
maar de vroegere bewoners
worden binnenkort…
bellen in het water
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.331 bij dezen zij gemeld
onrust in de Venen
men wandelt
over bellen
in het water
onder aan geblazen
door onbekenden
soms klinkt krak
dan breekt wat
anders enkel kraakt
naar zeggen volgt
vaak een kreet
kort plonzen
klampgedrag
van losse vingers
hoger handen tellen
nu plonzen en bellen
bij onrust en geschater
over fluiters onder water…
de snarendans
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
2.098 met verhitte
zwetende koppen
weten we niet
hoe te stoppen
je trekt aan
een van mijn
grijze haren
je bespeelt de
viool met je
eigen snaren
met je vingers
strijken en rekken
probeer jij mij
geheel te nekken
gek word ik ervan
verdwaasd speel ik mee
op jouw speels getokkel
als een oud viool
die kraakt onder
een zuigend mokkel…
good morning
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 de gracht is stil
in ’t prille ochtendlicht
waar in de avond
vermaak en vrede worden verschaft
er kraakt een deur
een reus verschijnt
diepzwart en hemelsmooi
met dweil en bezem
hij reinigt gang en stoep
wenst mij mij vriendelijk
een good morning toe
hij kent mij
ik loop hier elke dag
de kortste weg naar mijn kantoor…
Legoblokken zonder thuis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 de treden kraakten nog
hun eigen melodie
toen ik naar boven liep
het was geen lopen
maar ik sloop
in pure nostalgie
voelde hoe
het spinrag van de tijd
aan mijn handen bleef hangen
in de verste hoeken
rommelde het avontuur
schatten van het eerste uur
nog stond de kist
onder de gebarsten ruit
maar het uitzicht was verdwenen
in…
Toegankelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 Er ligt een gevoelig bezit
op een eiland van duisternis
met mensen die hun eigen muze
zijn geworden
en ver over de oceaan
praten zwanen
over weemoed
toen alles nog verdrietig was
en stoelen in de keuken kraakten
jij bent toegankelijk voor mij
je droomt, je wordt wakker
je hebt een mening
maar je blijft toegankelijk
voor mij…
een zacht verwachten
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
3.107 De stal
een kribbe en wat hooi
beesten in de plooi
een zacht verwachten
nachten die stil zingen
dat het vriest en kraakt
een gedachte flonkert
die aan vrede raakt
de boom heeft al
de stal beworteld
glinstert in de sneeuw
zijn schone schijn
nostalgisch groen
de geur van dennen
maar kunst wint snel terrein
kerst zal binnenkort een…
heden gij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
615 de leunstoel
kraakt klaaglijk
de sprei
verspreidt een
urinegeur
de brillenglazen
bieden een
morsig
perspectief
hij zucht
ongrijpbare
aaneengeregen
dagen van
samengepakte
wolken
in een spaarzaam
moment van
klaarte zegt hij
Hodi mihi
cras tibi
heden ik morgen
gij vertaal ik
hij schudt nee
nee heden gij
morgen ik…
een zacht verwachten
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
4.823 de stal
een kribbe en wat hooi
beesten in de plooi
een zacht verwachten
nachten die stil zingen
dat het vriest en kraakt
een gedachte flonkert
die aan vrede raakt
de boom heeft al
de stal beworteld
glinstert in de sneeuw
zijn schone schijn
nostalgisch groen
de geur van dennen
maar kunst wint snel terrein
kerst zal binnenkort een…
cent in de sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
9 zwart staat de stam
in wit dat valt en valt
ik leg de cent neer
naast de wortel stil
zwart staat de stam
in wit dat blijft en blijft
ik tel de cent nog eens
maar laat hem liggen
ik sleep de voet door sneeuw
die kraakt als ijs
ik wil vallen hier
toch zet ik door
de cent is koud
de stam is koud
ik ga…
opoe
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
598 lange stroken vel
over uitgebloosde kaken
ze maalt het leven
tussen haar afgebeten kaken
en maalt niet om de spuug
die sporen trekt
naar d'r behaarde kin
de veranda kraakt
in dezelfde oude voegen
wanneer ze opstaat en fel
haar vuist de lucht in gooit
geen vlegels in haar hof
ook niet vandaag
oma doet niet altijd
een tukje na de noen…
Taalgrip
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
591 kreten zonder samenhang
egocentrisch klankkabaal
waar zijn ze gebleven
woorden die oprecht verbinden
zin die aangrijpt en beweegt
mens die meedeelt om te delen
niet alleen zijn anus leegt
nauwelijks wordt er nog getaald
naar de voorkeur van de lezer
daar wordt overheen gebraakt
schrift verliest aan wetenswaarde
ook dit letterbouwsel kraakt…
Ik ben die ik ben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
586 Zijn stoel kraakte
En wipte wat.
Hij zat stil.
Woorden
waren altijd
zijn sterke kant.
Maar meer dan woorden nog,
had hij de stille uitingen van zijn gemoed.
Handen wrijvend
en koffie drinkend
voelde hij
nog voor hij dacht.
Een oude vriend
die hij al gisteren verloren was,
verloor hij daar en toen nogmaals
in een misplaatste lach.…
De beelden in de hemeltuin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 dichtkunst aan mijn geest ontspruit
hoe ik je mijn geheimen uit
akkoorden van de muze fluit
Ziet hoe dit de ziel verbeeldt
de bloemen in de hemeltuin teelt
het nageslacht gunstig bedeelt
Neen, de kunst die niet verveelt
Proeft hoe goed dit voedsel smaakt
hoe het alle harten raakt
als de waarheid heel en naakt
tot het ieder's hersens kraakt…